III SAB/Gd 75/26

III SAB/Gd 75/26 - Postanowienie WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2026-02-17
Data wpływu
2026-02-06
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Alina Dominiak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6149 Inne o symbolu podstawowym 614
658
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Dyrektor Szkoły
Treść wyniku
Odrzucono skargę w części
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 52 § 1 i 2, art. 58 § 1 pkt 6 i § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Dominiak po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. M. - T. na bezczynność Dyrektora Szkoły Podstawowej nr 57 im. Gen. Władysława Andersa w Gdańsku w przedmiocie rozpoznania wniosków dotyczących weryfikacji dokumentacji przebiegu nauczania i klasyfikacji postanawia: odrzucić skargę w części dotyczącej bezczynności w rozpoznaniu wniosku z dnia 22 grudnia 2025 r.
Uzasadnienie
S. M. - T. (dalej: "skarżąca") , reprezentowana przez przedstawicieli ustawowych M. M. – T. i F. M. – T. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Dyrektora Szkoły Podstawowej nr 57 im. Gen. Władysława Andersa w Gdańsku w rozpoznaniu jej wniosków z dnia 28 listopada 2025 r. oraz z dnia 22 grudnia 2025 r.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 lutego 2026 r. przedstawiciele ustawowi skarżącej zostali wezwani do udzielenia informacji na piśmie, czy przed wniesieniem skargi wniesione zostało ponaglenie do właściwego organu– jeśli tak - do nadesłania tego ponaglenia – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie przedstawiciele ustawowi skarżącej nadesłali pismo datowane na dzień 13 lutego 2026 r. , w którym wskazali, że w piśmie z dnia 22 grudnia 2025 r. ( które dołączyli ) zawarli jednoznaczne wezwanie żądania nadania biegu wnioskom z dnia 13 listopada 2025 r. oraz 28 listopada 2025 r. Podali ponadto, że w niniejszej sprawie środek z art. 37 k.p.a. miałby charakter iluzoryczny, skoro Dyrektor Szkoły w sposób formalny i udokumentowany uprzedził, że określonych wniosków nie będzie rozpoznawał. Wnieśli o uznanie, że brak formalny nie zachodzi, ewentualnie - że nie uzasadnia on odrzucenia skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Przed przystąpieniem do merytorycznej oceny zasadności skargi sąd w pierwszej kolejności zobowiązany jest ocenić jej dopuszczalność.
Kontrola przeprowadzona w tym zakresie wykazała, że skarga w części jest niedopuszczalna.
Skarżąca wnosząc skargę na bezczynność organu w części dotyczącej rozpoznania wniosku z dnia 22 grudnia 2025 r. nie poprzedziła jej ponagleniem, zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej: "p.p.s.a."), który stanowi, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.
Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie ( art.52 § 2 p.p.s.a.).
Przesłanka dopuszczalności postępowania sądowoadministracyjnego w odniesieniu do skarg na bezczynność lub przewlekłość sprowadza się zatem do tego, że skarżący obowiązany jest, przed wniesieniem skargi, do wyczerpania środków prawnych, to znaczy powinien wnieść ponaglenie.
W rozpoznawanej sprawie wniesienie skargi na bezczynność w rozpoznaniu wniosku z dnia 22 grudnia 2025 r. nie zostało poprzedzone wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Wbrew stanowisku przedstawicieli ustawowych skarżącej nie można uznać za wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w omawianej części powoływanego przez nich pisma z dnia 22 grudnia 2025 r. , przedłożonego przy piśmie z dnia 13 lutego 2026 r. Pismo to jest tym samym pismem z dnia 22 grudnia 2025 r., które zostało dołączone do odpowiedzi na skargę ( k.36 - 36v akt sądowoadministracyjnych).
Z przedłożonych przez strony dokumentów nie wynika, by skarżąca wystosowała do organu jakiekolwiek inne pismo datowane na dzień 22 grudnia 2025 r.
Pismo z dnia 22 grudnia 2025 r. stanowi wniosek , odnośnie którego w skardze postawiono organowi zarzut bezczynności w jego rozpoznaniu. O ile zatem w treści pisma z dnia 22 grudnia 2025 r. mogło znaleźć się dodatkowo ponaglenie w rozpoznaniu wniosku z dnia 28 listopada 2025 r. , to pismo z dnia 22 grudnia 2025 r. nie może jednocześnie stanowić wniosku , który w świetle treści skargi nie został rozpoznany przez organ, jak i ponaglenia na nierozpoznanie tego wniosku.
Dodać należy, że ustawodawca nie przewidział w przepisach prawa możliwości dokonywania przez sąd oceny , czy wniesienie ponaglenia ma, czy też nie ma charakteru iluzorycznego, jak argumentują przedstawiciele ustawowi skarżącej. Wniesienie do sądu administracyjnego skargi bez uprzedniego wyczerpania przysługującego środka zaskarżenia, tj. wymaganego przez ustawę wezwania do usunięcia naruszenia prawa powoduje , że jest ona niedopuszczalna.
Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę w części , o czym orzeczono jak w sentencji.