I SA/Op 248/22
Podsumowanie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu oddalił skargę na postanowienie odmawiające zawieszenia postępowania egzekucyjnego, uznając brak ustawowych przesłanek do jego zawieszenia.
Skarżący domagał się zawieszenia postępowania egzekucyjnego, powołując się na toczące się postępowania karne dotyczące oszustwa i wymuszeń związanych ze sprzedażą nieruchomości oraz zarzuty wobec firmy "K." dotyczące nielegalnego składowania odpadów. Organy egzekucyjne obu instancji odmówiły zawieszenia, uznając, że nie zaistniały przesłanki określone w art. 56 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. WSA w Opolu podzielił to stanowisko, podkreślając, że toczące się postępowania karne i potencjalna sprzedaż innej nieruchomości nie stanowią samoistnej podstawy do zawieszenia postępowania egzekucyjnego.
Przedmiotem sprawy była skarga R. D. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu, które utrzymało w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Brzegu o odmowie zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Postępowanie egzekucyjne zostało wszczęte na podstawie tytułu wykonawczego z 20 października 2021 r. na kwotę 70.229,00 zł z tytułu podatku od odpłatnego zbycia nieruchomości. Skarżący wnioskował o zawieszenie postępowania egzekucyjnego, wskazując na toczące się postępowania karne dotyczące oszustwa i wymuszeń związanych ze sprzedażą nieruchomości, a także na zarzuty wobec firmy "K." dotyczące nielegalnego składowania odpadów. Organy egzekucyjne uznały, że nie zaistniały przesłanki określone w art. 56 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, które obligowałyby do zawieszenia postępowania. WSA w Opolu oddalił skargę, stwierdzając, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Sąd podkreślił, że katalog przesłanek zawieszenia postępowania egzekucyjnego jest zamknięty i enumeratywny, a toczące się postępowania karne czy oczekiwanie na środki ze sprzedaży innej nieruchomości nie stanowią podstawy do zawieszenia. Sąd wyjaśnił również, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym nie prowadzi się postępowania dowodowego z przesłuchania stron.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, toczące się postępowania karne i zarzuty wobec firmy "K." nie stanowią samoistnej przesłanki do zawieszenia postępowania egzekucyjnego, ponieważ katalog przesłanek zawartych w art. 56 § 1 ustawy egzekucyjnej jest zamknięty i enumeratywny, a wymienione okoliczności nie mieszczą się w jego zakresie.
Uzasadnienie
Sąd podkreślił, że ustawa egzekucyjna w art. 56 § 1 wymienia w sposób wyczerpujący przypadki, w których postępowanie egzekucyjne ulega zawieszeniu. Podniesione przez skarżącego okoliczności, takie jak toczące się postępowania karne czy oczekiwanie na środki ze sprzedaży innej nieruchomości, nie są wymienione w tym przepisie jako podstawa do zawieszenia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (5)
Główne
ustawa egzekucyjna art. 56 § 1
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
Przepis ten wymienia enumeratywnie przesłanki zawieszenia postępowania egzekucyjnego, nie pozostawiając organowi swobody decyzyjnej ani możliwości uwzględnienia innych powodów niż wskazane w ustawie. Zawieszenie następuje obligatoryjnie po zaistnieniu którejkolwiek z przesłanek.
Pomocnicze
k.p.a. art. 138 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Przywołany w kontekście utrzymania w mocy postanowienia organu pierwszej instancji.
p.p.s.a. art. 145 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do eliminowania z obrotu prawnego zaskarżonych decyzji/postanowień w przypadku naruszenia prawa.
p.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do oddalenia skargi.
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Reguluje możliwość przeprowadzenia dowodu uzupełniającego z dokumentu w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Argumenty
Odrzucone argumenty
Argumenty skarżącego dotyczące toczących się postępowań karnych i zarzutów wobec firmy "K." jako podstawy do zawieszenia postępowania egzekucyjnego.
Godne uwagi sformułowania
katalog przesłanek zawieszenia postępowania egzekucyjnego jest zamknięty i enumeratywny sąd administracyjny nie prowadzi postępowania dowodowego, którego celem jest ustalenie stanu faktycznego, a jedynie weryfikuje legalność wydanych przez organy administracji aktów
Skład orzekający
Anna Komorowska-Kaczkowska
sprawozdawca
Daria Sachanbińska
sędzia
Marzena Łozowska
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących zawieszenia postępowania egzekucyjnego w administracji, zwłaszcza w kontekście wpływu postępowań karnych i innych okoliczności faktycznych na możliwość zawieszenia."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej i interpretacji art. 56 ustawy egzekucyjnej. Nie stanowi przełomu, ale utrwala utrwaloną linię orzeczniczą.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje, jak sądy administracyjne podchodzą do wniosków o zawieszenie postępowania egzekucyjnego, gdy strona powołuje się na okoliczności zewnętrzne, takie jak postępowania karne. Pokazuje to granice ingerencji sądu administracyjnego.
“Czy toczące się sprawy karne mogą wstrzymać egzekucję podatkową? WSA w Opolu wyjaśnia.”
Dane finansowe
WPS: 70 229 PLN
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
I SA/Op 248/22 - Wyrok WSA w Opolu Data orzeczenia 2022-10-26 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2022-08-25 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu Sędziowie Anna Komorowska-Kaczkowska /sprawozdawca/ Daria Sachanbińska Marzena Łozowska /przewodniczący/ Symbol z opisem 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych Hasła tematyczne Egzekucyjne postępowanie Sygn. powiązane III FZ 323/23 - Postanowienie NSA z 2023-08-22 Skarżony organ Dyrektor Izby Administracji Skarbowej Treść wyniku Oddalono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2022 poz 479 art. 56 par. 1 Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - t.j. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Łozowska Sędziowie Sędzia WSA Daria Sachanbińska Asesor sądowy Anna Komorowska-Kaczkowska (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 26 października 2022 r. sprawy ze skargi R. D. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 23 czerwca 2022 r., nr 1601-IEE.711.305.2022 w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego oddala skargę. Uzasadnienie Przedmiotem skargi wniesionej przez R. D. (dalej też określany jako: "strona", "skarżący", "zbowiązany) jest postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z 23 czerwca 2022 r., którym to organ, działając na podstawie art. 138 §1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021 poz. 735, zwanej dalej k.p.a.) utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Brzegu z 5 maja 2022 r.o odmowie zawieszenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na postawie tytułu wykonawczego o nr [...]. Zaskarżone postanowienie zapadło w następującym stanie faktycznym. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Brzegu prowadzi wobec skarżącego postępowanie egzekucyjne na podstawie własnego tytułu wykonawczego z 20 października 2021 r. nr [...], obejmującego zaległość z tytułu podatku z odpłatnego zbycia nieruchomości w kwocie 70.229,00 zł. Tytuł wykonawczy został wystawiony na podstawie zeznania PIT-39 złożonego 24 marca 2021 r., w którym skarżący wykazał podatek należny do zapłaty w kwocie 70.229,00 zł. Zawiadomieniem z 21 października 2021 r. organ egzekucyjny zajął wierzytelności skarżącego z rachunku bankowego w C. S.A. W tym samym dniu Bank poinformował, że zajęcie nie może być zrealizowane, ponieważ saldo zajętego rachunku wynosi 0. Zawiadomieniem z 12 maja 2022 r. organ egzekucyjny dokonał zajęcia nieruchomości, dla której Sąd Rejonowy w B. prowadzi księgę wieczystą o nr [...]. Wnioskiem z 5 kwietnia 2022 r. skarżący zwrócił się o zawieszenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego o nr [...] do czasu zakończenia postępowania karnego w Sądzie Okręgowym w Ł. We wniosku wskazał, że do sprzedaży nieruchomości przed terminem 5 lat doszło w wyniku oszustwa i wymuszeń ze strony I. T., P. P., J. M., M. K. i K. K. Przez sprzedaż nieruchomości i uzyskanie lichwiarskiej pożyczki powstały po stronie zobowiązanego straty w wysokości 223 000,00 zł. Skarżący wskazał, że proces trwa od 26 października 2021 r. Ponadto, powołując się na postanowienie organu z 29 listopada 2019 r., wniósł o zajęcie wierzytelności u właścicieli firmy "K." K.1 i K. K.2, którzy jego zdaniem ukryli składy "śmieciowo-azbestowe" w stawach swej firmy. Postanowieniem z 5 maja 2022 r. organ I instancji odmówił zawieszenia postępowania egzekucyjnego, ponieważ uznał, że żadna z przesłanek określonych w art. 56 § 1, art. 32a § 1 i 2, art. 32c § 1 i art. 35 § 1 ustawy z 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2022r. poz. 479 - zwanej dalej "ustawą egzekucyjną") nie wystąpiła. Organ egzekucyjny nie znalazł również podstaw do uznania żądania zobowiązanego zajęcia wierzytelności w firmie "K." w związku z rozstrzygnięciem z 29 listopada 2019 r. nr [...], którym to organ utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Brzegu z 3 października 2019 r. nr [...] w sprawie skargi na czynność egzekucyjną dokonaną zawiadomieniem z 13 sierpnia 2019 r., nr [...], w postaci zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego w G. Organ egzekucyjny uznał bowiem, że postanowienie organu nie ma związku z obecną sprawa. Ponadto organ wskazał, że nie jest uprawniony do wypowiadania się w sprawie zarzutów stawianych firmie S., które dotyczą ukrywania składów śmieciowo - azbestowych w stawach tej firmy. Pismem z 19 maja 2022 r. zobowiązany wniósł zażalenie na postanowienie organu egzekucyjnego z 5 maja 2022 r. w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego. W uzasadnieniu podniósł, że: • wobec grupy osób, które naraziły go na utratę kwoty 160.000,00 zł toczy się proces w Sądzie Okręgowym w Ł., • sprawę wobec I. T. i P. P., działających na szkodę zobowiązanego na skutek oszustwa (jako tzw. wierzyciele doprowadzili do wcześniejszego zbycia nabytego spadku) "prowadzą Prokuratura Okręgowa [...] Wydział d/s Gospodarczych i Prokuratura Rejonowa K., • wobec firmy "K." sprawę dotyczacą nielegalnych składów śmieciowych prowadzi Prokuratura Okręgowa w O. i Prokuratura Rejonowa w B. Mając powyższe na uwadze zobowiązany wniósł o zawieszenie czynności egzekucyjnych do czasu pozyskania środków ze sprzedaży mieszkania o powierzchni 90 m2 położonego w P. Do zażalenia dołączył kserokopie postanowień wydanych przez Komendę Powiatową Policji w B., po rozpoznaniu jego zawiadomień o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie dokonywania od roku 2009 (do nadal) chemizacji środkami do uprawy roślin przez właściciela firmy K. oraz nielegalnego składowania odpadów w latach 2009-2019 na terenie firmy K., oraz odmowie wszczęcia dochodzenia w sprawie dokonywania od 2009r. (do nadal) chemizacji środkami roślin w sezonie uprawy rzepaku, zbóż i kukurydzy przez właściciela firmy K. co istotnie wpłynęło na obniżenie jakości wody oraz nielegalnego składowania odpadów w latach 2009-2019 na terenie firmy K. Postanowieniem z 23 czerwca 2022 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Opolu utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Brzegu z 5 maja 2022 r. nr 1602-SEE.711.18.54.2022.2 w sprawie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego.Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Opolu stwierdził, że w sprawie nie zaistniała żadna z przesłanek wymienionych w art. 56 § 1 ustawy egzekucyjnej, który stanowi podstawę do zawieszenia postępowania egzekucyjnego. W ocenie organu podniesione przez zobowiązanego argumenty pozostawały bez wpływu na wynik rozpoznawanej sprawy. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem skarżący wniosł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu. Jako podstawę prawną wniesionej skargi wskazał "art. 286 k.k, 304 k.k." i prowadzenie spraw karnych z jego udziałem przed: Sądem Okręgowym w Ł., Prokuraturze Okręgowej w K., Prokuraturze Okręgowej O., Prokuraturze Rejonowej w B., Prokuraturze Rejonowej K. oraz Prokuraturze Regionalnej w Ł. Podniósł ponadto, że "do zajętej księgi wieczystej wnosi współwłasność małżeńską z kuzynką E. D. obywatelką [...] – żoną". Wskazał również, że czyny I. T., P. P., J. M., M. K. i K. K. mają finał w Sądzie w Ł. Wydział [...] Karny. Poinformował, że w wyniku sprzedaży nieruchomości i uzyskania lichwiarskiej pożyczki powstały po jego stronie straty w kwocie 223.000,00 zł. Podniósł, że firma "K." przez dziesięciolecia gromadziła składy śmieciowe, które doprowadziły do śmierci wielu osób. Nadto podał, że : • wobec grupy osób, które naraziły Go na utratę kwoty 160.000,00 zł toczy się proces w Sądzie Okręgowym w Ł., • wobec I. T. i P. P., toczą się postępowania przed Prokuraturą Okręgową [...] Wydział d/s Gospodarczych i Prokuraturą Rejonową K., • "wobec firmy "K." sprawę nadzoruje Prokurator Krajowy". Wskazał również, że "odmowy wszczęcia śledztwa przesłał do stowarzyszenia po spotkaniu na komisji sejmowej 21 kwietnia 2022 r.". Mając na uwadze okoliczości przedstawione w skardze wniósł o zawieszenie postępowania egzekucyjnego i umorzenie kwot podatku od nabycia spadku, gdyż nie miał "woli zbycia udziałów 15/16, a doszło do niego po działaniach wymuszeń T., P. i Spółki J.". Zwrócił się ponadto o przesłuchanie właściciela firmy "K." Pana K. K.1 w sprawie jego ukrytych składów śmieciowych i ukrycia dochodów z tego jego procederu". Do skargi załączył kopie dokumnetów z postępowań karnych oraz postępowań z zakresu ochrony środowiska z udziałem K. K.3 dotyczących okoliczności podniesionych w skardze. W odpowiedzia na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd, w składzie orzekającym w rozpoznawanej sprawie, nie znalazł podstaw do stwierdzenia, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub naruszeniem przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie. Nie dopatrzył się także naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub wystąpienia przesłanek stanowiących podstawę do stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji. Nie wystąpiły, zatem przesłanki do jej wyeliminowania z obrotu prawnego, wskazane w art. 145 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 2022, poz. 329 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."). Zgodnie z zasadami wyrażonymi w p.p.s.a., sąd bada zaskarżone orzeczenie pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem, zarówno materialnym, jaki procesowym, nie jest przy tym – co do zasady - związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozpoznając sprawę w tak określonych granicach sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Podstawę materialnoprawną orzekania w niniejszej sprawie stanowiły przepisy ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2022 r. poz. 479) zwanej dalej ustawą egzekucyjna. Zdaniem sądu, postanowienie organu nadzoru potwierdzające brak podstaw do zawieszenia postępowania egzekucyjnego nie narusza prawa, bowiem nie zaistniały ustawowe przesłanki warunkujące stan zawieszenia. Przyczyny zawieszenia postępowania egzekucyjnego zostały enumeratywnie wymienione w art. 56 § 1 ustawy egzekucyjnej, Zgodnie z tym przepisem postępowanie egzekucyjne ulega zawieszeniu w całości lub w części: 1) w razie wstrzymania wykonania, odroczenia terminu wykonania obowiązku albo rozłożenia na raty spłat należności pieniężnej; 2) w razie śmierci zobowiązanego, jeżeli obowiązek nie jest ściśle związany z osobą zmarłego; 3) w razie utraty przez zobowiązanego zdolności do czynności prawnych i braku jego przedstawiciela ustawowego; 4) na żądanie wierzyciela; 5) w innych przypadkach przewidzianych w ustawach. Należy ponadto zauważyć, że art. 56 § 1 ustawy egzekucyjnej, wymieniając przyczyny zawieszenia postępowania egzekucyjnego, nie pozostawia organowi egzekucyjnemu swobody co do orzekania o zawieszeniu, jak również nie zezwala na uwzględnienie innych powodów, niż wyraźnie wskazane w ustawy egzekucyjnej. Ocena, czy istniały podstawy do zawieszenia postępowania egzekucyjnego, powinna nastąpić według stanu sprawy z chwili rozpatrywania wniosku przez organ egzekucyjny. Instytucja zawieszenia postępowania polega na wstrzymaniu czynności egzekucyjnych na skutek powstania przeszkód w prowadzeniu egzekucji, przy czym przeszkody te zostały wyczerpująco wskazane w ustawie. W wyniku zaistnienia okoliczności wymienionych w przepisie, następuje przerwanie - na czas określony - biegu postępowania w związku z wystąpieniem przeszkód do jego dalszego prowadzenia, a samo zawieszenie postępowania następuje na czas niezbędny do usunięcia tych przeszkód. Chodzi tu zatem o przeszkody, które powstały w toku postępowania egzekucyjnego, gdyż powstanie przeszkód przed rozpoczęciem postępowania, uniemożliwia w ogóle jego wszczęcie. Istotą zawieszenia postępowania egzekucyjnego jest konieczność wstrzymania czynności egzekucyjnych na skutek wystąpienia przeszkód w jego prowadzeniu. Nie chodzi tutaj o inne kwestie jak np. celowość, uciążliwość czy inne okoliczności podważające merytoryczną zasadność prowadzenia postępowania egzekucyjnego. W ocenie Sądu organy obu instancji prawidłowo przyjęły, że przepis art. 56 § 1 ustawy egzekucyjnej wylicza w sposób enumeratywny przesłanki zawieszenia postępowania egzekucyjnego i wyczerpująco reguluje tą instytucję. Zawieszenie postępowania egzekucyjnego nie zależy zatem od uznania organu egzekucyjnego, lecz od ustalenia, czy wystąpiła obligatoryjna przyczyna zawieszenia postępowania egzekucyjnego przewidziana przez ustawodawcę w przytoczonym przepisie. Jeśli zatem zachodzi którakolwiek ze wskazanych przesłanek, wówczas organ egzekucyjny ma obowiązek zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Inaczej mówiąc, jeśli wystąpi jakakolwiek z sytuacji wymienionych w przepisie art. 56 § 1 ustawy egzekucyjnej, organ egzekucyjny ma obowiązek zawiesić prowadzone postępowanie egzekucyjne, natomiast w przypadku niewystąpienia żadnej z przyczyn zawieszenia postępowania egzekucyjnego, wymienionych w analizowanym przepisie, organ egzekucyjny nie może zawiesić postępowania. W rozpatrywnej sprawie, organy słusznie oceniły, że żadna z przesłanek wymienionych w przepisie art. 56 § 1 ustawy egzekucyjnej nie wystąpiła, a w konsekwencji słusznie wywiodły, że brak jest podstaw do zawieszenia postępowania egzekucyjnego. W szczególności egzekwowany obowiązek jest wymagalny, gdyż jego wykonanie nie zostało wstrzymane i nie odroczono terminu wykonania tego obowiązku, zaś ewentualne okoliczności faktyczne, związane z toczącymi się postępowaniami karnymi, jak i ewenetulaną sprzedażą przez skarżącego innej nieruchomości, nie stanowią samoistnej przesłanki zawieszenia postępowania egzekucyjnego w rozumieniu przepisów ustawy. W sprawie nie mamy bowiem doczynienie z odroczeniem terminu wykonania obowiązku objętego tytułem egzekucyjnym ani rozłożeniem na raty spłat należności pieniężnej. Zatem obowiązek objety tytułem wykonawczym pozostaje wykonalny. Jednocześnie wyjaśnić należy, iż w postępowaniu egzekucyjnym, w toku postępowania w przedmiocie zawieszenia, organy prowadzące postępowanie egzekucyjne nie są władne do odroczenia terminu wykonania obowiązku objętego tytułem wykonawczym, zaś argmentacja strony sugerować może, iż zobowiązany oczekuje od organów egzekucyjnych niejako odroczenia spłaty zobowiązania do czasu zbycia innej nieruchomości i pozyskania z tego tytułu środków finansowych lub też zakończenia spraw karnych. Tymczasem na grucnie ustawy egzekucyjnej tylko wstrzymanie w odrębnym postępowaniu wykonalności obowiązku objętego postępowaniem egzekucyjnym lub odroczenie terminu jego wykonania skutkuje zawieszeniem postępowania egzekucyjnego. W ocenie Sądu w sprawie nie zaszły również przesłanki z art. 56 § 1 pkt 5 ustawy egzekucyjnej. Przepis ten odsyła co prawda do odrębnych przepisów, które muszą konkretnie wskazywać, że dana okoliczność stanowi podstawę do zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Przesłanka innego przypadku, o której mowa w art. 56 § 1 pkt 5 ustawy egzekucyjnej, odwołuje się bowiem do "innych przypadków przewidzianych w ustawach". Dotyczy to tylko takich sytuacji, gdy przepis innej ustawy zobowiązuje bądź upoważnia organ egzekucyjny do zawieszenia postępowania. Zatem tylko ustawa może określać inne niż zawarte w art. 56 § 1 pkt 1- 4 ustawy egzekucyjnej podstawy zawieszenia postępowania egzekucyjnego. (por. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie z 29 października 2020 r., sygn. akt I SA/Go 213/20). Zdaniem Sądu w rozpatrywanej sprawie, nie miały zastosowania przepisy odrębne.Takie przepisy nie zostały wskazane przez Skarżącego, w szczególności takiej podstawy nie tworzą przywołane przez skarżącego w skardze art. 286 i 306 k.k., bowiem nie odnoszą się one w żaden sposób to kwestii zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Podnoszone przez skarżącego okoliczności nie mieszcza się w zamkniętym katalogu przesłanek, przewidzianych w art. 56 § 1 pkt 1 - 5 (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z 15 lutego 2022 r., sygn. akt II SA/Ol 10/22). Nie zaistniała również przesłanka z art. 56 § 1 pkt 4 ustawy egzekucyjnej, bowiem wierzyciel nie zgłosił żądania zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Nie wystapiły również przesłanki z art. 56 § 1 pkt 42 i 3 ustawy egzekucyjnej. Podsumowując w realiach niniejszej sprawy, na dzień orzekania przez organ egzekucyjny nie zaistniały przesłanki określone w przepisie art. 56 § 1 ustawy egzekucyjnej obligujące go do zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Tym samym za niezasadne należało uznać podniesione w skardze zarzuty. W konsekwencji, skarga podlegała oddaleniu, na podstawie art. 151 p.p.s.a. Jednocześnie Sądu wyjaśnia, mając na uwadze wnioski dowodowe zgłoszone przez skarżącego o przesłuchanie pod rygorem odpowiedzialności karnej właściciela firmy K. – K. K.1, że w postępowaniu sądowoadministracyjym sąd administracyjny nie prowadzi postępowania dowodowego, którego celem jest ustalenie stanu faktycznego, a jedynie weryfikuje legalność wydanych przez organy administracji aktów. Z tego względu nie może w toku postępwania sądowoadministracyjngo przeprowadzać dowodów z przesłuchania. Przeprowadzenie dowodu uzupełniającego, dotyczy wyłącznie możliwości przeprowadzenia dowodu z dokumentu, i na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a. może mieć miejsce wyjątkowo, gdy jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości. Przeprowadzenie dowodu przez sąd administracyjny ogranicza się wyłącznie do dowodu z dokumentu i ma ono charakter wyjątkowy. Przeprowadzenie jakichkolwiek innych dowodów poza dowodami z dokumentów (np. dowodu z przesłuchania stron) jest niedopuszczalne. Końcowo Sąd wskazuje, że orzeczenia sądów administracyjnych cytowane w treści niniejszego uzasadnienia, dostępne są w Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem https://orzeczenia.nsa.gov.pl.
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę