Orzeczenie · 2020-11-24

IV KA 623/20

Sąd
Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim
Data
2020-11-24
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko mieniuWysokaokręgowy
przywłaszczeniekradzież używania rzeczywykroczenieumowa leasinguzamiarkodeks karnykodeks wykroczeńorzecznictwo

Sąd Okręgowy, rozpatrując apelację obrońcy, dokonał istotnej zmiany kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu. Zamiast przestępstwa przywłaszczenia z art. 284 § 2 Kodeksu karnego, sąd zakwalifikował zachowanie oskarżonego jako wykroczenie z art. 127 § 1 Kodeksu wykroczeń, czyli kradzież używania rzeczy. Sąd szczegółowo uzasadnił tę zmianę, odwołując się do utrwalonego orzecznictwa, które podkreśla konieczność wykazania zamiaru trwałego przywłaszczenia rzeczy (animus rem sibi habendi) oraz powstania nieodwracalnej szkody w majątku właściciela. W analizowanej sprawie, mimo bezprawnego używania samochodu przez około 5 miesięcy po wypowiedzeniu umowy leasingu, brak było dowodów na zamiar trwałego przywłaszczenia, sprzedaży, ukrycia czy zniszczenia pojazdu. Oskarżony korzystał z samochodu w sposób jawny, nie próbował zmieniać jego identyfikatorów ani go sprzedawać. Sąd wskazał, że takie zachowanie, choć narusza warunki umowy, nie wypełnia znamion przestępstwa przywłaszczenia, ale realizuje znamiona wykroczenia z art. 127 § 1 kw. W konsekwencji zmiany kwalifikacji prawnej, uchylono rozstrzygnięcia dotyczące przestępstwa i wymierzono oskarżonemu karę grzywny w wysokości 1000 zł za bezprawne używanie cudzej rzeczy przez wskazany okres. Sąd zwrócił również uwagę stronom postępowania na zmianę procedury procesowej z karnej na wykroczeniową po wydaniu wyroku przez sąd drugiej instancji.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Rozróżnienie między przestępstwem przywłaszczenia a wykroczeniem kradzieży używania rzeczy, zwłaszcza w kontekście umów leasingowych i braku zamiaru trwałego pozbawienia rzeczy właściciela.

Ograniczenia stosowania

Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji braku zamiaru przywłaszczenia i skupia się na interpretacji znamion czynów zabronionych.

Zagadnienia prawne (2)

Czy bezprawne używanie cudzej rzeczy ruchomej po wypowiedzeniu umowy, bez zamiaru trwałego jej przywłaszczenia, stanowi przestępstwo przywłaszczenia z art. 284 § 2 kk, czy wykroczenie z art. 127 § 1 kw?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Zachowanie takie stanowi wykroczenie z art. 127 § 1 kw, jeśli brak jest zamiaru trwałego przywłaszczenia rzeczy i powstania nieodwracalnej szkody.

Uzasadnienie

Sąd rozróżnił przestępstwo przywłaszczenia od wykroczenia kradzieży używania rzeczy, podkreślając, że dla przywłaszczenia kluczowy jest zamiar trwałego pozbawienia właściciela rzeczy i powstania nieodwracalnej szkody. W analizowanej sprawie brak było dowodów na taki zamiar, co skutkowało zmianą kwalifikacji prawnej.

Czy wniosek o ściganie złożony przez pokrzywdzonego, który błędnie kwalifikuje czyn jako przestępstwo, jest skuteczny, gdy sąd zakwalifikuje ten sam czyn jako wykroczenie?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, wniosek o ściganie jest skuteczny, jeśli pokrzywdzony wyraźnie wnosi o wszczęcie postępowania w związku z konkretnym zachowaniem sprawcy, nawet jeśli jego ocena prawna jest błędna.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że wola ścigania wyrażona przez pokrzywdzonego w piśmie była jednoznaczna co do samego zachowania oskarżonego (bezprawnego używania samochodu), a błędna kwalifikacja prawna tego czynu przez pokrzywdzonego nie niweczy jego wniosku o ściganie.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Zmiana wyroku
Strona wygrywająca
oskarżony (w zakresie kwalifikacji prawnej)

Strony

NazwaTypRola
oskarżonyinneoskarżony

Przepisy (5)

Główne

k.w. art. 127 § § 1

Kodeks wykroczeń

Zachowanie polegające na nieuprawnionym i świadomym korzystaniu z cudzej rzeczy ruchomej po wypowiedzeniu umowy, bez zamiaru trwałego przywłaszczenia, wyczerpuje znamiona wykroczenia.

Pomocnicze

k.k. art. 284 § § 2

Kodeks karny

Dla przypisania odpowiedzialności za przestępstwo przywłaszczenia konieczne jest ustalenie, że sprawca działał z bezpośrednim zamiarem przywłaszczenia sobie danej rzeczy, a szkoda wynikająca z jego zachowania miała nieodwracalny charakter.

k.w. art. 127 § § 2

Kodeks wykroczeń

Warunkiem ścigania z art. 127 § 1 kw jest żądanie ścigania przez pokrzywdzonego.

k.p.k. art. 400 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Od momentu wydania wyroku przez sąd drugiej instancji postępowanie toczy się według procedury wykroczeniowej.

u.o.p.k. art. 10 § ust. 1

Ustawa o opłatach w sprawach karnych

Podstawa do orzekania o kosztach sądowych w sprawach wykroczeniowych po zmianie kwalifikacji prawnej.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Brak zamiaru trwałego przywłaszczenia samochodu. • Brak powstania nieodwracalnej szkody w majątku pokrzywdzonego. • Zachowanie oskarżonego wypełnia znamiona wykroczenia, a nie przestępstwa.

Odrzucone argumenty

Kwalifikacja czynu jako przestępstwa przywłaszczenia. • Argumenty powoływane przez prokuratora dotyczące przepisów kpk w kontekście procedury wykroczeniowej.

Godne uwagi sformułowania

tzw kradzież używania rzeczy • samo zatrzymanie cudzej rzeczy i używanie jej dla zysku, któremu nie towarzyszy zamiar zatrzymania tej rzeczy na własność, nie stanowi znamion sprzeniewierzenia • animus rem sibi habendi • nie sposób niewątpliwie mówić tu o zamiarze jego przywłaszczenia w rozumieniu normy wyrażonej w przepisie art. 284 § 2 kk • nieodwracalny charakter szkody • nie ukrywał w okresie objętym zarzutem samochodu • nie dążąc w podstępny sposób do nabycia własności samochodu • nie miał zamiaru przywłaszczenia samochodu • nie zabrał z domu byłej żony istotnych przedmiotów związanych z tym pojazdem

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Rozróżnienie między przestępstwem przywłaszczenia a wykroczeniem kradzieży używania rzeczy, zwłaszcza w kontekście umów leasingowych i braku zamiaru trwałego pozbawienia rzeczy właściciela."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji braku zamiaru przywłaszczenia i skupia się na interpretacji znamion czynów zabronionych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa pokazuje subtelne różnice między przestępstwem a wykroczeniem, co jest kluczowe dla praktyki prawniczej. Pokazuje też, jak sąd może zmienić kwalifikację prawną czynu, nawet jeśli strony nie podniosły tego argumentu wprost.

Czy używanie cudzego samochodu po wygaśnięciu umowy to kradzież czy wykroczenie? Sąd wyjaśnia.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane przepisy
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst