IV CZ 67/20

SN
Sygn. akt IV CZ 67/20
POSTANOWIENIE
Dnia 14 października 2021 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Marta Romańska
w sprawie z powództwa M.S. i P.S.
‎
przeciwko M.W.
‎
o zapłatę,
‎
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 14 października 2021 r.,
‎
na skutek zażalenia pozwanego
na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 października 2020 r.
sygn. akt IV CZ 67/20
odrzuca zażalenie.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 8 października 2020 r. Sąd Najwyższy odrzucił skargę M.W. o stwierdzenie niezgodności z prawem orzeczenia, jako wniesioną z naruszeniem art. 87
1
§ 1 i art. 424
6
§ 3 k.p.c.
W zażaleniu na to postanowienie M.W. stwierdził, że zostało ono wydane w nieważnym postępowaniu, ”pod dwoma sygnaturami akt, bez wskazania wierzyciela oraz sygnatury spraw, których dotyczyła skarga”, a także z pominięciem, że skarżący wystąpił o ustanowienie dla niego pełnomocnika z urzędu.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 394 § 1, 394
1
§ 1, art. 394
1a
§ 1, art. 394 § 1 i 1
1
k.p.c. zażalenie przysługuje na oznaczone przez ustawodawcę postanowienia sądu pierwszej lub drugiej instancji. Postanowienia Sądu Najwyższego nie są zaskarżalne zażaleniem, a zatem zażalenie M.W., wniesione  z naruszeniem art. 87
1
§ 1 k.p.c., podlega odrzuceniu, niezależnie od tego, jakie zarzuty skarżący w nim sformułował (art. 398
6
§ 3 w związku z art. 394
1
§ 3 k.p.c.).
Do sprecyzowania przedmiotu zaskarżenia skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powinno dojść w tym środku zaskarżenia, tak samo jak do sprecyzowania zarzutów, z powołaniem się na które skarżący zamierza zakwestionować to orzeczenie. Temu służy obowiązek występowania ze skargą sporządzoną przez fachowego pełnomocnika, przed ustanowieniem którego (z urzędu lub z wyboru) skarżący nie będzie mógł skutecznie przedstawić Sądowi Najwyższemu środka zaskarżenia, z którego chce skorzystać.
ke