IV CSK 200/08

Sąd Najwyższy rozpoznał skargę kasacyjną uczestników postępowania od postanowienia Sądu Okręgowego w L., które oddaliło ich apelację od postanowienia Sądu Rejonowego w L. Sąd Rejonowy oddalił skargę uczestników na orzeczenie referendarza sądowego, mocą którego wpisano roszczenie o zawarcie umowy sprzedaży działki gruntu do księgi wieczystej. Roszczenie to wynikało z umowy przedwstępnej, w której strony określiły termin zawarcia umowy przyrzeczonej poprzez odwołanie się do daty wejścia w życie uchwały Rady Miasta lub uprawomocnienia się decyzji o warunkach zabudowy. Sąd Okręgowy, mimo uznania za zasadny zarzutu braku oznaczenia terminu w umowie przedwstępnej, oddalił apelację, wskazując, że kognicja sądu w postępowaniu wieczystoksięgowym nie obejmuje badania zgodności prawa z rzeczywistym stanem prawnym, a jedynie treść i formę wniosku oraz dołączone dokumenty. Sąd Najwyższy, analizując skargę kasacyjną opartą na naruszeniu art. 389 § 2 k.c. oraz art. 6268 § 2 i art. 6269 k.p.c., uznał, że choć umowa przedwstępna mogła nie zawierać precyzyjnego terminu, to jednak samo wydanie i uprawomocnienie decyzji o warunkach zabudowy było zdarzeniem pewnym. Niemniej jednak, kluczowe okazało się stanowisko Sądu Okręgowego dotyczące ograniczonej kognicji sądu wieczystoksięgowego, który nie bada, czy wpisywane roszczenie wygasło po jego powstaniu. W związku z tym, skarga kasacyjna została oddalona, a uczestnicy postępowania zostali obciążeni kosztami.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający