III SAB/Lu 21/26

III SAB/Lu 21/26 - Postanowienie WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2026-03-04
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-02-05
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Anna Strzelec /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6209 Inne o symbolu podstawowym 620
658
Hasła tematyczne
Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Zespół do Spraw Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności
Treść wyniku
Odrzucono skargę o wznowienie postepowania sądowego
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 280 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Strzelec po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. W. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt III SAB/Lu 10/25 ze skargi T. W. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Lublinie w przedmiocie ustalenia poziomu potrzeby wsparcia postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2025 r. w sprawie o sygn. akt III SAB/Lu 10/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę T. W. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Lublinie w przedmiocie ustalenia poziomu potrzeby wsparcia.
Powyższe orzeczenie stało się prawomocne od dnia 23 stycznia 2026 r.
W piśmie z dnia 27 stycznia 2026 r. T. W. (dalej jako "skarżąca") wniosła o wznowienie postępowania sądowego w sprawie III SAB/Lu 10/25. Jako podstawę wznowienia skarżąca wskazała brak pomocy prawnej w toku sprawy.
Zarządzenie z dnia 5 lutego 2026 r. wezwano pełnomocnika skarżącej – radcę prawnego ustanowionego z urzędu w sprawie III SPP/Lu 62/25 – do usunięcia braków formalnych skargi o wznowienie postępowania poprzez złożenie w dwóch egzemplarzach pisma, w którym zostanie wskazana ustawowa podstawa wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi wznowienie postępowania.
W piśmie z dnia 24 lutego 2026 r. pełnomocnik skarżącej wskazał, że podstawę wznowienia stanowi art. 271 pkt 2 p.p.s.a. Skarżąca upatruje podstawy wznowienia w nieustanowieniu dla niej pełnomocnika z urzędu w toku postępowania w sprawie III SAB/Lu 10/25, co ze względu na ciężki stan zdrowia pozbawiło ją możliwości samodzielnego działania w tym postępowaniu.
Skarżąca liczy termin do złożenia skargi o wznowienie postępowania sądowego od daty doręczenia jej opinii pełnomocnika ustanowionego z urzędu o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie III SAB/Lu 10/25.
Skarżąca wnosi o zmianę postanowienia z dnia 27 sierpnia 2025 r. i przyjęcie sprawy do rozpoznania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Skarga o wznowienie podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 280 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej jako "p.p.s.a."), sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę o wznowienie odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę.
Ustawowe podstawy wznowienia postępowania zostały określone w art. 271-273 p.p.s.a. Stosownie do tych przepisów: można żądać wznowienia postępowania sądowego: z powodu nieważności (przesłanki określone w art. 271 pkt 1 i 2 p.p.s.a.); gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie i gdy zostało wydane orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, które ma wpływ na treść wydanego orzeczenia (art. 272 § 1 i § 2a p.p.s.a.); gdy orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym lub że orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa (art. 273 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a.) oraz w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (art. 273 § 2 p.p.s.a.) lub w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy (art. 273 § 3 p.p.s.a.).
Podstawę wznowienia powinna wykazać strona w skardze o wznowienie postępowania, przy czym samo sformułowanie podstawy w sposób odpowiadający ustawie nie jest wystarczające i w takiej sytuacji skarga o wznowienie podlega odrzuceniu (vide postanowienia NSA z dnia 23 lutego 2011 r., sygn. akt II OSK 257/11 oraz orzeczenia tam powołane).
Również w przypadku, gdy już z samego uzasadnienia skargi wynika, że wskazana podstawa nie zachodzi, skarga o wznowienie podlega odrzuceniu jako nieoparta na ustawowej przesłance.
W rozpatrywanej sprawie ani skarżąca ani pełnomocnik skarżącej ustanowiony z urzędu nie wskazali podstawy wznowienia.
Skarżąca w istocie zarzuca, że sąd w postępowaniu w sprawie III SAB/Lu 10/25 pozbawił ją możliwości udziału w postępowaniu, ponieważ nie uwzględniono jej wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika.
Z akt sprawy III SAB/Lu 10/25 wynika, że odpis postanowienia z dnia 27 sierpnia 2025 r. został doręczony skarżącej w dniu 3 września 2025 r. W terminie do złożenia środka zaskarżenia skarżąca wniosła "o przyznanie pomocy prawnej do skargi kasacyjnej". Postanowieniem z dnia 30 września 2025 r. w sprawie III SPP/Lu 62/25 przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego, który został wyznaczony przez Okręgową Izbę Radców Prawnych w dniu 24 października 2025 r. W dniu 14 listopada 2025 r. radca prawny zapoznał się z aktami sprawy w siedzibie sądu, a następnie w dniu 12 grudnia 2025 r. złożył opinię prawną o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia z dnia 27 sierpnia 2025 r., sygn. akt III SAB/Lu 10/25.
Wskazana w art. 271 pkt 2 p.p.s.a. podstawa wznowienia nie mogła mieć miejsca w niniejszej sprawie. Skarżąca nie została w żaden sposób pozbawiona możności działania w sprawie. Nie można również uznać, że skarżąca nie była należycie reprezentowana, gdyż ustanowienie pełnomocnika nastąpiło w oparciu o wniosek skarżącego złożony już po wydaniu postanowienia o odrzuceniu skargi. W związku z tym chociaż można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności, m.in. "jeżeli strona nie była należycie reprezentowana albo jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania", to jednak takie przesłanki nie występują w niniejszej sprawie.
Należy również zauważyć, że sąd w sprawie III SAB/Lu 10/25 podejmował wszystkie czynności procesowe wobec skarżącej: wezwano ją do usunięcia braków formalnych skargi, doręczono jej odpis odpowiedzi na skargę wraz ze stosownymi pouczeniami, następnie skierowano na wskazany przez nią adres odpis postanowienia o odrzuceniu skargi wraz z pouczeniem o prawie wniesienia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skarżąca brała udział w postępowaniu, bowiem w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi nadesłała pismo z dnia 7 kwietnia 2025 r. wraz z załącznikami.
W toku postępowania sądowego skarżąca nie była więc pozbawiona możności działania. Stwierdzenie zaistnienia przesłanki pozbawienia możności działania jest dopuszczalne jedynie w razie kardynalnych uchybień dotyczących udziału strony w postępowaniu sądowym, które de facto eliminują stronę z udziału w postępowaniu przed sądem administracyjnym, a nie jakichkolwiek usterek czy utrudnień w tym zakresie. (vide wyrok NSA z dnia 3 lipca 2025 r., sygn. akt II FSK 1601/24 oraz orzeczenia tam powołane).
Z kolei przesłankę "nienależytej reprezentacji" (art. 271 pkt 2 p.p.s.a.) należy odnosić do sytuacji, gdy strona występowała w postępowaniu przez pełnomocnika, który na skutek naruszenia przez sąd przepisów postępowania został pominięty przy podejmowaniu wszystkich bądź niektórych czynności procesowych, a taka sytuacja nie miała miejsca, ponieważ skarżąca brała udział w postępowaniu samodzielnie i sąd kierował do niej pisma procesowe.
W związku zatem z niewykazaniem przez skarżącą podstaw wznowienia skarga podlegała odrzucenia stosownie do art. 280 § 1 p.p.s.a.