III SA/Wr 30/25

III SA/Wr 30/25 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2025-06-05
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-01-23
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Barbara Ciołek
Katarzyna Borońska /przewodniczący/
Magdalena Jankowska-Szostak /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne
Inne
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
*Oddalono skargę w całości
Powołane przepisy
Dz.U. 2021 poz 2328
art. 18 pkt 1
Ustawa z dnia 2 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy  Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw
Dz.U. 2024 poz 935
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Borońska, Sędzia WSA Barbara Ciołek, Magdalena Jankowska-Szostak (sprawozdawca), Protokolant Starszy specjalista Katarzyna Dziok, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 5 czerwca 2025 r. sprawy ze skargi K. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu z dnia 30 października 2024 r. nr SKO 4162/96/2024 w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy w formie egzaminu państwowego oddala skargę w całości.
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z 30 października 2024 r. nr SKO 4162/96/2024 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Wałbrzychu (dalej: Kolegium, SKO, organ II instancji) po rozpatrzeniu odwołania K. C. (dalej: skarżący, kierowca, strona) od decyzji Starosty Kłodzkiego (dalej: Starosta, organ I instancji) z 29 sierpnia 2024 r. nr KTD.5430.01090.17.7.2024.RK2 w sprawie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy w formie egzaminu państwowego, na podstawie art 138 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572 ze zm., dalej k.p.a.) w zw. art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2021 r. poz. 2328 ze zm., dalej ustawa o zmianie) w zw. z art. 99 ust. 1 pkt. 1, art. 139 pkt. 3 oraz art. 49 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz.U. z 2023 r. poz. 622 ze zm., dalej u.k.p.) utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję w całości.
Do wydania tej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym.
W dniu 28 lutego 2024 r. do Starostwa Powiatowego w Kłodzku wpłynął wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji we Wrocławiu (dalej Komendant) z 23 lutego 2024 r. (nr L.dz. R-I-5380W-288/24/PC), który działając na podstawie art. 18 pkt. 1 ustawy o zmianie, wniósł o sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami w ramach posiadanych uprawnień wobec strony. Komendant we wniosku z o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy poinformował, że kierowca otrzymał łącznie 38 punktów w okresie od 31 stycznia 2023 r. do 12 maja 2023 r. za naruszenie przepisów ruchu drogowego.
Organ l instancji 29 lutego 2024 r. wszczął postępowanie w sprawie sprawdzenia kwalifikacji do kierowania pojazdami mechanicznymi w formie egzaminu państwowego
Starosta wydał przedmiotową decyzję w oparciu o art. 18 ust. 1 ustawy o zmianie w zw. z art. 99 ust. 1 pkt. 1 oraz art. 139 pkt. 3 u.k.p.
Strona wniosła odwołanie od ww. decyzji podkreślając, że doszło do naruszenia art. 99 ust 1 pkt 1 u.k.p. poprzez jego niewłaściwą wykładnię, polegające na tym, że starosta wydał decyzję administracyjną o skierowaniu kierowcy na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w formie egzaminu państwowego, mimo braku zaistnienia uzasadnionych zastrzeżeń co do kwalifikacji kierowcy.
Odwołujący podkreślił również, że w sprawie doszło do naruszenie art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., poprzez brak wszechstronnej oceny całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie oraz dokonanie ustaleń faktycznych niezgodnie z zasadami logiki oraz doświadczenia życiowego, które to naruszenie polegało na tym, że: pomimo dostarczenia niezbędnej dokumentacji w postaci zaświadczenia stwierdzającego brak przeciwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami oraz faktu, iż popełnione wykroczenia tj. parkowanie w miejscu do tego niewyznaczonym nie stwarzało zagrożenia dla ruchu drogowego wobec innych uczestników ruchu drogowego, a samo wykroczenie nie dotyczyło niebezpiecznych zachowań kierowcy zagrażających osobom trzecim, wydana została decyzja o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy w formie egzaminu państwowego.
Utrzymując w mocy decyzję Starosty Kolegium przywołało treść art. 18 ust. 1 ustawy o zmianie, art. 49 ust. 1 pkt 1 u.k.p., art. 99 ust. 1 pkt 1 u.k.p.
Organ II instancji wyjaśnił, że przepisy ustawy o kierujących pojazdami nie zawierają definicji legalnej pojęcia "uzasadnione zastrzeżenia" co do kwalifikacji kierowcy, przyznając w ten sposób organom administracji pewien zakres uznania. Interpretując treść tego pojęcia, należy jednak mieć na względzie funkcję, jaką pełni art. 99 ust. 1 pkt. 1 wskazanej ustawy, czyli zapewnienie bezpieczeństwa w ruchu drogowym, z czym związana jest ochrona życia i zdrowia uczestników ruchu drogowego. SKO powołało się na orzecznictwo sądów administracyjnych i podkreśliło, że pod pojęciem "uzasadnione zastrzeżenia" należy w konsekwencji rozumieć istotne wątpliwości, poparte obiektywnymi racjami i udokumentowanymi w odpowiedni sposób faktami, które przemawiają za przyjęciem, że z uwagi na naruszenia przepisów ruchu drogowego przez konkretnego kierowcę istnieje wobec takiego kierowcy konieczność zweryfikowania wiedzy i umiejętności koniecznych do kierowania pojazdami.
Kolegium wskazało, że jeżeli wniosek właściwego komendanta wojewódzkiego Policji jest sporządzony na podstawie ostatecznych wpisów, to organ administracji, podejmując decyzję nie jest uprawniony do badania prawidłowości orzeczeń, na podstawie których dokonano w ewidencji takich wpisów, gdyż kwestie te należą do wyłącznej kompetencji organów prowadzących ewidencję. Organ II instancji wskazał również, że Starosta nie jest również uprawniony do weryfikowania, czy wpisy ostateczne na dzień sporządzenia wniosku komendanta wojewódzkiego Policji nadal są ujęte w ewidencji, czy też w okresie po skierowaniu wniosku nastąpiło ich wykreślenie. Kontrolne sprawdzenie kwalifikacji stanowi obligatoryjną, administracyjnoprawną konsekwencję przekroczenia w określonym czasie ustalonej przez ustawodawcę liczby punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. SKO wyjaśniło, że pis do ewidencji prowadzonej przez komendanta wojewódzkiego Policji stanowi czynność materialną, o której mowa w art 3 § 24 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a zatem przysługuje od niej prawo wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, kwestie te podlegają wobec tego odrębnej kontroli sądowej.
Podsumowując organ II instancji wskazał, że odwołujący przekroczył w okresie od 31 stycznia 2023 r. do 12 maja 2023 r. limit 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego, uzyskując łącznie 38 punktów. Okoliczność ta wynika wprost z dokumentu urzędowego - wniosku Komendanta o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy. Natomiast przedłożone przez odwołującego w toku postępowania administracyjnego orzeczenie psychologiczne pozostaje bez wpływu na zmianę zaskarżonej decyzji.
Kierowca nie godząc się z ww. decyzją wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu.
Rozstrzygnięciu temu zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego art. 4, a także art. 99 ust. 1 pkt 1 u.k.p. w związku z art. 129 ust 2 pkt 13 a ustawy Prawo o ruchu drogowym - poprzez jego błędne zastosowanie i wadliwe uznanie, że w przedmiotowym przypadku zaistniały uzasadnione zastrzeżenia względem umiejętności skarżącego do kierowania pojazdami, skutkując skierowaniem skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji i umiejętności prowadzenia pojazdów, w sytuacji gdy skarżący swoim zachowaniem na skutek przekroczenia uprawnień przez funkcjonariuszy Straży Miejskiej w Kłodzku swoim zachowaniem nie dopuścił się popełnienia zarzucanych mu czynów zabronionych, czym naruszona została zasada czynnego udziału strony w postępowaniu (art. 10 k.p.a.).
Naruszenie art. 7 k.p.a., art. 77 k.p.a., art. 80 k.p.a. w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niedokonanie wszechstronnej, obiektywnej analizy stanu faktycznego i prawnego przedmiotowej sprawy oraz dokonanie ustaleń nie mających potwierdzenia w zebranym materiale dowodowym, a w konsekwencji ustalenie niezgodnie ze stanem faktycznym sprawy, że w przedmiotowej sprawie zaszły ustawowe przesłanki o których mowa w przepisach art. 4, a także art. 99 ust. 1 pkt 1 u.k.p. w związku z art. 129 ust 2 pkt 13 a ustawy Prawo o ruchu drogowym, w sytuacji gdy skarżący swoim zachowaniem na skutek przekroczenia uprawnień przez funkcjonariuszy Straży Miejskiej swoim zachowaniem nie dopuścił się popełnienia zarzucanych mu czynów zabronionych.
Naruszenie przepisów postępowania art. 11 k.p.a. w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niesprostanie wymogom stawianym decyzjom uznaniowym w zakresie wyczerpującego uzasadnienia skierowania skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy w formie egzaminu państwowego, w szczególności przez pominięcie w rozważaniach organu I instancji okoliczności związanych z przekroczeniem uprawnień przez funkcjonariuszy Straży Miejskiej w Kłodzku, a także braku wskazania, z jakich powodów organ I instancji wydał decyzję i jakie uzasadnione zastrzeżenia miał do kierowcy, w sytuacji braku jakichkolwiek uzasadnionych zastrzeżeń.
Naruszenie przepisów prawa materialnego art. 18 ust 1 ustawy o zmianie oraz niektórych innych ustaw dla wdrożenia rozwiązań przyjętych, o których mowa w komunikacie ministra właściwego do spraw informatyzacji wydanym na podstawie art. 14 ust. 2 w/w ustawy poprzez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, polegające na przypisaniu skarżącemu przekroczenia 24 pkt, w sytuacji gdy skarżący swoim zachowaniem na skutek przekroczenia uprawnień przez funkcjonariuszy Straży Miejskiej nie dopuścił się popełnienia zarzucanych mu czynów zabronionych.
Naruszenie przepisów postępowania art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji Starosty z dnia 29 sierpnia 2024 r. w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy w formie egzaminu państwowego, podczas gdy decyzja organu I instancji została wydana z naruszeniem przepisów prawa materialnego.
W związku z powyższym skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia ewentualnie o zmianę zaskarżonej decyzji i orzeczenie co do istoty sprawy oraz dopuszczenie i przeprowadzenie ponownie dowodu z dokumentów, w szczególności przeprowadzenie dowodów z opinii biegłego sądowego z dziedziny przepisów prawa o ruchu drogowym na okoliczność wykazania, że skarżący w sposób prawidłowy przestrzega obowiązującego w Kłodzku oznaczenia publicznych ulic, a także miejsc postojowych, dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentów, w szczególności opinii Komendy Wojewódzkiej Policji Wydział Ruchu Drogowego we Wrocławiu na okoliczność wykazania, że skarżący w sposób prawidłowy przestrzega obowiązującego w Kłodzko oznaczenia publicznych ulic, a także miejsc postojowych, a także wniósł o zasądzenie kosztów postępowania na rzecz skarżącego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W odpowiedzi na skargę Kolegium podtrzymało swoje stanowisko w sprawie i wniosło o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r., poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym ta kontrola stosownie do § 2 powołanego artykułu sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Sąd w ramach swojej właściwości dokonuje zatem kontroli aktów z zakresu administracji publicznej z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnymi jak i prawem procesowym.
Na mocy art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej p.p.s.a.) uwzględnienie skargi następuje w przypadku: naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1), a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność kontrolowanego aktu (pkt 2) lub wydania tego aktu z naruszeniem prawa (pkt 3). W przypadku uznania, że skarga nie ma uzasadnionych podstaw podlega ona oddaleniu, na podstawie art. 151 p.p.s.a. Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Przedmiotem skargi skarżący uczynił decyzję Kolegium utrzymującą w mocy decyzję Starosty orzekającą o skierowaniu skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy, po uwzględnieniu wniosku Komendanta Wojewódzkiego Policji we Wrocławiu w związku z przekroczeniem liczby 24 punktów otrzymanych za naruszenie przepisów ruchu drogowego.
Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowił przepis art. 18 pkt 1 ustawy o zmianie, zgodnie z którym do dnia wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w komunikacie ministra właściwego do spraw informatyzacji wydanym na podstawie art. 14 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 14, starosta wydaje decyzję o skierowaniu osoby posiadającej uprawnienie do kierowania pojazdem na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w razie przekroczenia 24 punktów - na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji.
Zgodnie z art. 23 pkt 3 ustawy o zmianie, art. 18 tej ustawy wszedł w życie po upływie 9 miesięcy od dnia ogłoszenia. Ogłoszenie ustawy nastąpiło w Dzienniku Ustaw z dnia 16 grudnia 2021 r., a zatem przepis art. 18 uzyskał moc obowiązującą od dnia 17 września 2022 r. W myśl art. 17 ust. 1 ustawy o zmianie do dnia wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w komunikacie ministra właściwego do spraw informatyzacji wydanym na podstawie art. 14 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 14, Policja prowadzi ewidencję kierujących pojazdami silnikowymi, motorowerami oraz tramwajami naruszających przepisy ruchu drogowego. Określonemu naruszeniu popełnionemu przez osobę uprawnioną do kierowania pojazdem silnikowym, motorowerem lub tramwajem przypisuje się odpowiednią liczbę punktów w skali od 1 do 15 i wpisuje się ją do tej ewidencji. Stosownie do art. 14 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 957), minister właściwy do spraw informatyzacji w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw transportu ogłasza w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej oraz na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw informatyzacji komunikat określający termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w ust. 1. Komunikat ogłasza się w terminie co najmniej 3 miesięcy przed dniem wdrożenia rozwiązań technicznych określonym w tym komunikacie. Jak dotąd nie został ogłoszony komunikat, o którym mowa w przywołanych wyżej przepisach, tj. komunikat określający termin wdrożenia wymienionych rozwiązań technicznych.
Zaznaczenia wymaga, że kontrolowane w niniejszej sprawie decyzje organów obu instancji wydane zostały po 17 września 2022 r, a zatem już pod rządami obowiązującego art. 18 pkt 1 ustawy o zmianie, nakładającego na starostę - w przypadku wpłynięcia wniosku komendanta wojewódzkiego Policji - bezwzględny obowiązek skierowania osoby posiadającej uprawnienie do kierowania pojazdem na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w razie przekroczenia przez tę osobę 24 punktów.
Wyraźnie należy stwierdzić, że w rozpoznawanej sprawie podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowił prawidłowo zastosowany przez organy art. 18 pkt 1 ustawy o zmianie i zbędnym było dodatkowo przywołanie się przez organy administracji na art. 99 ust. 1 pkt 1 u.k.p. oraz art. 49 ust. 1 pkt 1 u.k.p. W konsekwencji rozstrzyganie o skierowaniu osoby posiadającej uprawnienie do kierowania pojazdem na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w świetle wystąpienia "uzasadnionych zastrzeżeń", mogło wprowadzić w błąd skarżącego kwestionującego wystąpienie u niego takich zastrzeżeń w zakresie jego kwalifikacji do kierowania pojazdami. Pozostaje to jednak bez wpływu na wynik sprawy, tym bardziej, że organ odwoławczy w kontrolowanej decyzji prawidłowo przywołał w materialnoprawnej podstawie decyzji wyłącznie art. 18 ww. ustawy o zmianie i wyjaśnił jego zastosowanie w uzasadnieniu decyzji. Dlatego też zarzut skargi odnoszący się do naruszenia przez organy art. 4, a także art. 99 ust. 1 pkt 1 u.k.p. w zw. z art. 129 ust 2 pkt 13 a ustawy Prawo o ruchu drogowym nie może zasługiwać na uwzględnienie.
Podkreślenia wymaga, że w świetle art. 18 pkt 1 ustawy o zmianie starosta zobowiązany jest do wydania decyzji o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w przypadku wystąpienia przesłanek, o których mowa w powołanym przepisie. Inaczej mówiąc, starosta zobligowany jest skierować kierowcę, który przekroczył liczbę 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego, na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji, bowiem kategoryczna redakcja tego przepisu wyklucza jakąkolwiek dowolność w podjęciu przez organ decyzji w tym przedmiocie.
Zgodzić się trzeba ze stanowiskiem Kolegium, że organy w kontrolowanej sprawie związane były informacją, co do liczby punktów karnych podanych przez Komendanta i wpisanych w ewidencji kierujących pojazdami silnikowymi naruszających przepisy ruchu drogowego. Prowadząc postępowanie w sprawie dotyczącej kontrolnego sprawdzenia kwalifikacji kierowcy nie miały kompetencji do samodzielnego ustalania ilości punktów przypisanych kierowcy ze względu na naruszenie przez niego przepisów ruchu drogowego. Tylko komendant wojewódzki policji jest organem, który dokonuje wpisów do ewidencji, a więc w drodze czynności materialno-technicznych ujawnia w ewidencji punkty karne przyznane poszczególnym kierowcom i dokonuje ich wykreśleń, a zainteresowany kierowca może zaskarżyć do sądu administracyjnego powyższe czynności. Kwestia prawidłowości takich wpisów, a co za tym idzie, ilości punktów karnych przyznanych danemu kierowcy nie może być rozpatrywana w postępowaniu administracyjnym, w którym ilość punktów uwidocznionych w prowadzonej przez Policję ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego jest przesłanką rozstrzygnięcia. Również w postępowaniu sądowoadministracyjnym dotyczącym skargi na ww. decyzję Sąd nie dokonuje kontroli prawidłowości takich wpisów.
Przyjęcie poglądu, że organ administracji (starosta) jest uprawniony do samodzielnego weryfikowania liczby punktów karnych prowadziłoby w rezultacie do tego, że to ten organ, a nie właściwy organ Policji, ustalałby ilość przypisanych danemu kierowcy punktów karnych (por. wyrok NSA z 6 luty 2018 r., sygn. akt I OSK 1811/17, wyrok NSA z 8 lutego 2018 r., sygn. akt I OSK 1931/17, wyrok NSA z 4 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 127/13; wyrok NSA z 11 stycznia 2023 r., sygn. akt II GSK 474/22).
Wobec powyższego osoba, która naruszyła przepisy ruchu drogowego może podejmować próbę zakwestionowania prawidłowości dokonanych wpisów w ewidencji w postępowaniu prowadzonym przed organami Policji. Wpis do ewidencji prowadzonej przez komendanta wojewódzkiego policji stanowi czynność materialnoprawną, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., a zatem przysługuje prawo wniesienia skargi na tę czynność do wojewódzkiego sądu administracyjnego. W przypadkach spornych tylko sąd administracyjny może stwierdzić nieprawidłowość dokonanego wpisu do wspomnianej wyżej ewidencji, lecz następuje to w odrębnym w stosunku do obecnego postępowaniu. Inny organ administracyjny w toku prowadzonego przez siebie postępowania, takich kompetencji nie posiada i, jak już wspomniano, jest związany treścią danych zawartych w ewidencji (por. wyrok NSA z dnia 31 marca 2011 r., sygn. I OSK 1013/10).
W konsekwencji, wbrew twierdzeniom skarżącego, organy nie mogły weryfikować liczby punktów karnych wskazanych przez Komendanta. Zarówno ani Starosta ani SKO, prowadząc postępowanie w sprawie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy nie mają kompetencji do samodzielnego ustalania ilości punktów przypisanych kierowcy, ze względu na naruszenie przez niego przepisów ruchu drogowego. Starosta rozpatrujący wniosek organu Policji jest bowiem związany danymi zawartymi w ewidencji.
Wobec powyższego zarzuty i argumentacja skargi, które zmierzały do podważenia prawidłowości wpisów w ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego należy uznać za chybione. Kwestia ta nie może być przedmiotem badania w postępowaniu o skierowanie na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do prowadzenia pojazdu.
Sąd nie stwierdził ponadto w niniejszej sprawie takiego naruszenia przez organy obu instancji przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, jak również naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy. Organy zgodnie z przepisami prawa (art. 6 k.p.a.), prawidłowo w oparciu o całokształt wystarczająco zebranego i rozpatrzonego materiału dowodowego (art. 77 § 1 k.p.a.) dokładnie wyjaśniły stan faktyczny sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes skarżącego (art. 7 k.p.a.). Na tej podstawie, zgodnie z wymogami art. 80 k.p.a., organy słusznie ustaliły, że w sprawie zaistniały podstawy do skierowania skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy, co znalazło wyjaśnienie w uzasadnieniach decyzji obu instancji odpowiadających wymogom art. 107 § 3 k.p.a. Organy orzekające w sprawie nie miały samodzielnych uprawnień do oceny kwalifikacji skarżącego i ustalania czy liczba punktów podana w zawiadomieniu przez komendanta Policji została ustalona prawidłowo, a tym bardziej do obniżania liczby punktów.
W tym stanie rzeczy, Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu i na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił jako niezasadną.