IV CNP 63/11

Sąd Najwyższy w składzie sędziego Jana Górowskiego rozpoznał na posiedzeniu niejawnym skargę W. K. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 2 grudnia 2010 r. Skarga ta stanowi nadzwyczajny środek prawny, który musi spełniać ściśle określone wymogi formalne i konstrukcyjne. Sąd Najwyższy wskazał, że zgodnie z art. 4248 § 1 k.p.c., skarga nieposiadająca elementów konstrukcyjnych podlega odrzuceniu a limine. Wymagania te, określone w art. 4245 § 1 k.p.c., obejmują oznaczenie zaskarżonego wyroku, przytoczenie podstaw skargi i ich uzasadnienie, wskazanie przepisu prawa, z którym orzeczenie jest niezgodne, uprawdopodobnienie szkody, wykazanie niemożności wzruszenia orzeczenia innymi środkami prawnymi oraz, w określonych przypadkach, wykazanie wyjątkowego wypadku uzasadniającego wniesienie skargi. Skarga W. K. nie spełniła tych wymogów, ponieważ nie wskazano przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, nie uprawdopodobniono poniesienia szkody ani nie wykazano, że wzruszenie orzeczenia innymi środkami prawnymi nie było możliwe. Z tych względów, na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy odrzucił skargę.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający