III SAB/Wr 417/26

III SAB/Wr 417/26 - Postanowienie WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2026-08-26
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-07-21
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Kamila Musiał /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
658
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
*Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 58 par. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w następującym składzie: Przewodniczący: Asesor WSA Kamila Musiał po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale III sprawy ze skargi: L.A. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Pismem z dnia 1 lipca 2026 r. L. N. (dalej jako: skarżący, strona skarżąca) reprezentowany przez pełnomocnika wniósł skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę.
Skarga zawierała braki formalne. Pismem z dnia 27 lipca 2026 r. (k-10) wezwano pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez: złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi i do wskazania, którą z osób wymienionych w art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.), dalej jako p.p.s.a., jest pełnomocnik dla strony; oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku – adresu do doręczeń strony skarżącej; podanie nr PESEL strony skarżącej. W wezwaniu wyznaczono termin na uzupełnienie braków – 7 dni od doręczenia wezwania oraz wskazano rygor w postaci odrzucenia skargi w przypadku niewykonania wezwania.
Z akt sprawy wynika, że ww. wezwanie Sądu doręczono w dniu 29 lipca 2026 r. (k-12). Pełnomocnik skarżącego nie uzupełnił braków skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu.
Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi Sąd w pierwszej kolejności bada z urzędu jej dopuszczalność, ustalając czy zachodzą wszystkie przesłanki dopuszczalności zaskarżenia, czyli wszystkie warunki wymagane przez przepisy prawa do skutecznego złożenia skargi jako pisma procesowego do sądu administracyjnego (T. Woś [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, T. Woś (red.), Warszawa 2011, s. 399 i n.). Skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego wymaga spełnienia wymogów formalnych. Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna między innymi, czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym.
W art. 46 § 1 p.p.s.a. ustawodawca wymienia konieczne elementy pisma procesowego. Artykuł 46 § 2 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. wskazuje, że pismo strony powinno zawierać - w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie - oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku adres do doręczeń, lub siedziby i adresy stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników.
Ponadto, według art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a., pismo strony powinno – gdy jest pierwszym pismem w sprawie – zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Sąd wyjaśnia również, że w dniu 3 lipca 2023 r. w sprawie o sygn. akt II GPS 3/22 Naczelny Sąd Administracyjny podjął uchwałę o następującej treści: "Niezachowanie, określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 259), wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy, bez względu na to czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd."
Należy też wskazać, że zgodnie z art. 37 § 1 zd. pierwsze p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Przy czym, zgodnie z uchwałą siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 lutego 2026 r., o sygn. akt III OPS 2/25 podpisanie skargi przez osobę, która nie przedstawiła dokumentu pełnomocnictwa stanowi brak formalny skargi podlegający usunięciu, na podstawie art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 i w związku z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., przez jej wezwanie do dołączenia dokumentu pełnomocnictwa; nieusunięcie braku formalnego skargi stanowi podstawę do jej odrzucenia zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w związku z art. 49 § 1 i w związku z art. 46 § 3 p.p.s.a.
Stosownie do treści art. 49 § 1 p.p.s.a. jeśli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Taka zaś sytuacja zachodzi w przypadku pisma procesowego szczególnego rodzaju, jakim jest skarga, gdyż konsekwencją nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi jest jej odrzucenie (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Z kolei art. 58 § 3 p.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę postanowieniem, zaś odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Jak wynika z akt sprawy pełnomocnik skarżącego został skutecznie wezwany do usunięcia braków formalnych skargi. Wezwanie doręczono prawidłowo w dniu 29 lipca 2026 r., a zatem termin na uzupełnienie braków upływał z końcem dnia 5 sierpnia 2026 r. Mimo prawidłowego wezwania, do dnia wydania niniejszego postanowienia pełnomocnik skarżącego nie uczynił zadość wezwaniu Sądu w zakresie rzeczonych braków skargi.
Z uwagi na powyższe, Sąd skargę odrzucił, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a.