III SA/Wa 6/26

III SA/Wa 6/26 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2026-05-20
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-01-05
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Katarzyna Owsiak /sprawozdawca/
Konrad Aromiński /przewodniczący/
Radosław Teresiak
Symbol z opisem
6117 Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich, ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Ulgi podatkowe
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 151, art. 119 pkt 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Dz.U. 2025 poz 111
art.169 , art. 67a par. 1
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Konrad Aromiński, Sędziowie sędzia WSA Katarzyna Owsiak (sprawozdawca), sędzia WSA Radosław Teresiak, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 20 maja 2026 r. sprawy ze skargi G. Z. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W.. z dnia [...] listopada 2025 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o zwolnienie z podatku oddala skargę.
Uzasadnienie
1. Postępowanie przed organami podatkowymi.
1.1. Przedmiotem skargi złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez G.Z. (dalej: Skarżący/Strona) jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. (dalej: SKO/Kolegium) z dnia [...] listopada 2025 r. w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o zwolnienie z podatku.
1.2. W dniu 29 kwietnia 2019 r. Skarżący zwrócił się do Prezydenta Miasta Z. (dalej: Prezydent) z prośbą o zwolnienie z podatku od nieruchomości za 2019 r. i udzielenie dotacji na warunkach na jakich są udzielane innym podmiotom gospodarczym w stosunku do nieruchomości położonych w Z. przy ul. [...] i [...]. Skarżący poinformował, że nie wygasły okoliczności wskazywane we wnioskach o umorzenie lub zwolnienie z podatku od nieruchomości za lata 2004 - 2018.
Prezydent Miasta, postanowieniem z dnia [...] maja 2019 r., odmówił wszczęcia postępowania, gdyż zwolnienie z podatku od nieruchomości można zastosować tylko w dwóch przypadkach, tj. z mocy prawa lub z mocy stosownej uchwały organu stanowiącego jednostki samorządu terytorialnego. Postanowienie zostało doręczone w dniu 28 maja 2019 r.
W dniu [...] czerwca 2019 r. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe wskazując, że Prezydent nie zebrał i nie rozpatrzył całego materiału dowodowego w sprawie.
Postanowieniem z dnia [...] lutego 2023 r. SKO uchyliło zaskarżone postanowienie i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji.
1.3. Prezydent, pismem z dnia 6 marca 2023 r., wezwał Skarżącego do doprecyzowania wniosku z dnia 29 kwietnia 2019 r. m.in. w części dotyczącej zwolnienia z podatku od nieruchomości za 2019 r. poprzez wyraźne wskazanie, czy Skarżący ubiega się o zwolnienie z podatku czy też o umorzenie zaległości podatkowej w podatku od nieruchomości za 2019 r., czy inne z ulg w spłacie zobowiązań określonych w art. 67a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r., poz. 622 ze zm., dalej: Op) w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.
W piśmie z dnia 26 marca 2023 r. Skarżący wskazał, że nie jest możliwe doprecyzowanie wniosku z uwagi na okoliczność, że jest on jasny i czytelny.
Prezydent, postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2022 r., pozostawił wniosek Skarżącego z dnia 29 kwietnia 2019 r. w części dotyczącej zwolnienia z podatku od nieruchomości za 2019 r. bez rozpatrzenia.
1.4. Zażaleniem z dnia [...] maja 2023 r. Skarżący wniósł o uchylenie postanowienie Prezydenta. Skarżący wskazał, że organ nie może pozostawić wniosku bez rozpoznania w sytuacji gdy Strona wadliwie sprecyzuje wniosek.
1.5. Zaskarżonym do Sądu postanowieniem z dnia [...] listopada 2025 r. SKO utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta z dnia [...] kwietnia 2022 r.
W uzasadnieniu postanowienia Kolegium stwierdziło, że wniosek nie był sformułowany w sposób jasny i czytelny. SKO wskazał, że organ podatkowy musi znać konkretne żądanie strony aby mógł podjąć jakiekolwiek czynności w postępowaniu podatkowym, czego we wniosku i piśmie z dnia 26 marca 2023 r. zabrakło.
2. Postępowanie przed Sądem pierwszej instancji.
2.1. Skarżący nie zgodził się z postanowieniem SKO i złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o jego uchylenie oraz uchylenie poprzedzającego go postanowienia Prezydenta, rozpoznanie sprawy na rozprawie oraz zasądzenie kosztów postępowania.
W uzasadnieniu skargi Skarżący podniósł, że organy podatkowe bezpodstawnie pozostawiły jego wniosek bez rozpatrzenia, mimo że spełniał on ustawowe wymogi i jednoznacznie określał żądanie zwolnienia z podatku od nieruchomości za 2019 r. W ocenie Skarżącego, po wszczęciu postępowania organ był zobowiązany do merytorycznego rozpoznania sprawy, a nie do jej zakończenia poprzez pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia. Zarzucił ponadto naruszenie zasad czynnego udziału strony w postępowaniu, niewyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy oraz niewystarczające uzasadnienie rozstrzygnięcia.
2.2. W odpowiedzi na skargę SKO podtrzymało stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu i wniosło o oddalenie skargi.
3. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
3.1. Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.
3.2. Na wstępie Sąd wskazuje, że sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm., dalej: ppsa). Zgodnie z tym przepisem, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy stronie zażalenie. Sąd rozpoznał sprawę w trybie uproszczonym mimo wniosku Strony o rozpoznanie jej na rozprawie uznając, że rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 ppsa jest niezależne od woli stron, albowiem to uprawnieniem Sądu jest ocena, czy sprawę rozpoznać w trybie uproszczonym, czy też zgodnie z art. 122 ppsa na rozprawie. Sąd nie był związany wnioskiem Skarżącego o rozpoznanie sprawy na rozprawie.
3.3. Istotnym dla oddalenia skargi był fakt, że Prezydent, pismem z dnia 6 marca 2023 r., wezwał Skarżącego - w trybie art. 169 Op w zw. z art. 67a § 1 Op - do usunięcia braków formalnych wniosku z dnia 29 kwietnia 2019 r., poprzez doprecyzowanie m.in. w części dotyczącej zwolnienia z podatku od nieruchomości za 2019 r., czy Skarżący ubiega się o zwolnienie z podatku czy też o umorzenie zaległości podatkowej w podatku od nieruchomości za 2019 r. czy inne z ulg w spłacie zobowiązań określonych w art. 67a § 1 Op - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. W wyznaczonym terminie Skarżący nie uzupełnił braków formalnych podania, a jedynie pismem z dnia 26 marca 2023 r. poinformował, że nie jest możliwe doprecyzowanie wniosku z uwagi na okoliczność, że jest on jasny i czytelny.
3.4. Zgodnie z art. 169 § 1 Op, jeżeli podanie nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa, organ podatkowy wzywa wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie 7 dni, z pouczeniem, że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia. Wymogami, o których mowa w art. 169 § 1 Op, są w szczególności wymagania formalne określone w art. 168 § 2 i 3 Op. Przepisy te regulują wymagania formalne, jakie musi spełniać strona, by jej czynność procesowa - złożenie podania o wszczęcie postępowania - spowodowało skutek prawny. Ordynacja podatkowa przyjmuje zasadę ograniczonego formalizmu. Przestrzeganie tych ograniczonych wymagań formalnych, ustalenie przez organ podatkowy, czy podanie o wszczęcie postępowania je wypełnia, ma podstawowe znaczenie dla ochrony interesu prawnego strony. Spełnienie wymagań formalnych zarówno gwarantuje, że czynność procesowa została dokonana przez stronę, a następnie, że tylko treść żądania strony wyznacza przedmiot postępowania. Wskazane przepisy wyznaczają minimum wymagań formalnych, od spełnienia których uzależnione jest uznanie czynności procesowej za prawnie skuteczną. Są one niezbędne, aby możliwe było ustalenie elementów zasadniczych dla prowadzenia postępowania w danej sprawie, a mianowicie osoby, która składa podanie oraz przedmiotu tego postępowania. Z brakami formalnymi mamy zatem do czynienia, jeżeli podanie nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa (por. wyrok NSA z dnia 27 października 2023 r., sygn. akt III FSK 4177/21).
3.5. Intencją Skarżącego było m.in. otrzymanie ulgi w spłacie zadłużenia z tytułu podatku od nieruchomości za 2019 r. Jednakże w wyznaczonym terminie Skarżący nie zastosował się do wezwania o doprecyzowanie zakresu żądania zawartego we wniosku o udzielenie ulgi i nie skonkretyzował treści swojego żądania. W tej sytuacji Prezydent na podstawie art. 169 § 4 Op prawidłowo postanowieniem pozostawił bez rozpatrzenia wniosek Skarżącego z dnia 29 kwietnia 2019 r. w części dotyczącej zwolnienia z podatku od nieruchomości za 2019 r. Przyjąć należy, że w tych okolicznościach sprawy złożony wniosek o udzielenie ulgi jest czynnością bezskuteczną i nie wywołuje skutku prawnego, tj. nie inicjuje postępowania o udzielenie ulgi (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 14 maja 2025 r., sygn. akt III SA/Wa 480/25).
3.6. Na marginesie należy zauważyć, że pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia nie dotyczy zasady powagi rzeczy osądzonej tzw. res iudicata. Oznacza to, że brak jest przeszkód do złożenia nowego wniosku o udzielenie ulgi w spłacie zaległego podatku. Na podstawie przepisów dotyczących ulg w spłacie zobowiązań podatkowych można bowiem żądać udzielenia ulgi tak długo, jak długo zaległość ta istnieje.
3.7. Sąd stwierdza zatem, że nie doszło do naruszenia prawa materialnego ani też przepisów postępowania podatkowego w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy, zarzuty podniesione w skardze uznać więc należało za niezasadne. Jednocześnie Sąd nie stwierdził innych naruszeń prawa, które ma obowiązek brać pod uwagę z urzędu, w konsekwencji należało uznać, że wniesiona skarga podlegała oddaleniu.
3.8. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ppsa, orzekł jak w sentencji wyroku oddalając skargę w całości.