III W 2737/15

Sygn. akt. III W 2737/15 POSTANOWIENIE Dnia 02 marca 2017r. Sąd Rejonowy dla Warszawy-Mokotowa w W. III Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Katarzyna Balcerzak-Danilewicz Protokolant: --------------------------------------------------- bez udziału stron po rozpoznaniu w sprawie M. M. obwinionego o czyn z art. 92 § 1 k.w. wniosku obrońcy obwinionego M. M. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o uzasadnienie wyroku zaocznego z dnia 01 czerwca 2016 roku p o s t a n a w i a: I. na podstawie art. 126 § 1 i § 2 k.p.k. w zw. z art. 38 § 1 k.p.w. przywrócić obrońcy obwinionego M. M. adw. P. M. termin do uzupełnienia braków formalnych wniosku o uzasadnienie wyroku zaocznego z dnia 01 czerwca 2016 roku w sprawie III W 2737/15; II. na podstawie art. 120 § 2 k.p.k. w zw. z art. 38 § 1 k.p.w. uznać, że braki wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku zaocznego z dnia 01 czerwca 2016 roku zostały przez obrońcę obwinionego uzupełnione w terminie UZASADNIENIE Zarządzeniem z dnia 09 stycznia 2017 roku obrońca obwinionego M. M. został wezwany do uzupełnienia braków formalnych wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku zaocznego z dnia 01 czerwca 2016 roku poprzez określenie, stosownie do treści art. 422 § 2 k.p.k. w zw. z art. 82 § 1 k.p.w. , czy wniosek dotyczy całości wyroku, czy też jedynie rozstrzygnięcia o karze lub innych konsekwencjach prawnych albowiem pismo nie odpowiadało wymogom formalnym – w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego zarządzenia pod rygorem uznania wniosku za bezskuteczny. W dniu 01 marca 2017 roku wpłynęło do tut. Sądu, złożone na biurze podawczym, pismo obrońcy obwinionego M. M. adw. P. M. , zawierające wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o uzasadnienie wyroku zaocznego oraz złożone zostało pismo z uzupełnieniem tych braków. Obrońca podniósł, że do dnia 24 lutego 2017 roku przebywał na pooperacyjnym zwolnieniu lekarskim i z uwagi na zły stan zdrowia nie dokonał czynności w zakreślonym terminie. Sąd zważył, co następuje: Wniosek obrońcy obwinionego o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o uzasadnienie wyroku zaocznego z dnia 01 czerwca 2016 roku w sprawie III W 2737/15 zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 126 § 1 k.p.k. w zw. z art. 38 § 1 k.p.w. jeżeli niedotrzymanie terminu zawitego nastąpiło z przyczyn od strony niezależnych, strona w zawitym terminie 7 dni od daty ustania przeszkody może zgłosić wniosek o przywrócenie terminu, dopełniając jednocześnie czynności, która miała być w terminie wykonana. Obrońca podnosi, że zwolnienie lekarskie ustało z dniem 24 lutego 2017 roku, zatem wnosząc w dniu 01 marca 2017 roku wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o uzasadnienie wyroku zaocznego oraz składając pismo uzupełniające braki, uczynił zadość wymogom z art. 126 § 1 k.p.k. Zauważyć zatem należy, że w doktrynie i orzecznictwie od dawna zgodnie przyjmuje się, że niedotrzymanie terminu zawitego przez obrońcę jest przyczyną niezależną od oskarżonego, uzasadniającą przywrócenie jego osobie tego terminu (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 listopada 1974r., sygn. akt: II Kz 220/73, OSNKW 1974, nr 3, poz. 5, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 stycznia 2008r., sygn. akt: VKK 448/07, Biul. PK 2008/2/51; Prok. i Pr - wkł. 2009/1/17). Jednocześnie Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 29 maja 2012 roku, sygn. akt III KK 87/12, opublikowanym w Biul. PK 2012/5/22 stwierdził, że uchybienie terminowi zawitemu, leżące po stronie obrońcy, nie może obciążać oskarżonego (skazanego) i szkodzić jego interesowi procesowemu, gdyż jest to przyczyna od strony niezależna w rozumieniu art. 126 § 1 k.p.k. , nawet jeżeli wniosek o przywrócenie terminu wnosi w imieniu oskarżonego obrońca, który terminowi pierwotnie uchybił . Ponadto, jak podkreślił to Sąd Apelacyjny w (...) , w postanowieniu z dnia 14 maja 2015 roku, sygn. akt II AKz 164/15, opublikowanym w KZS 2015/5/73, zaniedbania obrońcy w dochowaniu terminu zawitego, jako niezależne od oskarżonego uzasadniają przywrócenie terminu ( art. 126 § 1 k.p.k. ) i to także, gdy obrońca nie udowodnił okoliczności, które jakoby spowodowały to zaniedbanie , więc także gdyby zaniedbanie było następstwem działania celowego. Gdyby postąpić inaczej, naruszone zostałoby prawo oskarżonego do obrony, prawo konstytucyjne. Mając powyższe na uwadze, Sąd postanowił jak na wstępie.