IV KA 292/15

Sygn. akt: IV Ka 292/15 UZASADNIENIE T. Ś. został oskarżony o to, w bliżej nieustalonym okresie czasu do dnia 29 września 2014 roku w R. dokonał kradzieży energii elektrycznej o ogólnej wartości 2.572,19 złotych, w ten sposób, że z pominięciem przedpłatowego licznika energii elektrycznej, podłączył przewody napięciowe do pionu budynku mieszczącego się w R. przy ul (...) , a następnie wykorzystał uzyskaną w ten sposób energię elektryczną do zasilania urządzeń elektrycznych znajdujących się w tym mieszkaniu, działając na szkodę (...) S.A. Oddział (...) , tj. o przestępstwo z art. 278 § 5 kk . w zw. z art. 278 § 1 kk . Sąd Rejonowy w Radomsku wyrokiem z dnia 17 marca 2015 roku w sprawie VI K 674/14 uznał oskarżonego T. Ś. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, z tym uzupełnieniem jego kwalifikacji prawnej, że oskarżony wyczerpał także dyspozycję art. 11 § 2 kk i na podstawie art. 278 § 1 kk . w zw. z art. 11 § 3 kk i art. 33 § 2 kk wymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę 50 stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 złotych; - na podstawie art. 69 § 1 kk i art. 70 § 2 kk wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby 2 lat, - na podstawie art. 46 § 1 kk orzekł od oskarżonego na rzecz (...) S.A. Oddział Ł. (...) P. kwotę 2.572.19 złotych tytułem obowiązku naprawienia szkody, - zasądził od oskarżonego 320 złotych tytułem opłaty, a zwolnił go od uiszczenia wydatków poniesionych w postępowaniu pierwszoinstancyjnym. Wyrok ten zaskarżył w całości prokurator na niekorzyść oskarżonego T. Ś. . Apelacja wywiedziona została z podstawy prawnej art. 438 pkt 1 kpk i zarzuciła zaskarżonemu wyrokowi obrazę przepisów prawa materialnego: - art. 70 § 1 pkt 1 kk poprzez niesłuszne niezastosowanie tegoż artykułu, jako podstawy zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności wobec sprawcy, a wadliwe zastosowanie art. 70 § 2 kk , - art. 2 ust 1 pkt 2 oraz art. 3 ust 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych , poprzez niesłuszne wymierzenie oskarżonemu kwoty stu dwudziestu ( 320 ) złotych tytułem opłaty, podczas gdy prawidłowo Sąd winien wymierzyć oskarżonemu tytułem opłaty kwotę 220 złotych. W konkluzji skarżący wniósł o zmianę zawartej w pkt 2 zaskarżonego wyroku podstawy prawnej zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności poprzez podanie art. 70 § 1 pkt 1 kk zamiast art 70 § 2 kk i o zmianę pkt 4 tegoż wyroku poprzez wymierzenie oskarżonemu kwoty 220 złotych tytułem opłaty, w pozostałej zaś części o utrzymanie wyroku w mocy. Sąd Okręgowy zważył co następuje. Apelacja prokuratora okazała się na tyle skuteczna, że doprowadziła do zmiany zaskarżonego orzeczenia w zakresie wskazanym w wyroku Sądu Okręgowego. Skarżący słusznie podniósł, iż w zaskarżonym wyroku Sąd Rejonowy, przy określeniu okresu próby, na który została warunkowo zawieszona kara pozbawienia wolności, wadliwie zastosował art. 70 § 2 kk , który nie mógł być podstawą rozstrzygnięcia co do oskarżonego T. Ś. , jako że nie miał on statusu sprawcy młodocianego, a tylko co do takiego sprawcy przepis ten ma zastosowanie. Tym samym doszło do wydania wyroku z obrazą prawa materialnego, w konsekwencji czego sąd odwoławczy zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że za podstawę prawną rozstrzygnięcia zawartego w punkcie 2 wyroku, związanego z warunkowym zawieszeniem orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności przyjął przepisy art. 69 § 1 kk i 70 § 1 pkt 1 kk . Również zasadny okazał się zarzut obrazy prawa materialnego – art. 2 ust 1 pkt 2 oraz art. 3 ust 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (Dz.U. 2013r. poz 1247) - poprzez wymierzenie oskarżonemu opłaty w błędnie wyliczonej wysokości stu dwudziestu ( słownie ) złotych i 320 ( cyfrowo ) złotych. Zgodnie z wymienionymi przepisami opłata ta powinna wynosić 220 złotych - 120 zł od wymierzonej kary pozbawienia wolności i 100 zł od orzeczonej kary grzywny. Z urzędu natomiast Sąd odwoławczy dostrzegł błąd Sądu rejonowego w zakresie oceny prawno karnej zarzucanego oskarżonemu czynu poprzez przyjęcie, że stanowi ono przestępstwo z art. 278 § 5 kk w zw. z art. 278 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk . Zauważyć należy, iż ustawodawca w art. 278 § 5 kk wyodrębnił szczególną postać przestępstwa, polegającego na kradzieży energii. Wprowadzenie do treści tego przepisu formuły odpowiedniego stosowania przepisu § 1 art. 278 kk stanowi zabieg redakcyjny, mający na celu skrócenie tekstu prawnego i oznacza konieczność zastosowania znamion przestępstwa kradzieży i przewidzianych za to przestępstwo sankcji do wypadku kradzieży energii. Wobec powyższego niezasadne było zastosowanie kumulatywnej kwalifikacji prawnej przypisanego oskarżonemu czynu przez uznanie tegoż za przestępstwo z art. 278 § 5 kk w zw. z art. 278 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk . Sąd odwoławczy dokonał w tym zakresie korekty zaskarżonego orzeczenia i – eliminując z kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu art. 11 § 2 kk - jako podstawę prawną skazania przyjął art. 278 § 5 kk w zw. z art. 278 § 1 kk . Konsekwencją tak dokonanej zmiany stała się także potrzeba zmiany podstawy prawnej wymierzonej oskarżonemu kary, poprzez przyjęcie, iż jest nią wyłącznie art. 278 § 1 kk ,a nie art. 278 § 1 kk w zw. z art. 11 § 3 kk . Podstawę prawną rozstrzygnięcia w zakresie wydatków poniesionych w postepowaniu odwoławczym stanowiły przepisy wskazane w części dyspozytywnej wyroku.