III SAB/Kr 143/26

III SAB/Kr 143/26 - Postanowienie WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2026-07-15
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-05-14
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Maria Zawadzka /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
658
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 58 par 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Zawadzka po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Y. na bezczynność Wojewody Małopolskiego w przedmiocie wydania decyzji o udzieleniu zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Pismem z dnia 17 kwietnia 2026 r. skarżąca wniosła skargę na bezczynność Wojewody Małopolskiego w przedmiocie wydania decyzji o udzieleniu zezwolenia na pobyt czasowy.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 14 maja 2026r. skarżąca została wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podanie adresu zamieszkania oraz wykazanie, że przed wniesieniem skargi do sądu na bezczynność złożył ponaglenie w trybie art. 37 § 1 k.p.a. oraz przedłożenie dowodu jego wniesienia do organu – w terminie 7 dni, od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 9 czerwca 2026 r. Braki formalne skargi nie zostały uzupełnione. Natomiast pismem datowanym na 3 lipca 2026 r. skarżąca tytułem uzupełnienia skargi dołączyła do akt sprawy pisma organu kierowane do swojego pełnomocnika dotyczące uzupełnienia brakujących dokumentów, swoje pismo z dnia 9 czerwca 2026 r. informujące Wojewodę Małopolskiego o zmianie adresu zamieszkania oraz pismo Wojewody Małopolskiego z dnia 16 czerwca 2026 r. dotyczące przekazania wniosku zgodnie z właściwością oraz dwóch wydruków raportu z przekroczenia granicy RP.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143 – dalej: p.p.s.a.) sąd odrzuci skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w wyznaczonym terminie.
Zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. a p.p.s.a. pismo strony powinno zawierać w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie – oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku adres do doręczeń, lub siedziby i adresy stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników. Przepis art. 57 § 1 p.p.s.a. stanowi z kolei, że skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym.
Ponadto wskazać należy, że zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, należy zaś rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 53 § 2 p.p.s.a.). Skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu (art. 53 § 2b p.p.s.a.). W przypadku skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organu, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 k.p.a., to znaczy złożyła stosowne ponaglenie z uzasadnieniem do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie. Wniesienie ponaglenia stanowi zatem niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że skarżąca nie wykonała wezwania sądu i nie podała swojego adresu zamieszkania. Nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braku formalnego skargi, jakim jest prawidłowe oznaczenie miejsca zamieszkania, stanowi podstawę do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Skarżąca nie wykazała również, że przed wniesieniem skargi na bezczynność wniosła ponaglenie do organu wyższego stopnia. Brak ponaglenia uzasadnia uznanie, że skarga jest niedopuszczalna i w związku z tym zachodzi również odrębna podstawa do jej odrzucenia (art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.).
Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie powołanych wyżej przepisów orzekł o odrzuceniu skargi.