III SA/Wa 317/22

Spółka I. sp. z o.o. wniosła o wydanie interpretacji indywidualnej w sprawie opodatkowania sprzedaży niezabudowanej nieruchomości. Spółka uważała, że sprzedaż ta powinna podlegać podatkowi od czynności cywilnoprawnych (PCC), a nie podatkowi od towarów i usług (VAT), lub jeśli już VAT, to być zwolniona z tego podatku. Kluczowym argumentem spółki było to, że działka nie stanowiła "terenu budowlanego", ponieważ decyzja o warunkach zabudowy wydana dla poprzedniej właścicielki (zmarłej) nie została przeniesiona na spółkę ani na nabywcę. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (DKIS) uznał stanowisko spółki za nieprawidłowe, stwierdzając, że sprzedaż nieruchomości przez spółkę prawa handlowego zawsze stanowi odpłatną dostawę towarów podlegającą VAT, dokonywaną przez podatnika VAT. DKIS uznał również, że działka miała charakter budowlany ze względu na istniejącą decyzję o warunkach zabudowy, co wykluczało zastosowanie zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 Ustawy o VAT. Spółka wniosła skargę do WSA w Warszawie, zarzucając naruszenie przepisów dotyczących definicji dostawy towarów, prowadzenia działalności gospodarczej, opodatkowania VAT oraz zwolnienia z VAT. WSA w Warszawie oddalił skargę. Sąd podkreślił, że sprzedaż nieruchomości przez spółkę prawa handlowego zawsze stanowi odpłatną dostawę towarów w rozumieniu VAT i jest dokonywana przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą, niezależnie od tego, czy spółka zajmuje się obrotem nieruchomościami. Sąd uznał, że status terenu budowlanego wynikał z decyzji o warunkach zabudowy, która pozostawała w mocy i określała przeznaczenie gruntu pod zabudowę, co wykluczało zastosowanie zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 Ustawy o VAT. Sąd stwierdził, że brak zamiaru realizacji inwestycji przez spółkę i niewystąpienie o przeniesienie decyzji o warunkach zabudowy nie miały wpływu na klasyfikację gruntu jako budowlanego.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający