III SA/WR 330/25

III SA/Wr 330/25 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2025-11-26
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-08-22
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Anna Kuczyńska-Szczytkowska /sprawozdawca/
Barbara Ciołek /przewodniczący/
Katarzyna Borońska
Symbol z opisem
6032 Inne z zakresu prawa o ruchu drogowym
Hasła tematyczne
Ruch drogowy
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
*Oddalono skargę w całości
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 1251
art. 140mb ust. 1 i ust. 5 w zw. z art. 73aa ust. 1 pkt 1
Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t.j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Ciołek, Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Borońska, Sędzia WSA Anna Kuczyńska-Szczytkowska (sprawozdawca), , Protokolant Starszy specjalista Katarzyna Dziok, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 26 listopada 2025 r. sprawy ze skargi M. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia 13 maja 2025 r. nr SKO 4322.115.2024 w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za niespełnienie obowiązku rejestracji pojazdu oddala skargę w całości.
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia 13 maja 2025 r. (nr SKO 4322.115.2024) Samorządowe Kolegium Odwoławcze we Wrocławiu (dalej: SKO, Kolegium), po rozpatrzeniu odwołania M. C. (dalej: skarżący) od decyzji Starosty Oławskiego (dalej: Starosta, organ I instancji) z dnia 2 kwietnia 2025 r. (nr KM.5410.3.147.2025), wymierzającej skarżącemu administracyjną karę pieniężną w wysokości 1.000 zł z tytułu naruszenia obowiązku złożenia wniosku o rejestrację pojazdu marki [...] o nr rejestracyjnym [...] (poprzedni numer rej. [...]), nr VIN [...] w terminie 30 dni od dnia jego nabycia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, utrzymało w mocy pierwszoinstancyjne rozstrzygnięcie. Jako podstawę prawną decyzji SKO wskazało art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572 ze zm., dalej: k.p.a.), art. 140n ust. 1, art. 140 mb ust. 1 i ust. 5 w związku z art. 73aa ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2024 r., poz. 1251 ze zm., dalej: p.r.d.).
Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji oraz z akt administracyjnych sprawy wynika, że skarżący nabył przedmiotowy pojazd na podstawie umowy sprzedaży z 7 kwietnia 2024 r., a wniosek o jego rejestrację złożył 25 lutego 2025 r. Po otrzymaniu zawiadomienia o wszczęciu postępowania administracyjnego, skarżący w piśmie z 18 marca 2025 r. oświadczył, że nie złożył wniosku o rejestrację pojazdu w terminie 30 dni od daty jego zakupu, ponieważ został oszukany. Wskazał, że w dniu 12 kwietnia 2024 r. złożył zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa przez sprzedającego. Do tego zawiadomienia dołączył oryginał umowy sprzedaży. Dopiero po zakończeniu postępowania wraz z pismem z 28 stycznia 2025 r. Prokuratura Rejonowa w Ząbkowicach Śląskich zwróciła mu oryginał umowy i wtedy dokonał rejestracji pojazdu. Skarżący dołączył kserokopię protokołu zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa i pisma z 28 stycznia 2025 r. Ze znajdującej się w aktach administracyjnych notatki służbowej z dnia 2 kwietnia 2025 r. wynika, że organ I instancji ustalił, że sprawa wszczęta wskutek zgłoszenia skarżącego o popełnieniu przestępstwa, została umorzona, a pojazd pozostał własnością strony.
Decyzją z 2 kwietnia 2025 r. Starosta Oławski nałożył na skarżącego karę pieniężną w wysokości 1.000 zł z tytułu naruszenia obowiązku złożenia wniosku o rejestrację pojazdu. Wskazał, że strona złożyła wniosek o rejestrację pojazdu po upływie 324 dni od jego nabycia.
W odwołaniu skarżący podniósł, że przedłożył organowi pierwszej instancji wyjaśnienia dotyczące braku możliwości złożenia wniosku o rejestrację pojazdu, załączając dokumentację z akt sprawy prokuratorskiej, co zostało pominięte.
Zaskarżoną decyzją SKO utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu Kolegium powołało treść art. 73aa ust. 1 pkt 1 p.r.d., art. 140mb ust. 1 i ust. 5 p.r.d. i wskazało, że przepisy te obligują właściwego starostę do orzeczenia kary pieniężnej, gdy ustalone zostanie niedotrzymanie obowiązku złożenia wniosku o rejestrację pojazdu w przewidzianym ustawą terminie. Ponadto z ustawy - Prawo o ruchu drogowym nie wynikają jakiekolwiek inne, dodatkowe warunki nałożenia omawianej kary, oprócz stwierdzenia, że rzeczony obowiązek nie został dopełniony. Decyzja w przedmiocie omawianej sankcji jest decyzją związaną. Organom nie pozostawiono luzu decyzyjnego w zakresie wymiaru kary ani możliwości miarkowania wysokości ustalonej kary. Ponadto w art. 140n ust. 6 p.r.d. wyraźnie zastrzeżono, iż do kar pieniężnych, o których mowa m.in. w art. 140mb, przepisów art. 189d-189f k.p.a. nie stosuje się.
W sprawie wniosek o rejestrację pojazdu został złożony po upływie 180 dni od dnia nabycia pojazdu. To powoduje, że przesłankę nałożenia kary pieniężnej, o której mowa w art. 140mb ust. 5 w związku z ust. 1 p.r.d. – zdaniem Kolegium, należy uznać za spełnioną. SKO podkreśliło, że strona była zobowiązana do złożenia wniosku o rejestrację, zatem niezależnie od tego, czy dołączony załącznik spełniałby wymagania formalne, samo jego złożenie pozwalałoby stronie na wykazanie, że dopełniła czynności w sposób na dany dzień możliwej, to jest z dołączoną kopią umowy sprzedaży. Odnosząc się do argumentacji odwołania Kolegium wskazało, że decyzja wydawana w trybie art. 140 mb ust. 1 p.r.d. ma charakter związany, a więc przy bezspornym ustaleniu zaistnienia okoliczności opisanych w tej regulacji, właściwe w sprawie organy administracyjne muszą wydać rozstrzygnięcie o określonej treści. Dotyczy to również sytuacji, gdy strona dokonuje zawiadomienia o popełnionym przestępstwie. Toczące się postępowanie karne nie miało wpływu na skuteczność zawartej umowy sprzedaży.
W skardze do Sądu skarżący zarzucił błędną ocenę materiału dowodowego i wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji. Podkreślił, że nie miał możliwości złożenia wniosku o rejestrację pojazdu, ponieważ oryginał umowy sprzedaży znajdował się w aktach sprawy prokuratorskiej dotyczącej złożonego przez niego zawiadomienia. Złożenie wniosku ze świadomością, że nie może dojść do rejestracji, gdyż wymagany jest oryginał dokumentu, jest absurdem.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2020 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie, uchyla ten akt w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W przypadku nieuwzględnienia skargi sąd ją oddala na podstawie art. 151 p.p.s.a.
Podstawę materialnoprawną objętych skargą decyzji organów obu instancji stanowiły przepisy ustawy Prawo o ruchu drogowym w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2024 r. Zgodnie z art. 73aa ust. 1 pkt 1 p.r.d. właściciel pojazdu jest obowiązany złożyć wniosek o jego rejestrację w terminie 30 dni od dnia nabycia pojazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W myśl art. 140mb ust. 1 p.r.d., kto będąc właścicielem pojazdu obowiązanym do złożenia wniosku o rejestrację pojazdu w terminie, o którym mowa w art. 73aa ust. 1, nie złoży tego wniosku w terminie, podlega karze pieniężnej w wysokości 500 zł. Zgodnie z art. 140mb ust. 5 p.r.d. w przypadku niezłożenia wniosku o rejestrację pojazdu w terminie 180 dni od dnia, o którym mowa w art. 73aa ust. 1 wspomnianą karę pieniężną nakłada się w wysokości 1.000 zł. Kary pieniężne, w sprawach określonych w art. 140ma i art. 140mb, są nakładane w drodze decyzji administracyjnej (art. 140n ust. 1 p.r.d.). W myśl art. 140n ust. 6 p.r.d. do kar pieniężnych, o których mowa w art. 140ma i art. 140mb, przepisów art. 189d-189f ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego nie stosuje się.
W rozpoznanej sprawie, z niekwestionowanych ustaleń organów wynika, że skarżący nabył przedmiotowy pojazd w dniu 7 kwietnia 2024 r., a zatem - zgodnie z art. 73aa ust. 1 pkt 1 p.r.d., do dnia 7 maja 2024 r. miał obowiązek złożenia wniosku o rejestrację pojazdu nabytego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Tymczasem skarżący złożył wniosek o rejestrację pojazdu dopiero w dniu 25 lutego 2025 r., po upływie 180 dni od jego nabycia, z naruszeniem art. 73aa ust. 1 pkt 1 p.r.d. Fakt ten nie jest kwestionowany przez skarżącego.
Wobec powyższego Starosta prawidłowo nałożył na skarżącego karę pieniężną w wysokości 1.000 zł na podstawie art. 140mb ust. 5 p.r.d. Analiza akt sprawy nie pozostawia wątpliwości, że w rozpatrywanym przypadku ani przepisy prawa materialnego, ani procesowego nie zostały przez organy prowadzące postępowanie i orzekające naruszone. Ustaliły one w sposób prawidłowy, które z nich mają zastosowanie i w sposób poprawny je odczytały oraz zastosowały. Nie można więc im skutecznie zarzucić niewłaściwego działania. W świetle powyższego uznać więc należało, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem.
Odnosząc się do argumentacji podniesionej przez skarżącego w skardze, która jest tożsama z zarzutami odwołania, Sąd podziela stanowisko SKO zawarte w zaskarżonej decyzji, zgodnie z którym strona była zobowiązana do złożenia wniosku o rejestrację, niezależnie od tego, czy dołączony załącznik spełniałby wymagania formalne. Złożenie takiego wniosku z kserokopią umowy pozwoliłoby skarżącemu wykazać, że dołożył wszelkiej staranności, by wypełnić ciążący na nim obowiązek.
Mając powyższe na względzie, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.