Pełny tekst orzeczenia

III SAB/Wr 182/26

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

III SAB/Wr 182/26 - Postanowienie WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2026-05-08
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-03-27
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Kamila Paszowska-Wojnar /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
658
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
*Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 58 par. 1 pkt 3 i par. 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kamila Paszowska-Wojnar po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale III sprawy ze skargi: S. P. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Uzasadnienie:
Pismem z dnia 13 marca 2026 r. S. P. (dalej: skarżący, strona skarżąca) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę.
Pismem z dnia 3 kwietnia 2026 r. wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu oraz uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez podanie numeru PESEL w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 7 kwietnia 2026 r., jednak do dnia wydania niniejszego postanowienia czynności wskazane w wezwaniach nie zostały wykonane.
Pismem z dnia 14 kwietnia 2026 r. przekazanym Sądowi w dniu 4 maja 2026 r. skarżący cofnął skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.) - dalej: p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna między innymi, czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym.
Zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a każde pismo strony w przypadku gdy pismo jest pierwszym pismem powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną jeżeli jest obowiązany do jego posiadania albo posiada go nie mając takiego obowiązku.
Stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Z akt sprawy wynika, że strona skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz do uiszczenia wpisu. Przesyłka zawierająca wezwania została odebrana w dniu 7 kwietnia 2026 r., a więc siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków mijał w dniu 14 kwietnia 2026 r., W zakreślonym przez Sąd terminie skarżący nie uzupełnił braków formalnych oraz nie uiścił wpisu od skargi.
Dodatkowo Sąd zwraca uwagę, że wprawdzie pismem z dnia 14 kwietnia 2026 r. skarżący cofnął skargę, jednak czynność ta nie mogła wywołać skutków procesowych. Cofnąć bowiem można jedynie skargę skutecznie wniesioną, czyli taką, która nie jest dotknięta żadnymi brakami. W przypadku natomiast, gdy skarga nie została skutecznie złożona, postępowanie sądowe nie może się toczyć w ogóle, a zatem nie może zostać również umorzone (por. postanowienia NSA z: 16 stycznia 2014 r., II OSK 3150/13; 20 stycznia 2011 r., II OSK 2453/10; 27 czerwca 2008 r., II OSK 923/08 i 3 stycznia 2008 r., I OSK 1829/07 – dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl).
Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., Sąd postanowił odrzucić skargę.