IV CZ 15/07

Sygn. akt IV CZ 15/07 
 
 
 
 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 25 kwietnia 2007 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący) 
SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (sprawozdawca) 
SSN Zbigniew Kwaśniewski 
 
 
ze skargi pozwanej 
o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem 
Sądu Apelacyjnego w […]  
z dnia 7 marca 2006 r.,  
w sprawie z powództwa A. K. 
przeciwko E. Z. 
o zapłatę, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej  
w dniu 25 kwietnia 2007 r., 
zażalenia pozwanej  
na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […] 
z dnia 27 października 2006 r.,  
 
 
1) oddala zażalenie 
2) nie obciąża pozwanej kosztami postępowania zażaleniowego. 
 
 
 
 

 
2 
Uzasadnienie 
 
Pozwana E. Z. wniosła skargę o wznowienie postępowania zakończonego 
prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 7 marca 2005 r., 
oddalającym jej apelację od wyroku Sądu Okręgowego w B. z dnia 14 lipca 2005 r., 
którym uchylony został nakaz zapłaty wydany z powództwa A. K. w postępowaniu 
nakazowym w części dotyczącej kosztów procesu ponad kwotę 10 725 zł i w tym 
zakresie  powództwo zostało oddalone.  
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 27 października 2006 r. Sąd 
Apelacyjny odrzucił skargę.  W uzasadnieniu wskazał, że pozwana oparła skargę 
na podstawie z art. 403 § 2 k.p.c., przedstawiając jako nowe okoliczności faktyczne 
i środki dowodowe, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy i z których nie mogła 
skorzystać w poprzednim postępowaniu: pismo Centralnego Ośrodka Informatyki 
Statystycznej w W., protokół rozprawy apelacyjnej w prawomocnie zakończonej 
sprawie, kserokopię zaświadczenia o wpisie do ewidencji gospodarczej ujawnioną 
przez powoda na tej samej rozprawie apelacyjnej, a także pismo Urzędu Gminy N. 
Skarżąca wywodziła przy tym, że wszystkie te dokumenty świadczą o „nieistnieniu” 
formalnym powoda jako przedsiębiorcy pod firmą P. A. K., co w konsekwencji 
prowadzi do wniosku, że prawomocny wyrok został wydany na rzecz podmiotu, 
któremu nie przysługiwała zdolność procesowa i sądowa, a zatem postępowanie, w 
wyniku którego został on wydany, było dotknięte nieważnością. 
Sąd Apelacyjny zauważył, że art. 403 § 2 k.p.c. daje stronie żądającej 
wznowienia postępowania możliwość powoływania się wyłącznie na te okoliczności 
i dowody, które w trakcie prawomocnie zakończonego postępowania istniały, ale 
poza tym postępowaniem, nie były zatem objęte zgromadzonym materiałem 
dowodowym. Ponadto muszą one być tego rodzaju, aby powołanie ich mogło mieć 
wpływ na wynik sprawy. Żadna z tych okoliczności nie zaistniała w przedmiotowej 
sprawie; powoływane okoliczności nie mają znamienia nowości, albowiem były one 
pozwanej znane i powoływane w toku postępowania. Co więcej, powodem jest 
osoba fizyczna prowadząca jednoosobowo działalność gospodarczą, której 
w świetle art. 64 § 1 i art. 65 § 1 k.p.c. przysługuje zdolność sądowa i procesowa, 
bez względu na powoływany przez pozwaną fakt nieodnotowania wpisu 

 
3 
przedsiębiorcy o firmie P. A. K. w urzędowych rejestrach i ewidencjach. W tym 
stanie rzeczy, skoro powoływana w skardze podstawa wznowienia w rzeczywistości 
nie istniała, skarga o wznowienie postępowania zasługiwała na odrzucenie na 
podstawie art. 410 k.p.c. 
W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca podniosła zarzut 
niezastosowania art. 401 pkt 2 k.p.c. w sytuacji, w której strona powodowa nie 
posiada legitymacji czynnej do występowania w procesie, w uzasadnieniu 
wskazując m.in. na fakt, że w dacie wytoczenia powództwa powód nie figurował 
w ewidencji działalności gospodarczej gminy N. Na tej podstawie wnosiła o 
uchylenie zaskarżonego postanowienia i o zasądzenie od powoda na rzecz 
pozwanego kosztów postępowania zażaleniowego. 
W odpowiedzi na zażalenie pełnomocnik powoda wnosił o jego oddalenie 
oraz o zasądzenie od pozwanej na rzecz powoda kosztów postępowania 
zażaleniowego. 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
Odrzucenie skargi o wznowienie postępowania było zasadne, ostatecznie 
jednak z innych przyczyn, niż zostały wskazane w uzasadnieniu zaskarżonego 
postanowienia. Zgodnie z art. 316 § 1 k.p.c., który poprzez odesłanie z art. 3941 § 
3, art. 39821  i art. 391 k.p.c. ma odpowiednie zastosowanie w postępowaniu 
zażaleniowym przed Sądem Najwyższym, za podstawę orzeczenia należy brać 
stan istniejący przed jego wydaniem. Stan ten zaś jest inny, niż istniejący w chwili 
wydania zaskarżonego postanowienia. 
Zgodnie z art. 399 § 1 k.p.c., można żądać wznowienia postępowania, które 
zostało zakończone prawomocnym wyrokiem. Prawomocny wyrok sądu drugiej 
instancji może być jednak także zaskarżony skargą kasacyjną, chyba że 
dopuszczalność skargi kasacyjnej jest wyłączona z mocy art. 3982 k.p.c. Może 
zatem powstać sytuacja, w której nastąpi swoisty zbieg nadzwyczajnych środków 
zaskarżenia, jeżeli strona, tak jak miało to miejsce w sprawie niniejszej, wniesie 
(pomimo zasadniczych różnic w zakresie podstaw tych środków) zarówno skargę 
o wznowienie postępowania jak i skargę kasacyjną. Nie można nie uwzględniać, 
przy 
rozpoznawaniu 
tych 
skarg, 
wyniku 
postępowania 
wywołanego 
ich 

 
4 
wniesieniem. Należy zatem zwrócić uwagę, że wyrokiem z dnia 2 lutego 2007 r. 
Sąd Najwyższy uchylił wyrok Sądu Apelacyjnego z dnia 7 marca 2006 r. i odrzucił 
apelację. Tym samym nie istnieje już wyrok, od którego skarżąca wniosła skargę 
o wznowienie postępowania. W tej sytuacji skarga o wznowienie postępowania 
została wniesiona od nieistniejącego orzeczenia, wobec czego podlega odrzuceniu. 
Ostatecznie zatem zaskarżone zażaleniem postanowienie, którego przedmiotem 
było odrzucenie skargi o wznowienie postępowania, okazało się, jakkolwiek 
z innych przyczyn, uzasadnione. 
Na marginesie należy zwrócić uwagę, że w uzasadnieniu wyroku z dnia 
2 lutego 2007 r., IV CSK 358/06, Sąd Najwyższy wskazał na zasadniczą wadliwość 
wyroku Sądu Okręgowego w B. z dnia 14 lipca 2005 r., który uchylił częściowo 
wydany w sprawie nakaz zapłaty i w tym zakresie powództwo oddalił, nie 
rozstrzygnął natomiast w pozostałej części o sprzeciwie pozwanej, nie orzekł 
bowiem, czy w pozostałej części nakaz zapłaty utrzymuje w mocy. Sąd Najwyższy 
wskazał też, że obecnie dalsze postępowanie w sprawie, wobec rozpoznania skargi 
kasacyjnej, nie może się już toczyć. Niezależnie jednak od tego, czy możliwe było 
ewentualne skorzystanie przez stronę skarżącą z możliwości złożenia wniosku 
o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku Sądu 
Okręgowego przez rozstrzygnięcie jej wniosków zawartych w sprzeciwie od nakazu 
zapłaty, 
okoliczność 
ta 
nie 
ma 
znaczenia 
przy 
rozstrzyganiu 
kwestii 
dopuszczalności skargi o wznowienie postępowania. 
Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 3941 § 2 
w związku z art. 39814 k.p.c. 
 
 
 
 
 
 
jc