Pełny tekst orzeczenia

III SA/Wa 170/26

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

III SA/Wa 170/26 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2026-03-31
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-01-28
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Agnieszka Baran /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6117 Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich, ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA Agnieszka Baran po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2025 r., znak [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności osoby trzeciej wraz ze spółką za zaległości podatkowe spółki w podatku dochodowym od osób fizycznych, podatku dochodowym od osób prawnych oraz podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2020 r., 2021 r., 2022 r. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
M.S. (dalej jako: "skarżący" lub "strona") wniósł do tutejszego Sądu skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W.
z [...] grudnia 2025 r. w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności osoby trzeciej wraz ze spółką za zaległości podatkowe spółki w podatku dochodowym od osób fizycznych, podatku dochodowym od osób prawnych oraz podatku od towarów
i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2020 r., 2021 r., 2022 r.
Na podstawie pkt IV zarządzenia Zastępcy Przewodniczącej Wydziału III z 28 stycznia 2026 r. wezwano skarżącego do podania swojego numeru PESEL, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, zaś na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III z 29 stycznia 2026 r. wezwano skarżącego uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwania wysłano w jednej przesyłce, która była dwukrotnie awizowana (6 lutego 2026 r. oraz 16 lutego 2026 r. – k. 19). W związku z tym, że skarżący nie odebrał przedmiotowej przesyłki, uznano ją za doręczoną w ramach tzw. fikcji doręczenia z dniem 20 lutego 2026 r. W związku z tym termin na uzupełnienie braku formalnego oraz braku fiskalnego skargi upłynął z końcem dnia 27 lutego 2026 r. Skarżący do dnia wydania niniejszego postanowienia nie uzupełnił wskazanych wyżej braków.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skargę należy odrzucić.
Badanie merytorycznej zasadności skargi każdorazowo jest poprzedzone analizą jej dopuszczalności, mającą na celu stwierdzenie, czy nie zachodzą podstawy do jej odrzucenia, o których mowa w przepisach ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143, dalej: "p.p.s.a."). Skarga, aby mogła być merytorycznie rozpoznana przez sąd, musi być m.in. należycie opłacona oraz nie może zawierać braków formalnych.
Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami wszczynającymi postępowanie są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Zgodnie natomiast z art. 220 § 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Rygor wykonania tego wezwania został określony
w art. 220 § 3 p.p.s.a., na podstawie którego skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Ponadto skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie z treścią art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., pismo strony powinno ponadto zawierać w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie m.in. numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną. W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony, w tym skarga, nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni. Z kolei nieuzupełnienie braków formalnych w wyznaczonym terminie skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Odrzucenie skargi przyjmuje formę postanowienia i może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Znamienne jest, że przepis ten w sposób jednoznaczny przewiduje obowiązek sądu w zakresie odrzucenia skargi
w przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
Powyższe regulacje stanowią, że opłacenie skargi w terminie i w kwocie wskazanej przez sąd stanowi istotny jej element, którego brak uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu. Podobnie jest w sytuacji braku wskazania numeru PESEL strony skarżącej.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy, wskazać należy, że na podstawie pkt IV zarządzenia Zastępcy Przewodniczącej Wydziału III
z 28 stycznia 2026 r. wezwano skarżącego do podania swojego numeru PESEL
w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, zaś na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III z 29 stycznia 2026 r. wezwano skarżącego uiszczenia wpisu sądowego od skargi w terminie 7 dni, także pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwania wysłano w jednej przesyłce, która była dwukrotnie awizowana (6 lutego 2026 r. oraz 16 lutego 2026 r. – k. 19). W związku z tym, że skarżący nie odebrał przedmiotowej przesyłki, na podstawie art. 73 p.p.s.a. uznano ją za doręczoną w ramach tzw. fikcji doręczenia z dniem 20 lutego 2026 r. W związku
z tym termin na uzupełnienie braku formalnego oraz braku fiskalnego skargi, liczony
w oparciu o art. 83 p.p.s.a. upłynął z końcem dnia 27 lutego 2026 r. Skarżący do dnia wydania niniejszego postanowienia nie uzupełnił wskazanych wyżej braków.
W tym stanie rzeczy, Sąd postanowił odrzucić skargę na podstawie art., 58
§ 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a.