Sygn. akt III SW 142/15 POSTANOWIENIE Dnia 26 listopada 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Romualda Spyt (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Krzysztof Staryk SSN Małgorzata Wrębiakowska-Marzec w sprawie z protestu wyborczego T. L. przeciwko ważności wyborów do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej, przy udziale: 1) Prokuratora Generalnego, 2) Przewodniczącego Państwowej Komisji Wyborczej, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 26 listopada 2015 r., postanawia: wydać opinię, że zarzut dotyczący uniemożliwienia wnoszącemu protest oddania głosu drogą korespondencyjną jest zasadny, jednakże naruszenie to nie miało wpływu na wynik wyborów. UZASADNIENIE Pismem z dnia 3 listopada 2015 r. T. L. wniósł protest wyborczy. W uzasadnieniu wnoszący protest wskazał, że mimo zalogowania „na stronie internetowej Ambasady RP w Londynie w przedmiocie wyborów do Sejmu i Senatu 2015” oraz otrzymania e-maila potwierdzającego przyjęcie zgłoszenia, nie otrzymał do dnia wyborów pakietu wyborczego i nie mógł skorzystać z prawa do udziału w wyborach. Przedstawiając swoje stanowisko, Państwowa Komisja Wyborcza w piśmie z dnia 13 listopada 2015 r., stwierdziła, że ustalenie stanu faktycznego wymagałoby przeprowadzenia postępowania dowodowego, do czego Komisja nie jest uprawniona. Jednocześnie Państwowa Komisja Wyborcza wyraziła opinię, że gdyby zarzut okazał się zasadny, to doszło do naruszenia prawa, lecz z uwagi na fakt, że dotyczyło to jednego wyborcy, nie miało to wpływu na wynik wyborów, ponieważ oddanie głosu na którąkolwiek z list kandydatów na posłów zarejestrowanych w okręgu wyborczym nr […] w wyborach do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i na któregokolwiek kandydata na senatora w okręgu wyborczym nr […] w wyborach do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej (wnoszący protest zawiadomił o zamiarze głosowania korespondencyjnego w obwodzie głosowania za granicą) nie zmieniłoby wyniku wyborów w skali kraju ani w tych okręgach wyborczych. Prokurator Generalny, pismem z dnia 13 listopada 2015 r., wniósł o wydanie postanowienia wyrażającego opinię, że zarzuty protestu jest zasadny, lecz naruszenie ustawy nie miało wpływu na wynik wyborów. W uzasadnieniu wskazał, że zgodnie z art. 53f § 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. Kodeks wyborczy (Dz.U. Nr 21, poz. 112 ze zm., dalej Kodeks wyborczy), konsul niezwłocznie po otrzymaniu od właściwej komisji wyborczej kart do głosowania, jednak nie później niż 13 dni przed dniem wyborów, obowiązany jest wysłać pakiet wyborczy do wyborcy wpisanego do spisu wyborców, który wyraził zamiar głosowania korespondencyjnego za granicą. Z tego względu stwierdził, że w okolicznościach sprawy nastąpiło uchybienie wyżej wskazanemu przepisowi Kodeksu wyborczego. Zauważył jednak, że nawet uznanie przedstawionych przez T. L. okoliczności za uchybienie przepisom Kodeksu wyborczego, nie może skutkować stwierdzeniem, że nieprawidłowość taka miałaby wpływ na wynik wyborów w danym okręgu wyborczym. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 101 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, wyborcy przysługuje prawo zgłoszenia do Sądu Najwyższego protestu przeciwko ważności wyborów do Sejmu i Senatu na zasadach określonych w ustawie. Kodeks wyborczy stanowi, że wnoszący protest powinien sformułować w nim zarzuty oraz przedstawić lub wskazać dowody, na których opiera swoje zarzuty (art. 241 § 3). Przedmiotem zarzutów może być dopuszczenie się przestępstwa przeciwko wyborom, określonego w rozdziale XXXI Kodeksu karnego, mającego wpływ na przebieg głosowania, ustalenie wyników głosowania lub wyników wyborów lub naruszenie przepisów kodeksu dotyczących głosowania, ustalenia wyników głosowania lub wyników wyborów, mającego wpływ na wynik wyborów (art. 82 § 1). W okolicznościach podnoszonych w ramach niniejszego protestu uchybienie art. 53f § 1 Kodeksu wyborczego (niewysłanie pakietu wyborczego) prowadzi do naruszenia innego przepisu Kodeksu wyborczego, dotyczącego głosowania, a mianowicie art. 10 § 1 pkt 1, zgodnie z którym w wyborach do Sejmu i do Senatu prawo wybierania (czynne prawo wyborcze) ma obywatel polski, który najpóźniej w dniu głosowania kończy 18 lat w związku z art. 51 § 1, w myśl którego głosować może tylko wyborca wpisany do spisu wyborców. Należy jednak zauważyć, że oddanie głosu na którąkolwiek z list kandydatów na posłów zarejestrowanych w okręgu wyborczym nr […] w wyborach do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i na któregokolwiek kandydata na senatora w okręgu wyborczym nr […] w wyborach do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej nie zmieniłoby wyniku wyborów w skali kraju ani w tych okręgach wyborczych. Z tych względów, na podstawie art. 242 § 2 Kodeksu wyborczego, orzeczono jak w sentencji, uznając zarzut protestu za zasadny, lecz jednocześnie stwierdzając, że naruszenie przepisów Kodeksu wyborczego nie miało wpływu na wynik wyborów.
Pełny tekst orzeczenia
III SW 142/15
Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.