Pełny tekst orzeczenia IV KA 630/16

Sygn. akt IV Ka 630/16 UZASADNIENIE R. S. (1) , został oskarżony o to, że: I. w dniu 05.01.2005 r. w m. G. woj. (...) w związku z pełnioną funkcją publiczną przyjął korzyść majątkową w ten sposób, iż będąc zatrudnionym w Sekcji Ruchu Drogowego Komendy Powiatowej Policji powiatu (...) wschodniego jako funkcjonariusz Policji w stopniu młodszego aspiranta pełniąc służbę patrolową ok. godz. 10.40 po zatrzymaniu do kontroli drogowej na terenie G. J. C. kierującego samochodem S. (...) nr rej. (...) w związku ze stwierdzonym wykroczeniem z zakresu ruchu drogowego, którego dopuścił się w/w uczestnik ruchu polegającym na przekroczeniu dopuszczalnej w tym miejscu prędkości o około 30 km/h mimo zapowiedzianego ukarania go za to wykroczenie mandatem i naliczenia tzw. punktów karnych po wręczeniu mu pieniędzy w kwocie 50 zł, odstąpił od zapowiedzianych działań tj. ukarania go mandatem i naliczenia tzw. punktów karnych poprzestając jedynie na pouczeniu go odnośnie zaistniałego naruszenia przepisów z zakresu ruchu drogowego. tj. o czyn z art. 228 § 1 i § 3 kk II. w dniu 20.02.2005 r w m. T. woj. (...) w związku z pełnioną funkcją publiczną przyjął korzyść majątkową w ten sposób, iż będąc zatrudnionym w Sekcji Ruchu Drogowego Komendy Powiatowej Policji powiatu (...) wschodniego jako funkcjonariusz Policji w stopniu młodszego aspiranta pełniąc służbę patrolową ok. godz 19.40 po zatrzymaniu do kontroli drogowej na terenie T. M. S. (1) kierującego samochodem S. (...) nr rej. (...) w związku ze stwierdzonym wykroczeniem z zakresu ruchu drogowego, którego dopuścił się w/w uczestnik ruchu polegającym na przekroczeniu dopuszczalnej w tym miejscu prędkości o około 20 km/h mimo zapowiedzianego ukarania go za to wykroczenie mandatem i naliczania tzw. punktów karnych po wręczeniu mu pieniędzy w kwocie nie większej niż 100 zł, odstąpił od zapowiedzianych działań tj. ukarania go mandatem i naliczania tzw. punktów karnych poprzestając jedynie na pouczeniu go i wpisaniu w notatniku służbowym jako powodu zatrzymania jazdy bez zapiętych pasów bezpieczeństwa tj. o czyn z art. 228 § 1 i § 3 kk w zb. z art. 271 § 1 kk w zw z art. 11 § 2 kk III. w dniu 02.03.2005 r. w m. A. woj. (...) w związku z pełnioną funkcją publiczną przyjął korzyść majątkową w ten sposób, iż będąc zatrudnionym w Sekcji Ruchu Drogowego Komendy Powiatowej Policji powiatu (...) wschodniego jako funkcjonariusz Policji w stopniu młodszego aspiranta pełniąc służbę patrolową ok. godz. 19.40 po zatrzymaniu do kontroli drogowej na terenie A. A. S. (1) kierującego samochodem F. (...) nr rej. (...) w związku ze stwierdzonym wykroczeniem z zakresu ruchu drogowego. Którego dopuścił się w/w uczestnik ruchu polegającym na przekroczeniu dopuszczalnej w tym miejscu prędkości o około 30 km/h mimo zapowiedzianego ukarania go za to wykroczenie mandatem i naliczania tzw. punktów karnych po wręczeniu mu pieniędzy w kwocie 50 zł, odstąpił od zapowiedzianych działań tj. ukarania go mandatem i naliczania tzw. punktów karnych poprzestając jedynie na pouczeniu go odnośnie zaistniałego naruszenia przepisów z zakresu ruchu drogowego tj o czyn z art. 228 § 1 i § 3 kk IV. w dniu 15.04.2005 r. w m. G. woj. (...) w związku z pełnioną funkcją publiczną przyjął korzyść majątkową w ten sposób, iż będąc zatrudnionym w Sekcji Ruchu Drogowego Komendy Powiatowej Policji powiatu (...) wschodniego jako funkcjonariusz Policji w stopniu młodszego aspiranta pełniąc służbę patrolową ok. godz. 11.50 po zatrzymaniu do kontroli drogowej na terenie G. R. R. kierującego samochodem R. (...) nr rej. (...) w związku ze stwierdzonym wykroczeniem z zakresu ruchu drogowego, którego dopuścił się w/w uczestnik ruchu polegającym na przekroczeniu dopuszczalnej w tym miejscu prędkości o około 30 km/h mimo zapowiedzianego ukarania go za to wykroczenie mandatem i naliczania tzw. punktów karnych po wręczeniu mu pieniędzy w kwocie 50 zł,. odstąpił od zapowiedzianych działań tj. ukarania go mandatem i naliczania tzw. punktów karnych poprzestając jedynie na pouczeniu go odnośnie zaistniałego naruszenia przepisów z zakresu ruchu drogowego tj. o czyn z art. 228 § 1 i § 3 kk V. w dniu 17.04.2005 r. w m. B. woj. (...) w związku z pełnioną funkcją publiczną przyjął korzyść majątkową w ten sposób, iż będąc zatrudnionym w Sekcji Ruchu Drogowego Komendy Powiatowej Policji powiatu (...) wschodniego jako funkcjonariusz Policji w stopniu młodszego aspiranta pełniąc służbę patrolową ok. godz. 08.40 po zatrzymaniu do kontroli drogowej na terenie m. B. A. F. (1) kierującego samochodem M. (...) nr rej. (...) w związku ze stwierdzonym wykroczeniem z zakresu ruchu drogowego, którego dopuścił się w/w uczestnik ruchu polegającym na przekroczeniu dopuszczalnej w tym miejscu prędkości o około 12 km/h mimo zapowiedzianego ukarania go za to wykroczenie mandatem i naliczania tzw. punktów karnych po wręczeniu mu pieniędzy w kwocie 50 zł, odstąpił od zapowiedzianych działań tj. ukarania go mandatem i naliczania tzw. punktów karnych poprzestając jedynie na pouczeniu go odnośnie zaistniałego naruszenia przepisów z zakresu ruchu drogowego tj. o czyn z art. 228 § 1 i § 3 kk VI. w dniu 07.06.2005 r. w m. G. woj. (...) w związku z pełnioną funkcją publiczną przyjął korzyść majątkową w ten sposób, iż będąc zatrudnionym w Sekcji Ruchu Drogowego Komendy Powiatowej Policji powiatu (...) wschodniego jako funkcjonariusz Policji w stopniu młodszego aspiranta pełniąc służbę patrolową ok. godz. 17.20 po zatrzymaniu do kontroli drogowej na terenie G. K. W. kierującego samochodem F. (...) nr rej. (...) w związku ze stwierdzonym wykroczeniem z zakresu ruchu drogowego, którego dopuścił się w/w uczestnik ruchu polegającym na przekroczeniu dopuszczalnej w tym miejscu prędkości o około 20 km/h mimo zapowiedzianego ukarania go za to wykroczenie mandatem i naliczania tzw. punktów karnych po wręczeniu mu pieniędzy w kwocie 100 zł, odstąpił od zapowiedzianych działań tj. ukarania go mandatem i naliczania tzw. punktów karnych poprzestając jedynie na pouczeniu go odnośnie zaistniałego naruszenia przepisów z zakresu ruchu drogowego tj. o czyn z art. 228 § 1 i § 3 kk VII. w dniu 15.08.2005 r. w m. T. woj. (...) w związku z pełnioną funkcją publiczną przyjął korzyść majątkową w ten sposób, iż będąc zatrudnionym w Sekcji Ruchu Drogowego Komendy Powiatowej Policji powiatu (...) wschodniego jako funkcjonariusz Policji w stopniu młodszego aspiranta pełniąc służbę patrolową ok. godz. 18.20 po zatrzymaniu do kontroli drogowej na terenie T. J. W. (1) kierującego samochodem T. (...) nr rej. (...) w związku ze stwierdzonym wykroczeniem z zakresu ruchu drogowego, którego dopuścił się w/w uczestnik ruchu polegającym na przekroczeniu dopuszczalnej w tym miejscu prędkości o nieustaloną ilość km/h mimo zapowiedzianego ukarania go za to wykroczenie mandatem i naliczania tzw. punktów karnych po wręczeniu mu pieniędzy w kwocie nie większej niż 100 zł. odstąpił od zapowiedzianych działań tj. ukarania go mandatem i naliczania tzw. punktów karnych poprzestając jedynie na pouczeniu go i wpisaniu w notatniku służbowym jako powodu zatrzymania jazdy bez zapiętych pasów bezpieczeństwa tj. o czyn z art. 228 § 1 i § 3 kk w zb. z art. 271 § 1 kk w zw z art. 11 § 2 kk VIII. w dniu 31.10.2005 r. w m. K. woj. (...) w związku z pełnioną funkcją publiczną przyjął korzyść majątkową w ten sposób, iż będąc zatrudnionym w Sekcji Ruchu Drogowego Komendy Powiatowej Policji powiatu (...) wschodniego jako funkcjonariusz Policji w stopniu młodszego aspiranta pełniąc służbę patrolową ok. godz. 08.15 po zatrzymaniu do kontroli drogowej na terenie K. A. S. (2) kierującego samochodem F. (...) nr rej. (...) w związku ze stwierdzonym wykroczeniem z zakresu ruchu drogowego, którego dopuścił się w/w uczestnik ruchu polegającym na przekroczeniu dopuszczalnej w tym miejscu prędkości o około 15 km/h mimo zapowiedzianego ukarania go za to wykroczenie mandatem i naliczania tzw., punktów karnych po wręczeniu mu pieniędzy w kwocie 40 zł,. odstąpił od zapowiedzianych działań tj. ukarania go mandatem i naliczania tzw. punktów karnych poprzestając jedynie na pouczeniu go odnośnie zaistniałego naruszenia przepisów z zakresu ruchu drogowego tj. o czyn z art. 228 § 1 i § 3 kk IX. w dniu 19.12.2005 r. w m. T. woj. (...) w związku z pełnioną funkcją publiczną przyjął korzyść majątkową w ten sposób, iż będąc zatrudnionym w Sekcji Ruchu Drogowego Komendy Powiatowej Policji powiatu (...) wschodniego jako funkcjonariusz Policji w stopniu młodszego aspiranta pełniąc służbę patrolową ok. godz. 10.45 po zatrzymaniu do kontroli drogowej na terenie T. R. B. (1) kierującego samochodem A. (...) nr rej. (...) w związku ze stwierdzonym wykroczeniem z zakresu ruchu drogowego, którego dopuścił się w/w uczestnik ruchu polegającym na przekroczeniu dopuszczalnej w tym miejscu prędkości o około 40 km/h mimo zapowiedzianego ukarania go za to wykroczenie mandatem i naliczania tzw., punktów karnych po wręczeniu mu pieniędzy w kwocie 50 zł,. odstąpił od zapowiedzianych działań tj. ukarania go mandatem i naliczania tzw. punktów karnych poprzestając jedynie na pouczeniu go i wpisaniu w notatniku służbowym jako powodu zatrzymania jazdy bez zapiętych pasów bezpieczeństwa tj. o czyn z art. 228 § 1 i § 3 kk w zb. z art. 271 § 1 kk w zw z art. 11 § 2 kk X. w dniu 13.09.2005 r. w m. G. woj. (...) w związku z pełnioną funkcją publiczną przyjął korzyść majątkową w ten sposób, iż będąc zatrudnionym w Sekcji Ruchu Drogowego Komendy Powiatowej Policji powiatu (...) wschodniego jako funkcjonariusz Policji w stopniu młodszego aspiranta pełniąc służbę patrolową ok. godz. 16.30 po zatrzymaniu do kontroli drogowej na terenie G. P. Z. kierującego samochodem V. (...) nr rej. (...) w związku ze stwierdzonym wykroczeniem z zakresu ruchu drogowego, którego dopuścił się w/w uczestnik ruchu polegającym na przekroczeniu dopuszczalnej w tym miejscu prędkości o około 30 km/h mimo zapowiedzianego ukarania go za to wykroczenie mandatem i naliczania tzw. punktów karnych po wręczeniu mu pieniędzy w kwocie 50 zł, odstąpił od zapowiedzianych działań tj. ukarania go mandatem i naliczania tzw. punktów karnych poprzestając jedynie na pouczeniu go odnośnie zaistniałego naruszenia przepisów z zakresu ruchu drogowego tj. o czyn z art. 228 § 1 i § 3 kk XI. w dniu 23.12.2005 r. w m. T. woj. (...) w związku z pełnioną funkcją publiczną przyjął korzyść majątkową w ten sposób, iż będąc zatrudnionym w Sekcji Ruchu Drogowego Komendy Powiatowej Policji powiatu (...) wschodniego jako funkcjonariusz Policji w stopniu młodszego aspiranta pełniąc służbę patrolową ok. godz. 12.30 po zatrzymaniu do kontroli drogowej na terenie T. J. K. kierującego samochodem D. (...) nr rej. (...) w związku ze stwierdzonym wykroczeniem z zakresu ruchu drogowego, którego dopuścił się w/w uczestnik ruchu polegającym na przekroczeniu dopuszczalnej w tym miejscu prędkości o około 20 km/h mimo zapowiedzianego ukarania go za to wykroczenie mandatem i naliczania tzw. punktów karnych po wręczeniu mu pieniędzy w kwocie 20 zł, odstąpił od zapowiedzianych działań tj. ukarania go mandatem i naliczania tzw. punktów karnych poprzestając jedynie na pouczeniu go odnośnie zaistniałego naruszenia przepisów z zakresu ruchu drogowego tj. o czyn z art. 228 § 1 i § 3 kk XII . w dniu 14.02.2005 r. w m. G. woj. (...) w związku z pełnioną funkcją publiczną przyjął korzyść majątkową w ten sposób, iż będąc zatrudnionym w Sekcji Ruchu Drogowego Komendy Powiatowej Policji powiatu (...) wschodniego jako funkcjonariusz Policji w stopniu młodszego aspiranta pełniąc służbę patrolową ok. godz. 11.20 po zatrzymaniu do kontroli drogowej na terenie G. R. B. (2) kierującego samochodem P. (...) nr rej. (...) w związku ze stwierdzonym wykroczeniem z zakresu ruchu drogowego, którego dopuścił się w/w uczestnik ruchu polegającym na przekroczeniu dopuszczalnej w tym miejscu prędkości o około 30 km/h mimo zapowiedzianego ukarania go za to wykroczenie mandatem i naliczania tzw. punktów karnych po wręczeniu mu pieniędzy w kwocie 50 zł,. odstąpił od zapowiedzianych działań tj. ukarania go mandatem i naliczania tzw. punktów karnych poprzestając jedynie na pouczeniu go odnośnie zaistniałego naruszenia przepisów z zakresu ruchu drogowego tj. o czyn z art. 228 § 1 i § 3 kk XIII. w dniu 10.04.2005 r. w m. G. woj. (...) w związku z pełnioną funkcją publiczną przyjął korzyść majątkową w ten sposób, iż będąc zatrudnionym w Sekcji Ruchu Drogowego Komendy Powiatowej Policji powiatu (...) wschodniego jako funkcjonariusz Policji w stopniu młodszego aspiranta pełniąc służbę patrolową ok. godz. 11.40 po zatrzymaniu do kontroli drogowej na terenie G. T. F. kierującego samochodem D. (...) nr rej. (...) w związku ze stwierdzonym wykroczeniem z zakresu ruchu drogowego, którego dopuścił się w/w uczestnik ruchu polegającym na przekroczeniu dopuszczalnej w tym miejscu prędkości o około 15 km/h mimo zapowiedzianego ukarania go za to wykroczenie mandatem i naliczania tzw., punktów karnych po wręczeniu mu pieniędzy w kwocie 50 zł,. odstąpił od zapowiedzianych działań tj. ukarania go mandatem i naliczania tzw. punktów karnych poprzestając jedynie na pouczeniu go odnośnie zaistniałego naruszenia przepisów z zakresu ruchu drogowego tj. o czyn z art. 228 § 1 i § 3 kk XIV. w dniu 16.04.2005 r. w m. G. woj. (...) w związku z pełnioną funkcją publiczną przyjął korzyść majątkową w ten sposób, iż będąc zatrudnionym w Sekcji Ruchu Drogowego Komendy Powiatowej Policji powiatu (...) wschodniego jako funkcjonariusz Policji w stopniu młodszego aspiranta pełniąc służbę patrolową ok. godz. 12.00 po zatrzymaniu do kontroli drogowej na terenie G. W. G. kierującego samochodem F. (...) nr rej. (...) w związku ze stwierdzonym wykroczeniem z zakresu ruchu drogowego, którego dopuścił się w/w uczestnik ruchu polegającym na przekroczeniu dopuszczalnej w tym miejscu prędkości o nieustaloną liczbę km/h mimo zapowiedzianego ukarania go za to wykroczenie mandatem i naliczania tzw. punktów karnych po wręczeniu mu pieniędzy w kwocie nie większej niż 100 zł, odstąpił od zapowiedzianych działań tj. ukarania go mandatem i naliczania tzw. punktów karnych poprzestając jedynie na pouczeniu go odnośnie zaistniałego naruszenia przepisów z zakresu ruchu drogowego tj. o czyn z art. 228 § 1 i § 3 kk XV. w dniu 18.01.2005 r. w m. T. woj. (...) w związku z pełnioną funkcją publiczną przyjął korzyść majątkową w ten sposób, iż będąc zatrudnionym w Sekcji Ruchu Drogowego Komendy Powiatowej Policji powiatu (...) wschodniego jako funkcjonariusz Policji w stopniu młodszego aspiranta pełniąc służbę patrolową ok. godz. 18.00 po zatrzymaniu do kontroli drogowej na terenie T. R. O. kierującego samochodem D. (...) nr rej. (...) w związku ze stwierdzonym wykroczeniem z zakresu ruchu drogowego, którego dopuścił się w/w uczestnik ruchu polegającym na przekroczeniu dopuszczalnej w tym miejscu prędkości o około 20 km/h mimo zapowiedzianego ukarania go za to wykroczenie mandatem i naliczania tzw. punktów karnych po wręczeniu mu pieniędzy w kwocie nie większej niż 100 zł, odstąpił od zapowiedzianych działań tj. ukarania go mandatem i naliczania tzw. punktów karnych poprzestając jedynie na pouczeniu go i wpisaniu w notatniku służbowym jako powodu zatrzymania jazdy bez zapiętych pasów bezpieczeństwa tj. o czyn z art. 228 § 1 i § 3 kk w zb. z art. 271 § 1 kk w zw z art. 11 § 2 kk XVI. w dniu 14.12. 2005 r. w m. T. woj. (...) w związku z pełnioną funkcją publiczną przyjął korzyść majątkową w ten sposób, iż będąc zatrudnionym w Sekcji Ruchu Drogowego Komendy Powiatowej Policji powiatu (...) wschodniego jako funkcjonariusz Policji w stopniu młodszego aspiranta pełniąc służbę patrolową ok. godz. 12.40 po zatrzymaniu do kontroli drogowej na terenie T. S. B. kierującego samochodem S. (...) nr rej. (...) w związku ze stwierdzonym wykroczeniem z zakresu ruchu drogowego, którego dopuścił się w/w uczestnik ruchu polegającym na przekroczeniu dopuszczalnej w tym miejscu prędkości o około 10 km/h mimo zapowiedzianego ukarania go za to wykroczenie mandatem i naliczania tzw., punktów karnych po wręczeniu mu pieniędzy w kwocie 50 zł,. odstąpił od zapowiedzianych działań tj. ukarania go mandatem i naliczania tzw. punktów karnych poprzestając jedynie na pouczeniu go i wpisaniu w notatniku służbowym jako powodu zatrzymania jazdy bez zapiętych pasów bezpieczeństwa tj. o czyn z art. 228 § 1 i § 3 kk w zb. z art. 271 § 1 kk w zw z art. 11 § 2 kk XVII. w dniu 16.04.2005 r. w m. T. woj. (...) w związku z pełnioną funkcją publiczną przyjął korzyść majątkową w ten sposób, iż będąc zatrudnionym w Sekcji Ruchu Drogowego Komendy Powiatowej Policji powiatu (...) wschodniego jako funkcjonariusz Policji w stopniu młodszego aspiranta pełniąc służbę patrolową ok. godz. 11.10 po zatrzymaniu do kontroli drogowej na terenie T. P. G. (1) kierującego samochodem R. (...) nr rej. (...) w związku ze stwierdzonym wykroczeniem z zakresu ruchu drogowego, którego dopuścił się w/w uczestnik ruchu polegającym na przekroczeniu dopuszczalnej w tym miejscu prędkości o około 40 km/h mimo zapowiedzianego ukarania go za to wykroczenie mandatem i naliczania tzw. punktów karnych po wręczeniu mu pieniędzy w kwocie 50 zł, odstąpił od zapowiedzianych działań tj. ukarania go mandatem i naliczania tzw. punktów karnych poprzestając jedynie na pouczeniu go odnośnie zaistniałego naruszenia przepisów z zakresu ruchu drogowego tj. o czyn z art. 228 § 1 i § 3 kk XVIII. w dniu 06.01.2005 r. w m. T. woj. (...) w związku z pełnioną funkcją publiczną przyjął korzyść majątkową w ten sposób, iż będąc zatrudnionym w Sekcji Ruchu Drogowego Komendy Powiatowej Policji powiatu (...) wschodniego jako funkcjonariusz Policji w stopniu młodszego aspiranta pełniąc służbę patrolową ok. godz. 10.50 po zatrzymaniu do kontroli drogowej na terenie T. P. K. (1) kierującego samochodem F. (...) nr rej. o początkowych znakach GD w związku ze stwierdzonym wykroczeniem z zakresu ruchu drogowego, którego dopuścił się w/w uczestnik ruchu polegającym na przekroczeniu dopuszczalnej w tym miejscu prędkości o około 40 km/h mimo zapowiedzianego ukarania go za to wykroczenie mandatem i naliczania tzw. punktów karnych po wręczeniu mu pieniędzy w kwocie 100 zł,. odstąpił od zapowiedzianych działań tj. ukarania go mandatem i naliczania tzw. punktów karnych poprzestając jedynie na pouczeniu go i wpisaniu w notatniku służbowym jako powodu zatrzymania jazdę z pękniętym szkłem światła tylnego tj. o czyn z art. 228 § 1 i § 3 kk w zb. z art. 271 § 1 kk w zw z art. 11 § 2 kk XIX . w dniu 17.04.2005 r. w m. B. woj. (...) w związku z pełnioną funkcją publiczną przyjął korzyść majątkową w ten sposób, iż będąc zatrudnionym w Sekcji Ruchu Drogowego Komendy Powiatowej Policji powiatu (...) wschodniego jako funkcjonariusz Policji w stopniu młodszego aspiranta pełniąc służbę patrolową ok. godz. 07.50 po zatrzymaniu do kontroli drogowej na terenie m. B. M. P. kierującego samochodem P. (...) nr rej. (...) w związku ze stwierdzonym wykroczeniem z zakresu ruchu drogowego, którego dopuścił się w/w uczestnik ruchu polegającym na przekroczeniu dopuszczalnej w tym miejscu prędkości o około 30 km/h mimo zapowiedzianego ukarania go za to wykroczenie mandatem i naliczania tzw. punktów karnych po wręczeniu mu pieniędzy w kwocie 50 zł,. odstąpił od zapowiedzianych działań tj. ukarania go mandatem i naliczania tzw. punktów karnych poprzestając jedynie na pouczeniu go odnośnie zaistniałego naruszenia przepisów z zakresu ruchu drogowego tj. o czyn z art. 228 § 1 i § 3 kk XX. w dniu 24.01.2005 r. w m. T. woj. (...) w związku z pełnioną funkcją publiczną przyjął korzyść majątkową w ten sposób, iż będąc zatrudnionym w Sekcji Ruchu Drogowego Komendy Powiatowej Policji powiatu (...) wschodniego jako funkcjonariusz Policji w stopniu młodszego aspiranta pełniąc służbę patrolową ok. godz. 10.10 po zatrzymaniu do kontroli drogowej na terenie m. T. F. S. kierującego samochodem F. (...) nr rej. (...) w związku ze stwierdzonym wykroczeniem z zakresu ruchu drogowego, którego dopuścił się w/w uczestnik ruchu polegającym na przejechaniu skrzyżowania przy żółtym świetle mimo zapowiedzianego ukarania go za to wykroczenie mandatem i naliczania tzw. punktów karnych po wręczeniu mu pieniędzy w kwocie 100 zł,. odstąpił od zapowiedzianych działań tj. ukarania go mandatem i naliczania tzw. punktów karnych poprzestając jedynie na pouczeniu go odnośnie zaistniałego naruszenia przepisów z zakresu ruchu drogowego tj. o czyn z art. 228 § 1 i § 3 kk XXI. w dniu 11.02.2005 r. w m. T. woj. (...) w związku z pełnioną funkcją publiczną przyjął korzyść majątkową w ten sposób, iż będąc zatrudnionym w Sekcji Ruchu Drogowego Komendy Powiatowej Policji powiatu (...) wschodniego jako funkcjonariusz Policji w stopniu młodszego aspiranta pełniąc służbę patrolową ok. godz. 09.55 po zatrzymaniu do kontroli drogowej na terenie m. T. L. M. kierującego samochodem O. (...) nr rej. (...) w związku ze stwierdzonym wykroczeniem z zakresu ruchu drogowego, którego dopuścił się w/w uczestnik ruchu polegającym na przekroczeniu dopuszczalnej w tym miejscu prędkości o około 30 km/h mimo zapowiedzianego ukarania go za to wykroczenie mandatem i naliczania tzw. punktów karnych po wręczeniu mu pieniędzy w kwocie 50 zł,. odstąpił od zapowiedzianych działań tj. ukarania go mandatem i naliczania tzw. punktów karnych poprzestając jedynie na pouczeniu go odnośnie zaistniałego naruszenia przepisów z zakresu ruchu drogowego tj. o czyn z art. 228 § 1 i § 3 kk XXII. w dniu 23.12.2005 r. w m. T. woj. (...) w związku z pełnioną funkcją publiczną nie dopełnił obowiązków służbowych działając na szkodę interesu publicznego i w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w ten sposób, że będąc zatrudnionym w Sekcji Ruchu Drogowego Komendy Powiatowej Policji powiatu (...) wschodniego jako funkcjonariusz Policji w stopniu młodszego aspiranta i pełniąc służbę patrolową wraz z zatrudnionym w tej jednostce Policji starszym sierżantem J. M. , po zatrzymaniu przez tego policjanta do kontroli drogowej mieszkańca Ż. M. W. (1) kierującego samochodem marki V. (...) nr rej. (...) , w związku z popełnionym przez niego wykroczeniem polegającym na przekroczeniu dopuszczalnej prędkości o 33 km/h, nie dopełnił ciążących na nim obowiązków w chwili, gdy wspomniany kierowca wręczył J. M. kwotę 100 zł, jako łapówkę w zamian za nie karanie go mandatem i nie naliczanie tzw. punktów karnych tj. nie próbując udaremnić zaistnienia tego przestępstwa, ani też nie powiadomił o tym fakcie swoich bezpośrednich przełożonych, i działał tym samym w celu osiągnięcia korzyści majątkowej przez wspomnianego funkcjonariusza Policji, a jednocześnie na szkodę interesu publicznego. tj. o czyn z art. 231 § 1 i § 2 kk XXIII. w dniu 22.01.2005 r. w m. T. woj. (...) w związku z pełnioną funkcją publiczną nie dopełnił obowiązków służbowych działając na szkodę interesu publicznego i w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w ten sposób, że będąc zatrudnionym w Sekcji Ruchu Drogowego Komendy Powiatowej Policji powiatu (...) wschodniego jako funkcjonariusz Policji w stopniu młodszego aspiranta i pełniąc służbę patrolową wraz z zatrudnionym w tej jednostce Policji starszym posterunkowym R. W. (1) , po zatrzymaniu przez tego policjanta do kontroli drogowej mieszkańca P. C. J. (1) kierującego samochodem marki F. (...) nr rej. (...) , w związku z popełnionym przez niego wykroczeniem polegającym na przekroczeniu dopuszczalnej prędkości o około 20 km/h, nie dopełnił ciążach na nim obowiązków w chwili, gdy wspomniany kierowca wręczył R. W. (2) kwotę 200 zł jako łapówkę w zamian za nie karanie go mandatem i nie naliczanie tzw. punktów karnych tj. nie próbując udaremnić zaistnienia tego przestępstwa, ani też nie powiadomił o tym fakcie swoich bezpośrednich przełożonych, i działał tym samym w celu osiągnięcia korzyści majątkowej przez wspomnianego funkcjonariusza Policji, a jednocześnie na szkodę i interesu publicznego tj. o czyn z art. 231 § 1 i § 2 kk XXIV. w dniu 01.08.2005 r. w m. T. woj. (...) w związku z pełnioną funkcją publiczną nie dopełnił obowiązków służbowych działając na szkodę interesu publicznego i w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w ten sposób, że będąc zatrudnionym w Sekcji Ruchu Drogowego Komendy Powiatowej Policji powiatu (...) wschodniego jako funkcjonariusz Policji w stopniu młodszego aspiranta i pełniąc służbę patrolową wraz z zatrudnionym w tej jednostce Policji starszym sierżantem K. J. , po zatrzymaniu przez tego policjanta do kontroli drogowej mieszkańca B. J. W. (2) kierującego samochodem marki O. (...) nr rej. (...) , w związku z popełnionym przez niego wykroczeniem polegającym na przekroczeniu dopuszczalnej prędkości o 19 km /h, nie dopełnił ciążących na nim obowiązków w chwili, gdy wspomniany kierowca wręczył K. J. kwotę 100 zł jako łapówkę w zamian za nie karanie go mandatem i nie naliczanie tzw. punktów karnych tj. nie próbując udaremnić zaistnienia tego przestępstwa ani też nie powiadomił o tym fakcie swoich bezpośrednich przełożonych, i działał tym samym w celu osiągnięcia korzyści majątkowej przez wspomnianego funkcjonariusza Policji, a jednocześnie na szkodę interesu publicznego tj. o czyn z art. 231 § 1 i § 2 kk B. A. , został oskarżony o to, że: XXV. w dniu 09.06.2005 r. w m. Gadka Stara woj. (...) w związku z pełnioną funkcją publiczną przyjął korzyść majątkową w ten sposób, iż będąc zatrudnionym w Sekcji Ruchu Drogowego Komendy Powiatowej Policji powiatu (...) wschodniego jako funkcjonariusz Policji w stopniu starszego sierżanta pełniąc służbę patrolową ok. godz. 12.35 po zatrzymaniu do kontroli drogowej na terenie m. Gadka Stara P. J. kierującego samochodem V. (...) nr rej. (...) w związku ze stwierdzonym wykroczeniem z zakresu ruchu drogowego, którego dopuścił się w/w uczestnik ruchu polegającym na przekroczeniu dopuszczalnej w tym miejscu prędkości o około 20 km/h mimo zapowiedzianego ukarania go za to wykroczenie mandatem i naliczania tzw. punktów karnych po wręczeniu mu pieniędzy w kwocie 100 złotych odstąpił od zapowiedzianych działań tj. ukarania go mandatem i naliczania tzw. punktów karnych, poprzestając jedynie na pouczeniu go odnośnie zaistniałego naruszenia przepisów z zakresu ruchu drogowego tj. o czyn z art. 228 § 1 i § 3 kk XXVI. w dniu 14.09.2005 r. w m. W. woj. (...) w związku z pełnioną funkcją publiczną przyjął korzyść majątkową w ten sposób, iż będąc zatrudnionym w Sekcji Ruchu Drogowego Komendy Powiatowej Policji powiatu (...) wschodniego jako funkcjonariusz Policji w stopniu starszego sierżanta pełniąc służbę patrolową ok. godz. 08.00 po zatrzymaniu do kontroli drogowej na terenie m. W. M. K. (1) kierującego samochodem R. (...) nr rej. (...) w związku ze stwierdzonym wykroczeniem z zakresu ruchu drogowego, którego dopuścił się w/w uczestnik ruchu polegającym na przekroczeniu dopuszczalnej w tym miejscu prędkości o 19 km/h mimo zapowiedzianego ukarania go za to wykroczenie mandatem i naliczania tzw. punktów karnych po wręczeniu mu pieniędzy w kwocie 50 zł, odstąpił od zapowiedzianych działań tj. ukarania go mandatem i naliczania tzw. punktów karnych poprzestając jedynie na pouczeniu go odnośnie zaistniałego naruszenia przepisów z zakresu ruchu drogowego. tj. o czyn z art. 228 § 1 i § 3 kk XXVII. w dniu 26.11.2005 r. w m. T. woj. (...) w związku z pełnioną funkcją publiczną przyjął korzyść majątkową w ten sposób, iż będąc zatrudnionym w Sekcji Ruchu Drogowego Komendy Powiatowej Policji powiatu (...) wschodniego jako funkcjonariusz Policji w stopniu starszego sierżanta pełniąc służbę patrolową ok. godz. 18.40 po zatrzymaniu do kontroli drogowej na terenie T. P. G. (2) kierującego samochodem V. (...) nr rej. (...) w związku ze stwierdzonym wykroczeniem z zakresu ruchu drogowego, którego dopuścił się w/w uczestnik ruchu polegającym na przekroczeniu dopuszczalnej w tym miejscu prędkości o 20 km.h mimo zapowiedzianego ukarania go za to wykroczenie mandatem i naliczania tzw. punktów karnych po wręczeniu mu pieniędzy w kwocie 50 zł, odstąpił od zapowiedzianych działań tj. ukarania go mandatem i naliczania tzw. punktów karnych poprzestając jedynie na pouczeniu go odnośnie zaistniałego naruszenia przepisów z zakresu ruchu drogowego. tj. o czyn z art. 228 § 1 i § 3 kk XXVIII. w dniu 04.11.2005 r. na odcinku trasy T. – G. woj. (...) w związku z pełnioną funkcją publiczna przyjął korzyść majątkową w ten sposób, iż będąc zatrudnionym w Sekcji Ruchu Drogowego Komendy Powiatowej Policji powiatu (...) wschodniego jako funkcjonariusz Policji w stopniu starszego sierżanta pełniąc służbę patrolową ok. godz. 16.55 po zatrzymaniu do kontroli drogowej na trasie T. D. M. kierującego samochodem P. (...) nr rej. (...) w związku ze stwierdzonym wykroczeniem z zakresu ruchu drogowego, którego dopuścił się w/w uczestnik ruchu polegającym na przekroczeniu dopuszczalnej w tym miejscu prędkości o 19 km/h mimo zapowiedzianego ukarania go za to wykroczenie mandatem i naliczania tzw. punktów karnych po wręczeniu mu pieniędzy w kwocie nie większej niż 50 zł, odstąpił od zapowiedzianych działań tj. ukarania go mandatem i naliczania tzw. punktów karnych poprzestając jedynie na pouczeniu go odnośnie zaistniałego naruszenia przepisów z zakresu ruchu drogowego. tj. o czyn z art. 228 § 1 i § 3 kk XXIX. w dniu 10.11.2005 r. w m. T. woj. (...) w związku z pełnioną funkcją publiczną przyjął korzyść majątkową w ten sposób, iż będąc zatrudnionym w Sekcji Ruchu Drogowego Komendy Powiatowej Policji powiatu (...) wschodniego jako funkcjonariusz Policji w stopniu starszego sierżanta pełniąc służbę patrolową ok. godz. 08.20 po zatrzymaniu do kontroli drogowej na terenie T. A. T. kierującej samochodem F. (...) nr rej. (...) w związku ze stwierdzonym wykroczeniem z zakresu ruchu drogowego, którego dopuścił się w/w uczestnik ruchu polegającym na przekroczeniu dopuszczalnej w tym miejscu prędkości o około 10 km/h mimo zapowiedzianego ukarania jej za to wykroczenie mandatem i naliczania tzw. punktów karnych po wręczeniu mu pieniędzy w kwocie 100 zł, odstąpił od zapowiedzianych działań tj. ukarania jej mandatem i naliczania tzw. punktów karnych poprzestając jedynie na pouczeniu jej i wpisaniu z notatniku służbowym jako powodu zatrzymania jazdy bez zapiętych pasów bezpieczeństwa tj. o czyn z art. 228 § 1 i § 3 kk w zb. z art. 271 § 1 kk w zw z art. 11 § 2 kk XXX. w dniu 16.06.2005 r. w m. Gadka Stara woj. (...) w związku z pełnioną funkcją publiczną przyjął korzyść majątkową w ten sposób, iż będąc zatrudnionym w Sekcji Ruchu Drogowego Komendy Powiatowej Policji powiatu (...) wschodniego jako funkcjonariusz Policji w stopniu starszego sierżanta pełniąc służbę patrolową ok. godz. 19.35 po zatrzymaniu do kontroli drogowej na terenie m. Gadka Stara J. P. kierującego samochodem R. (...) nr rej. (...) w związku ze stwierdzonym wykroczeniem z zakresu ruchu drogowego, którego dopuścił się w/w uczestnik ruchu polegającym na przekroczeniu dopuszczalnej w tym miejscu prędkości o około 40 km/h mimo zapowiedzianego ukarania go za to wykroczenie mandatem i naliczania tzw. punktów karnych po wręczeniu mu pieniędzy w kwocie 50 zł, odstąpił od zapowiedzianych działań tj. ukarania go mandatem i naliczania tzw. punktów karnych poprzestając jedynie na pouczeniu go i wpisaniu w notatniku służbowym jako powodu zatrzymania jazdy bez zapiętych pasów bezpieczeństwa tj. o czyn z art. 228 § 1 i § 3 kk w zb. z art. 271 § 1 kk w zw z art. 11 § 2 kk XXXI. w dniu 02.03.2006 r. w m. G. woj. (...) w związku z pełnioną funkcją publiczną przyjął korzyść majątkową w ten sposób, iż będąc zatrudnionym w Sekcji Ruchu Drogowego Komendy Powiatowej Policji powiatu (...) wschodniego jako funkcjonariusz Policji w stopniu starszego sierżanta pełniąc służbę patrolową ok. godz. 16.45 po zatrzymaniu do kontroli drogowej w m. G. M. W. (2) kierującego samochodem V. (...) nr rej. (...) w związku ze stwierdzonym wykroczeniem z zakresu ruchu drogowego, którego dopuścił się w/w uczestnik ruchu polegającym na przekroczeniu dopuszczalnej w tym miejscu prędkości o nieustaloną liczbę km/h mimo zapowiedzianego ukarania go za to wykroczenie mandatem i naliczania tzw. punktów karnych po wręczeniu mu pieniędzy w kwocie nie większej niż 100 zł, odstąpił od zapowiedzianych działań tj. ukarania go mandatem i naliczania tzw. punktów karnych poprzestając jedynie na pouczeniu go odnośnie zaistniałego naruszenia przepisów z zakresu ruchu drogowego tj. o czyn z art. 228 § 1 i § 3 kk XXXII. w dniu 25.04.2005 r. w miejscowości B. woj. (...) w związku z pełnioną funkcją publiczną przyjął korzyść majątkową w ten sposób, iż będąc zatrudnionym w Sekcji Ruchu Drogowego Komendy Powiatowej Policji powiatu (...) wschodniego jako funkcjonariusz Policji w stopniu starszego sierżanta pełniąc służbę patrolową ok. godz. 17.35 po zatrzymaniu do kontroli drogowej w m. B. A. K. kierującego samochodem V. (...) nr rej. (...) w związku ze stwierdzonym wykroczeniem z zakresu ruchu drogowego, którego dopuścił się w/w uczestnik ruchu polegającym na przekroczeniu dopuszczalnej w tym miejscu prędkości o około 50 km/h mimo zapowiedzianego ukarania go za to wykroczenie mandatem i naliczania tzw. punktów karnych po wręczeniu mu pieniędzy w kwocie 250 zł, odstąpił od zapowiedzianych działań tj. ukarania go mandatem i naliczania tzw. punktów karnych poprzestając jedynie na pouczeniu go odnośnie zaistniałego naruszenia przepisów z zakresu ruchu drogowego tj. o czyn z art. 228 § 1 i § 3 kk XXXIII. w dniu 13.01.2006 r. w miejscowości T. woj. (...) w związku z pełnioną funkcją publiczną przyjął korzyść majątkową w ten sposób, iż będąc zatrudnionym w Sekcji Ruchu Drogowego Komendy Powiatowej Policji powiatu (...) wschodniego jako funkcjonariusz Policji w stopniu starszego sierżanta pełniąc służbę patrolową ok. godz. 16.35 po zatrzymaniu do kontroli drogowej w m. T. G. D. kierującego samochodem M. nr rej. (...) w związku ze stwierdzonym wykroczeniem z zakresu ruchu drogowego, którego dopuścił się w/w uczestnik ruchu polegającym na przejechaniu skrzyżowania na żółtym świetle mimo zapowiedzianego ukarania go za to wykroczenie mandatem i naliczania tzw. punktów karnych po wręczeniu mu pieniędzy w kwocie 100 zł, odstąpił od zapowiedzianych działań tj. ukarania go mandatem i naliczania tzw. punktów karnych poprzestając jedynie na pouczeniu go odnośnie zaistniałego naruszenia przepisów z zakresu ruchu drogowego tj. o czyn z art. 228 § 1 i § 3 kk XXXIV. w dniu 11.05.2005 r. w miejscowości G. woj. (...) w związku z pełnioną funkcją publiczną przyjął korzyść majątkową w ten sposób, iż będąc zatrudnionym w Sekcji Ruchu Drogowego Komendy Powiatowej Policji powiatu (...) wschodniego jako funkcjonariusz Policji w stopniu starszego sierżanta pełniąc służbę patrolową ok. godz. 19.55 po zatrzymaniu do kontroli drogowej w m. G. C. P. kierującego samochodem F. (...) nr rej. (...) w związku ze stwierdzonym wykroczeniem z zakresu ruchu drogowego, którego dopuścił się w/w uczestnik ruchu polegającym na przekroczeniu dopuszczalnej w tym miejscu prędkości o około 20 km/h mimo zapowiedzianego ukarania go za to wykroczenie mandatem i naliczania tzw. punktów karnych po wręczeniu mu pieniędzy w kwocie 50 zł, odstąpił od zapowiedzianych działań tj. ukarania go mandatem i naliczania tzw. punktów karnych poprzestając jedynie na pouczeniu go odnośnie zaistniałego naruszenia przepisów ruchu drogowego. tj. o czyn z art. 228 § 1 i § 3 kk XXXV. w dniu 05.08.2005 r. w miejscowości G. woj. (...) w związku z pełnioną funkcją publiczną przyjął korzyść majątkową w ten sposób, iż będąc zatrudnionym w Sekcji Ruchu Drogowego Komendy Powiatowej Policji powiatu (...) wschodniego jako funkcjonariusz Policji w stopniu starszego sierżanta pełniąc służbę patrolową ok. godz. 12.25 po zatrzymaniu do kontroli drogowej w m. G. M. W. (3) kierującego samochodem I. nr rej. (...) w związku ze stwierdzonym wykroczeniem z zakresu ruchu drogowego, którego dopuścił się w/w uczestnik ruchu polegającym na przekroczeniu dopuszczalnej w tym miejscu prędkości o około 20 km/h mimo zapowiedzianego ukarania go za to wykroczenie mandatem i naliczania tzw. punktów karnych po wręczeniu mu pieniędzy w kwocie 50 zł, odstąpił od zapowiedzianych działań tj. ukarania go mandatem i naliczania tzw. punktów karnych poprzestając jedynie na pouczeniu go odnośnie zaistniałego naruszenia przepisów z zakresu ruchu drogowego tj. o czyn z art. 228 § 1 i § 3 kk XXXVI. w dniu 25.11.2005 r. w m. A. woj. (...) w związku z pełnioną funkcją publiczną nie dopełnił obowiązków służbowych działając na szkodę interesu publicznego i w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w ten sposób, że będąc zatrudnionym w Sekcji Ruchu Drogowego Komendy Powiatowej Policji powiatu (...) wschodniego jako funkcjonariusz Policji w stopniu starszego sierżanta i pełniąc służbę patrolową wraz z zatrudnionym w tej jednostce Policji starszym sierżantem J. M. , po zatrzymaniu przez tego policjanta do kontroli drogowej mieszkańca Ł. A. P. kierującego samochodem marki F. (...) nr rej. (...) , w związku z popełnionym przez niego wykroczeniem polegającym na przekroczeniu dopuszczalnej prędkości po około 20 km/h, nie dopełnił ciążących na nim obowiązków w chwili, gdy wspomniany kierowca wręczył J. M. kwotę 100 zł jako łapówkę w zamian za nie karanie go mandatem i nie naliczanie tzw. punktów karnych tj. nie próbując udaremnić zaistnienia tego przestępstwa, ani też nie powiadomił o tym fakcie swoich bezpośrednich przełożonych, i działał tym samym w celu osiągnięcia korzyści majątkowej przez wspomnianego funkcjonariusza Policji, a jednocześnie na szkodę interesu publicznego tj. o czyn z art. 231 § 1 i § 2 kk Wyrokiem z dnia 10.06.2014r. w sprawie o sygn. akt VII K 62/14 Sąd Rejonowy w P. uznał: 1. oskarżonego R. S. (1) za winnego popełnienia: ⚫ czynów zarzucanych mu w punktach I, III, IV, V, VI, VIII, X, XI, XII, XIII, XIV, XVII, XIX, XX, XXI aktu oskarżenia z tą zmianą, iż przyjął, że przy każdym z tych czynów oskarżony swoim zachowaniem wyczerpał dyspozycję art. 228 § 1 kk , zaś opisanych wyżej czynów oskarżony dopuścił się działając w krótkich odstępach czasu i w podobny sposób, a co za tym idzie popełnił je w warunkach ciągu przestępstw opisanego w treści art. 91 § 1 kk i za tak opisany ciąg przestępstw wyczerpujący dyspozycję art. 228 § 1 kk w zw. z art. 91 § 1 kk w zw. z art. 4 § 1 kk i za to na podstawie art. 228 § 1 kk w zw. z art. 91 § 1 kk oraz art. 33 § 2 kk wymierzył mu karę 2 lat pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 50 stawek dziennych, przyjmując wartość jednej stawki na kwotę 20 złotych; ⚫ za winnego popełnienia czynów zarzucanych mu w punktach II, VII, IX, XV, XVI, XVIII aktu oskarżenia z tą zmianą, iż przyjął, że przy każdym z tych czynów oskarżony swoim zachowaniem wyczerpał dyspozycję art. 228 § 1 kk i art. 271 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk , zaś opisanych wyżej czynów oskarżony dopuścił się działając w krótkich odstępach czasu i w podobny sposób, a co za tym idzie popełnił je w warunkach ciągu przestępstw opisanego w treści art. 91 § 1 kk i za tak opisany ciąg przestępstw wyczerpujący dyspozycję art. 228 § 1 kk i art. 271 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 91 § 1 kk w zw. z art. 4 § 1 kk na podstawie art. 228 § 1 kk w zw. z art. 11 § 3 kk w zw. z art. 91 § 1 kk oraz art. 33 § 2 kk wymierzył mu karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 50 stawek dziennych, przyjmując wartość jednej stawki na kwotę 20 złotych; ⚫ za winnego popełnienia czynów zarzucanych mu w punktach XXII, XXIII, XXIV aktu oskarżenia z tą zmianą, iż przyjął, że przy każdym z tych czynów oskarżony swoim zachowaniem wyczerpał dyspozycję art. 231 § 2 kk zaś opisanych wyżej czynów oskarżony dopuścił się działając w krótkich odstępach czasu i w podobny sposób, a co za tym idzie popełnił je w warunkach ciągu przestępstw opisanego w treści art. 91 § 1 kk i za tak opisany ciąg przestępstw wyczerpujący dyspozycję art. 231 § 2 kk w zw. z art. 91 § 1 kk w zw. z art. 4 § 1 kk na podstawie art. 231 § 2 kk w zw. z art. 91 § 1 kk oraz art. 33 § 2 kk wymierzył mu karę 1 roku pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 50 stawek dziennych, przyjmując wartość jednej stawki na kwotę 20 złotych; 2. na podstawie art. 91 § 2 kk , art. 85 kk i art. 86 § 1 kk orzeczone za opisane wyżej ciągi przestępstw kary pozbawienia wolności oraz grzywny połączył i wymierzył oskarżonemu R. S. (1) kary łączne: a) pozbawienia wolności w rozmiarze 3 lat; b) grzywny w wysokości 100 stawek dziennych, przyjmując wartość jednej stawki na kwotę 20 złotych; 3. na podstawie art. 63 § 1 kk na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemu R. S. (1) okres tymczasowego aresztowania w sprawie od dnia 26 czerwca 2008 roku do dnia 14 listopada 2008 roku; 4. na podstawie art. 41 § 1 kk w zw. z art. 91 § 1 kk w związku ze skazaniem za ciągi przestępstw opisane w punktach 1 i 2 wyroku orzekł wobec oskarżonego R. S. (1) środki karne w postaci zakazu zajmowania stanowisk i wykonywania zawodów zajmujących się ściganiem przestępstw oraz ochroną życia i zdrowia ludzi oraz mienia na okres po 3 lata; 5. na podstawie art. 90 § 2 kk w zw. z art. 85 kk i art. 86 § 1 kk orzeczone w punkcie 6 wyroku środki karne połączył i orzekł wobec R. S. (1) łączny środek karny zakazu zajmowania stanowisk i wykonywania zawodów zajmujących się ściganiem przestępstw oraz ochroną życia i zdrowia ludzi oraz mienia na okres 4 lat; 6. oskarżonego B. A. uznał za winnego: ⚫ popełnienia czynów zarzucanych mu w punktach XXV, XXVI, XXVII, XXXI, XXXII, XXXIII, XXXIV, XXXV aktu oskarżenia z tą zmianą, iż przyjął, że przy każdym z tych czynów oskarżony swoim zachowaniem wyczerpał dyspozycję art. 228 § 1 kk , zaś opisanych wyżej czynów oskarżony dopuścił się działając w krótkich odstępach czasu i w podobny sposób a co za tym idzie popełnił je w warunkach ciągu przestępstw opisanego w treści art. 91 § 1 kk i za tak opisany ciąg przestępstw wyczerpujący dyspozycję art. 228 § 1 kk w zw. z art. 91 § 1 kk w zw. z art. 4 § 1 kk na podstawie art. 228 § 1 kk w zw. z art. 91 § 1 kk oraz art. 33 § 2 kk wymierzył mu karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 40 stawek dziennych, przyjmując wartość jednej stawki na kwotę 20 złotych; ⚫ za winnego popełnienia czynów zarzucanych mu w punktach XXIX, XXX aktu oskarżenia z tą zmianą, iż przyjął, że przy każdym z tych czynów oskarżony swoim zachowaniem wyczerpał dyspozycję art. 228 § 1 kk i art. 271 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk zaś opisanych wyżej czynów oskarżony dopuścił się działając w krótkich odstępach czasu i w podobny sposób, a co za tym idzie popełnił je w warunkach ciągu przestępstw opisanego w treści art. 91 § 1 kk i za tak opisany ciąg przestępstw wyczerpujący dyspozycję art. 228 § 1 kk i art. 271 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 91 § 1 kk w zw. z art. 4 § 1 kk na podstawie art. 228 § 1 kk w zw. z art. 11 § 3 kk w zw. z art. 91 § 1 kk oraz art. 33 § 2 kk wymierzył mu karę 1 roku pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 40 stawek dziennych, przyjmując wartość jednej stawki na kwotę 20 złotych; ⚫ za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w punkcie XXXVI aktu oskarżenia aktu oskarżenia z tą zmianą, iż przyjął, że swoim zachowaniem wyczerpał dyspozycję art. 231 § 2 kk w zw. z art. 4 § 1 kk i za to na podstawie art. 231 § 2 kk oraz art. 33 § 2 kk wymierza mu karę 1 roku pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 40 stawek dziennych, przyjmując wartość jednej stawki na kwotę 20 złotych; 7. na podstawie art. 91 § 2 kk , art. 85 kk i art. 86 § 1 kk orzeczone za opisane wyżej ciągi przestępstw oraz jednostkowy czyn opisany w punkcie XXXVI aktu oskarżenia kary pozbawienia wolności oraz grzywny połączył i wymierzył oskarżonemu B. A. kary łączne: a) pozbawienia wolności w rozmiarze 1 roku i 8 miesięcy; b) grzywny w wysokości 80 stawek dziennych, przyjmując wartość jednej stawki na kwotę 20 złotych; 8. na podstawie art. 41 § 1 kk w zw. z art. 91 § 1 kk w związku ze skazaniem za ciągi przestępstw opisane w punktach 8 i 9 wyroku orzekł wobec oskarżonego B. A. środki karne w postaci zakazu zajmowania stanowisk i wykonywania zawodów zajmujących się ściganiem przestępstw oraz ochroną życia i zdrowia ludzi oraz mienia na okres po 2 lata; 9. na podstawie art. 90 § 2 kk w zw. z art. 85 kk i art. 86 § 1 kk orzeczone w punkcie 12 wyroku środki karne połączył i orzekł wobec B. A. łączny środek karny zakazu zajmowania stanowisk i wykonywania zawodów zajmujących się ściganiem przestępstw oraz ochroną życia i zdrowia ludzi oraz mienia na okres 3 lat; 10. oskarżonego B. A. uniewinnił od popełnienia czynu opisanego w punkcie XXVIII aktu oskarżenia; 11. zasądził od R. S. (1) na rzecz Skarbu Państwa kwotę 2000 złotych tytułem częściowego zwrotu wydatków oraz kwotę 800 złotych tytułem opłat; 12. zasądził od B. A. na rzecz Skarbu Państwa kwotę 2000 złotych tytułem częściowego zwrotu wydatków oraz kwotę 620 złotych tytułem opłat. Apelację od powyższego wyroku wniósł oskarżony B. A. . Orzeczenie zaskarżył w całości, za wyjątkiem rozstrzygnięcia, co do czynu z punktu XXVIII, od którego został uniewinniony. Orzeczeniu temu zarzucił: - obrazę prawa materialnego, w szczególności art. 228 § 1 kk , art. 231 § 1 kk i art. 271 § 1 kk poprzez przyjęcie, że dopuścił się czynów określonych w tych przepisach, podczas gdy brak jest jakichkolwiek przesłanek prawnych i faktycznych, że takie czyny poprzez działanie, czy zaniechanie popełnił; - obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść orzeczenia, a w szczególności art. 2 § 1 pkt 1 i 2 kpk , art. 4 kpk , art. 5 § 2 kpk , art. 6 kpk i art. 7 kpk , art. 410 kpk , art. 440 kpk , co mogło mieć istotny wpływ na treść orzeczenia, a polegającą na oparciu orzeczenia na wątpliwych co do wiarygodności wewnętrznie niespójnych, sprzecznych zeznaniach świadków dotkniętych elementami domniemania oraz uznanie zeznań tych świadków złożonych w warunkach braku możliwości spontanicznego i swobodnego ich zeznania, przy jednoczesnym przyjęciu tych zeznań złożonych w postępowaniu przygotowawczym za w pełni wiarygodnych, przy braku dostatecznego uwzględnienia przesłanek składających się na zasadę swobodnej oceny dowodów, przy jednoczesnej dyskredytacji jego wyjaśnień jako podejrzanego i oskarżonego, a także współoskarżonego, jak i przedstawionych przez niego dowodów; - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który mógł mieć istotny wpływ na treść orzeczenia, a polegający na przyjęciu w oparciu o w/w zeznania świadków z nadaniem im, jak i dokumentom przedstawionym przez organy ścigania pełnej wiarygodności, a przy jednoczesnym pominięciu, względnie dyskredytacji tych faktów i okoliczności ujawnionych w trakcie postępowania przygotowawczego i na rozprawie głównej, względnie błędnej ich ocenie i wnioskowaniu mogącym prowadzić do odmiennego rozstrzygnięcia niż przyjął to Sąd, bądź też jego podważenia; - naruszenie art. 2, art. 45 ust 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz naruszenie Europejskiej Konwencji Praw Człowieka art. 3 i art. 6, jak i inne dające każdemu oskarżonemu prawa do rzetelnego i uczciwego procesu. W konkluzji skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie go od stawianych mu zarzutów. W uzasadnieniu apelacji (vide - k.2784-2799) oskarżony szczegółowo przedstawił swe stanowisko wskazując, jakie fragmenty wypowiedzi świadków nie zasługują wedle jego oceny na wiarę i dlaczego, odnosi się także do naruszenia art. 183 kpk podczas postępowania przygotowawczego, niewłaściwej oceny dokumentów zgromadzonych przez organy ścigania, w tym min. notatki funkcjonariusza policji M. A. . Nadto, apelację od powyższego orzeczenia wniósł oskarżony R. S. (1) . Wyrok zaskarżył w całości na korzyść i zarzucił mu: - obrazę prawa materialnego, w szczególności art. 228 § 1 kk , art. 231 § 1 kk i art. 271 § 1 kk poprzez przyjęcie, że dopuścił się czynów określonych w tych przepisach, podczas gdy brak jest jakichkolwiek przesłanek prawnych i faktycznych, że takie czyny poprzez działanie, czy zaniechanie popełnił; - obrazę przepisów, w szczególności art. 2 § 1 pkt 1 i 2 kpk , art. 4 kpk , art. 5 § 2 kpk , art. 6 kpk i art. 7 kpk , art. 410 kpk , art. 440 kpk , mającą wpływ na treść orzeczenia, poprzez oparcie wyroku na materiale dowodowym uzyskanym z pogwałceniem prawa uznając go za pełnowartościowy materiał dowodowy; - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który mógł mieć wpływ na treść orzeczenia poprzez ……..(brak wskazania na czym ów błąd/błędy miały polegać (vide k. 1 apelacji – k. 2807 akt sprawy); - naruszenie art. 2, art. 45 ust 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz naruszenie Europejskiej Konwencji Praw Człowieka art. 3 i art. 6, jak i inne dające każdemu oskarżonemu prawa do rzetelnego i uczciwego procesu. W konkluzji skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie go od stawianych mu zarzutów. W uzasadnieniu apelacji (vide - k. 2807v-2828) oskarżony szczegółowo przedstawił swe stanowisko wskazując, jakie fragmenty wypowiedzi świadków nie zasługują wedle jego oceny na wiarę i dlaczego, odnosi się do naruszenia art. 183 kpk podczas postępowania przygotowawczego, niewłaściwej oceny dokumentów zgromadzonych przez organy ścigania, w tym min. notatki funkcjonariusza policji M. A. , naruszenia reguł postępowania karnego poprzez: odmowę przesłuchania w charakterze świadków osób wnioskowanych przez niego (świadkowie wymienieni zostali w uzasadnieniu apelacji – vide – k. 2820v-2821v akt sprawy), nieprzeprowadzenie konfrontacji pomiędzy P. K. (2) , a D. V. , sporządzenie uzasadnienia w sposób nie odpowiadający wymaganiom z art. 424 kpk . Apelację od wyroku wniósł także obrońca obu oskarżonych i zaskarżył go w całości na ich korzyść. Orzeczeniu temu zarzucił na podstawie art. 427 § 1 i § 2 kpk , art. 438 pkt 1, 2 i 3 kpk : 1. obrazę przepisów prawa materialnego, a w szczególności naruszenie 45 ust 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w zw. z art. 6 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka i Podstawowych Wolności poprzez naruszenie prawa do rzetelnego procesu sądowego i rozpoznanie sprawy przez niezawisły i bezstronny sąd w rozsądnym terminie; 2. art. 228 kk , art. 231 kk i 271 kk poprzez przyjęcie, iż w działaniach i zaniechaniach oskarżonych mieszczą się cechy przestępstw określone w tych przepisach oraz, że czynów tych dopuścili się, chociaż brak jest dostatecznych i niebudzących wątpliwości do przyjęcia takiej tezy, przesłanek i dowodów; 3. obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść orzeczenia: - art. 2 § 1 pkt 1 i 2 kpk , art. 4 kpk , art. 5 § 2 kpk przez brak ich dostatecznego rozważenia i zastosowania oraz uwzględnienia okoliczności przemawiających zarówno na korzyść, jak i niekorzyść oskarżonych, a w przypadku niedających się usunąć wątpliwości rozstrzygnięcia ich na korzyść oskarżonych, czego między innymi przykładem jest, że mimo wysegregowania trzech grup dowodów osobowych przez Sąd i o różnej wartości dowodów, Sąd uznał winnym i skazał, za wyjątkiem jednego z zarzutów wobec B. A. , obu oskarżonych za wszystkie zarzucane im czyny; - art. 6 i 16 kpk poprzez oparcie orzeczenia na podstawie dowodów, które zostały przeprowadzone z naruszeniem prawa do obrony i zasady lojalności wobec uczestników procesu karnego; - art. 7 kpk w zw z art. 424 kpk poprzez przekroczenie granicy swobodnej oceny dowodów, kształtowanej przez Sąd na podstawie wszystkich przeprowadzonych dowodów, ocenianych swobodnie z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego, która w przedmiotowej sprawie przybrała charakter dowolny i dyskryminujący oraz całkowicie dyskredytujący wyjaśnienia oskarżonych i składane przez nich dowody, a przyznanie drugiej ze stron pełnych walorów wiarygodności, zeznaniom funkcjonariuszy (...) , mimo że zeznania te dotknięte są nie tylko wątpliwościami co do ich wiarygodności, ale także niespójnością i obronnym charakterem w zakresie ujawnionych zarzutów w zakresie rażących uchybień w dokonywanych przez nich czynnościach procesowych, w tym między innymi stosowanie przymusu psychicznego, a nadto przyznania bezpodstawnie i bezzasadnie walorów prawdomówności w istocie wszystkim świadkom, w oparciu, o które Sąd uznał winnymi i skazał oskarżonych; - art. 148 kpk poprzez utrwalenie czynności przesłuchania świadków w postępowaniu przygotowawczym, będących podstawą rozstrzygnięcia, w formie protokołów nie zawierających rzeczywistego przebiegu czynności bez wzmianki o tym, że przed złożeniem zeznań funkcjonariusze (...) wskazywali świadkom dokładnie ustalone przez nich okoliczności konkretnych kontroli drogowych; - art. 410 kpk poprzez przyjęcie, że oskarżeni dopuścili się zarzucanych im czynów, mimo że prawidłowa ocena materiału dowodowego nie daje podstaw do wysnucia takiej tezy; Sąd nie wziął pod uwagę i nie rozważył wszechstronnie podnoszonych w toku zeznań niektórych świadków negatywnych warunków w jakich byli przesłuchiwani w postępowaniu przygotowawczym, tj. w warunkach wyłączających swobodę ich wypowiedzi; - art. 410 kpk i art. 424 § 1 pkt 2 i § 2 kpk poprzez niedostateczne wyjaśnienie w uzasadnieniu wyroku czym kierował się Sąd I instancji uznając za wiarygodne dowody uzyskane z naruszeniem art. 183 kpk , a także tego przepisu w zw z art. 16 § 1 i 2 kpk poprzez niepouczenie lub mylne pouczenie przesłuchiwanych świadków, co mogło mieć wpływ na ich zachowanie oraz treść złożonych zeznań; 3. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, będący wynikiem wskazanych uchybień procesowych, polegający na przypisaniu oskarżonym zarzucanych im czynów, mimo że zgromadzony materiał dowodowy nie dostarczył podstaw do tego by uznać ich winnych tych czynów. W konkluzji skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonych od stawianych im zarzutów. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacje okazały się być w takim stopniu zasadne, że w wyniku ich wniesienia zaistniały podstawy do zmiany zaskarżonego wyroku. Wobec licznych zarzutów podnoszonych przez skarżących w apelacjach Sąd Okręgowy pozwoli sobie na ich pewne pogrupowanie, przy tym wskazując, że de facto w sporej większości są to zarzutu tożsame (tj. odnoszą się do oceny zeznań świadków, oskarżonych, uznania za wiarygodne zeznań świadków z postępowania przygotowawczego, podczas gdy zostały uzyskane z pogwałceniem zasady swobodnej wypowiedzi, naruszenie przepisów postępowania, nieuwzględnienie zgłaszanych wniosków dowodowych). Już na wstępnie należy zasygnalizować, że nie można zgodzić się z twierdzeniem skarżących, że Sąd Rejonowy nie wykonał zaleceń Sądu Okręgowego, który to uchylił wyrok Sądu I instancji w dniu 5.11.2013r. w sprawie o sygn. akt IV Ka 444/13. Sąd ten skrupulatnie wykonał wszystkie zlecone mu czynności (nie udało się jedynie przesłuchać świadka R. P. (1) , który zmarł). Jeśli chodzi o ponoszony przez skarżących zarzut naruszenia art. 183 kpk przez funkcjonariuszy policji, przesłuchujących świadków w postępowaniu przygotowawczym, to wskazać należy, że w tej kwestii wypowiadał się już Sąd Okręgowy podczas pierwszego rozpoznawania sprawy, tj. w sprawie o sygn. akt IV Ka 515/10, kiedy to zapadł wyrok w dniu 16.11.2010r. (vide k. 1473 uzasadnienia tegoż wyroku) oraz podczas ponownego rozpoznawania przedmiotowej sprawy tj. w sprawie o sygn. akt IV Ka 444/13, kiedy to zapadł wyrok w dniu 5.11.2013r. (vide k. 2033 - tom X). Sąd Okręgowy w przedmiotowej sprawie podziela stanowisko, iż jakkolwiek niepouczenie o treści art. 183 kpk , stanowi naruszenie prawa procesowego, to w realiach przedmiotowej sprawy nie miało wpływu na treść orzeczenia I instancji. Przepis ten daje prawo do odmowy udzielania odpowiedzi na pytanie, jeśli miałoby to narazić świadka na odpowiedzialność za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe. Stosowanie tego przepisu jest decyzją organu procesowego i musi być ona podjęta po rozważeniu czy interes świadka podczas przesłuchania w konkretnych okolicznościach wymaga pouczenia. W przedmiotowej sprawie udzielenie odpowiedzi przez świadków na pytanie, że udzielili korzyści majątkowej policjantom, narażało ich na odpowiedzialność z art. 229 § 1 kk . Byli oni jednak pouczeni o treści art. 229 § 6 kk . Brak zatem pouczenia o treści art. 183 kpk dla osób przesłuchiwanych nie mogło przynieść negatywnych konsekwencji, ich interesy chroniło rozwiązanie wskazane w § 6 art. 229 kk , o treści którego byli pouczani, co wprost wynika z treści protokołów i czemu nie zaprzeczają świadkowie. Przy czym zgodnie z orzeczeniem Sądu Najwyższego (sygn. akt II KR 38/77, OSNPG 1977, nr 7-8 poz. 61), przepis art. 183 kpk ma na celu ochronę interesów świadka, wobec czego tylko świadkowie, których nie pouczono o przysługującym im prawie uchylenia się od odpowiedzi na pytania i którzy z uprawnienia tego nie skorzystali ze szkodą dla siebie, mogą się powoływać na naruszenie tego przepisu, oskarżony natomiast takiego uprawnienia nie ma. Zresztą wskazać też należy, że przesłuchani w sprawie świadkowie wskazywali, że będąc w toku postępowania przygotowawczego pouczonymi o treści art. 229 § 6 kk czuli ulgę, łatwiej im się zeznawało, a świadek P. G. (1) wprost wskazał, że to pouczenie sprawiło, że zaczął mówić prawdę. Poza tym żaden ze świadków, którzy zeznawali na okoliczność kontroli drogowych, a którym byli poddani, nie podnosił, że jego interes został naruszony poprzez to, że nie pouczono go o treści art. 183 kpk (świadek J. C. wskazał, że gdyby był pouczony o treści art. 183 kpk to nie wie, czy by odmówiłby składania zeznań, także J. W. (2) podał, że nie wie, jakby się zachował, a świadek A. S. (1) , że i tak by zeznawał, bo nie ma nic do ukrycia). Nie ma przy tym szczególnego znaczenia podnoszona przez skarżącego R. S. (1) okoliczność, że świadkowie S. B. , M. W. (2) , J. C. , J. W. (1) podczas postępowania sądowego, będąc pouczonymi o treści art. 183 kpk odmówili odpowiedzi na pytanie, czy zdarzyło im się więcej razy wręczyć korzyść majątkową funkcjonariuszowi/om policji w związku z podejmowaną wobec niego kontrola drogową. Jeśli chodzi o podnoszony przez skarżących zarzut nieprzesłuchania świadków wskazywanych przez nich we wnioskach dowodowych (vide- k. 2493, k. 2628-2629, k. 2644-2646), składanych w toku postępowania sądowego (chodziło o tych świadków, którzy byli już przesłuchani przez Sąd I instancji podczas pierwszego i kolejnego rozpoznania sprawy - były to osoby, które miały być poddane kontroli przez oskarżonych, tudzież przez towarzyszącym im podczas służby innych funkcjonariuszy policji) i niezasadne oddalenie tych wniosków, to wskazać należy, że Sąd Rejonowy należycie umotywował swe stanowisko w tym zakresie, nie było ono bynajmniej lakoniczne. W tym zakresie Sąd I instancji skorzystał z uprawnienia wskazanego w art. 442 § 2 kpk , który to stanowi, że w wypadku przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, sąd orzekający w pierwszej instancji, przeprowadzając postępowanie w zakresie dowodów, które nie miały wpływu na uchylenie wyroku, może poprzestać na ich ujawnieniu. Sąd Okręgowy ponownie uchylający wyrok Sądu Rejonowego (w sprawie o sygn. akt IV Ka 444/13), wskazał że tenże, może poprzestać na ujawnieniu zeznań tych osób, których to zeznania nie miały wpływu na uchylenie orzeczenia. W uzasadnieniu wyroku z dnia 5.11.2013r. Sąd Okręgowy wyszczególnił, których świadków należy bezwzględnie przesłuchać ponownie (vide k.35 uzasadnienia – k. 2035 akt, tj. M. S. (1) , A. F. (1) , J. W. (1) , P. Z. , J. K. , R. B. (2) , T. F. , M. W. (1) , P. G. (2) , D. M. , A. T. i A. P. ). Wśród tych osób nie pojawili się świadkowie, o których ponowne przesłuchanie wnosili oskarżeni. Przy czym, nie można zapominać, że od poszczególnych zdarzeń minął już znaczny okres czasu (prawie 11-12 lat) i powtórne bezpośrednie przesłuchanie tych osób w razie nieujawnienia się nowych wymagających wyjaśnienia okoliczności, a takie wobec tych osób, zdaniem Sądu, nie ujawniły się, nie było celowe. Nie jest także zasadny podnoszony przez skarżących zarzut, iż Sąd Rejonowy oddalił wnioski dowodowe o załączenie tablic poglądowych (na których miały być umieszczone wizerunki funkcjonariuszy policji), a które były zawarte w aktach innych spraw. Otóż przesłuchani funkcjonariusze policji, tj. M. K. (2) , M. A. i T. T. , R. P. (2) zgodnie wskazali, iż ich przesłuchiwanym osobom nie okazywali takich tablic. Także świadkowie, którzy mieli być poddani kontroli policyjnej w danym dniu w związku z ujawnionym wykroczeniem drogowym, nie wskazywali, by takowe tablice im okazywano. Zatem jakiemu celowi miało służyć ich załączenie. Sąd takiego nie odnajduje. Tym samym kompletnie bezpodstawny jest zarzut, podniesiony przez oskarżonego R. S. (1) , że nie przesłuchano kierownika Sekcji Operacyjno – Rozpoznawczej - K. G. na okoliczność sporządzania tablic poglądowych, skoro świadkowie (policjanci) zeznali, że takich tablic nie okazywali, jak i osoby przesłuchiwane wskazywały, że takich tablic im nie okazywano. Zdaniem Sądu Okręgowego zebrany w sprawie materiał dowodowy został poddany wnikliwej analizie, a Sąd I instancji kierując się prawem swobodnej oceny dowodów poczynił ustalenia faktyczne takie, które nie mogą być uważane za błędne, dowolne, sprzeczne z zasadami logiki i doświadczenia życiowego. Skarżący nie wykazał w żaden sposób, aby rozumowanie Sądu I instancji przy ocenie zgromadzonych w sprawie dowodów było wadliwe bądź nielogiczne, nie przedstawił żadnych argumentów, które skutecznie podważałyby trafne ustalenia Sądu. Skarżący nie dowiódł także, by doszło do przekroczenia przez Sąd Rejonowy granic swobodnej oceny przeprowadzonych dowód i w konsekwencji błędnej ich oceny. Zwłaszcza, iż zarzut taki może okazać się skuteczny tylko wówczas, gdy nie stanowi gołosłownej polemiki z ustaleniami sądu. Nie wystarczy więc sama choćby odmienna ocena materiału dowodowego. Należy również podkreślić, iż Sąd Rejonowy przy wydaniu zaskarżonego wyroku miał na względzie całokształt ujawnionego w sprawie materiału dowodowego, wnikliwie i prawidłowo rozważył zebrane w sprawie dowody, zarówno te które przemawiały na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonych, czego wyraz dał w sporządzonym uzasadnieniu orzeczenia, wskazując dlaczego uznał za wiarygodne określone dowody i dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych. Nie można zgodzić się ze skarżącymi B. A. i R. S. (2) , iż Sąd Rejonowy dokonał niewłaściwej oceny zeznań świadków B. B. i G. G. (1) . Otóż wskazać należy, że świadek B. B. był przełożonym oskarżonych od października 2005r. do czerwca 2006r. Na pewno, jak zdają się to forsować oskarżeni, ważności zeznań tegoż świadka oraz posiadanego doświadczenia nie umniejsza fakt, że wcześniej był zatrudniony w innej sekcji, a nie w sekcji ruchu drogowego. Wskazał on, że policjanci niezależnie od tego, jaką akcję prowadzili, dysponowali miernikami prędkości, zawsze mieli prawo kontrolować prędkość pojazdów. Poza tym z zeznań G. G. (1) , uprzedniego przełożonego, wynika, że notatniki służbowe funkcjonariuszy policji, podlegały jego kontroli i wskazał on, że wzbudziłaby jego czujność sytuacja, gdyby ustalił, że stwierdzono podczas służby przekroczenie prędkości, a mierników prędkości patrol policji na służbie, by nie miał. Nadto, był on przełożonym oskarżonych tylko do 2004r., choć sam też podkreślał, że funkcjonariusze policji mieli reagować na każde wykroczenie nie tylko takie, które danego dnia objęte było „akcją”. Poza tym, analiza notatników służbowych oskarżonych, czy też towarzyszących im podczas służby innych funkcjonariuszy policji wskazuje na to, że podczas zdarzeń objętych aktem oskarżenia, patrol policji dysponował miernikiem prędkości (oskarżeni temu zaprzeczają). Wskazują na to zapisy w notatnikach, tj. (...) , (...) – ręczny miernik prędkości, akcja „prędkość”, „bezpieczne ferie”, „bezpieczne wakacje”. Nadto, w dniach wskazanych w akcie oskarżenia, co do obu oskarżonych, widnieją w ich notatnikach służbowych, czy też ich współtowarzyszy z patrolu, zapisy wskazujące także na to, że miernik prędkości był używany. Wynika to z tego, że przed osobami lub po osobach, które w danym dniu miały wręczać korzyść majątkową funkcjonariuszom policji znajdują się zapisy, że był kontrolowany kierowca i przekroczył dozwoloną prędkość, ze wskazaniem przekroczenia. Tytułem przykładu z notatników służbowych funkcjonariuszy policji wynika, że: ⚫ podczas kontroli P. J. patrol policji wyposażony był w ręczny miernik prędkości – (...) (vide k.89 – Tom I); ⚫ podczas kontroli M. K. (1) patrol policji wyposażony był w ręczny miernik prędkości – (...) (vide k.97 – Tom I); ⚫ podczas kontroli D. M. patrol policji wyposażony był w ręczny miernik prędkości – (...) (vide k.104 – Tom I); ⚫ podczas kontroli P. G. (2) patrol policji wyposażony był w ręczny miernik prędkości – (...) (vide k.111 – Tom I); ⚫ podczas kontroli A. T. patrol policji wyposażony był w ręczny miernik prędkości – (...) (vide k.120 – Tom I); akcja (...) ; świadek jednoznacznie zaprzeczyła, by powodem kontroli był brak zapiętych pasów bezpieczeństwa; ⚫ podczas kontroli J. P. patrol policji wyposażony był w ręczny miernik prędkości – (...) (vide k.136 – Tom I) - niezasadny jest zatem zarzut oskarżonego B. A. , że nie można było dokonać kontroli prędkości pojazdu prowadzonego przez świadka, który jednoznacznie podaje, że jako powód kontroli podano mu przekroczenie dozwolonej prędkości (do czego się przyznał), a nie brak zapiętych pasów bezpieczeństwa; ⚫ podczas kontroli C. J. (1) patrol policji wyposażony był w ręczny miernik prędkości – (...) (vide k.146 – Tom I); ⚫ podczas kontroli A. P. patrol policji wyposażony był w ręczny miernik prędkości – (...) (vide k.152 – Tom I); ⚫ podczas kontroli M. W. (1) patrol policji wyposażony był w ręczny miernik prędkości – (...) (vide k.155 – Tom I); ⚫ podczas kontroli J. W. (2) patrol policji wyposażony był w ręczny miernik prędkości – (...) (vide k.161 – Tom I); prowadzona akcja „bezpieczne wakacje”, w tym kontrola prędkości; ⚫ podczas kontroli R. R. patrol policji wyposażony był w ręczny miernik prędkości – (...) (vide k.179 – Tom I); ⚫ podczas kontroli A. F. (2) patrol policji wyposażony był w ręczny miernik prędkości – (...) (vide k.186 – Tom I), a jednym z zadań wyznaczonych była kontrola prędkości; ⚫ podczas kontroli K. W. patrol policji wyposażony był w ręczny miernik prędkości – (...) (vide k.195 – Tom I), bowiem po świadku kontrolowana była inna osoba i stwierdzono, że przekroczyła prędkość (70/100 km/h); ⚫ podczas kontroli J. W. (1) patrol policji wyposażony był w ręczny miernik prędkości – (...) (vide k.201 – Tom II), a jako zadanie wyznaczono kontrolę prędkości na DK (...) ; ⚫ podczas kontroli A. S. (2) patrol policji wyposażony był w ręczny miernik prędkości – (...) (vide k.212 – Tom II); ⚫ podczas kontroli P. K. (1) patrol policji wyposażony był w ręczny miernik prędkości – (...) (vide k.229 – Tom II), a jednym z zadań była kontrola prędkości; ⚫ podczas kontroli R. B. (1) patrol policji wyposażony był w ręczny miernik prędkości – (...) (vide k.236 – Tom II), a jednym z zadań była kontrola prędkości; ⚫ podczas kontroli J. K. patrol policji wyposażony był w ręczny miernik prędkości – (...) (vide k.244 – Tom II), a nadto u osoby kontrolowanej przed świadkiem stwierdzono przekroczenie prędkości 50/80 km/h; ⚫ podczas kontroli R. B. (2) patrol policji wyposażony był w ręczny miernik prędkości – (...) (vide k.236 – Tom II), bowiem jednym z zadań była akcja „bezpieczne ferie”, a nadto u osoby kontrolowanej przed świadkiem stwierdzono przekroczenie prędkości 50/92 km/h; ⚫ podczas kontroli P. Z. patrol policji wyposażony był w ręczny miernik prędkości – (...) (vide k.256 – Tom II), a nadto u osoby kontrolowanej stwierdzono przekroczenie prędkości na odcinku obowiązywania ograniczenia prędkości do 70 km/h; ⚫ podczas kontroli T. F. patrol policji wyposażony był w ręczny miernik prędkości – (...) (vide k.236 – Tom II), a jednym z zadań była kontrola prędkości, a nadto u osoby kontrolowanej przed świadkiem stwierdzono przekroczenie prędkości 50/93 km/h; ⚫ podczas kontroli W. G. patrol policji wyposażony był w ręczny miernik prędkości – (...) (vide k.273 – Tom II), a jednym z zadań była kontrola prędkości, a nadto u osoby kontrolowanej stwierdzono przekroczenie prędkości 70/92 km/h; ⚫ podczas kontroli R. O. patrol policji wyposażony był w ręczny miernik prędkości – (...) (vide k.280 – Tom II); ⚫ podczas kontroli S. B. patrol policji wyposażony był w ręczny miernik prędkości – (...) (vide k.289 – Tom II), a jednym z zadań była kontrola prędkości, ⚫ podczas kontroli P. G. (1) patrol policji wyposażony był w ręczny miernik prędkości – (...) (vide k.295 – Tom II), a jednym z zadań była kontrola prędkości; ⚫ podczas kontroli M. W. (2) patrol policji wyposażony był w ręczny miernik prędkości – (...) (vide k.304 – Tom II), a jednym z zadań była kontrola prędkości (dlatego też nie jest zasadny podnoszony przez B. A. zarzut, że takim przyrządem w trakcie służby patrol nie dysponował); ⚫ podczas kontroli A. K. patrol policji wyposażony był w ręczny miernik prędkości – (...) (vide k.311 – Tom II) - niezasadny jest zatem zarzut podnoszony przez oskarżonego B. A. , że patrol policji nie miał na wyposażeniu takiego urządzenia; ⚫ podczas kontroli M. P. patrol policji wyposażony był w ręczny miernik prędkości – (...) (vide k.319 – Tom II), a jednym z zadań była kontrola prędkości; ⚫ podczas kontroli F. S. patrol policji wyposażony był w ręczny miernik prędkości – (...) (vide k.327 – Tom II); ⚫ podczas kontroli G. D. patrol policji wyposażony był w ręczny miernik prędkości – (...) (vide k.333 – Tom II); ⚫ podczas kontroli C. P. patrol policji wyposażony był w ręczny miernik prędkości – (...) (vide k.342 – Tom II); ⚫ podczas kontroli M. W. (3) patrol policji wyposażony był w ręczny miernik prędkości – (...) (vide k.349 – Tom II); ⚫ podczas kontroli L. M. patrol policji wyposażony był w ręczny miernik prędkości – (...) (vide k.357 – Tom II), a u osoby kontrolowanej przed świadkiem stwierdzono przekroczenie prędkości; ⚫ podczas kontroli J. C. patrol policji wyposażony był w ręczny miernik prędkości – (...) (vide k. 481 – Tom II); ⚫ podczas kontroli M. S. (2) policji wyposażony był w ręczny miernik prędkości – (...) (vide k.477 – Tom II), a nadto u osoby kontrolowanej po świadku stwierdzono przekroczenie prędkości 50/88km/h (vide – k. 478); ⚫ podczas kontroli A. S. (1) patrol policji wyposażony był w ręczny miernik prędkości – (...) (vide k.484– Tom III), a u świadka stwierdzono przekroczenie prędkości 40/70 km/h; Dlatego też nie mogą być uznane za zasadne zarzuty, że oskarżeni nie mogli kontrolować określonych osób i stwierdzać, że poruszając się pojazdem przekroczyły dozwoloną prędkość, bo nie zawsze podczas służby dysponowali ręcznym miernikiem prędkości. De facto analiza notatników służbowych prowadzi do jednoznacznego wniosku, że w każdym z dni, które objęte są aktem oskarżenia, oskarżeni, jak i towarzyszący im funkcjonariusze policji dysponowali przyrządem, który umożliwiał kontrolę prędkości poruszających się na drodze pojazdów (przecież nie dokonywali wskazanych w notatnikach pomiarów „na oko”). Nie można też podzielić stanowiska skarżących, że nie mogli oni dokonywać kontroli prędkości zatrzymywanych pojazdów, bowiem prowadzili w określonym czasie kontrolę dynamiczną, co wykluczało użycie ręcznego miernika prędkości. Przesłuchiwani świadkowie w znakomitej większości, tj. osoby poddane kontroli, jednoznacznie wskazywały, że przedmiotem ich kontroli było przekroczenie dozwolonej prędkości, do czego się przyznawały. Co więcej, żaden ze świadków nie podał, by był zatrzymany przez radiowóz „będący w ruchu”. Nie budzi zastrzeżeń przyjęta przez Sąd Rejonowy ocena zeznań świadków, tj. osób poddanych kontroli przez oskarżonych, czy też towarzyszących im funkcjonariuszy policji i dokonanie swoistego ich pogrupowania. Wobec ilości przesłuchanych osób taka „metoda” wydaje się być słuszna, a przede wszystkim pozwala na przejrzystą ocenę ich depozycji, a nie jak podają skarżący, wybiórczą. Trafnie zatem za wiarygodne Sąd ten poczytał zeznania osób, tj.: J. C. , A. S. (1) , R. R. , K. W. , A. S. (2) , R. B. (1) , W. G. , R. O. , S. B. , P. G. (1) , P. K. (3) , M. P. , F. S. , L. M. , C. J. (1) , J. W. (2) , P. J. , J. P. , M. W. (2) , A. K. , G. D. , C. P. , M. W. (3) . Świadkowie ci w toku postępowania przygotowawczego, jak i sądowego byli w zasadzie konsekwentni, nie mieli wątpliwości, że doszło do przekazania pieniędzy policjantom w zamian za odstąpienie od ukarania grzywną w drodze mandatu. Sąd Okręgowy podziela ocenę zeznań tychże osób, którą w uzasadnieniu swego orzeczenia zaprezentował Sąd Rejonowy. Nie sposób zgodzić się ze skarżącymi, którzy w uzasadnieniu apelacji, cytując fragmenty wypowiedzi ww. osób, zaprezentowanych przed Sądem, starają się wykazać, że ich depozycje nie polegają na prawdzie. Jak słusznie zauważył Sąd I instancji osoby te w ogóle się nie znały, pochodziły z różnych stron kraju, nie miały zatem interesu, tak jak to zdają się forsować oskarżeni, żeby pomawiać ich obu o zachowania, których w rzeczywistości nie dopuścili się. Takie rozumowanie wydaje się być niedorzeczne. Kuriozalne zdaje się być stanowisko oskarżonego B. A. , że świadek P. J. miał zatrzymane prawo jazdy w 2000r., a zatem po 5 latach miałby się mścić, zeznając na jego niekorzyść. Przecież świadek nawet go nie rozpoznał, jako tego, który go kontrolował. Nie sposób też zgodzić się ze skarżącym, że nie mógł kontrolować P. J. w miejscowości S. , bo z notatnika służbowego wynika, że w tym dniu patrol nie podejmował czynności w tej miejscowości. I myli się skarżący, bowiem z treści notatnika (vide- k. 91 Tom I) jednoznacznie można wyczytać, iż ów patrol pełnił służbę w R. i S. . Nie mają przy tym znaczenia zeznania świadka R. B. (1) , że nie dał łapówki, tylko „na kawę”, jako wyraz wdzięczności, by nie być karanym mandatem, a nastąpiło to po zakończeniu kontroli i puszczeniu go „wolnym”. Dla wypełnienia znamion tego przestępstwa nie ma znaczenia relacja czasowa między udzieleniem korzyści lub jej obietnicy, a wykonaniem czynności w ramach pełnienia funkcji publicznej, z którą korzyści te były związane. Przyjęcie korzyści może nastąpić zarówno przed, jak i po jej wykonaniu. Przyjęcie obietnicy z reguły wyprzedza daną czynność, ale może też nastąpić w trakcie jej trwania lub po jej zakończeniu. Decydujące dla bytu przestępstwa jest ustalenie związku korzyści (jej obietnicy lub wręczenie) z pełnieniem funkcji publicznej (szerzej Kodeks karny. Część szczególna. Komentarz do artykułów 222–316. Tom II, red. prof. dr hab. Andrzej Wąsek , red. prof. dr hab. Robert Zawłocki, Rok wydania: 2010, Wydawnictwo: C.H.Beck, Wydanie: 4 – komentarze do art. 228 kk i art. 229 kk). Nie podważa wiarygodności zeznań wskazanych osób to, że nie zawiadomiły organów ścigania o swym postępowaniu. Przede wszystkim nie można ich przecież traktować jako osoby pokrzywdzone w stricte rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania karnego . Przecież sami popełniali przestępstwo (wręczali korzyść majątkową funkcjonariuszom policji w zamian za to, by nie być ukaranym grzywną w drodze mandatu karnego, czy też nie „uzyskać” tzw. punktów karnych, mimo popełnienia wykroczenia), a samodenuncjacja przychodzi niezwykle trudno. Naprawdę niełatwo wyobrazić sobie taką sytuację, że osoba, która wręczyła „łapówkę” policjantowi/policjantom w zamian za to, by uniknąć ukarania za stwierdzone wykroczenie drogowe, udaje się na najbliższy Posterunek Policji, Komendę Policji i donosi na siebie, jak i na funkcjonariuszy policji. Poza tym, osoby te nie powoływały się na to, co szczególnie zdają się akcentować oskarżeni i czynią z tego zarzut, żeby podczas ich przesłuchania, panowała atmosfera grozy, zastraszania, zmuszania do składania depozycji określonej treści. Tytułem przykładu świadek J. C. , powiedział, że przesłuchanie to „była to miła pogawędka, rozmowa”, A. S. (2) , że miał swobodę wypowiedzi, W. G. , że nie wywierano na nim presji, S. B. , że mógł się swobodnie wypowiadać, J. P. , że „nie było presji, był rozbawiony”, C. J. (1) podkreślał, że przesłuchanie nie było stresujące, a L. M. stwierdził, że podczas przesłuchania panowała „luźna atmosfera”. Trudno też uznać, za naruszenie swobody wypowiedzi świadków, naprowadzania ich przez przesłuchujących policjantów, którzy chcieli otrzymać, jak najwięcej informacji. W takim sposobie uzyskiwania informacji Sąd nie doszukał się nieprawidłowości, a tym bardziej nie można uznać, że znajdujące się w protokołach zeznania, tak naprawdę są tworem przesłuchujących ich funkcjonariuszy policji. Gdyby świadek nie był pewien, że doszło do konkretnego zdarzenia z jego udziałem, nawet owo „naprowadzanie” nie miałoby znaczenia. Bez szczególnego znaczenia, jak słusznie uznał Sąd Rejonowy, było to, że protokoły przesłuchania osób, sporządzone w postępowaniu przygotowawczym, były podobnej treści. Nie można z tego tytułu wywodzić stwierdzenia, że świadczy to o tym, że czynność przesłuchania był przeprowadzona nieprawidłowo, a tym samym, że nie może ona być uznana za skuteczną, a protokół jest „fałszywy”. Faktem jest, że użyto w protokołach zbliżonych sformułowań (pewna matryca), lecz nie można zapominać przede wszystkim o tym, że przesłuchania dotyczyły w zasadzie analogicznych zdarzeń. Ich podobieństwo było determinowane treścią zarzutów i w głównej mierze odnosiło się do przekroczenia prędkości. Podobieństwo to dotyczy jedynie ich formy, ale nie treści. Pytania zadawane świadkom dotyczyły kontroli, jej miejsca, czasu, przebiegu, przyczyny i pojawiało się oczywiście pytanie, czy doszło do wręczenia korzyści majątkowej funkcjonariuszom policji w zamian za odstąpienie od ukarania grzywną w drodze mandatu. Ale każdy z protokołów (na co wprost wskazuje ich lektura) dotyczy innej osoby, innej kontroli drogowej, są w nich wskazane szczegóły podane przez przesłuchiwanych świadków (Sąd drobiazgowo tę kwestię opisuje na karcie 44-47 uzasadnienia, odnosi się do detali podawanych przez świadków, dotyczących miejsca kontroli, jej okoliczności – tj. udawania się przez świadków na wesele, na zakupy, do lekarza, na cmentarz, a nawet pojawiają się stwierdzenia, że świadkowie wstydzili się tego, że wręczyli „łapówkę”). Świadczy to o tym, iż protokoły te odzwierciedlają to, co mówili przesłuchującym świadkowie w swej swobodnej wypowiedzi, odtwarzając, co wydarzyło się w dniu zdarzenia, co utkwiło im w pamięci. Nielogicznym byłoby przyjęcie, że przytoczone w protokole treści rozmów z policjantami lub ich zachowań, podawanie przez świadków celu swej podróży, wskazanie towarzyszy podróży (tytułem przykładu świadkowie wskazali: J. C. „policjant siedzący na fotelu pasażera zapytał mnie jak to widzę”, R. R. „zaproponowałem że zapłacę za mandat 200 złotych, ale żeby nie było punktów, policjant powiedział, że może być 100 złotych bez pisania mandatu”, R. B. (1) : „powiedziałem, że mogę zostawić pieniądze na kawę, policjant chwilę się wahał po tym jednak oddał mi dokumenty”, W. G. : „w trakcie rozmowy wyniknęło, że sprawę można w „inny” sposób załatwić”, R. O. : „zacząłem rozmawiać z policjantami aby mnie nie karali mandatem ponieważ w tym czasie pracowałem dorywczo, powiedziałem do policjantów czy tej sprawy nie można załatwić w inny sposób, padło stwierdzenie ze strony policjantów co pan proponuje, policjant powiedział mi, że pieniądze mam położyć pomiędzy przednimi fotelami”, P. G. (1) : „powiedziałem do policjantów czy tej sprawy nie można załatwić w inny sposób”, P. K. (3) : „Prosiłem policjanta aby mnie nie karał mandatem. Powiedziałem, że dogadamy się w inny sposób. Policjant zapytał wtedy jaki to ma być sposób. Ja powiedziałem, że dam mu 100 złotych na dobry obiad. Policjant powiedział, że nic nie bierze do ręki i żeby te pieniądze położyć pomiędzy przednimi siedzeniami”, M. P. : „Powiedziałem do policjanta, że może byśmy załatwili to inaczej. Policjant powiedział do mnie, że mam banknot włożyć do bocznej kieszeni drzwi od strony kierowcy”, F. S. : „chcąc uniknąć mandatu położyłem 100 złotych pomiędzy przednie fotele w radiowozie, wówczas policjant zwrócił mi dokumenty”, C. J. (1) : „Prosiłem policjanta żeby mnie nie karał mandatem, gdyż pracowałem od niedawna, wcześniej byłem bezrobotny. Policjant siedzący na fotelu kierowcy stwierdził, że trzeba wezwać lawetę i scholować pojazd na strzeżony parking. Będzie to kosztować około 4.000 złotych. Wtedy ponownie poprosiłem aby mnie nie karać mandatem. Wtedy kontrolujący policjant siedzący na fotelu pasażera zapytał mnie jak to widzę. Odpowiedziałem że nie wiem. Po krótkiej ciszy ten sam policjant stwierdził, że sprawę załatwi połowa kwoty mandatu, czyli 200 złotych.”, J. W. (2) : „Prosiłem policjanta aby mnie nie karał mandatem, aby kontrola zakończyła się pouczeniem. Po moich prośbach policjant chciał wypisać mandat. Wyjąłem z kieszeni banknot o nominale 100 złotych i kucając podałem go do ręki policjantowi przez uchylone drzwi. Policjant mnie kontrolujący oddał dokumenty i powiedział żebym jechał ostrożnie i uważał na fotoradary usytuowana w okolicach C. ”, J. P. : „Prosiłem policjanta, żeby mnie nie karał mandatem, tłumaczyłem, że mało zarabiam. Zaproponowałem, czy sprawy mandatu nie można w inny sposób załatwić”, A. K. : „Zaproponowałem policjantowi, że dam mu pieniądze w zamian za odstąpienie od nałożenia mandatu i punktów karnych. Policjant oddał mi wtedy dokumenty, w które włożyłem 250 złotych”, G. D. : „W trakcie rozmowy z tym policjantem w pewnym momencie chcąc uniknąć mandatu powiedziałem czy można „tą sprawę załatwić inaczej. Na moje słowa policjant oddał mi dokumenty i stwierdził, że tyko za to wykroczenie poucza mnie. Ja w tym czasie położyłem między przednie fotele w radiowozie jeden banknot o nominale 100 złotych”, C. P. : „Zaproponowałem policjantowi 50 złotych w zamian za to, żeby zastosował wobec mnie pouczenie i położyłem pieniądze na belce pomiędzy siedzeniami”, M. W. (3) : „W pewnym momencie chcąc uniknąć tak dużego mandatu stwierdziłem czy możemy się inaczej dogadać. Nie pamiętam co wówczas mi odpowiedział, ale po jego słowach powiedziałem „czy pasuje 50 złotych”. Odpowiedział mi, że tak i jedź dalej tylko uważaj i nie tak szybko”, A. S. (1) : „jechałem z Ł. do Ł. , aby odebrać żonę od rodziny”, R. R. : „jechałem z R. przez P. z kwiatami, które dowoziłem do kwiaciarni, A. S. (2) : „w tym czasie jechałem na cmentarz do swoich rodziców do miejscowości P. za O. ”, R. B. (1) : „Jechałem wtedy na zakupy do Galerii w Ł. . Trzy dnie wcześniej kupiłem samochód marki A. (...) ”, W. G. : „jechałem na wesele do miejscowości I. ”, R. O. „jechałem firmowym samochodem, z G. do B. ”, S. B. : „jechałem z G. do E. , gdzie były prowadzone prace budowlane”, P. G. (1) : „jechałem z bazaru handlowego w T. do miejsca zamieszkania”, P. K. (3) : „jechaliśmy z miejscowości N. do S. do pracy”, M. P. : „Jechałem z U. na giełdę samochodową do Ł. ”, F. S. : „jechałem z W. do Ł. ”, L. M. : „Jechałem z P. do Ł. do szpitala”, C. J. (1) : „jechałem z P. do P. ”, J. W. (2) : „jechałem z wakacji znad morza do miejsca zamieszkania”, P. J. : „jechałem z rynku w R. załatwić prywatne sprawy w Ł. ”, J. P. : „jechałem z pracy z Centrum Handlowego (...) w R. . Jechałem ze R. do K. ”, M. W. (2) : „wracałem do P. , do drogi nr (...) , po tym jak po wykonanej pracy tj. serwisowaniu wieży w T. ”, A. K. : „jechałem z Ł. do R. ”, G. D. „jechałem z Rumuni do siedziby firmy mieszczącej się w miejscowości L. ”, C. P. : „Jechałem z Ł. , gdzie załatwiałem swoje sprawy do P. gdzie mieszkałem”, A. S. (2) : „Jechałem wtedy z żoną W. S. ”, W. G. : „jechałem z żoną, teściową, szwagrem i jego dziewczyną, jechałem samochodem mojego szwagra”, S. B. : „jechałem z pracownikami firmy, w której pracowałem”, P. K. (3) : „jechałem z kolegami D. V. , M. M. (2) ”, C. J. (1) : „jechałem z żoną i córką” - J. C. : „w miejscowości G. , za skrzyżowaniem w kierunku P. , w pobliżu znajdowała się stacja paliw i zatoczka z przystankiem autobusowym”, A. S. (1) : „w miejscowości A. w pobliżu składu budowlanego”, R. R. : „około 500 metrów od niedokończonego wiaduktu autostrady”, A. S. (3) : „kontrola była w miejscowości K. w pobliżu kościoła”, R. O. : „kontrola była w T. w zatoczce przystankowej”, S. B. : „kontrola miała miejsce po przejechaniu około 2-3 kilometrów po zjeździe z autostrady”, P. G. (1) : „kontrola miała miejsce w zatoczce przystankowej, gdzie zostałem zatrzymany po przejechaniu kilkuset metrów po ruszeniu ze świateł, jechałem jako pierwszy”, F. S. : „w miejscowości T. , za skrzyżowaniem, jadąc w kierunku Ł. ”, L. M. „w miejscowości T. , w pobliżu stacji (...) , usytuowanej po lewej stronie jadąc w kierunku P. ”, C. J. (1) : „w T. , przy Zakładzie zajmującym się produkcją łodzi żeglarskich. Jest tam tzw. zatoczka z przystankiem autobusowym”, J. W. (2) : „w okolicach Ł. , w kierunku wyjazdu na C. , około 200-500 metrów za światłami, w okolicach przystanku autobusowego”, P. J. : „w miejscowości G. Stara przy sklepie”, J. P. : „w miejscowości G. Stara, w pobliżu cmentarza i zakładu produkcji pomników”, M. W. (2) : „przed rozjazdem na K. i P. miałem dylemat którędy jechać i ostatecznie wybrałem drogę w kierunku P. . Kiedy minąłem wiadukty zaraz za nimi zostałem zatrzymany do kontroli drogowej”, A. K. : „w miejscowości B. , w pobliżu składu budowlanego, po lewej stronie gdy jedzie się od strony A. ”, G. D. : „w miejscowości T. , za skrzyżowaniem jadąc w kierunku Ł. ”, to tak naprawdę fakty zmyślone przez przesłuchujących ich funkcjonariuszy policji, by „wkładali oni w usta świadków” swe spostrzeżenia, zdania, słowa. Nie doszło też w przypadku tych osób do pomylenia kontroli z inną kontrolą, której byli, jako kierowcy, poddani, co zdają się sugerować oskarżeni. W większości ww. świadkowie, jak podawali, byli tylko raz kontrolowani w miejscu zdarzenia , zapamiętali to. Ww. świadkowie byli szczegółowo rozpytywani np. co do wielości sytuacji, gdy w tym konkretnym miejscu byli poddawani kontroli, powodów kontroli, sposobu ich zakończenia, wielości sytuacji, gdy wręczali korzyść majątkową, czy wprost o to, czy nie mylą tej kontroli z inną. Jeśli chodzi o te osoby, trafnie przyjął Sąd Rejonowy, analizując treść ich zeznań oraz treść notatki M. A. , że o pomyłce, nie może być mowy. Zatem nie sposób zgodzić się ze skarżącymi, że do błędu jednak doszło. I tak: ⚫ J. C. podniósł, iż wcześniej i w okresie późniejszym w tym samym miejscu nie był kontrolowany; stanowczo stwierdził, iż tylko w tej jednej sytuacji wręczył łapówkę policjantom. Także z notatki urzędowej M. A. (k. 1092-1098) nie wynika, aby świadek w tamtym czasie i okolicy był poddawany jeszcze innej kontroli policyjnej; ⚫ R. R. oświadczył, że w tym miejscu miał jedyną taką kontrolę i tylko wtedy jeden raz w życiu dał łapówkę, poza tym w okolicach G. nie był więcej razy kontrolowany. Potwierdza to notatka urzędowa M. A. , z której dodatkowo wynika, iż w 2005 roku R. R. miał łącznie sześć kontroli policyjnych, z czego pięć było zakończonych mandatem - nie dotyczyło to kontroli przeprowadzonej przez R. S. (1) ; ⚫ A. S. (1) wskazał, że w A. był tylko jeden raz kontrolowany przez patrol policji, stwierdził też, że nie jest możliwym, aby ta kontrola pomyliła mu się z jakąkolwiek inną, bowiem tylko raz w życiu dał łapówkę (wypowiedź ta koresponduje z treścią notatki urzędowej dotyczącej kontroli drogowych świadka - k. 1097-1098); ⚫ K. W. zeznał, iż w G. miał tylko jedną kontrolę policyjną i na pewno podczas kontroli w tej miejscowości dawał łapówkę. Świadek miał tylko moment zawahania, czy łapówkę dał w G. , czy też w B. , chociaż na 90% był pewny, że jednak w G. . Wątpliwości te Sąd Rejonowy ostatecznie rozwiał opierając się słusznie na treści notatki urzędowej M. A. (k. 1094), z której wynika, iż w dniu 21 czerwca 2005 roku K. W. był zatrzymany przez policję w związku z popełnieniem wykroczenia w B. i został ukarany wówczas grzywną w drodze mandatu karnego; ⚫ W. G. zeznał, że w tym miejscu to była jego jedyna kontrola drogowa. Tym samym wątpliwości, które pojawiły się u niego w postępowaniu sądowym, iż nie jest pewien, czy wręczył korzyść majątkową podczas tej kontroli zostały obalone. Skoro była to jedyna kontrola drogowa, to nie mogło dojść do wręczenia korzyści majątkowej podczas innej kontroli. Ponadto, po odczytaniu świadkowi pierwotnych jego zeznań kiedy nie miał on wątpliwości, że to właśnie wtedy wręczył korzyć majątkową, jednoznacznie potwierdził te zeznania; ⚫ A. S. (2) wskazał, iż w K. był tylko jeden raz kontrolowany przez patrol policji. Nie mógł on też pomylić tej kontroli z innymi, gdyż z notatki urzędowej M. A. (k. 1094) wynika, iż wobec A. S. (2) nie odnotowano kontroli i wykroczeń w ruchu drogowym na terenie Polski w 2005 roku; ⚫ R. O. oświadczył, że w tym miejscu był tylko jeden raz kontrolowany - kontrola miała miejsce w zatoczce przystankowej. Poza tym z notatki urzędowej M. A. (k. 1095), wynika że wobec R. O. nie odnotowano kontroli i wykroczeń w ruchu drogowym na terenie Polski w okresie 2005 roku. Nadto, tenże świadek sygnalizował, że podczas jego kontroli zdarzyła się nietypowa sytuacja. Otóż policjant, który go zatrzymał nie wsiadał do radiowozu, tylko stanął obok otwartych przednich drzwi pasażera, natomiast na miejscu pasażera z przodu kazał usiąść R. O. . Następnie zatrzymujący go policjant przekazał jego dokumenty drugiemu funkcjonariuszowi, który siedział już w radiowozie za kierownicą. Ponadto wręczenia korzyści majątkowej świadek nie mógł pomylić z inną kontrolą drogową, gdyż jak przyznał przed Sądem, tylko jeden raz wręczył łapówkę i było to w T. ; ⚫ S. B. podniósł, że w tym miejscu był tylko jeden raz kontrolowany jadąc samochodem marki S. (...) . Potwierdza to treść notatki urzędowej M. A. (k. 1096). Świadek pamiętał dobrze tą kontrolę, gdyż nie czuł się wtedy sprawcą przekroczenia prędkości i jak zeznał pomiar prędkości pokazany mu na radarze dotyczył samochodu, który go wyprzedzał. Na rozprawie wskazywał, że wprawdzie słabo pamięta tamto zdarzenie, jednak skłaniał się ku temu, że jednak dał wtedy łapówkę. Potwierdził też swoje zeznania z etapu postępowania przygotowawczego oraz oświadczył, iż podczas śledztwa mówił prawdę. Nadto, S. B. nie miał żadnych wątpliwości, iż przedmiotowa kontrola nie zakończyła się nałożeniem na niego mandatu karnego i że został zatrzymany za przekroczenie prędkości. Oskarżony R. S. (1) nie dokonał wpisów w notatniku zgodnie z rzeczywistym przebiegiem kontroli. Jak słusznie zauważył Sąd Rejonowy, świadek składając pierwsze zeznania nie zgłaszał żadnych wątpliwości, że wtedy właśnie wręczył korzyść majątkową. Owszem, na rozprawie świadek wskazywał, że miał wątpliwości odnośnie tego, czy kontrola zakończyła się wręczeniem korzyści majątkowej, czy też pouczeniem. Podkreślić należy jednak, że tych rzekomych wątpliwości nie odnotowano w protokole jego przesłuchania. Gdyby świadek rzeczywiście miał wątpliwości odnośnie tego, czy wręczył korzyści majątkową z pewnością, by takie zastrzeżenia zgłosił, zwłaszcza że podał, że podczas przesłuchania miał zagwarantowaną swobodę wypowiedzi; ⚫ P. G. (1) wskazał, że w tym miejscu był tylko jeden raz kontrolowany, co potwierdza też notatka urzędowa M. A. (k. 1096). Ponadto kontrola ta zapadła świadkowi w pamięć, gdyż był zdziwiony, że zaraz po ruszeniu ze świateł rozwinął taką prędkość. Stanowczo też twierdził, że kontrole nie mogły mu się pomylić, gdyż tylko podczas tej kontroli wręczył łapówkę, nie miał żadnych wątpliwości, iż wręczył korzyść majątkową w tym miejscu i czasie; ⚫ M. P. podniósł, iż w miejscowości B. był tylko jeden raz kontrolowany, co potwierdza notatka urzędowa M. A. (k. 1096). Nie miał też żadnych wątpliwości, iż wręczył korzyść majątkową w tym miejscu i czasie; ⚫ P. K. (1) zeznał, że miał tylko jedną kontrolę drogową w okolicach Ł. , co potwierdza też notatka urzędowa M. A. (k. 1096). Nie miał żadnych wątpliwości, iż wręczył korzyść majątkową w tym miejscu i czasie; ⚫ L. M. przyznał, że to była jego jedyna kontrola w tym miejscu i nie mógł jej pomylić z inną kontrolą drogową. Nie miał też żadnych wątpliwości, iż wręczył korzyść majątkową w tym miejscu i czasie; ⚫ F. S. zeznał, iż to była jego jedyna kontrola w tym miejscu. Jak przyznał z tego powodu nie mógł jej pomylić z inną kontrolą drogową. Z notatki urzędowej M. A. wynika, iż faktycznie nie odnotowano w tym miejscu wobec F. S. innych kontroli drogowych (k. 1096); ⚫ C. J. (1) zeznał, że ani wcześniej ani później nie był w tym miejscu kontrolowany. Podkreślił, że kontrola ta zapadła mu dodatkowo w pamięć jeszcze z dwóch powodów. Po pierwsze, nie miał przy sobie dowodu rejestracyjnego od pojazdu, którym wtedy jechał. Po drugie, przy innych kontrolach drogowych nie wręczał łapówek. Z notatki służbowej M. A. odwołującej się do wpisów w (...) (k. 1093) oraz notatnika służbowego R. W. (2) wynika, iż R. W. (2) kontrolował C. J. (1) , a służbę pełnił w tym czasie z R. S. (1) . W oparciu o zeznania C. J. (1) ustalono, iż kontrolujący go policjant ( R. W. (2) ) siedział w radiowozie na miejscu pasażera. Natomiast drugi z policjantów ( R. S. (1) ) na miejscu kierowcy. R. S. (1) zaangażował się w dokonywaną kontrolę, pouczając C. J. (1) , że trzeba będzie wezwać lawetę, a to będzie kosztowało 4.000 złotych. Gdy C. J. (1) wkładał pieniądze w notatnik, widział to drugi z policjantów siedzący na fotelu kierowcy ( R. S. (1) ). W kwestii rozbieżności pomiędzy jego zeznaniami złożonymi na etapie postępowania przygotowawczego oraz śledztwa, C. J. (1) stwierdził, iż trzeba brać pod uwagę zeznania, które składał podczas postępowania przygotowawczego, gdyż wtedy lepiej pamiętał. To, że świadek wręczył korzyść majątkową R. W. (2) znajduje potwierdzenie w prawomocnym wyroku Sądu Rejonowego w Piotrkowie Trybunalskim, w sprawie o sygn. akt II K 232/08, gdzie R. W. (2) został skazany za powyższe zachowanie; ⚫ J. W. (2) zeznał, że był tylko jeden raz kontrolowany w T. i na tej trasie, więc nie mógł pomylić kontroli. Podkreślił, że tylko jeden raz w życiu przekazał łapówkę i miało to miejsce właśnie podczas tej kontroli. Jak wynika natomiast z notatnika służbowego K. J. , który kontrolował świadka, pełnił służbę z R. S. (1) . Z zeznań J. W. (2) wynika, iż podczas kontroli K. J. siedział na fotelu kierowcy, a drugi policjant ( R. S. (1) ) na fotelu pasażera. J. W. (2) wskazał, że R. S. (1) słyszał cały przebieg rozmowy i wiedział, że kontrola zakończyła się wręczeniem korzyści majątkowej. To, że świadek wręczył korzyść majątkową K. J. znajduje potwierdzenie w prawomocnym wyroku Sądu Rejonowego w Piotrkowie Trybunalskim, w sprawie o sygn. akt II K 232/08, gdzie K. J. został skazany za powyższe zachowanie; ⚫ P. J. zeznał, iż w tym miejscu był tylko jeden raz kontrolowany i na pewno wtedy wręczył korzyść majątkową. Zapamiętał ten czas, gdyż dopiero od maja 2005 roku posiadał samochód marki V. (...) , a to była jego pierwsza kontrola, kiedy poruszał się tym samochodem. Z notatnika służbowego B. A. wynika, iż to on był policjantem przeprowadzającym kontrolę P. J. ; ⚫ J. P. oświadczył, że miał tylko jedną kontrolę drogową w tym miejscu, co potwierdza notatka urzędowa M. A. (k.1093). Jednoznacznie wskazał, że wręczył podczas tej kontroli kontrolującemu go policjantowi korzyść majątkową w zamian za odstąpienie od ukarania go mandatem i punktami karnymi. Z notatnika służbowego wynika, że to B. A. przeprowadzał kontrolę J. P. ; ⚫ M. W. (2) nie mógł pomylić tej kontroli z inną, gdyż jak wynika z informacji (...) KGP w W. nie był on w 2006 roku kontrolowany (legitymowany). Zeznał on też, że w tym miejscu był tylko jeden raz kontrolowany, bo wracał wtedy z serwisowania wieży w T. i był zły na siebie, że wybrał niewłaściwą drogę, tj. nie pojechał autostradą w stronę K. , tylko drogą na P. . Nie miał on też wątpliwości, iż podczas tej kontroli wręczył łapówkę. Ponadto M. W. (2) zeznał, iż wydaje mu się, że kontrolę przeprowadzał B. A. ; ⚫ A. K. zeznał, że to była jego jedyna kontrola w tym miejscu i nie mógł jej pomylić z inną kontrolą drogową. Koresponduje to z treścią notatki urzędowej M. A. (k. 1096), z której wynika, iż A. K. w dniu 14 marca 2005 roku spowodował kolizję drogową w T. , za co otrzymał mandat oraz punkty karne. Słusznie dostrzegł Sąd Rejonowy, że pomiędzy zeznaniami złożonymi przez świadka w postępowaniu sądowym, a tymi składanymi podczas śledztwa pojawiły się pewne rozbieżności, co do sposobu przekazania korzyści majątkowej oraz jej wysokości, potwierdził on jednak swe zeznania złożone w postępowaniu przygotowawczym. Nie ma to jednak istotnego znaczenia, gdyż kluczowym jest to, że A. K. nie miał żadnych wątpliwości co do tego, że podczas tej kontroli wręczył korzyść majątkową. Natomiast z notatnika B. A. wynika, iż to on był policjantem przeprowadzającym kontrolę A. K. ; ⚫ G. D. podniósł, iż to była jego jedyna kontrola w tym miejscu i nie mógł jej pomylić z inną kontrolą drogową. Poza tym z notatki urzędowej M. A. (k. 1097) wynika, że G. D. nie był kontrolowany 2005 roku. Natomiast z informacji nadesłanej przez (...) Policji w W. wynika, iż w dniu 17 marca 2006 roku był on sprawcą kolizji drogowej B. . G. D. był konsekwentny w zeznaniach, stanowczo stwierdził, że podczas tej kontroli wręczył kontrolującemu go policjantowi korzyść majątkową w zamian za odstąpienie od ukarania go mandatem i punktami karnymi. Z notatnika służbowego wynika, że to B. A. przeprowadzał tą kontrolę G. D. ; ⚫ C. P. wskazał, iż w tym miejscu był tylko jeden raz kontrolowany. Podkreślił, iż późniejsza kontrola, którą miał, zakończyła się pouczeniem. Także co do tej kontroli podał szczegóły, tj. jechał wtedy w kierunku Ł. , policjanci jechali za nim nieoznakowanym radiowozem z wideo rejestratorem i przekroczenie prędkości zostało uwidocznione i zapisane. Tym samym nie mógł on pomylić tej kontroli z kontrolą z dnia 11 maja 2005 roku. Poza tym, z notatki M. A. (k. 1097), wynika że w dniu 11 maja 2005 roku C. P. był legitymowany przez B. A. . Jej treść wskazuje też na to, w dniu 2 stycznia 2005 roku C. P. w P. brał udział kolizji drogowej, za co otrzymał punkty karne. Było to zatem wydarzenie w zupełnie innym miejscu, a co za tym idzie, nie mogło się ono pomylić świadkowi z kontrolą do jakiej doszło w dniu 11 maja 2005 roku. C. P. podkreślił, że tylko jeden raz w życiu wręczył łapówkę i miało to miejsce właśnie podczas tej kontroli. Z notatnika służbowego wynika, że to B. A. przeprowadzał kontrolę C. P. ; ⚫ M. W. (3) zeznał, że był w tym miejscu jedyny raz kontrolowany i nie mógł pomylić tej kontroli z inną kontrolą drogową. Zeznania M. W. (3) korespondują w tym zakresie z notatką urzędową M. A. (k. 1097), która potwierdza, iż w okresie 2005 roku M. W. (3) nie był kontrolowany ani legitymowany na tym terenie. Ponadto z tej notatki wynika, że w dniu 13 maja 2005 roku M. W. (3) w miejscowości K. spowodował kolizję drogową, za którą został ukarany mandatem i otrzymał punkty karne (zatem w zupełnie innym miejscu). Jak trafnie zauważył Sąd Rejonowy podczas składania zeznań przez tego świadka postępowaniu sądowym pojawiły się pewne rozbieżności. Nie potrafił on bowiem powiedzieć, jaką drogą jechał i na jakiej drodze była ta kontrola, w czasie której wręczył tą korzyść. Natomiast był pewien, że wtedy jechał w stronę P. i że w trakcie tej kontroli wręczył korzyść majątkową, potwierdził też zeznania składane podczas śledztwa. W zakresie rozbieżności zeznał, że w chwili przesłuchania w postępowaniu przygotowawczym lepiej pamiętał. Ponadto zdają się brzmieć logicznie jego zeznania, iż wręczył korzyść majątkową, aby uniknąć kolejnych punktów karnych, skoro wcześniej tj. w dniu 13 maja 2005 roku otrzymał już 6 punktów karnych. Jeśli chodzi o podnoszony przez oskarżonego R. S. (2) zarzut, że F. S. nie może być uznany za wiarygodnego świadka, bowiem miał stwierdzić, że kiedy był kontrolowany to nie była zima, bowiem nie było wówczas śniegu, to wskazać należy, że jest on nieuzasadniony. Oskarżony podnosząc taki zarzut kierował się informacją uzyskaną z Instytutu Meteorologii i Gospodarki Wodnej w W. , z której wynika że w dniu 24 stycznia 2005r. w miejscowości K. , gmina T. , województwo (...) wysokość pokrywy śnieżnej wynosiła 6 cm. Nie można zapominać o tym, że zdarzenie z udziałem F. S. miało miejsce w dniu 24.01.2005r., a on był przesłuchiwany w toku postępowania sądowego po raz pierwszy w

[... tekst skrócony ...]