III SAB/WR 17/25

III SAB/Wr 17/25 - Postanowienie WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2025-11-19
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-07-04
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Anna Kuczyńska-Szczytkowska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6201 Prawo wykonywania zawodu lekarza, aptekarza pielęgniarki, położnej
658
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
*Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 58 par. 1 pkt 3 i 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Kuczyńska - Szczytkowska po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E.K. na bezczynność Okręgowego Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej Dolnośląskiej Izby Lekarskiej we Wrocławiu w przedmiocie rozpoznania wniosku o wszczęcie postępowania w sprawie przewinienia zawodowego lekarza postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
W dniu 4 lipca 2025 r. wpłynęła do Sądu skarga na bezczynność Okręgowego Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej Dolnośląskiej Izby Lekarskiej we Wrocławiu w przedmiocie rozpoznania wniosku o wszczęcie postępowania w sprawie przewinienia zawodowego lekarza. Skargę podpisał S. I., dołączając do niej m.in. upoważnienie udzielone mu przez E. K. do reprezentowania go we wszystkich sprawach związanych z procesem dochodzenia przyczyn zgonu jej męża W. K.
Zarządzeniem z dnia 7 lipca 2025 r. wezwano S. I. do wykazania wniesienia ponaglenia w sprawie, złożenia pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi zgodnie z art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.), oznaczenia miejsca zamieszkania strony E. K., a w razie jego braku – adresu do doręczeń, podania numeru PESEL strony skarżącej, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwanie S. I. odebrał w dniu 17 lipca 2025 r. Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków skargi upłynął bezskutecznie w dniu 24 lipca 2025 r. (czwartek).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Z kolei art. 53 § 2b p.p.s.a. stanowi, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.
Na gruncie art. 35 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572 ze zm. - dalej: k.p.a.), organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Zgodnie zaś z art. 37 § 1 k.p.a., strona ma prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w powyższym przepisie (pkt 1 - bezczynność), bądź kiedy postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (pkt 2 - przewlekłość). Tym samym, złożenie skargi na bezczynność, czy też przewlekłość organu, jest możliwe dopiero po wniesieniu ponaglenia na niezałatwienie sprawy w trybie art. 37 k.p.a. Brak ponaglenia czyni skargę niedopuszczalną. W konsekwencji, jeżeli strona przed wniesieniem skargi nie wyczerpie przysługującego środka zaskarżenia, to skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 28 października 2016 r. sygn. akt I OSK 125/15, Centralna Baza Orzeczeń Sadów Administracyjnych).
Z akt administracyjnych sprawy wynika, że skarga nie została poprzedzona złożeniem ponaglenia w tym zakresie. Ponadto strona skarżąca wezwana do złożenia dowodu wniesienia ponaglenia nie wykonała wezwania Sądu.
Wskazać także należy, że zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie do art. 46 § 2 pkt 1 p.p.s.a. pismo strony powinno zawierać w przypadku: gdy jest pierwszym pismem w sprawie: a) oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku - adresu do doręczeń, lub siedziby i adresów stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, b) numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. W myśl natomiast art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem.
Z akt sprawy wynika, że siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podanie numeru PESEL skarżącej, jej miejsca zamieszkania lub adresu do doręczeń i złożenia pełnomocnictwa upłynął bezskutecznie 24 lipca 2025 r. (czwartek).
Niezależnie od powyższego wskazać należy, że postępowanie w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej lekarzy zostało uregulowane przepisami rozdziału 5 ustawy z dnia 2 grudnia 2009 r. o izbach lekarskich (Dz. U. z 2021 r., poz. 1342 ze zm., dalej: ustawa o izbach lekarskich). Zgodnie z art. 112 tej ustawy w sprawach nieuregulowanych w ustawie do postępowania w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej stosuje się odpowiednio przepisy: 1) ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego; nie stosuje się przepisów o oskarżycielu prywatnym, powodzie cywilnym, przedstawicielu społecznym, o postępowaniu przygotowawczym oraz środkach przymusu, z wyjątkiem przepisów o karze pieniężnej; 2) rozdziałów I-III i art. 53 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny. Wskazać dodatkowo należy, że Okręgowy Rzecznik Odpowiedzialności Zawodowej jest organem okręgowej izby lekarskiej (art. 21 pkt 5 ustawy o izbach lekarskich). Zgodnie z art. 31 tej ustawy Okręgowy Rzecznik Odpowiedzialności Zawodowej: 1) wykonuje czynności sprawdzające i prowadzi postępowanie wyjaśniające w sprawach odpowiedzialności zawodowej lekarzy będących członkami izby, której jest rzecznikiem, z zastrzeżeniem art. 65; 2) sprawuje funkcję oskarżyciela przed sądami lekarskimi; 3) składa okręgowemu zjazdowi lekarzy roczne i kadencyjne sprawozdania z działalności.
Jak wynika z przepisów ustawy o izbach lekarskich, postępowanie w sprawach odpowiedzialności zawodowej lekarzy nie jest objęte kognicją sądów administracyjnych. Zgodnie z art. 78 ust. 1 ustawy o izbach lekarskich sprawy w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej lekarzy rozpoznają okręgowe sądy lekarskie i Naczelny Sąd Lekarski. Od orzeczenia okręgowego sądu lekarskiego stronom przysługuje odwołanie do Naczelnego Sądu Lekarskiego w terminie 14 dni od dnia doręczenia orzeczenia (art. 90 ust. 1 ustawy). Od prawomocnego orzeczenia Naczelnego Sądu Lekarskiego, kończącego postępowanie w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej lekarzy, stronom, ministrowi właściwemu do spraw zdrowia i Prezesowi Naczelnej Rady Lekarskiej przysługuje kasacja do Sądu Najwyższego w terminie 2 miesięcy od dnia doręczenia orzeczenia (art. 95 ust. 1 ustawy).
Postępowanie dotyczące odpowiedzialności zawodowej lekarza nie kończy się zatem wydaniem jednego z rozstrzygnięć wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a., które podlegałoby zaskarżeniu do sądu administracyjnego, a tylko bezczynność w podjęciu takiego rozstrzygnięcia mogłaby być zaskarżona do sądu administracyjnego. Ponadto postępowanie to nie jest postępowaniem administracyjnym, a w sprawach nieuregulowanych w ustawie o izbach lekarskich stosuje się odpowiednio wybrane przepisy Kodeksu postępowania karnego i Kodeksu karnego.
Dodatkowo należy wskazać, że zgodnie z art. 76 ust. 4 ustawy o izbach lekarskich stronom przysługuje prawo złożenia do Naczelnego Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej zażalenia na przewlekłość postępowania prowadzonego przez okręgowego rzecznika odpowiedzialności zawodowej. W myśl art. 76 ust. 5 tej ustawy Naczelny Rzecznik Odpowiedzialności Zawodowej, po otrzymaniu zażalenia na przewlekłość postępowania, może: 1) wydać postanowienie o przejęciu postępowania wyjaśniającego; 2) zażalenie oddalić; 3) przekazać postępowanie do dalszego prowadzenia przez tego samego rzecznika odpowiedzialności zawodowej, ustalając wytyczne co do sposobu jego załatwienia, wraz z wyznaczeniem terminu załatwienia sprawy; 4) przekazać postępowanie do dalszego prowadzenia przez wskazanego okręgowego rzecznika odpowiedzialności zawodowej. W ustawie o izbach lekarskich został zatem uregulowany swoisty tryb postępowania w razie przewlekłego prowadzenia postępowania przez rzecznika odpowiedzialności zawodowej.
Reasumując, ponieważ wywodzone przez skarżącego zaniechanie Okręgowego Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej Dolnośląskiej Izby Lekarskiej nie dotyczy żadnej z prawnych form działania administracji publicznej, co do której dopuszczalne jest wniesienie skargi na bezczynność, a kognicja sądu administracyjnego nie wynika w przedmiotowej sprawie także z przepisów szczególnych, to przedmiotowa skarga również z tego powodu podlegała odrzuceniu, jako niedopuszczalna.
Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.