III SA/Wr 102/26

III SA/Wr 102/26 - Postanowienie WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2026-10-06
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-03-10
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Anetta Chołuj /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6209 Inne o symbolu podstawowym 620
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
*Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 58 par. 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anetta Chołuj po rozpoznaniu w dniu 6 października 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. Sp. z o.o. we W. na rozstrzygnięcie Wojewody Dolnośląskiego z dnia 12 lutego 2026 r. nr WZ-ZPOZ.9610.778.2025.BP w przedmiocie odmowy prawa do zapoznania się z aktami sprawy postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Pismem z 13 lutego 2026 r. spółka P. Sp. z o.o. we W. (dalej: skarżąca spółka, strona skarżąca) wniosła skargę na rozstrzygniecie Wojewody Dolnośląskiego (dalej: organ, Wojewoda) w przedmiocie odmowy prawa do zapoznania się z aktami sprawy.
Z akt sprawy wynika, że 13 maja 2025 r. organ przeprowadził kontrolę skarżącej spółki jako podmiotu leczniczego. Zakres kontroli obejmował ocenę postępowania personelu medycznego w procesie udzielana świadczeń zdrowotnych, pielęgnacyjnych, opiekuńczych i rehabilitacyjnych, kwalifikacje zawodowe personelu oraz prowadzenie dokumentacji medycznej. Kontrola wykazała nieprawidłowości, a Wojewoda wszczął postępowanie w sprawie zakazu wykonywania działalności leczniczej objętej wpisem do rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą. O wszczęciu postępowania poinformował skarżącą spółkę pismem z 9 października 2025 r. doręczonym 30 października 2025 r.
Decyzją z 3 lutego 2026 r. nr WZ-ZPOZ.9610.778.2025.BP organ zakazał skarżącej spółce wykonywania działalności leczniczej. Decyzji nadał rygor natychmiastowej wykonalności. Decyzję doręczono stronie skarżącej 19 lutego 2026 r.
W piśmie z 10 lutego 2026 r. (wpływ do organu), strona skarżąca powołując się na art. 6, art. 7 i art. 19 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2025 r. poz. 1691) – dalej: k.p.a., zawnioskowała o umożliwienie zapoznania się z aktami postępowania w celu umożliwienia jej wypowiedzenia się w sprawie oraz zapewnienia czynnego w niej udziału.
Pismem z 12 lutego 2026 r. organ poinformował skarżącą spółkę, że postępowanie zostało zakończone a decyzja w sprawie została wydana, w związku z tym wniosek strony skarżącej jest bezzasadny.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżąca spółka zarzuciła organowi naruszenie art. 6, art. 7, art. 8 ust. 2, art. 9, art. 11 art. 73 § 1 k.p.a. oraz art. 6 k.p.a. w związku z art. 2 Konstytucji RP. Wniosła o uchylenie rozstrzygnięcia organu wyrażonego pismem z 12 lutego 2026 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Skargę należało odrzucić, jako niedopuszczalną.
Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2024 r. poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie wyłącznie w sprawach ściśle przez ustawę określonych. Ze względu na to, każdą wniesioną skargę sąd administracyjny poddaje kontroli pod względem jej dopuszczalności. Dopiero stwierdzenie, że dana sprawa podlega kognicji sądów administracyjnych będzie otwierało drogę do merytorycznej oceny zaskarżonego aktu, czynności, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.
W myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2026 r. poz. 143 ze zm.) – dalej: p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Według § 2 tego artykułu, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 1131, 1423, 1820 i 1863), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego.
Nieuwzględnienie wniosku o umożliwienie zapoznania się z aktami sprawy nie zalicza się do żadnej z wyżej wymienionych kategorii działania organów administracji publicznej podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Sprawa udostępnienia akt postępowania nie jest bowiem samodzielną sprawą administracyjną w znaczeniu jakie temu pojęciu nadaje art. 1 k.p.a. Kwestia udostępnienia akt jest czynnością wpadkową o charakterze technicznym, podejmowaną przez organ w ramach toczącego się postępowania administracyjnego.
Zatem zarzut naruszenia tego obowiązku może być podniesiony jedynie w odwołaniu od decyzji, ewentualnie w skardze do sądu administracyjnego, gdy strona zdecyduje się na zaskarżenie decyzji organu odwoławczego. Dlatego możliwość kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia powinna w pierwszej kolejności zostać przeprowadzona w postępowaniu odwoławczym od decyzji nr WZ-ZPOZ.9610.778.2025.BP z 3 lutego 2026 r.
Z powyższego wynika, że jeżeli rozstrzygnięcie organu z 12 lutego 2026 r. nie należy do aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej wymienionych w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., to skarga z 13 lutego 2026 r. jest niedopuszczalna.
Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. Zgodnie bowiem z treścią tego przepisu – sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.