Pełny tekst orzeczenia

III SAB/Wr 189/26

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

III SAB/Wr 189/26 - Postanowienie WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2026-05-25
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2026-03-31
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Anna Kuczyńska-Szczytkowska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
658
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
*Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 58 par. 1 pkt 6 art. 220 par. 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Kuczyńska-Szczytkowska po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale III sprawy ze skargi: H.P. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie niezwrócenia stronie dokumentów dotyczących zezwolenia na pobyt stały postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Pismem z dnia 2 marca 2026 r. H. P. (dalej jako: skarżący, strona skarżąca) wniósł skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie niezwrócenia stronie dokumentów dotyczących zezwolenia na pobyt stały.
Skarga zawierała braki formalne oraz fiskalne. Pismem z dnia 7 kwietnia 2026 r. (k-8) wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie dowodu wniesienia ponaglenia w sprawie. Skarżący został ponadto wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł.
Z akt sprawy wynika, że ww. wezwania Sądu zostały doręczone skarżącemu w dniu 20 kwietnia 2026 r. Termin na uzupełnienie braków upłyną z końcem dnia 27 kwietnia 2026 r. Strona skarżąca nie uzupełniła ww. braków.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej jako p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie z innych przyczyn jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich albo Rzecznik Praw Dziecka. Natomiast przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia - taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Ponadto zgodnie z art. 53 § 2b p.p.s.a., skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.
Na gruncie art. 35 § 1 k.p.a., organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Zgodnie zaś z art. 37 § 1 k.p.a., strona ma prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w powyższym przepisie (bezczynność), bądź kiedy postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Tym samym złożenie skargi na bezczynność, czy przewlekłość organu, jest możliwe dopiero po wniesieniu (odrębnego) ponaglenia z art. 37 k.p.a. na niezałatwienie sprawy. Brak złożenia ponaglenia w sprawie skutkuje odrzuceniem skargi jako niedopuszczalnej.
Ponadto zgodnie z art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały, przy czym pismem takim jest m.in. skarga. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Wobec powyższego, skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.).
Jak wynika z akt sprawy strona skarżąca została wezwana do złożenia dowodu wniesienia ponaglenia i do opłacenia skargi. Stronę pouczono o skutkach niezastosowania się do wezwania. Wezwanie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 20 kwietnia 2026 r. Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków upłynął dnia 27 kwietnia 2026 r. Strona skarżąca, mimo prawidłowego wezwania, do dnia wydania niniejszego postanowienia nie uczyniła zadość wezwaniu Sądu w zakresie rzeczonych braków skargi.
Z uwagi na powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. skargę odrzucił.