III SA/Wr 29/26

III SA/Wr 29/26 - Postanowienie WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2026-09-25
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-01-29
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Anetta Chołuj /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6039 Inne, o symbolu podstawowym 603
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
*Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 58 par. 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anetta Chołuj po rozpoznaniu w dniu 25 września 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na uchwałę Rady Miejskiej w Jaworze z dnia 29 października 2025 r. nr XVIII/156/2025 w sprawie rozpatrzenia skargi na działania Burmistrza Miasta Jawora postanawia: I odrzucić skargę; II zwrócić stronie skarżącej kwotę 300 zł (trzysta złotych) uiszczoną tytułem wpisu od skargi.
Uzasadnienie
Pismem z 26 grudnia 2025 r. M. K. (dalej: skarżący, strona skarżąca) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego we Wrocławiu na uchwałę Rady Miejskiej w Jaworze (dalej: organ) z dnia 29 października 2025 r. nr XVIII/156/2025 w sprawie rozpatrzenia skargi na działania Burmistrza Miasta Jawora (dalej: Burmistrz). Wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały lub stwierdzenie, że została wydana z naruszeniem prawa. W uzasadnieniu podniósł, że uchwała narusza art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2025 r. poz. 1691) – dalej: k.p.a., art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz art. 7 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. 2024 r. poz. 1251 ze zm.). Poinformował, że zaskarżona uchwała narusza jego interes prawny, gdyż aprobuje bezprawne działania Burmistrza i tym samy zmusza skarżącego do przestrzegania oznakowania, które:
- nie istnieje w systemie prawnym,
- prowadzi do obwiązywania oznaczeń, które nie wynikają z systemu źródeł prawa i są niejednoznacznie interpretowane przez uczestników ruchu, co prowadzi do konfliktów,
- powoduje niepewność co do zasad obowiązujących na drogach, ograniczając poczucie bezpieczeństwa skarżącego i pewność prawa.
Wyjaśnił, że powyższe spowodowane zostało wprowadzeniem niestandardowego oznakowania dróg poprzez umieszczenie w pobliżu przejścia dla pieszych piktogramów z przekreślonym telefonem komórkowym. Wskazał, że ze względu na brak podstawy prawnej takich działań, w dniu 31 sierpnia 2025 r. wniósł do Rady Miejskiej w Jaworze skargę na działania Burmistrza. Zaskarżoną uchwałą Rada Miejska uznała, że skarga nie jest zasadna.
Pismem z 3 grudnia 2025 r. skarżący ponownie wniósł skargę na działania Burmistrza, a pismem z 16 grudnia 2025 r. sprecyzował zarzuty oraz powołał się na nowe okoliczności w postaci opinii Wojewody Dolnośląskiego.
W odpowiedzi organ pismem z 15 grudnia 2025 r. poinformował skarżącego, że skarga z 3 grudnia 2025 r. jest analogiczna do pisma z 31 sierpnia 2025 r., zatem została już rozpoznana uchwałą z 29 października 2025 r. Swoje stanowisko organ podtrzymał również w odpowiedzi na skargę i wniósł o jej oddalenie lub odrzucenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2024 r. poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Zakres właściwości sądów administracyjnych wyznaczają art. 3, art. 4 i art. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2024 r. poz. 935 ze zm.) – dalej: p.p.s.a. Zgodnie więc z art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-3 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a p.p.s.a.), oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.).
Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje zatem orzekanie wyłącznie w sprawach ściśle przez ustawę określonych. Ze względu na to, każdą wniesioną skargę sąd administracyjny poddaje kontroli pod względem jej dopuszczalności. Dopiero stwierdzenie, że dana sprawa podlega kognicji sądów administracyjnych będzie otwierało drogę do merytorycznej oceny kwestionowanego aktu, czynności, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.
Ze względu na wskazany w ustawie powyższy zakres właściwości stwierdzić należy, że rozpoznawana skarga nie należy do katalogu spraw podlegających kontroli sądów administracyjnych.
Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest uchwała Rady Miasta na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 i art. 18b ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. 2025 r. poz. 1153 ze zm.) – dalej: u.s.g, w związku z art. 299 pkt 3 k.p.a., podjęta po zbadaniu przez Komisję Skarg, Wniosków i Petycji skargi na działania Burmistrza wniesionej przez stronę skarżącą.
Zgodnie z art. 227 k.p.a., przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Według art. 229 pkt 3 k.p.a., jeżeli przepisy szczególne nie określają innych organów właściwych do rozpatrywania skarg, organem właściwym do rozpatrzenia skargi dotyczącej zadań lub działalności wójta (burmistrza lub prezydenta miasta) i kierowników gminnych jednostek organizacyjnych, z wyjątkiem spraw określonych w pkt 2 jest rada gminy. Ponadto – zgodnie z art. 18b ust. 1 u.s.g. – rada gminy rozpatruje skargi na działania wójta i gminnych jednostek organizacyjnych; wnioski oraz petycje składane przez obywateli; w tym celu powołuje komisję skarg, wniosków i petycji. Skarga wniesiona w tym trybie uruchamia jednoinstancyjne postępowanie administracyjne uproszczone, ale nie kończy się decyzją administracyjną, która w sposób władczy kształtuje sytuację prawną adresata, lecz czynnością faktyczną – zawiadomieniem o sposobie załatwienia skargi, zgodnie z art. 238 k.p.a. (por. M. Jaśkowska [w:] M. Wilbrandt-Gotowicz, A. Wróbel, M. Jaśkowska, Komentarz aktualizowany do Kodeksu postępowania administracyjnego, LEX/el. 2025, art. 227.).
W niniejszej sprawie organem właściwym do rozpoznania skargi w trybie przepisów działu VIII k.p.a. była zatem Rada Miasta Jawora i po rozpatrzeniu skargi wydała zawiadomienie o sposobie jej załatwienia w postaci uchwały.
Zgodnie z przepisami regulującymi właściwość rzeczową sądów administracyjnych, do skarg i wniosków uregulowanych w dziale VIII k.p.a., nie ma zastosowania sądowa kontrola administracji publicznej (por. postanowienie WSA w Warszawie z 7 grudnia 2004 r., II SAB/Wa 193/04,CBOSA). Jak podkreśla się w orzecznictwie – działania lub czynności podejmowane w trybie postępowania w sprawie skarg i wniosków, normowane przepisami znajdującymi się w dziale VIII k.p.a., nie są aktami lub czynnościami, o których mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. (por. postanowienie WSA w Warszawie z 17 sierpnia 2005 r., I SA/Wa 1271/04, https://orzeczenia.nsa.gov.pl/ ).
Skoro zatem zaskarżona uchwała nie mieści się w zamkniętym katalogu form działalności administracji publicznej podlegających sądowej kontroli (nie stanowi aktu prawa miejscowego ani też nie została podjęta w sprawie z zakresu administracji publicznej, która podlegała kontroli sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 5 i pkt 6 p.p.s.a.), to skargę należało odrzucić jako nie należącą do właściwości sądu administracyjnego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.