III ZP 36/97Ekwiwalent za urlop nauczyciela bez ferii 2

Sąd Najwyższy rozpatrywał zagadnienie prawne dotyczące stosowania art. 155[1] Kodeksu pracy (Kp) do nauczycieli zatrudnionych w placówkach, w których nie przewidziano ferii szkolnych, poprzez art. 91c ustawy - Karta Nauczyciela. Sprawa wywodziła się z powództwa nauczycielki przeciwko Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej o ekwiwalent za niewykorzystany urlop wypoczynkowy. Sąd Rejonowy oddalił powództwo, uznając, że nauczycielce przysługuje jedynie ekwiwalent proporcjonalny do przepracowanego okresu w roku ustania stosunku pracy (1/12 z 7 tygodni urlopu), zgodnie z art. 155[1] Kp. Sąd Wojewódzki, rozpoznając apelację, przedstawił Sądowi Najwyższemu pytanie, czy art. 155[1] Kp ma zastosowanie w tej sytuacji. Sąd Najwyższy podkreślił, że Karta Nauczyciela jest przepisem szczególnym (lex specialis) wobec Kodeksu pracy (lex generalis), a art. 91c KN stanowi, że przepisy Kp stosuje się w sprawach nieuregulowanych w Karcie Nauczyciela. Stwierdzono, że Karta Nauczyciela reguluje odrębnie kwestie urlopów nauczycieli, w tym wymiar urlopu (art. 64 KN) i ekwiwalent za niewykorzystany urlop (art. 66 ust. 2 KN), co wyłącza stosowanie art. 171 par. 1 Kp. Jednakże, przepis art. 155[1] Kp, wprowadzający instytucję urlopu cząstkowego (proporcjonalnego do okresu zatrudnienia w danym roku kalendarzowym), nie znalazł odzwierciedlenia w przepisach Karty Nauczyciela, mimo późniejszych nowelizacji. W związku z tym, Sąd Najwyższy uznał, że w zakresie urlopów cząstkowych, w tym ekwiwalentu za niewykorzystany urlop w sytuacji zmiany pracodawcy w ciągu roku, ma zastosowanie art. 155[1] Kp w powiązaniu z art. 91c KN. W konsekwencji, nauczycielce przysługuje ekwiwalent za niewykorzystany urlop obliczony proporcjonalnie do okresu zatrudnienia.

Zagadnienia prawne (1)