III SA/WR 399/23

III SA/Wr 399/23 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2024-06-20
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2023-11-08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Barbara Ciołek /przewodniczący/
Dominik Dymitruk
Kamila Paszowska-Wojnar /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6532 Sprawy budżetowe jednostek samorządu terytorialnego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne
Oświata
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
*Stwierdzono nieważność aktu prawa miejscowego w części
Powołane przepisy
Dz.U. 2017 poz 2203
art. 38 ust. 1
Ustawa z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sędziowie Sędzia WSA Barbara Ciołek, Asesor WSA Kamila Paszowska-Wojnar (spr.), Dominik Dymitruk, , Protokolant specjalista Ewa Zawal, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 20 czerwca 2024 r. sprawy ze skargi A.Ś. na uchwałę Rady Miejskiej W. z dnia 13 września 2018 r. Nr LXII/1446/18 w przedmiocie dotacji udzielanych publicznym i niepublicznym przedszkolom, szkołom i placówkom oświatowym oraz innym formom wychowania przedszkolnego, prowadzonym przez osoby fizyczne i prawne 1. stwierdza nieważność § 4 ust. 9 zaskarżonej uchwały; 2. umarza postępowanie w zakresie żądania stwierdzenia nieważności § 4 ust. 7 i 8 zaskarżonej uchwały; 3. w pozostałym zakresie skargę oddala; 4. zasądza od Gminy W. na rzecz strony skarżącej kwotę 797 (siedemset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
A. Ś. (dalej: strona, skarżąca) jako organ prowadzący przedszkola publiczne wniosła skargę na § 4 ust. 7-9 oraz § 5 ust. 10 uchwały Rady Miasta Wrocławia nr LXII/1446/18 z 13 września 2018 r. w przedmiocie dotacji udzielanych publicznym i niepublicznym przedszkolom, szkołom i placówkom oświatowym oraz innym formom wychowania przedszkolnego, prowadzonym przez osoby fizyczne (dalej: uchwała). Skarżąca wskazała, że w 2021 r., tj. w czasie, w którym obowiązywała przedmiotowa uchwała, prowadziła dwa przedszkola publiczne i wobec niej prowadzona jest kontrola prawidłowości pobierania i wykorzystania dotacji zgodnie z art. 35 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2203 ze zm. dalej jako: u.f.z.o.).
Przedmiotowej uchwale – w zaskarżonej części - skarżąca zarzuciła przekroczenie delegacji ustawowej zawartej w art. 38 ust. 1 u.f.z.o. poprzez wprowadzenie obowiązku opisu dokumentów w sposób nieadekwatny i nieproporcjonalny do celu, w jakim wymóg opisu został wprowadzony oraz wprowadzenie obowiązku nieprzewidzianego w u.f.z.o. ani innymi przepisami rangi ustawowej. Zarzuciła również naruszenie § 137 w zw. z § 143 załącznika do rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r w sprawie zasad techniki prawodawczej i art. 2 Konstytucji RP poprzez nie dochowanie zasad przyzwoitej legislacji i kreowanie uprawnień fasadowych, nie gwarantujących przyzwoitej ochrony kontrolowanego.
W konsekwencji skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności uchwały w zaskarżonej części oraz o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania sądowego.
Uzasadniając zarzut dotyczący § 4 ust. 7 i mający charakter regulacji bliźniaczej ust. 8 uchwały, skarżąca podniosła, że ingerencję organu stanowiącego jednostki samorządu w sposób opisu (dekretacji) dokumentów źródłowych należy uznać za pozbawioną podstaw prawnych. Powołała się przy tym na orzeczenia sądów administracyjnych, w którym stwierdzono, że organy samorządu nie są upoważnione, aby regulować aktem prawa miejscowego zasady prowadzenia dokumentacji finansowo- księgowej przez podmioty otrzymujące dotacje.
W uzasadnieniu zarzutu dotyczącego § 4 ust. 9 uchwały skarżąca podniosła, że Rada Miejska nałożyła w nim na organ prowadzący obowiązek przechowywania dokumentów finansowo – merytorycznych stanowiących podstawę sporządzenia informacji, o których mowa w § 3, przez okres 5 lat budżetowych następujących po roku budżetowym, w którym była ona udzielona. W ocenie strony taki obowiązek może być nałożony jedynie ustawą. Wskazano, że obowiązek przechowywania dokumentów finansowo – merytorycznych stanowiących podstawę rozliczenia otrzymanych dotacji oraz dokumentacji stanowiącej podstawę sporządzenia informacjom, o których mowa w § 3, nie wynika wprost z u.f.z.o., nie może być zatem kreowany uchwałą. Natomiast inną kwestią jest istnienie po stronie beneficjenta dotacji interesu faktycznego w przechowywaniu dokumentacji celem wykazania prawidłowego wykorzystania dotacji. Zdaniem strony, z faktu, że jest to w interesie beneficjenta dotacji, nie wynika jednak upoważnienie do nałożenia na niego obowiązku, gdy ustawa go wprost nie przewiduje.
Skarżąca wskazała również, że w § 5 ust. 10 uchwały przewidziano prawo osoby prowadzącej w zakresie zgłoszenia przed podpisaniem protokołu kontroli, umotywowanych zastrzeżeń co do ustaleń w nim zawartych, w terminie 7 dni od daty jego doręczenia. W ocenie strony uchwałodawca wprowadza tu pozory kontroli czynności kontrolnych przez kontrolowanego i realizację czynnego udziału kontrolowanego w procesie kontroli. Niedopuszczalnym zdaniem strony jest kreowanie fikcyjnych, fasadowych uprawnień – jeżeli bowiem kontrola wielokrotnie obejmuje nawet kilka lat, kilkaset, a nawet kilka tysięcy dokumentów protokół na ogół ma kilkadziesiąt stron plus liczne załączniki, to zastrzeżenie 7 dni na zapoznanie się z tym, analizę, ocenę i weryfikację faktyczną oraz prawną, jest kuriozalne. Wskazano, że same kontrole trwają miesiącami, podczas gdy kontrolowany uzyskał jedynie 7 dni na złożenie zastrzeżeń.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł jej oddalenie.
W ocenie organu zaskarżona uchwała nie przekroczyła zakresu upoważnienia ustawowego wynikającego z art. 38 ust. 1 u.f.z.o., nie doszło również do naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia zarówno skarżącego, jak i pozostałych dotowanych podmiotów.
W zakresie zarzutów dotyczących § 4 ust. 7 i 8 uchwały organ podniósł, że przepisy te były już przedmiotem skarg składanych do sądów administracyjnych. Wskazał w szczególności na wyrok tutejszego Sądu z dnia 31 stycznia 2019 r. w sprawie o sygn. akt III SA/Wr 559/18, w którym stwierdzono nieważność tych przepisów, a skarga kasacyjna od tego wyroku została oddalona przez Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 5 lipca 2023 r. w sprawie o sygn. akt I GSK 1071/19.
Odnosząc się do zarzutu dotyczącego § 4 ust. 9 uchwały, organ wskazał na treść art. 36 ust. 5 oraz art. 36 ust. 1 i 2 u.f.z.o., podnosząc, że powyższy przepis uchwały został wprowadzony jako konsekwencja istnienia po stronie organu dotującego prawa do kontroli otrzymywania dotacji 5 lat wstecz, zaś nieprzechowywanie dokumentacji stanowiącej podstawę sporządzenia rozliczenia otrzymanej dotacji oraz informacji o aktualnej liczbie uczniów doprowadziłoby zdaniem organu do braku możliwości przeprowadzenia kontroli w okresie, w którym organ dotujący ma do tego prawo.
W zakresie § 5 ust. 10 zdanie drugie uchwały, organ stwierdził, że określenie w uchwale 7-dniowego terminu na złożenie zastrzeżeń przynależy do kwestii związanych z kontrolą, której tryb przeprowadzenia powinien zostać uregulowany w uchwale, zgodnie z art. 38 ust. 1 u.f.z.o. W pojęciu trybu przeprowadzania kontroli mieści się bowiem ustanowienie szczegółowych zasad, na jakich kontrola będzie się odbywać. W ocenie organu niezasadny jest argument strony o fikcyjności i fasadowości uprawnienia do zgłaszania zastrzeżeń. Organ podkreślił, że prawo do czynnego udziału w postępowaniu kontrolnym obejmuje przede wszystkim aktywne uczestnictwo kontrolowanego w toku postępowania kontrolnego i w przypadku aktywnego uczestnictwa kontrolowanego w całym postępowaniu kontrolnym , termin 7 dni na złożenie zastrzeżeń nie może być traktowany jako uniemożliwiający stronie czynny udział w postępowaniu i ochronę swoich praw.
Na rozprawie w dniu 20 czerwca 2024 r. pełnomocnik skarżącej cofnął skargę w zakresie wniosku o stwierdzenie nieważności § 4 ust. 7 i 8 uchwały.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Skarga zasługuje na uwzględnienie w części.
Przypomnieć należy, że przedmiotem sądowej kontroli legalności jest uchwała Rady Miasta Wrocławia nr LXII/1446/18 z 13 września 2018 r. w przedmiocie dotacji udzielanych publicznym i niepublicznym przedszkolom, szkołom i placówkom oświatowym oraz innym formom wychowania przedszkolnego, prowadzonym przez osoby fizyczne w zakresie jej § 4 ust. 9 i § 5 ust. 10 (po cofnięciu przez stronę skargi w zakresie § 4 ust. 7 i 8 uchwały).
Zgodnie z art. 38 ust. 1 u.f.z.o. organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego, w drodze uchwały, ustala tryb udzielania i rozliczania dotacji, o których mowa w art. 15-21, art. 25, art. 26, art. 28-30 i art. 32, oraz tryb przeprowadzania kontroli prawidłowości ich pobrania i wykorzystania, w tym zakres danych, które powinny być zawarte we wniosku o udzielenie dotacji i w rozliczeniu jej wykorzystania, termin przekazania informacji o liczbie dzieci objętych wczesnym wspomaganiem rozwoju, uczniów, wychowanków lub uczestników zajęć rewalidacyjno-wychowawczych, o których mowa w art. 34 ust. 2, oraz termin i sposób rozliczenia wykorzystania dotacji. Zgodnie z art. 26 ust. 1 u.f.z.o. niepubliczne szkoły, w których nie jest realizowany obowiązek szkolny lub obowiązek nauki, otrzymują na każdego ucznia uczestniczącego w co najmniej 50% obowiązkowych zajęć edukacyjnych w danym miesiącu dotację z budżetu jednostki samorządu terytorialnego będącej dla tych szkół organem rejestrującym, w wysokości równej kwocie przewidzianej na takiego ucznia w części oświatowej subwencji ogólnej dla jednostki samorządu terytorialnego (ust. 2). Uczestnictwo uczniów w obowiązkowych zajęciach edukacyjnych, o którym mowa w ust. 2, potwierdza się na tych zajęciach ich własnoręcznymi podpisami na listach obecności (ust. 3). Dotacja, o której mowa w ust. 2, przysługuje za lipiec i sierpień na każdego ucznia, który w czerwcu spełnił warunek, o którym mowa w ust. 2 (ust. 4).
Dla porządku tylko dodać trzeba, że ustawa ta weszła w życie z dniem 1 stycznia 2018 r. Do tego momentu uprawnienie jednostek samorządu terytorialnego co do ustalania trybu udzielania i rozliczania dotacji (...) oraz trybu i zakresu kontroli prawidłowości ich pobrania i wykorzystania (...) normował art. 90 ust. 4 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz.U. z 2017 r., poz. 2198 ze zm.) – dalej: "u.o.s", zgodnie z którym organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego ustala tryb udzielania i rozliczania dotacji, o których mowa w ust. 1a-1c i 2-3b, oraz tryb i zakres kontroli prawidłowości ich pobrania i wykorzystywania, uwzględniając w szczególności podstawę obliczania dotacji, zakres danych, które powinny być zawarte we wniosku o udzielenie dotacji i w rozliczeniu jej wykorzystania, oraz termin i sposób rozliczenia dotacji.
Dlatego też z uwagi na zbieżność powyższych unormowań w ich zasadniczych aspektach dla potrzeb niniejszego uzasadnienia, Sąd będzie odwoływał się także do orzecznictwa sądowego wypracowanego na tle powyższego przepisu, które, zdaniem składu orzekającego, nie straciło na aktualności.
Jak wskazuje brzmienie powołanego wyżej art. 38 ust. 1 u.f.z.o., organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego zobowiązany jest do ustalenia trybu udzielania i rozliczania dotacji oraz trybu kontroli prawidłowości ich pobrania i wykorzystywania dotacji.
Tryb w rozumieniu potocznym według słownika języka polskiego oznacza – ustalony porządek, zwyczaj załatwiania określonych spraw, metodę postępowania, sposób, system (por. E. Sobol red.: Nowy słownik języka polskiego. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003 r., s. 1050). W orzecznictwie przyjmuje się, że pojęcie kontroli powinno być rozumiane jako działanie mające na celu sprawdzenie, zestawienie zastanego stanu faktycznego ze stanem wymaganym. Uprawnienie do określenia trybu kontroli to z kolei ustalenie zasad na jakich będzie się ona odbywać, sposobu postępowania, procedury przeprowadzania kontroli. Nie może budzić wątpliwości, że w odniesieniu do środków publicznych muszą obowiązywać szczególne zasady weryfikacji ich wydatkowania przez podmioty niewchodzące w skład sektora finansów publicznych. Cele te, w odniesieniu do dotacji oświatowych, są realizowane poprzez stanowienie aktów prawa miejscowego określających szczegółowo reguły, procedury i granice kontroli, zgodnie z ustawową delegacją zawartą uprzednio w 90 ust. 4 u.s.o., a obecnie w art. 38 ust. 1 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych. Wynika zatem z powyższego, że tryb oznacza jakiś system postępowania, może to być system kontroli wykorzystywania dotacji, czyli pełny zakres regulacji mających na celu sprawdzenie prawidłowości wykorzystywania dotacji (por. wyrok NSA z dnia 9 stycznia 2014 r., sygn. akt II GSK 1570/12 – CBOSA).
Jak wyjaśnił NSA w wyroku z dnia 25 września 2015 r., sygn. akt II GSK 1746/14 (CBOSA), zgodnie z delegacją ustawową zwartą w art. 90 ust. 4 u.s.o. intencją ustawodawcy było przeniesienie na rzecz organu stanowiącego właściwej jednostki samorządu terytorialnego uprawnienia do ustalenia, w drodze uchwały (stanowiącej akt prawa miejscowego), ogólnych zasad związanych z procesem przyznawania dotacji oświatowych oraz trybu weryfikacji prawidłowości wykorzystania przyznawanych środków. Obowiązkiem organu dotującego bowiem nie jest tylko udzielenie dotacji publicznym i niepublicznym szkołom i przedszkolom na każdego ucznia, ale także dokonanie kontroli prawidłowości wydatkowania i rozliczenie tych dotacji. Nie może dojść bowiem do sytuacji, aby beneficjent miał otrzymywać dotacje bez żadnych obowiązków po jego stronie, a w szczególności w zakresie wykazania faktu wydatkowania dotacji zgodnie z jej celami.
Niewątpliwie zatem właściwa jednostka samorządu terytorialnego, z której budżetu wypłacane są dotacje, ma prawo – a nawet obowiązek - kontrolowania prawidłowości wykorzystania dotacji przez upoważnione podmioty. Ustanowiony przez jednostkę samorządową system kontroli musi bowiem skutecznie realizować cel ustawy.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, zgodzić się należy ze stroną skarżącą, że § 4 ust. 9 uchwały nie odpowiada prawu, co skutkuje stwierdzeniem jego nieważności zgodnie z art. 147 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej jako p.p.s.a.). W zakresie zaś sprzeczności z prawem § 5 ust. 10 zarzuty skargi uznać należało za chybione i skargę oddalić.
Zgodnie z treścią zaskarżonego § 4 ust. 9 przedmiotowej uchwały, dotowane przedszkola, inne formy wychowania przedszkolnego, szkoły oraz placówki, o których mowa w § 2, zobowiązane są do przechowywania dokumentów finansowo – merytorycznych stanowiących podstawę rozliczenia otrzymanych dotacji oraz dokumentacji stanowiącej podstawę sporządzenia informacji, o których mowa w § 3, przez okres 5 lat budżetowych następujących po roku budżetowym, w którym była ona udzielona.
Sąd podziela argumentację strony, że powyższa regulacja wychodzi poza ramy upoważnienia ustawowego udzielonego jednostce samorządu terytorialnego w art. 38 ust. 1 u.f.z.o. Jak już wcześniej wskazano, w myśl tego przepisu organ zobowiązany jest do ustalenia trybu udzielania i rozliczania dotacji oraz trybu kontroli prawidłowości ich pobrania i wykorzystywania dotacji. Z pewnością zatem kwestie związane z obowiązkami dotowanego podmiotu w zakresie przechowywania dokumentacji wskazanej w tym przepisie, nie mieszczą się w pojęciu "trybu" udzielania i rozliczania dotacji ani trybu przeprowadzania kontroli. Obowiązku tego nie sposób zaliczyć do zasad postępowania w powyższym zakresie. Kwestionowany przepis nie stanowi reguły procesowej, tak jak wymaga tego treść art. 38 ust. 1 u.f.z.o., ponieważ nie odnosi się do uprawnień czy obowiązków procesowych strony ani organu w toku tego postępowania. Ma on natomiast charakter materialnoprawny, reguluje zachowanie określonych podmiotów w ten sposób, że wprowadza obowiązek o charakterze ogólnym, wykraczającym poza ramy związane z danym postępowaniem.
Nawet jeśli uznać, że przepis ten – jak wskazywał organ - jest konsekwencją istnienia po stronie organu dotującego prawa do kontroli otrzymywania dotacji 5 lat wstecz, to nie może to zmienić oceny, że nie mieści się on w ramach dopuszczalnej materii regulacji określonej w art. 38 ust. 1 u.f.z.o. Sam bowiem fakt, że omawiany przepis stanowi konsekwencję pewnego uprawnienia po stronie organu, nie daje organowi możliwości wykroczenia poza ramy upoważnienia ustawowego. Zgodzić się trzeba również ze stroną skarżącą, że przechowywanie dokumentacji stanowiącej podstawę sporządzenia rozliczenia otrzymanej dotacji oraz informacji o aktualnej liczbie uczniów leży w interesie dotowanego podmiotu, który w razie jej braku poniesie związane z tym negatywne konsekwencje. Nie jest zatem prawdą, jak twierdzi organ, że nieprzechowywanie dokumentacji doprowadziłoby do braku możliwości przeprowadzenia kontroli w okresie, w którym organ dotujący ma do tego prawo. Możliwość przeprowadzenia kontroli nie zależy bowiem od faktu posiadania bądź nieposiadania przez dotowanego odpowiedniej dokumentacji. W sytuacji braku dokumentacji po stronie dotowanego podmiotu kontrola taka zakończyłaby się niekorzystnym dla niego wynikiem.
Wskazać w tym miejscu trzeba, że reguła zabraniająca wprowadzania własnych odrębnych rozwiązań przez organy stanowiące prawo miejscowe wynika z zapisów art. 94 w zw. z art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Przepis art. 94 Konstytucji RP stanowi, że organy samorządu terytorialnego oraz terenowe organy administracji rządowej, na podstawie i w granicach upoważnień zawartych w ustawie, ustanawiają akty prawa miejscowego obowiązujące na obszarze działania tych organów. Oznacza to, że organy administracji publicznej nie posiadają kompetencji do stanowienia prawa miejscowego z przekroczeniem delegacji przewidzianej w ustawie. Akt wykonawczy musi spełniać wymogi zawarte w delegacji ustawowej, a skoro uchwała rady gminy podjęta na podstawie upoważnienia ustawowego jest aktem prawnym powszechnie obowiązującym na obszarze gminy, to powinna odpowiadać wymogom, jakie stawiane są przepisom powszechnie obowiązującym. Akt wykonawczy musi regulować tylko i wyłącznie sprawy z zakresu spraw przekazanych w upoważnieniu ustawowym i musi to czynić zgodnie z wytycznymi ustawowymi zawartymi w upoważnieniu.
Sąd nie zgodził się natomiast z zarzutami skargi w kwestii zgodności z prawem przepisu § 5 ust. 10 uchwały. Przepis ten stanowi, że osobie prowadzącej przysługuje prawo zgłoszenia przed podpisaniem protokołu kontroli umotywowanych zastrzeżeń co do ustaleń w nim zawartych, w terminie 7 dni od daty jego doręczenia.
Po pierwsze, należy uznać za zasadną argumentację organu, że omawiany przepis mieści się w granicach upoważnienia ustawowego określonego w art. 38 ust. 1 u.f.z.o. Jest to bowiem przepis mający charakter procesowy, skoro wprost odnosi się do procedury związanej z kontrolą i kreuje po stronie dotowanego uprawnienie ściśle związane z tą procedurą.
Po drugie, Sąd nie podziela stanowiska strony skarżącej, że przepis ten miałby wprowadzać pozory kontroli czynności kontrolnych przez kontrolowanego i pozory realizacji czynnego udziału kontrolowanego oraz, że miałby mieć charakter fikcyjny i fasadowy. Rację należy przyznać organowi, że prawo czynnego udziału w postępowaniu kontrolnym realizowane jest przez dotowanego w trakcie całego postępowania, jego wyrazem nie jest wyłącznie omawiane uprawnienie. Przy aktywnym uczestnictwie dotowanego w danym postępowaniu, nie sposób stwierdzić w sposób jednoznaczny i bezdyskusyjny, że wprowadzenie terminu 7 dni na zgłoszenie zastrzeżeń do protokołu kontroli miałoby dawać jedynie pozory czynnego udziału dotowanego w tym postępowaniu. Przede wszystkim jednak należy zauważyć, że nie zgłoszenie zastrzeżeń przez kontrolowanego do protokołu kontroli nie powoduje utraty prawa powoływania się na okoliczności, które mogły być przedmiotem tych zastrzeżeń w dalszym postępowaniu. Trzeba bowiem wskazać, że w razie stwierdzenia w protokole kontroli nieprawidłowości w zakresie pobrania czy wykorzystania dotacji przez dotowanego, formułowane jest wystąpienie pokontrolne, a następnie organ wszczyna postępowanie administracyjne w przedmiocie zwrotu dotacji, w toku którego stronie (dotowanemu) przysługują wszelkie gwarancje procesowe określone w k.p.a., obejmujące m.in. prawo do czynnego udziału w postępowaniu, prawo do składania wniosków dowodowych, zapoznania się z treścią zebranego materiału dowodowego, czy wypowiadania się co do treści zebranych dowodów. Gwarancje te nie są w żaden sposób ograniczone wcześniejszym złożeniem bądź niezłożeniem zastrzeżeń do protokołu kontroli. Wobec powyższego, nie sposób uznać, że wprowadzenie omawianym przepisem uchwały prawa do zgłoszenia zastrzeżeń do protokołu kontroli w terminie 7 dni miałoby naruszać prawa procesowe podmiotu dotowanego, czy dawać jedynie pozory ich realizacji.
Sąd na podstawie 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. umorzył postępowanie w zakresie, w jakim strona skarżąca cofnęła skargę, a dotyczącym § 4 ust. 7 i 8 zaskarżonej uchwały.
Mając powyższe na względzie, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku, stwierdzając nieważność zaskarżonej uchwały w części dotyczącej jej § 4 ust. 9 na podstawie art. 147 § 1 p.p.s.a. oraz oddalając skargę w pozostałym zakresie w oparciu o treść art. 151 p.p.s.a.
Orzeczenie o kosztach uzasadnia art. 200 p.p.s.a.