III SAB/Gd 453/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła skargi F. S. na bezczynność Komendanta Miejskiego Policji w Gdańsku w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Skarżący zwrócił się o informacje dotyczące interwencji w związku z nieprawidłowym parkowaniem pojazdu. Organ pierwszej instancji wydał decyzję o odmowie udzielenia informacji, powołując się na nadużycie prawa dostępu. Decyzja ta została jednak doręczona w formie skanu bez podpisu elektronicznego, co zostało uznane za wadliwe doręczenie. Po kolejnych pismach i ponagleniach, organ wydał kolejną decyzję, która również budziła wątpliwości co do prawidłowości doręczenia. Skarżący wniósł skargę na bezczynność organu, zarzucając mu naruszenie przepisów Konstytucji RP i Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, rozpoznając sprawę w trybie uproszczonym, stwierdził bezczynność Komendanta Miejskiego Policji w Gdańsku w rozpoznaniu wniosku skarżącego. Sąd uznał, że organ nie załatwił sprawy w ustawowym terminie, mimo że później wydał decyzję administracyjną. Sąd podkreślił, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, biorąc pod uwagę podjęte przez organ czynności wyjaśniające i szkoleniowe. Ostatecznie sąd zasądził od organu na rzecz skarżącego kwotę 100 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dotyczących bezczynności organu w kontekście dostępu do informacji publicznej, a także kwestii doręczeń elektronicznych w postępowaniu administracyjnym.
Sprawa dotyczy specyficznych okoliczności związanych z doręczeniami elektronicznymi i bezczynnością organu, co może ograniczać jej bezpośrednie zastosowanie w innych sprawach.
Zagadnienia prawne (4)
Czy organ administracji publicznej dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, organ dopuścił się bezczynności, ponieważ nie załatwił sprawy w ustawowym terminie, mimo że później wydał decyzję administracyjną.
Uzasadnienie
Organ nie wydał decyzji ani nie udostępnił informacji w terminie 14 dni od złożenia wniosku. Choć później wydał decyzję, stwierdzono, że okres między terminem a wydaniem decyzji stanowił bezczynność.
Czy bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.
Uzasadnienie
Sąd wziął pod uwagę podjęte przez organ czynności wyjaśniające, szkoleniowe oraz fakt, że bezczynność już ustała. Nie stwierdzono oczywistego lekceważenia wnioskodawcy.
Czy doręczenie decyzji administracyjnej w formie elektronicznej bez Urzędowego Poświadczenia Doręczenia (UPD) jest skuteczne?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Doręczenie bez UPD może być problematyczne dla ustalenia daty odbioru, ale niekoniecznie unieważnia decyzję, jeśli adresat faktycznie zapoznał się z jej treścią.
Uzasadnienie
Sąd wskazał, że choć brak UPD utrudnia ustalenie daty odbioru, to faktyczne zapoznanie się z treścią pisma przez adresata, potwierdzone np. w kolejnych pismach, może być uznane za skuteczne doręczenie w pewnych okolicznościach. Jednakże, ostateczne doręczenie z UPD jest kluczowe dla rozpoczęcia biegu terminu do odwołania.
Czy decyzja administracyjna opatrzona podpisem zaufanym, doręczona drogą elektroniczną za pośrednictwem systemu ePUAP, jest prawidłowa?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Sąd uznał, że decyzja nr 2/2025 z dnia 29 sierpnia 2025 r. była prawidłowo opatrzona podpisem zaufanym i doręczona za pośrednictwem ePUAP, co potwierdzają akta sprawy i UPD.
Przepisy (18)
Główne
p.p.s.a. art. 149 § § 1 pkt 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 149 § § 1a
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 3 § § 2 pkt 8
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.d.i.p. art. 16 § ust. 1
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej
u.d.i.p. art. 13 § ust. 1 i 2
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej
u.d.i.p. art. 10 § ust. 1
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej
p.u.s.a. art. 1 § § 1 i § 2
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Pomocnicze
k.p.a. art. 109 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 391 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 37 § § 3 i § 5
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 39 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 107 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 14 § § 1a
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 41 § § 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Ustawa z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne
Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 14 września 2011 r. w sprawie sporządzania i doręczania dokumentów elektronicznych oraz udostępniania formularzy, wzorów i kopii dokumentów elektronicznych § § 15
Międzynarodowy Pakt Praw Obywatelskich i Politycznych art. 19 § ust. 2
Konstytucja RP art. 61 § ust. 1 i 2
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organ dopuścił się bezczynności, ponieważ nie załatwił sprawy w ustawowym terminie. • Pierwsza decyzja organu była wadliwie doręczona z uwagi na brak podpisu elektronicznego. • Kolejne próby doręczenia również budziły wątpliwości co do prawidłowości.
Odrzucone argumenty
Organ nie był bezczynny, ponieważ wydał decyzję nr 2/2025. • Doręczenie elektroniczne za pośrednictwem ePUAP było skuteczne. • Skarżący nie uprawdopodobnił, że organ jest nadal bezczynny.
Godne uwagi sformułowania
stwierdza, że Komendant Miejski Policji w Gdańsku dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku skarżącego • stwierdza, że bezczynność Komendanta Miejskiego Policji w Gdańsku nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa • zasądza od Komendanta Miejskiego Policji w Gdańsku na rzecz skarżącego F. S. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania • organ pozostaje bezczynny w rozpoznaniu jego wniosku • wszystkie reakcje organu na wniosek skarżącego były jedynie uporczywym pozorowaniem działań
Skład orzekający
Janina Guść
przewodniczący
Bartłomiej Adamczak
członek
Maja Pietrasik
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących bezczynności organu w kontekście dostępu do informacji publicznej, a także kwestii doręczeń elektronicznych w postępowaniu administracyjnym."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy specyficznych okoliczności związanych z doręczeniami elektronicznymi i bezczynnością organu, co może ograniczać jej bezpośrednie zastosowanie w innych sprawach.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje zawiłości procedury administracyjnej, zwłaszcza w kontekście doręczeń elektronicznych i walki obywatela o dostęp do informacji publicznej. Jest to ciekawy przykład zmagania się z biurokracją.
“Czy policja celowo unikała udostępnienia informacji? Sąd rozstrzyga sprawę o bezczynność.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.