III SO/Gl 3/26

III SO/Gl 3/26 - Postanowienie WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2026-03-31
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-02-03
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Adam Pawlyta /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6039 Inne, o symbolu podstawowym 603
Skarżony organ
Rada Miasta
Treść wyniku
Orzeczono o wymierzeniu grzywny
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Adam Pawlyta po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym dnia 31 marca 2026 r. sprawy z wniosku M. sp. z o.o. sp.k. w K. o wymierzenie grzywny Radzie Miejskiej w B. w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. za nieprzekazanie sądowi w ustawowym terminie skargi postanawia: wymierzyć Radzie Miejskiej w B. grzywnę w wysokości 500 (pięćset) złotych.
Uzasadnienie
Pismem z 30 stycznia 2026 r. M. sp. z o.o. sp.k. z siedzibą w K. (dalej: wnioskodawca; Strona) złożyła wniosek o wymierzenie grzywny Radzie Miejskiej w B. (dalej: organ; Rada) za nieprzekazanie sądowi w ustawowym terminie skargi.
Wnioskodawca argumentował, że organ nie przekazał skargi wraz z odpowiedzią co stanowi naruszenie obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. z 21 stycznia 2026 r., Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), zgodnie z którym organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania.
Zaznaczono, że Strona złożyła skargę na uchwałę nr [...] Rady Miejskiej w B.z 26 sierpnia 2003 r., która została nadana listem poleconym 30 września 2025 r. oraz doręczona organowi – 3 października 2025 r. Dalej argumentowano, że termin do przekazania skargi bezskutecznie upłynął 3 listopada 2025 r. Natomiast wnioskodawca w trakcie rozmowy telefonicznej 30 stycznia 2026 r. uzyskał informację (Informacja Sądowa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach), że skarga nie została dotąd przekazana do Sądu.
Strona wniosła o wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a.
Zarządzeniem Przewodniczącego III Wydziału z 6 lutego 2026 r. nakazano doręczyć odpis wniosku Strony z 30 stycznia 2026 r. oraz zobowiązano organ do nadesłania odpowiedzi na ten wniosek w terminie 15 dni od dnia otrzymania wezwania. Jak wynika z akt sądowych (karta nr 21) korespondencja została odebrana przez organ za pośrednictwem platformy ePUAP 6 marca 2026 r.
Organ nie udzielił odpowiedzi na wniosek.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Wniosek o wymierzenie grzywny okazał się zasadny.
W myśl art. 54 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1). Skargę w formie dokumentu elektronicznego wnosi się do elektronicznej skrzynki podawczej tego organu. Przepis art. 49a stosuje się odpowiednio (art. 54 § 1a).
Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Skargę wniesioną za pośrednictwem konsula oraz skargę na decyzję wydaną przez ministra właściwego do spraw zagranicznych w zakresie spraw uregulowanych w ustawie z 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach, minister właściwy do spraw zagranicznych przekazuje sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie sześćdziesięciu dni od dnia jej otrzymania odpowiednio przez ministra właściwego do spraw zagranicznych albo konsula (art. 54 § 2).
Następnie stosownie do art. 55 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 55 § 1).
Natomiast art. 154 § 6 p.p.s.a. stanowi, że grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.
Obowiązek przekazania akt sprawy ma charakter bezwzględny i sama motywacja organu pozostaje bez znaczenia pod kątem możliwości nałożenia grzywny (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 24 listopada 2021 r., sygn. akt III OZ 1104/21). Wskazuje na to NSA w uzasadnieniu uchwały z 3 listopada 2009 r. II GPS 3/09 (pub.: orzeczenia.nsa.gov.pl), że ustanowienie terminu na dopełnienie obowiązku przekazania skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy wyklucza jakąkolwiek swobodę organu w tym zakresie, a organ musi dochować terminu z art. 54 § 2 p.p.s.a.
Rozpoznając wniosek o wymierzenie grzywny, Sąd bierze pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., a także czas, jaki upłynął od wniesienia skargi oraz czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny, organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 381).
Nie ulega wątpliwości, że wnioskodawca pismem z 30 września 2025 r. wniósł skargę do WSA w Gliwicach na uchwałę Nr [...] Rady Miejskiej w B. z 26 sierpnia 2003 r. (karta nr 3). Do wniosku dołączono potwierdzenie nadania listem poleconym ww. skargi ([...]), z którego wynika, że korespondencja Strony dotarła do organu 3 października 2025 r. Wynika to z ustaleń dokonanych w oparciu o akta sądowe. Po stronie organu powstał zatem wynikający z art. 54 § 2 p.p.s.a. obowiązek przesłania skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, a w razie jego niewykonania w terminie – uprawnienie po stronie wnioskodawcy do skutecznego złożenia wniosku o wymierzenie grzywny. W opisywanej sprawie trzydziestodniowy termin przewidziany na przekazanie skargi upłynął 3 listopada 2025 r. Skarga nie została dotychczas przekazana przez organ do Sądu.
Organ 6 marca 2026 r. otrzymał odpis wniosku Strony z 30 stycznia 2026 r. o wymierzenie Radzie grzywny w trybie art. 55 § 2 p.p.s.a., a także wezwanie Sądu do udzielenia odpowiedzi co do twierdzeń wniosku w terminie 15 dni od jego doręczenia. Ww. termin upłynął 23 marca 2026 r., lecz organ nie ustosunkował się również do tego wezwania Sądu.
W realiach analizowanej sprawy, biorąc pod uwagę czas przekroczenia ustawowego terminu ustanowionego na obligatoryjne przekazanie skargi Sądowi oraz okoliczność, że Rada również nie udzieliła odpowiedzi na wezwanie Sądu (doręczone 6 marca 2026 r. za pośrednictwem platformy ePUAP), należało wymierzyć organowi grzywnę w wysokości 500 zł.
Przyjęty wymiar grzywny jest adekwatny do stopnia naruszenia przez organ ustawowego obowiązku terminowego przekazania skargi sądowi. Realizuje funkcje: dyscyplinującą, represyjną i prewencyjną, jakie ustawodawca przypisał tej instytucji, aby chronić prawo skarżących do sprawnej kontroli legalności działania organów administracji publicznej (por. szerzej uzasadnienie uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego sygn. II GPS 3/09 dostępne w elektronicznym systemie LEX).
Ustalając zaś wysokość grzywny, Sąd brał pod uwagę znaczącą, kilkumiesięczną zwłokę organu w przekazaniu skargi do WSA w Gliwicach, a także fakt, że organ nawet po doręczeniu odpisu wniosku Strony o wymierzenie organowi grzywny w dalszym ciągu nie zrealizował swojego ustawowego obowiązku i nie przekazał akt administracyjnych wraz ze skargą oraz odpowiedzią na skargę do Sądu administracyjnego. Jako okoliczność obciążającą uznano także fakt zignorowania przez Radę wezwania Sądu do złożenia odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny.
Natomiast bez doręczenia akt administracyjnych, skargi oraz odpowiedzi na nią (art. 54 § 2 p.p.s.a.) Sąd administracyjny nie może dokonać oceny skargi i skontrolować prawidłowość postępowania organu.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. w związku z art.154 § 6 p.p.s.a. i art. 64 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.