Pełny tekst orzeczenia III SA/Wa 2246/22

III SA/Wa 2246/22 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2023-02-03
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2022-09-29
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Anna Zaorska /sprawozdawca/
Katarzyna Owsiak
Radosław Teresiak /przewodniczący/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
6560
Hasła tematyczne
Podatek od towarów i usług
Skarżony organ
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 259
art. 146 par. 1; art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a lit. c; art. 200; srt. 205 par. 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
art. 14c par. 2; art. 121 par. 1; art. 14h
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Radosław Teresiak, Sędziowie sędzia WSA Katarzyna Owsiak, sędzia WSA Anna Zaorska (sprawozdawca), Protokolant starszy referent Katarzyna Dorota Wielgosz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 lutego 2023 r. sprawy ze skargi K. sp. z o.o. z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 11 sierpnia 2022 r. nr 0114-KDIP1-3.4012.274.2022.2.JG w przedmiocie podatku od towarów i usług 1) uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną, 2) zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz K. sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 697 zł (słownie: sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
1.1. Przedmiotem skargi jest interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: "DKIS") z 11 sierpnia 2022 r. wydana na wniosek K. Sp. z o.o. (dalej: "Wnioskodawca", "Spółka", "Skarżąca") dotycząca podatku od towarów i usług.
1.2. We wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej Wnioskodawca przedstawił następujący opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego:
Wnioskodawca jako podatnik czynny VAT jest dystrybutorem urządzenia edukacyjnego pod nazwą handlową "[...]" (zwany dalej "[...] "). [...] jest interaktywnym urządzeniem projekcyjnym, spełniającym jednocześnie funkcję podłogi i stołu interaktywnego, stanowiącym pomoc dydaktyczną dedykowaną do ćwiczeń, gier i zabaw ruchowych wraz z zestawem treści multimedialnych przeznaczonych do pracy z dziećmi w wieku szkolnym i przedszkolnym oraz rehabilitacji dzieci, osób dorosłych i starszych. W skład urządzenia wchodzą: jednostka centralna PC, projektor, obudowa, czujniki ruchu.
Urządzenie stanowi realną pomoc i uzupełnienie w procesie dydaktycznym i edukacyjnym dla uczniów szkół podstawowych. Spółka sprzedaje wraz z urządzeniem pakiety gier edukacyjnych. Pakiet gier edukacyjnych pozwala łączyć naukę z zabawą, wprowadzając – tak lubiany przez dzieci i młodzież – element rywalizacji. Gry i zabawy oferowane w pakiecie dopasowane są do uczniów szkoły podstawowej. Spółka sprzedaje produkt "[...] " w kraju i na rynku wewnątrzunijnym oraz poza unijnym. Do sprzedawanego urządzenia Spółka stosuje stawkę podstawową VAT, tj. stawkę 23%. Spółka zamierza rozpocząć również sprzedaż produktu bezpośrednio placówkom oświatowym.
W uzupełnieniu wniosku Spółka podała, że posiada zamówienie potwierdzone przez stosowny organ nadzorujący szkołę, zgodnie z odrębnymi przepisami, w przypadku dostaw sprzętu komputerowego na rzecz placówek oświatowych. Wnioskodawca posiada kopię umowy przekazania sprzętu komputerowego placówce oświatowej oraz posiada stosowne zamówienie potwierdzone przez stosowny organ nadzorujący szkołę, zgodnie z odrębnymi przepisami w przypadku dostaw sprzętu komputerowego do organizacji humanitarnych, charytatywnych lub edukacyjnych w celu dalszego nieodpłatnego przekazania placówce oświatowej.
1.3. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:
1) Czy urządzenia sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) w pozycji 26.20.13.0 "Maszyny cyfrowe do automatycznego przetwarzania danych, zawierające w tej samej obudowie co najmniej jednostkę centralną oraz urządzenia wejścia i wyjścia, nawet połączone", na które składają się:
- jednostka centralna PC;
- projektor;
- obudowa;
- czujniki ruchu;
zawierają się w wykazie towarów określonych przez załącznik nr 8 do ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 931 ze zm. – dalej: "ustawa o VAT") jako towary, których dostawa jest opodatkowana stawką 0% na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT?
2) Czy Spółka dokonując w przyszłości dostawy na rzecz placówek oświatowych sklasyfikowanego w Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) w pozycji 26.20.13.0 "Maszyny cyfrowe do automatycznego przetwarzania danych, zawierające w tej samej obudowie co najmniej jednostkę centralną oraz urządzenia wejścia i wyjścia, nawet połączone" urządzenia "[...] ", na który składa się:
- jednostka centralna PC;
- projektor;
- obudowa;
- czujniki ruchu;
może skorzystać z preferencyjnej stawki VAT w wysokości 0% na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT, przy zachowaniu warunków, o których mowa w ust. 13-15 wymienionego art. 83 ustawy o VAT?
Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż urządzenia "[...] " na rzecz placówek oświatowych, po spełnieniu innych warunków, jest opodatkowana 0% stawką podatku od towarów i usług (może skorzystać z preferencyjnej stawki VAT w wysokości 0% na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT przy zachowaniu warunków, o których mowa w ust. 13-15 wymienionego art. 83 ustawy o VAT). "[...] " jest interaktywnym urządzeniem projekcyjnym spełniającym jednocześnie funkcje podłogi i stołu interaktywnego, stanowiącym pomoc dydaktyczną dedykowaną do ćwiczeń, gier i zabaw ruchowych wraz z zestawem treści multimedialnych przeznaczonych do pracy z dziećmi w wieku szkolnym i przedszkolnym, oraz rehabilitacji osób dorosłych i starszych. Klasyfikowany jest w PKWiU pod pozycją 26.20.13.0 - "Maszyny cyfrowe do automatycznego przetwarzania danych, zawierające w tej samej obudowie co najmniej jednostkę centralną oraz urządzenia wejścia i wyjścia, nawet połączone" i składa się z jednostki centralnej PC, projektora, obudowy i czujnika ruchu. Już sam ten opis wskazuje, że urządzenie posiada wystarczające cechy, aby zakwalifikować je jako jednostka centralna lub zestaw komputerowy (urządzenie "[...] " jest wymienione w załączniku nr 8 do ustawy o VAT pod pozycją 1 - jednostki centralne komputerów, serwery, monitory, zestawy komputerów stacjonarnych).
Zastosowanie stawki 0% VAT przy sprzedaży na rzecz placówek oświatowych urządzenia "[...] " ([...] [...] jest nowszą wersją [...] , ale budowa i zastosowanie jest takie same), po spełnieniu innych warunków, potwierdził w prawomocnym wyroku z 26 sierpnia 2021 r. (I SA/Ke 355/21) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach uznając, że sprzedaż urządzenia "[...] " na rzecz placówek oświatowych winna odbywać się z zastosowaniem 0% stawki VAT (a Wnioskodawca sprzedaje w zasadzie to samo urządzenie – [...] [...] jest nowszą wersją [...] , ale budowa i zastosowanie jest takie same). Stanowisko takie również zajął Dyrektor Krajowej Informacje Skarbowej w interpretacji indywidualnej znak: 1061-IPTPP1.4512.666.2016.18.RG z 20 stycznia 2022 r.
1.4. W interpretacji indywidualnej z 11 sierpnia 2022 r. DKIS uznał stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe.
DKIS wskazał, że podstawą do zastosowania preferencyjnej stawki podatku w wysokości 0% w przypadku dostaw sprzętu komputerowego na rzecz placówek oświatowych jest przede wszystkim zaliczenie dostarczanych towarów do określonych grup towarowych wymienionych w powołanym załączniku nr 8 do ustawy o VAT. Katalog towarów, co do których ma zastosowanie przepis art. 83 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT, został przez ustawodawcę określony w sposób szeroki, ponieważ wymieniono w nim grupy towarów bez podania szczegółowego oznaczenia PKWiU, jednakże jest to katalog zamknięty, co oznacza, że ustawodawca nie przewidział w tym przypadku jakichkolwiek wyjątków, ani interpretacji rozszerzających.
Z powyższego wynika, że nie każdy sprzęt komputerowy będzie opodatkowany 0% stawką podatku, lecz tylko i wyłącznie ten, który został wymieniony w załączniku nr 8 do ustawy o VAT. Wszystkie niewymienione w tym załączniku towary stanowiące sprzęt komputerowy będą opodatkowane stawką podstawową, tj. 23%, niezależnie od spełnienia warunków wskazanych w art. 83 ust. 14 i 15 ustawy o VAT.
DKIS podkreślił, że nie istnieje legalna definicja pojęć wskazanych w załączniku nr 8 do ustawy o VAT, w tym definicja zestawu komputera stacjonarnego. Brak definicji ustawowej oznacza konieczność posłużenia się przy interpretacji przedmiotowego zagadnienia literalną wykładnią przepisów oraz potocznym rozumieniem tych pojęć.
W opinii DKIS, zestaw komputera stacjonarnego, o którym mowa w załączniku nr 8 ustawy o VAT, to rodzaj komputera osobistego, który składa się z zasadniczych elementów: jednostki centralnej (systemowej), monitora i klawiatury, zwykle jest na stałe umiejscowiony przy biurku, głównie ze względu na swoje gabaryty i ciężar, jak również ze względu na sposób pracy z tym urządzeniem. Nie każdy komputer, którego przenoszenie jest utrudnione, może być uznany za komputer stacjonarny w rozumieniu omawianego tu przepisu. W ocenie DKIS, przyjęcie definicji zestawów komputerów stacjonarnych wykraczającej poza wskazane powyżej rozumienie potoczne, może doprowadzić do rozszerzenia preferencyjnej stawki VAT na szeroki wachlarz urządzeń interaktywnych (np. systemów do gier).
Jak argumentował DKIS, z treści załącznika nr 8 ustawy o VAT wynika, że wolą ustawodawcy było objęcie stawką preferencyjną jedynie sprzętu komputerowego mającego charakter podstawowej pomocy dydaktycznej. W takim rozumieniu w pojęciu zestawu komputerów stacjonarnych nie mieści się urządzenie edukacyjne "[...] ", będące przedmiotem wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, tj. urządzenie składające się z jednostki centralnej PC, projektora, obudowy i czujnika ruchu. DKIS stwierdził ponadto, że urządzenie to, nie pełni typowych funkcji dla komputera stacjonarnego (zestawu komputerowego) albowiem jak wskazał Wnioskodawca "[...] " jest interaktywnym urządzeniem projekcyjnym, które spełnia jednocześnie funkcje podłogi i stołu interaktywnego. Stanowi ono pomoc dydaktyczną przeznaczoną do ćwiczeń i zabaw ruchowych wraz z zestawem treści multimedialnych przeznaczonych do pracy z dziećmi i młodzieżą w wieku szkolnym i przedszkolnym, a także do rehabilitacji zarówno dzieci, dorosłych jak i starszych. Tym samym jego sposób wykorzystywania różni się w ocenie DKIS od użytkowania komputera stacjonarnego.
DKIS dodał, że Wnioskodawca dokonując dostawy będących przedmiotem wniosku towarów nie posługuje się pojęciem np. zestawu komputerowego, lecz wskazuje, iż jest "(...) dystrybutorem urządzenia edukacyjnego pod nazwą handlową "[...] ".
W opinii DKIS, opisane we wniosku o wydanie interpretacji urządzenie edukacyjne "[...] " nie jest towarem zawartym w wykazie określonym przez załącznik nr 8 ustawy o VAT.
W konsekwencji, z uwagi na fakt, że urządzeń edukacyjnych pod nazwą handlową "[...] " (które spełniają jednocześnie funkcje podłogi i stołu interaktywnego) nie można utożsamiać z "zestawami komputerów stacjonarnych", a także nie zostały one wprost wymienione w katalogu urządzeń mieszczących się w załączniku nr 8 do ustawy o VAT, DKIS stwierdził, że do ich dostawy na rzecz placówek oświatowych nie będzie mogła mieć zastosowania preferencyjna stawka podatku VAT w wysokości 0% na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT. Zatem sprzedaż tych urządzeń edukacyjnych będzie podlegała opodatkowaniu stawką podatku w wysokości 23%, zgodnie z art. 41 ust. 1 w związku z art. 146aa ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.
Odnosząc się do powołanej przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnej nr 1061-IPTPP1.4512.666.2016.18.RG DKIS wskazał, że została ona wydana zgodnie z wyrokiem WSA w Kielcach sygn. SA/Ke 355/21, który zobligował organ do wydania danego rozstrzygnięcia w indywidualnej sprawie osadzonej w konkretnym stanie faktycznym. Jednakże rozstrzygnięcie to zapadło w indywidualnej sprawie i wiążący charakter ma tylko w tej sprawie, w której zapadło. Organy podatkowe nie są zobowiązane do powielania rozstrzygnięcia w nim zawartego w sprawach innych podatników.
2. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżąca zarzuciła naruszenie:
1) art. 14c § 2 O.p. oraz art. 121 § 1 w zw. z art. 14h O.p., przez wydanie interpretacji, w której nie przedstawiono wyczerpująco stanu przyszłego wskazanego przez Wnioskodawcę i nie dokonano oceny prawnej jego stanowiska w sposób, który może być uznany za budzący zaufanie do organów podatkowych, a także poprzez niezasadne pominięcie przy wydawaniu przedmiotowej interpretacji utrwalonej linii orzeczniczej sądów administracyjnych i stanowiska organów podatkowych, w szczególności orzeczeń i rozstrzygnięć podmiotów administracji dotyczących urządzenia "[...] " oraz niewskazania w uzasadnieniu powodów takiego pominięcia, co narusza zasadę budzenia zaufania do organów podatkowych;
2) art. 83 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT w związku z załącznikiem nr 8 ustawy o VAT przez błędne stosowanie i uznanie, że dostawa na rzecz placówek oświatowych podłogi interaktywnej w przypadku spełnienia innych warunków nie będzie opodatkowaną stawką 0%.
Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej interpretacji i zasądzenie kosztów postępowania.
W uzasadnieniu skargi Skarżąca podniosła, że zaskarżona interpretacja jest wadliwa. Organ nie dokonał właściwej oceny stanu faktycznego przedstawionego we wniosku, a ponadto w analogicznych stanach faktycznych wydawane są zupełnie inne interpretacje indywidualne prawa podatkowego, w których zajmowano stanowisko przeciwne.
Spółka zarzuciła, że DKIS nie wyjaśnił, dlaczego urządzenia tego nie można zaliczyć do zestawów komputerowych (jednostek centralnych), a przecież z punktu widzenia tej interpretacji zagadnienie to było fundamentalne.
W opinii Spółki nie przekonuje twierdzenie, iż "[...] " nie pełni funkcji typowych dla zestawu komputerowego. Zdaniem Strony już sam opis urządzenia wskazuje, że urządzenie posiada wystarczające cechy aby zakwalifikować je jako jednostka centralna lub zestaw komputerowy. Podłoga interaktywna nie posiada żadnych cech, które wykluczałyby przypisanie jej cech zestawu komputera stacjonarnego.
3. W odpowiedzi na skargę DKIS podtrzymał swoją argumentację wyrażoną w zaskarżonej interpretacji indywidualnej i wniósł o oddalenie skargi. Odnośnie do powołanych w skardze interpretacji wyjaśnił, że zostały one zmienione przez Szefa KAS.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
4.1. Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Takiej kontroli, stosownie do art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329, dalej – "P.p.s.a."), podlegają m.in. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego w indywidualnych sprawach. Stosownie do art. 57a zdanie pierwsze P.p.s.a., skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. W tej kategorii spraw sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną, o czym stanowi zdanie drugie art. 57a P.p.s.a.
Dokonując oceny legalności zaskarżonej interpretacji według przywołanych wyżej zasad, Sąd uznał, że skarga wniesiona w niniejszej sprawie zasługiwała na uwzględnienie.
4.2. Istota sporu w rozpoznawanej sprawie sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy sprzedaż na rzecz placówek oświatowych urządzenia – "[...] " (na które składa się: jednostka centralna PC, projektor, obudowa, czujniki ruchu) jest opodatkowana 0% stawką podatku od towarów i usług.
Skarżąca twierdzi, że opisane urządzenie stanowi zestaw komputerowy stacjonarny, którego dostawa, przy spełnieniu innych, niespornych w tej sprawie warunków, będzie korzystała ze stawki preferencyjnej 0% na podstawie art. 83 ust. pkt 26 ustawy o VAT w zw. z zał. 8 do tej ustawy.
Odmiennego zdania jest DKIS twierdząc, że w pojęciu zestawu komputerowego nie mieści się urządzenie składające się z ww. elementów.
Zdaniem Sądu, rację w tym sporze należało przyznać Skarżącej.
4.3. Zgodnie z art. 83 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT stawkę podatku w wysokości 0% stosuje się do dostaw sprzętu komputerowego:
a) dla placówek oświatowych,
b) dla organizacji humanitarnych, charytatywnych lub edukacyjnych w celu dalszego nieodpłatnego przekazania placówkom oświatowym – przy zachowaniu warunków, o których mowa w ust. 13-15.
Na mocy art. 83 ust. 13 ustawy o VAT opodatkowaniu stawką podatku w wysokości 0% podlegają towary wymienione w załączniku nr 8 do ustawy.
W poz. 1 tego załącznika wskazano jednostki centralne komputerów, serwery, monitory, zestawy komputerów stacjonarnych.
4.4. Mając na uwadze powyższe regulacje, rozstrzygnięcie zaistniałego w sprawie sporu sprowadza się do odkodowania pojęcia "zestawu komputerowego stacjonarnego", o którym mowa w poz. 1 zał. Nr 8 do ustawy o VAT.
Sąd zgadza się z poglądem wyrażanym w orzecznictwie, że należy odwołać się do potocznego rozumienia albowiem nie istnieje definicja legalna tego pojęcia (por. wyrok WSA w Kielcach z 26 sierpnia 2021 r., I SA/Ke 355/21).
Zdaniem Sądu, w ślad za Naczelnym Sądem Administracyjnym (wyrok z 6 sierpnia 2020 r., sygn. akt I FSK 1806/17) oraz WSA w Kielcach (wyrok I SA/Ke 342/20 oraz I SA/Ke 355/21), należy zatem odwołać się do potocznego rozumienia pojęcia towaru wymienionego w załączniku nr 8 do ustawy o VAT i wyjaśnić, że w skład zestawu komputerowego wchodzą: jednostka centralna komputera (potocznie zwana komputerem, której podstawowe elementy stanowi: płyta główna, procesor, pamięć RAM, dysk twardy, zasilacz), urządzenia wejścia (np. mysz, klawiatura, mikrofon, skaner, kamera, kierownica, joystick itp.) i urządzenia wyjścia (np. monitor, drukarka, głośniki, słuchawki, ale również projektor). Z kolei "stacjonarny" oznacza tyle, co przystosowany do używania w stałym miejscu, w stałej lokalizacji, w której został zainstalowany.
W ocenie Sądu, urządzenie opisane przez Skarżącą nie posiada żadnych cech, które wykluczałyby przypisanie jej cech zestawu komputerowego stacjonarnego, zwłaszcza z uwagi na wskazane we wniosku części składowe tego urządzenia oraz sposób jego wykorzystywania.
Przyjęcie, w ślad za organem, że na zestaw komputerowy składają się, oprócz komputera, wyłącznie monitor, klawiatura lub mysz należy uznać za anachroniczne. Wszakże większość komputerów jest wyposażona w coraz to nowe urządzenia, pozwalające w różny sposób rejestrować oraz odtwarzać obraz, w tym chociażby monitor może być zastępowany właśnie projektorem. Sąd nie dopatruje się zatem powodów, aby z pojęcia zestawu komputerowego wyłączać dane urządzenie tylko dlatego, że zamiast monitora jego elementem składowym jest projektor, a zamiast myszki bądź klawiatury – czujnik ruchu.
Ponadto, projektor jest niczym innym jak substytutem monitora, gdyż tak jak monitor służy "komunikowaniu się" komputera z użytkownikiem. Zarówno monitor jak i projektor są zatem urządzeniami zewnętrznymi, których zasadniczym celem jest odbiór i wyświetlanie informacji w formie obrazu z jednostki centralnej. Sposób wyświetlenia obrazu (na podłodze/stole czy na ekranie monitora) ma w tym wypadku znaczenie drugorzędne.
Jak już wskazywano, zestaw komputerowy tworzy nie tylko jednostka centralna (płyta główna, procesor, pamięć wewnętrzna, karta graficzna itd.) ale również urządzenia zewnętrzne służące przekazywaniu informacji do jednostki centralnej (tzw. urządzenia wejścia) oraz urządzenia zewnętrzne służące odbieraniu informacji z jednostki centralnej (tzw. urządzenia wyjścia). Wspomniane urządzenia połączone są do gniazd znajdujących się w jednostce centralnej lub łączą się z nią bezprzewodowo.
Zdaniem Sądu, elementy zestawu komputerowego (ich rodzaj) są uzależnione od jego przeznaczenia. Innego zestawu będzie potrzebował zwykły użytkownik, zaś innego grafik komputerowy lub osoba zajmująca się obróbką i montażem filmów. Przeznaczenie zestawu komputerowego wpływa zatem nie tylko na wydajność jednostki centralnej, ale również na rodzaj podłączonych do tej jednostki urządzeń peryferyjnych. Ustawodawca uznał natomiast, że warunkiem zastosowania stawki preferencyjnej jest, aby zestaw był dostarczany do placówek oświatowych, które, co należy podkreślić, z uwagi na profil kształcenia mogą potrzebować mniej lub bardziej rozbudowanego i specjalistycznego sprzętu. Ustawodawca nie ograniczył preferencji podatkowej tylko do zestawów podstawowych, zawierających np. wyłącznie jednostki główne o podstawowych parametrach, wyposażone w monitor, klawiaturę i mysz.
W konsekwencji, zasadnie w skardze podniesiono, że zaskarżona interpretacja została wydana z naruszeniem art. 83 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT w zw. z poz. 1 zał. nr 8 do tej ustawy.
4.5. Niezależnie od powyższego, Sąd za uzasadniony uznał również zarzut naruszenia art. 14c § 2 O.p. oraz art. 121 § 1 w zw. z art. 14h O.p., przez wydanie interpretacji, w której nie dokonano oceny prawnej stanowiska Wnioskodawcy w sposób, który może być uznany za budzący zaufanie do organów podatkowych.
Zauważyć bowiem należy, że w zaskarżonej interpretacji DKIS ograniczył się zasadniczo do ceny, że wskazane przez Wnioskodawcę urządzenie nie stanowi zestawu komputerowego stacjonarnego. Nadto, w ocenie DKIS, urządzenie to nie pełni funkcji typowych dla zestawu komputerowego oraz wolą ustawodawcy było objęcie stawką preferencyjną jedynie sprzętu komputerowego mającego charakter podstawowej pomocy dydaktycznej.
Organ interpretacyjny szerzej jednak tego stanowiska nie uzasadnia. Nie wskazuje również jakie funkcje uznaje za typowe dla zestawu komputerowego i dlaczego nie są nimi wskazywane we wniosku funkcja dydaktyczna i edukacyjna (z opisu wynika, że jest to pomoc dydaktyczna służąca do ćwiczeń, gier i zabaw ruchowych, zawiera treści multimedialne służące do pracy z dziećmi oraz rehabilitacji osób starszych i dorosłych) oraz na jakiej podstawie uważa, że funkcje te może realizować tylko zestaw, na który składa się: jednostka centralna, monitor i klawiatura.
DKIS nie uzasadnia również co rozumie przez pojęcie podstawowej pomocy dydaktycznej i dlaczego taką pomocą jest zestaw: komputer, monitor i myszka, ale urządzenie opisane wniosku już nie. Pomija, czy jakiekolwiek znacznie dla tej oceny ma to, czy obraz będzie wyświetlany na monitorze, czy też za pomocą projektora na podłodze czy stole, a dzieci zamiast "klikać" myszką lub używać klawiatury będą korzystać z czujnika ruchu.
Te istotne kwestie postały poza rozważaniami organu.
4.6. Odnośnie natomiast do zarzutu, że w stosunku do konkurencyjnych produktów organ wydawał interpretacje podatkowe, w których uznał, iż spełniają one cechy zestawu komputerowego stacjonarnego co – zdaniem Skarżącej – naruszało zasadę zaufania, zauważyć należy, że DKIS w odpowiedzi na skargę wyjaśnił, że interpretacje te zostały zmienione przez Szefa KAS. Abstrahując więc od oceny prawidłowości dokonanych zmian interpretacji, uznać należało, że w tym zakresie zarzut naruszenia art. 121 § 1 O.p., nie mógł być skuteczny.
Przy czym jedynie na marginesie, Sąd zauważa, że przykładowo, zmiana interpretacji Szefa KAS z dnia 21 grudnia 2020 r., dla podobnego zestawu, została uchylona wyrokiem WSA w Warszawie z 27 września 2021 r., sygn. akt III SA/Wa 496/21.
4.7. Ponownie rozpoznając sprawę organ interpretacyjny będzie zobligowany do uwzględnienia oceny prawnej przedstawionej w uzasadnieniu niniejszego wyroku.
4.8. Stwierdzone naruszenie prawa obligowało Sąd do uchylenia zaskarżonej interpretacji na podstawie art. 146 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) P.p.s.a. o czym orzeczono w pkt 1 sentencji wyroku. Z kolei o zwrocie kosztów postępowania na rzecz Skarżącej z pkt 2 sentencji wyroku orzeczono stosownie do art. 200 i art. 205 § 2 P.p.s.a.