IV CZ 32/15

Sygn. akt IV CZ 32/15
POSTANOWIENIE
Dnia 9 września 2015 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący)
‎
SSN Marian Kocon (sprawozdawca)
‎
SSN Maria Szulc
w sprawie z powództwa A. K.
‎
przeciwko P. F. i K. F.
‎
o zapłatę,
‎
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 9 września 2015 r.,
‎
zażalenia pozwanych
na wyrok Sądu Okręgowego w G.
‎
z dnia 4 grudnia 2014 r.,
uchyla zaskarżony wyrok.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 4 grudnia 2014 r. Sąd Okręgowy w G. uchylił wyrok Sądu Rejonowego w S. z dnia 9 kwietnia 2014 r. w sprawie z  powództwa A. K. przeciwko P. F. i K. F., o zapłatę.
Orzeczenie zaskarżyli pozwani zarzucając naruszenie art. 386 § 4 k.p.c. Wnieśli o uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu Okręgowego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 386 § 4 k.p.c., poza wypadkami określonymi w § 2 i 3, sąd drugiej instancji może uchylić zaskarżony wyrok i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania tylko w razie nierozpoznania przez sąd pierwszej instancji istoty sprawy albo gdy wydanie wyroku wymaga przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości. Treść omawianych przepisów wskazuje, że możliwość uchylenia wyroku przez sąd drugiej instancji została ograniczona wyłącznie do sytuacji wyczerpująco w tych przepisach wymienionych. Oznacza to, że nie ma podstawy do dokonywania wykładni rozszerzającej przesłanki „nierozpoznania istoty sprawy” (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 grudnia 2012 r., II  CZ 141/12, niepubl., postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 marca 2013 r., II CZ 193/12, niepubl.).
W sprawie Sąd Okręgowy przyjął, że Sąd Rejonowy nie rozpoznał istoty sprawy gdyż oddalił powództwo z uwagi na błędne ustalenie, iż zdarzenie wyrządzające szkodę nastąpiło w innych okolicznościach niż wskazanych w pozwie.
Nietrafne jest stanowisko Sądu Okręgowego bowiem nie można przyjąć, że w sprawie zachodzą podstawy do uchylenia wyroku na podstawie art. 386 § 4 k.p.c. Sąd Rejonowy merytorycznie odniósł się do żądania pozwu, przeprowadził postępowanie dowodowe w tym kierunku oraz dokonał oceny prawnej. Wprawdzie Sąd Okręgowy na podstawie tego samego materiału dowodowego poczynił inne ustalenia faktyczne i stąd dokonał odmiennej oceny prawnej żądania pozwu, to  jednak nie oznacza to braku rozpoznania istoty sprawy przez Sąd Rejonowy. Obecny model postępowania cywilnego zakłada, że druga instancja stanowi instancję merytoryczną, w ramach której rozpoznanie sprawy powinno nastąpić
ex  novo
i zakończyć się wydaniem merytorycznego rozstrzygnięcia kończącego spór pomiędzy stronami. Tym samym, ewentualne braki w postępowaniu dowodowym mogły zostać samodzielnie uzupełnione przez Sąd Okręgowy.
Uznając zarzut naruszenia art. 386 § 4 k.p.c. za uzasadniony Sąd Najwyższy na podstawie art. 398
15
§ 1 w związku z art. 394
1
§ 3 k.p.c. uchylił zaskarżony wyrok.