IV CZ 50/19

Sąd Najwyższy w składzie Marian Kocon (przewodniczący, sprawozdawca), Monika Koba i Roman Trzaskowski, postanowieniem z dnia 28 czerwca 2019 r. uchylił zaskarżony wyrok Sądu Apelacyjnego w (...) z dnia 5 marca 2019 r. (sygn. akt I AGa (...)). Sprawa dotyczyła powództwa M. F. przeciwko Gminie P. o zapłatę oraz powództwa wzajemnego Gminy P. przeciwko M. F. o zapłatę. Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie powoda (pozwanego wzajemnego) na wyrok Sądu Apelacyjnego, który uchylił wyrok Sądu Okręgowego w L. z dnia 13 grudnia 2017 r. Sąd Najwyższy odwołał się do art. 394¹ § 1¹ k.p.c., wskazując, że zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje w razie uchylenia wyroku sądu pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Podkreślono, że celem takiego zażalenia jest kontrola prawidłowości uchylenia orzeczenia przez sąd drugiej instancji, co może nastąpić jedynie w wypadkach przewidzianych w art. 386 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjął, że nierozpoznanie istoty sprawy w rozumieniu art. 386 § 4 k.p.c. występuje, gdy sąd pierwszej instancji zaniechał zbadania materialnej podstawy żądania lub zarzutów. W niniejszej sprawie Sąd Okręgowy przeprowadził dowody i dokonał oceny kwestii prawnych, a Sąd Apelacyjny jedynie wskazał na możliwość innej oceny prawnej i potrzebę uzupełnienia postępowania dowodowego. Zdaniem Sądu Najwyższego, takie stanowisko Sądu Apelacyjnego nie uzasadnia zarzutu nierozpoznania istoty sprawy i nie może prowadzić do uchylenia wyroku Sądu Okręgowego.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający