III SAB/Kr 114/26

III SAB/Kr 114/26 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2026-06-17
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-04-08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Inga Gołowska
Paweł Dąbek /przewodniczący/
Piotr Głowacki /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6532 Sprawy budżetowe jednostek samorządu terytorialnego
658
Hasła tematyczne
Środki unijne
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2025 poz 1691
art. 35
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks  postępowania administracyjnego
Sentencja
Sygn. akt III SAB/Kr 114/26. [pic] WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 czerwca 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Paweł Dąbek Sędziowie WSA: sędzia WSA Piotr Głowacki (spr.) sędzia WSA Inga Gołowska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 17 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi G.M. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie przez Wojewodę Małopolskiego postępowania administracyjnego w zakresie udzielenia ulgi w spłacie środków finansowych podlegających zwrotowi wraz z należnymi odsetkami wynikających z umów nr [...]; oddala skargę.
Uzasadnienie
G.M. złożyła w dniu 17 marca 2026 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na rażącą bezczynność i przewlekłe prowadzenie przez Wojewodę Małopolskiego postępowania administracyjnego w zakresie udzielenia ulgi w spłacie środków finansowych podlegających zwrotowi wraz z należnymi odsetkami wynikających z umów nr 8.M3.FP/2018, 63/M3/FP/T/2019 i 4/M3/FP/T/2020.
W uzasadnieniu podkreśliła, iż w dniu 14 lipca 2023 r. złożyła do skarżonego organu o całkowite umorzenie dotacji do zwrotu i tytułu niedochowania okresu trwałości dla umów: 4/M3/FP/T/2020 dot. Żłobka w U. kwota 200 zł oraz 8/M3/FP/2018 kwota 1333,36 zł i 63/M3/FP/T/2O110 kwota 1833,37 zł dot. Żłobka w S., co daje do zwrotu 3 366,73 zł z trzech placówek.
Skarżąca wskazała, iż do dzisiejszego dnia sprawa nie została zamknięta, a chciano wznowić nową by zaszkodzić beneficjentowi, nie rozwiązując sprawy o umorzenie przez okres 34 miesięcy. Jest to rażąca bezczynność urzędników jak i przewlekłość sprawy. Wskazano na art. 35 i 36 kpa poprzez wielomiesięczną (34 miesiące) bezczynność organu i brak jakiejkolwiek odpowiedzi na trzy wnioski o umorzenie należności, mimo ustawowego obowiązku ich niezwłocznego rozpatrzenia - art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 kpa - poprzez całkowite zaniechanie zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego oraz pominięcie kluczowych okoliczności sprawy, art. 8 kpa - poprzez prowadzenie postępowania w sposób naruszający zasadę zaufania obywatela do państwa oraz w szczególności poprzez ponowne obciążanie strony po wcześniejszym rozliczeniu projektu, art. 9 i art. 10 § 1 kpa - poprzez brak informowania oraz pozbawienie jej czynnego udziału w postępowaniu, a także zasady pewności prawa oraz powagi rzeczy uprzednio rozstrzygniętej - poprzez ponowne podejmowanie rozstrzygnięć dotyczących tego samego projektu mimo jego wcześniejszego rozliczenia.
Podsumowując skarżąca podkreśliła, iż nagłe wszczęcie po zakończonych już projektach, a nie zamkniętych poprzednich umorzeń i wydanie nowych postanowień, czy wszczęcie postępowań i dochodzenie kwoty ponad 32 500,65 zł przy jednoczesnym ignorowaniu wcześniejszych wniosków o umorzenie, należy uznać za działanie sprzeczne z zasadami sprawiedliwości społecznej oraz państwa prawa, i nadużycia urzędników państwowych.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, opisując przebieg postępowania i podając, że w sprawie nie zachodzi bezczynność, gdyż organ informował skarżącą o niemożliwości załatwienia sprawy w terminach, o których mowa w art. 35 k.p.a., m.in. zawiadomieniami z dnia 12.12.2023 r., 26.06.2024 r., 17.12.2024 r., 25.04.2025 r., 21.10.2025 r. w zakresie wyznaczania nowego terminu do załatwienia sprawy, każdorazowo wskazując powód niezałatwienia sprawy w terminie. W sprawie nie zachodzi także przewlekłość postępowania, gdyż Wojewoda Małopolski nie mógł wydać postanowienia w przedmiocie trzech wniosków o udzielenie ulgi w spłacie należności z dnia 14.07.2023 r., gdyż nie została wydana decyzja przypisująca środki finansowe do zwrotu. Co więcej, decyzja przepisująca środki finansowe do zwrotu nie została jeszcze wydana w dniu składania niniejszej odpowiedzi na skargę. Na chwilę obecną zostały wydane dnia 26.03.2026 r. postanowienia o zakończeniu postępowania wszczętego w zakresie określenia kwoty do zwrotu. Ponadto skarżąca była informowana przez organ o nowych terminach wydania decyzji w sprawie udzielania ulgi w spłacie, przyczynach zwłoki jak również powodach braku jej wydania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019r., poz.2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Natomiast § 2 cytowanego artykułu w pkt 8 w związku z pkt 4 precyzuje, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów.
Skarga nie jest zasadna.
Skarżony organ nie pozostawał w bezczynności, ani też nie doszło do przewlekłości w zakresie rozpoznania wniosków skarżącej o udzielenia ulgi w spłacie środków finansowych podlegających zwrotowi.
Istotą bowiem sprawy o bezczynność lub przewlekłość w zakresie ulgi co do zwrotu dotacji jest bezwzględne ustalenie kwoty do zwrotu, tak aby kwestia ulgi została rozpoznana tj. aby ulga mogła zostać ewentualnie przyznana. Wobec tego musi zostać wobec skarżącej wydana ostateczna decyzja określającą kwotę do zwrotu, aby organ w zakresie wniosku skarżącej mógł określić, czy wnioskowana ulga mieści się w spłacie która jest wymagana, albo czy w ogóle istnieje przedmiot sprawy z wniosku o udzielenie ulgi, zatem czy wnioskująca jest w ogóle zobowiązana do zwrotu dotacji i w jakiej wysokości. Innymi słowy w akcie tym organ potwierdza zaistniały w sprawie stan faktyczny i prawny oraz poprzez określenie kwoty środków finansowych podlegających zwrotowi wraz z należnymi odsetkami konkretyzuje wynikający z przepisów prawa obowiązek zwrotu. Tymczasem w sprawie nie wydano ostatecznej decyzji określającej kwotę środków finansowych podlegających zwrotowi. W tym też zakresie organ informował skarżącą i wyjaśniał jej powody braku rozpoznania jej wniosku. W tego rodzaju sprawach istotne było, iż w świetle ustawy o finansach publicznych regulującej przyznawanie ulg (art. 64 i n.) wymagane jest zachowanie szczególnej ostrożności, gdyż ulga definitywnie pozbawia budżet państwa dochodów. Tym samym organ podejmując decyzję w sprawie udzielenia lub odmowy udzielenia wnioskowanej ulgi musi posiadać w aktach sprawy ostateczną decyzję określającą kwotę do zwrotu, o ulgę w spłacie której wnioskuje strona.
W tym też zakresie Wojewoda Małopolski poinformował skarżącą, iż przed wydaniem merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie z wniosku dotyczącego udzielenia wnioskowanej ulgi w spłacie należności, w pierwszej kolejności organ administracji zobowiązany jest do wydania decyzji administracyjnej określającej kwotę środków finansowych do zwrotu.
Nadto organ informował skarżącą o niemożliwości załatwienia sprawy w terminach, o których mowa w art. 35 k.p.a. m.in. zawiadomieniami z dnia 12.12.2023 r., 26.06.2024 r., 17.12.2024 r., 25.04.2025 r. i 21.10.2025 r. w zakresie wyznaczania nowego terminu do załatwienia sprawy, każdorazowo wskazując powód niezałatwienia sprawy w terminie. Skoro Wojewoda Małopolski nie mógł wydać rozstrzygnięcia w przedmiocie trzech wniosków o udzielenie ulgi, gdyż nie została wydana decyzja stwierdzająca, iż występują środki finansowe do zwrotu, to nie zachodzi także przewlekłość postępowania w zakresie rozpoznania wniosku o udzielenie ulgi.
Mając powyższe na uwadze sąd w oparciu o art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.