Orzeczenie · 2017-06-27

IV KA 291/17

Sąd
Sąd Okręgowy w Świdnicy
Miejsce
Świdnica
Data
2017-06-27
SAOSKarnewykroczeniaNiskaokręgowy
wykroczeniezniszczenie mieniakodeks wykroczeńapelacjaocena dowodówwiarygodność świadków

Sąd Okręgowy w Świdnicy rozpoznał apelację obrońcy od wyroku Sądu Rejonowego w Wałbrzychu, którym I. K. został uznany za winnego popełnienia wykroczenia z art. 124 § 1 k.w. Polegało ono na uderzaniu pięściami i kopaniu w drzwi wejściowe do mieszkania, czym spowodował wgniecenia o wartości 459 zł. Sąd Rejonowy wymierzył obwinionemu karę nagany oraz orzekł obowiązek zapłaty równowartości szkody. Obrońca zaskarżył wyrok, podnosząc zarzuty naruszenia przepisów postępowania (art. 7 kpk w zw. z art. 8 kpów) poprzez dowolną ocenę dowodów oraz błąd w ustaleniach faktycznych. Wniósł o zmianę wyroku i uniewinnienie obwinionego. Sąd Okręgowy nie uwzględnił apelacji, uznając ją za bezzasadną. Stwierdził, że Sąd I instancji przeprowadził rzetelne postępowanie i dokonał trafnej oceny dowodów, a jego stanowisko zostało przekonująco uzasadnione. Sąd Okręgowy odniósł się do zarzutów apelacji, wskazując, że zeznania świadków M. C. i G. G. nie były wiarygodne, ponieważ ich twierdzenia o uszkodzeniu drzwi w momencie zakupu zostały zanegowane przez dowód z hipermarketu O. Potwierdzono tym samym wiarygodność zeznań pokrzywdzonej L. R. Sąd odrzucił również zarzut istotnych rozbieżności w zeznaniach świadków oskarżenia, tłumacząc je percepcją i emocjonalnym stanem świadków w trakcie zdarzenia. Wersja zdarzenia przedstawiona przez obronę została uznana za niewiarygodną, podczas gdy wersja przeciwna była spójna, logiczna i przekonująca, a drobne niekonsekwencje potwierdzały spontaniczność zeznań. W konsekwencji, Sąd Okręgowy utrzymał zaskarżony wyrok w mocy i obciążył obwinionego kosztami postępowania odwoławczego, zwalniając go jednocześnie z obowiązku ponoszenia opłaty.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Niska
Do czego można powołać

Potwierdzenie zasad oceny dowodów w sprawach o wykroczenia, zwłaszcza w kontekście zeznań świadków niebędących bezpośrednimi obserwatorami zdarzenia oraz oceny wiarygodności zeznań.

Ograniczenia stosowania

Sprawa dotyczy wykroczenia o niewielkiej szkodzie, a rozstrzygnięcie opiera się na standardowej ocenie dowodów.

Zagadnienia prawne (3)

Czy zeznania świadków, którzy nie byli bezpośrednimi obserwatorami zdarzenia, mogą stanowić podstawę do ustalenia winy obwinionego w sprawie o wykroczenie?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, jeśli są spójne, logiczne i przekonujące, a sąd prawidłowo oceni ich wiarygodność, nawet jeśli występują niewielkie niekonsekwencje.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy uznał, że zeznania świadków oskarżenia, mimo że nie obserwowali bezpośrednio uderzeń, były wiarygodne, ponieważ odnosiły się do odczuwanych odgłosów i były spójne z innymi dowodami, w tym z obiektywnymi ustaleniami dotyczącymi stanu drzwi.

Czy dowody pośrednie (np. odgłosy, stan mienia) mogą być wystarczające do przypisania odpowiedzialności za wykroczenie zniszczenia mienia?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, jeśli sąd prawidłowo oceni ich znaczenie i powiąże z innymi dowodami.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że zeznania świadków dotyczące odgłosów uderzeń w drzwi, w połączeniu z ustaleniem, że drzwi były nowe i nieuszkodzone w momencie zakupu, były wystarczające do przypisania odpowiedzialności obwinionemu.

Czy rozbieżności w zeznaniach świadków dotyczące szczegółów zdarzenia (np. siła uderzeń, narzędzie) dyskwalifikują ich zeznania jako dowód?

Odpowiedź sądu

Nie, jeśli te rozbieżności dotyczą kwestii drugorzędnych i wynikają z subiektywnej percepcji lub emocjonalnego stanu świadków.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy uznał, że drobne rozbieżności w zeznaniach świadków dotyczące ilości uderzeń czy siły tych uderzeń nie podważały ich wiarygodności, ponieważ świadkowie nie obserwowali bezpośrednio zdarzenia i byli zdenerwowani.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Utrzymanie w mocy wyroku
Strona wygrywająca
Prokurator (w imieniu Skarbu Państwa)

Strony

NazwaTypRola
I. K.osoba_fizycznaobwiniony
L. R.osoba_fizycznapokrzywdzona

Przepisy (6)

Główne

k.w. art. 124 § 1

Kodeks wykroczeń

Pomocnicze

k.w. art. 39 § 1

Kodeks wykroczeń

k.w. art. 39 § 2

Kodeks wykroczeń

k.w. art. 124 § 4

Kodeks wykroczeń

kpk art. 7

Kodeks postępowania karnego

Dotyczy oceny dowodów.

kpów

Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia

Dotyczy oceny dowodów.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Wiarygodność zeznań pokrzywdzonej L. R. • Obiektywne dowody (informacja z hipermarketu) negujące wersję świadków obrony. • Spójność, logika i przekonująca wersja zdarzenia przedstawiona przez oskarżenie. • Drobne niekonsekwencje w zeznaniach świadków oskarżenia jako dowód spontaniczności, a nie uzgadniania.

Odrzucone argumenty

Zarzut naruszenia art. 7 kpk w zw. z art. 8 kpów poprzez dowolną ocenę dowodów. • Zarzut błędu w ustaleniach faktycznych. • Twierdzenie o niewiarygodności zeznań świadków oskarżenia z powodu rozbieżności. • Twierdzenie o konsekwentnych, ale niewiarygodnych zeznaniach świadków M. C. i G. G.

Godne uwagi sformułowania

Sąd Okręgowy zgadza się z tezami Sądu Rejonowego – zbędną jest ponowna analiza dowodów, gdyż byłoby to jedynie powtarzaniem trafnych, podniesionych wcześniej argumentów. • istotnie zeznania M. C. i G. G. można uznać za konsekwentne, lecz nie oznacza to, że są one wiarygodne. • obiektywny dowodów jednoznacznie zanegował wersję wskazanych świadków, zaś potwierdził wiarygodność zeznań L. R. • obrońca zapomina przy tym, że omawiane uderzenia miały miejsce tuż po awanturze między stronami konfliktu, a zatem w sytuacji, gdy były zdenerwowane, pobudzone emocjonalnie, czyli wówczas gdy nie zwraca się uwagi na takie szczegóły o jakich pisze w swej apelacji skarżący. • wersja zdarzenia przedstawiona przez I. K. i świadków obrony nie może być uznana za wiarygodną, zaś taki pogląd trzeba wyrazić o przeciwnym opisie zdarzenia, który jawi się jako spójny, logiczny i przekonujący, mimo zaistnienia w nim kilku niewielkich niekonsekwencji, a te dodatkowo potwierdzają, że zeznania świadków oskarżenia nie były uzgadniane, lecz (zwłaszcza te z postępowania przygotowawczego) charakteryzowały się spontanicznością.

Skład orzekający

Mariusz Górski

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Potwierdzenie zasad oceny dowodów w sprawach o wykroczenia, zwłaszcza w kontekście zeznań świadków niebędących bezpośrednimi obserwatorami zdarzenia oraz oceny wiarygodności zeznań."

Ograniczenia: Sprawa dotyczy wykroczenia o niewielkiej szkodzie, a rozstrzygnięcie opiera się na standardowej ocenie dowodów.

Wartość merytoryczna

Ocena: 3/10

Sprawa dotyczy typowego wykroczenia zniszczenia mienia i rutynowej kontroli instancyjnej. Rozstrzygnięcie opiera się na standardowej ocenie dowodów, bez elementów zaskoczenia czy nowatorskich zagadnień prawnych.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst