Pełny tekst orzeczenia

IV CSK 280/11

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

Sygn. akt IV CSK 280/11 
 
 
 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 16 listopada 2011 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
 
SSN Jan Górowski 
 
 
 
w sprawie z wniosku D. D. 
przy uczestnictwie R. S. 
o podział majątku wspólnego, 
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej 
w dniu 16 listopada 2011 r., 
na skutek skargi kasacyjnej uczestnika postępowania 
od postanowienia Sądu Okręgowego  
z dnia 28 stycznia 2011 r.,  
 
 
odrzuca skargę kasacyjną. 
 
 
 
 
 
Uzasadnienie 

 
2 
 
 
Zgodnie z art. 3984 § 1 k.p.c. skarga kasacyjna powinna zawierać: 
oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono 
zaskarżone w całości czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich 
uzasadnienie oraz wniosek o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia 
z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany. Są to tzw. elementy 
konstrukcyjne 
tego 
nadzwyczajnego, 
wysoce 
sformalizowanego 
środka 
zaskarżenia i dlatego niezachowanie któregokolwiek z nich skutkuje  jego 
odrzuceniem  a limine.  
Oznaczenia zaskarżonego orzeczenia sądu drugiej instancji następuje przez 
wskazanie sądu, który wydał zaskarżone orzeczenie, jego sygnatury i daty 
wydania  nazwisk (nazwy) stron (w sprawie rozpoznanej w postępowaniu 
nieprocesowym  wnioskodawców i uczestników) i przedmiotu postępowania. 
Pomijając, że skarżący wniósł skargę od wyroku, gdy tymczasem Sąd Okręgowy w 
dniu 28 stycznia 2011 r., wydał postanowienie, w skardze kasacyjnej nie został  
oznaczony 
przedmiot 
sprawy, 
ani 
też 
nazwisko 
wnioskodawczyni. 
Imienia  i nazwiska D. D. nie wskazano ani w części wstępnej skargi kasacyjnej, ani 
też w jej uzasadnieniu. 
Na 
marginesie 
można 
zauważyć, 
że 
w 
postępowaniu 
działowym 
skarga kasacyjna jest niedopuszczalna, jeżeli wartość przedmiotu zaskarżenia jest 
niższa niż sto pięćdziesiąt tysięcy złotych. Oznaczona w skardze kasacyjnej 
wartość przedmiotu zaskarżenia na kwotę 223 651, 71 zł może budzić wątpliwości, 
jeśli zauważyć, że według stanowiska skarżącego dopłata dla wnioskodawczyni 
powinna wynosić nie zasądzoną kwotę 52 308 zł, lecz 29 645,63 zł. 
Wartością przedmiotu 
zaskarżenia 
w 
sprawach 
działowych 
jest 
wartość 
konkretnego interesu skarżącego, a nie wartość przedmiotu działu (por. np. 
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 listopada 2002 r., III CZ 98/02, OSNC 
2004, nr 4, poz. 60). Nie przesądzając tej kwestii, ze względu na stwierdzony brak, 
w  sprawie najprawdopodobniej stanowiła ją różnica pomiędzy dopłatą zasądzoną 

 
3 
a oczekiwaną przez uczestnika, oraz wartość pominiętych nakładów uczestnika 
w kwocie 45 324,74 zł. 
Ze wskazanych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji, 
na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c.