III SAB/Gd 662/26

III SAB/Gd 662/26 - Postanowienie WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2026-10-09
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-08-31
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Bartłomiej Adamczak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6279 Inne o symbolu podstawowym  627
659
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 58 § 1 pkt 6 i art. 220 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak po rozpoznaniu w dniu 9 października 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. P. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Pomorskiego w przedmiocie zwrotu opłat postanawia odrzucić skargę.
Uzasadnienie
S. P. (zwany dalej "skarżącym") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Pomorskiego w przedmiocie zwrotu opłat.
Zarządzeniem z dnia 7 września 2026 r. Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skarżący został wezwany do udzielenia informacji na piśmie, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, czy przed wniesieniem skargi wnosił ponaglenie do właściwego organu, a jeśli tak o nadesłanie jego kopii.
Osobnym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 7 września 2026 r. skarżący został wezwany do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwania do wykonania opisanych zarządzeń zostały doręczone stronie skarżącej w dniu 17 września 2026 r. (potwierdzenie odbioru - k. 47 akt sądowych), tym samym termin do ich wykonania upływał 24 września 2026 r.
Pomimo skutecznie dokonanego doręczenia wezwania pozostały bez odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Badanie merytorycznej zasadności skargi w postępowaniu przed sądem administracyjnym każdorazowo poprzedza analiza wymogów jej dopuszczalności. Postępowanie sądowoadministracyjne może się bowiem toczyć wyłącznie na skutek prawnie dopuszczalnej oraz skutecznie wniesionej skargi.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm. - zwanej w skrócie: "p.p.s.a."), dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej uzależniona jest od uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy, stosownie do treści § 2 powołanego przepisu, rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Warunek ten dotyczy także bezczynności organu oraz przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ. W przypadku skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania niezbędne jest złożenie ponaglenia do organu wyższego stopnia, o czym stanowi art. 37 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz.U. z 2025 r., poz. 1691 - zwanej w skrócie: "k.p.a."). Stanowi o tym wprost art. 53 § 2b p.p.s.a., zgodnie z którym skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Przyjmuje się zatem, że wniesienie ponaglenia w trybie art. 37 § 1 k.p.a. jest wymogiem formalnym wniesienia skargi na bezczynność lub przewlekłość postępowania, zaś spełnienie wymogu wyczerpania środków zaskarżenia następuje już w chwili jego złożenia w organie (por. postanowienia NSA: z dnia 8 listopada 2013 r., sygn. akt II OSK 2654/13 oraz z dnia 25 maja 2018 r., sygn. akt II OSK 1210/18).
Z powyższego wynika, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia, o czym mowa w art. 52 § 1 p.p.s.a., należy w realiach sprawy rozumieć sytuację, gdy strona wiosła uprzednio ponaglenie. Warunek ten nie został jednak w sprawie wykazany, albowiem wystosowanie w tym przedmiocie wezwanie pozostało bez odpowiedzi.
W realiach sprawy uznać należało zatem, że strona skarżąca przed złożeniem skargi na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania nie wniosła skutecznie ponaglenia. Wniesienie skargi bez wyczerpania środków zaskarżenia obligowało zaś Sąd do zastosowania przepisu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn (aniżeli wymienione w punktach 1-5a) wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Sąd wskazuje, że wydane postanowienie nie uniemożliwia stronie skarżącej ponownego wystąpienia do Sądu ze skargą. Skarga taka musi zostać jednak poprzedzona wniesieniem ponaglenia.
Z kolei zgodnie z art. 230 § 1 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Jak wskazuje § 2 ww. przepisu, pismami takimi są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania.
W myśl art. 220 § 1 zdanie 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Stosownie zaś do treści art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Jak wynika z akt sprawy skarżący został prawidłowo wezwany przez Przewodniczącego Wydziału III tutejszego Sądu również do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi, jednakże pomimo prawidłowego wezwania nie usunął braku fiskalnego skargi w terminie, co potwierdza notatka urzędowa znajdująca się w aktach sprawy (k. 49 akt sądowych).
Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjne w Gdańsku - na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i art. 220 § 3 p.p.s.a. - skargę odrzucił.