III SA/Wa 1364/25

III SA/Wa 1364/25 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2025-11-07
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-06-05
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Anna Zaorska /przewodniczący/
Konrad Aromiński
Radosław Teresiak /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne
Inne
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Dz.U. 2023 poz 2383
art. 169 §4
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Zaorska, Sędziowie sędzia WSA Radosław Teresiak (sprawozdawca), sędzia WSA Konrad Aromiński, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 7 listopada 2025 r. sprawy ze skargi D. sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2025 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o udostępnienie dokumentacji organu podatkowego oddala skargę
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z [...] marca 2025 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. (dalej "DIAS") utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w. (dalej: "NUS", "organ pierwszej instancji") z [...] stycznia 2025 r. o pozostawieniu bez rozpatrzenia wniosku D. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: "Strona", "Skarżąca") z 8 października 2024 r. o udostępnienie dokumentacji.
Jak wynika z akt sprawy, Skarżąca wnioskiem z 8 października 2024 r. zwróciła się do NUS o udostępnienie wszelkiej dokumentacji dotyczącej spółki, będącej w posiadaniu organu; przekazanie dokumentacji w formie płyt CD bądź przez platformę e-Urząd oraz oświadczenie NUS, że przekazana dokumentacja stanowi całość/wszelką dokumentację będącą w posiadaniu Urzędu Skarbowego bądź wskazanie innych jednostek Krajowej Administracji Skarbowej gdzie znajduje się bądź znajdować może dokumentacja dotycząca ww. podmiotu.
Skarżąca do wniosku dołączyła wyciągi z nadzwyczajnego walnego zgromadzenia wspólników z [...] października 2024 r. z których wynikało, że nadzwyczajne zgromadzenie wspólników przyjmuje rezygnacje i odwołuje z funkcji prezesa zarządu oraz wszystkich innych pełnionych funkcji A.W. oraz w głosowaniu tajnym powołuje na funkcję członka zarządu J.G. .
Z uwagi, że zmiana reprezentacji nie została zgłoszona do KRS, NUS pismem z 8 listopada 2024 r. wezwał Spółkę do złożenia protokołu z nadzwyczajnego walnego zgromadzenia wspólników oraz oświadczenia A.W. rezygnacji z pełnienia funkcji członka zarządu, a także o wskazanie daty złożenia do Krajowego Rejestru Sądowego uchwały o przyjęciu rezygnacji i odwołaniu A.W. oraz uchwały o powołaniu na funkcję członka zarządu J.G. .
W odpowiedzi na powyższe wezwanie Spółka przedłożyła protokół z Nadzwyczajnego Walnego Zgromadzenia Wspólników Spółki z [...] lipca 2024 r., pełnomocnictwo W.Z. dla J.G. z 5 lipca 2024 r.
Następnie pismem z 13 grudnia 2024 r. NUS wezwał Skarżącą o doprecyzowania treści żądania i jednoznacznego wskazania o udostępnienie jakich dokumentów, w zakresie jakich spraw i z jakiego okresu dotyczy wniosek.
Pismem z 20 grudnia 2024 r. Skarżąca wyjaśniła, że:
żąda udostępnienia wszelkich dokumentów dotyczących spółki będących w posiadaniu NUS we wszystkich jednostkach organizacyjnych pod jego nadzorem, władztwem i kontrolną;
w zakresie wszelkich spraw dotyczących Spółki., prowadzonych przez NUS, jak również inne organy Krajowej Administracji Skarbowej;
z okresu od kiedy NUS wszedł w posiadanie, wytworzył lub otrzymał jakiekolwiek dokumenty dotyczące Spółki. Dotyczy to w szczególności dokumentów dotyczących Spółki od dnia jej rejestracji jako podatnika podatku VAT przez Urząd Skarbowy W. lub inną jednostkę Krajowej Administracji Skarbowej.
Jednocześnie wniesiono o niezwłoczne wypełnienie i realizację wniosku o udostępnienie dokumentacji Spółki z 8 listopada 2024 r. oraz złożenie przez NUS oświadczenia, że przekazane "przez NUS dokumenty są i będą" wszelkimi dokumentami posiadanymi przez NUS i Krajową Administrację Skarbową odnoszącymi się do Spółki na dzień ich wydania.
Z uwagi na to, że żądanie udostępnienia całości dokumentacji dotyczącej Spółki, będącej w posiadaniu organu, nadal było nieprecyzyjne, postanowieniem z [...] stycznia 2025 r. NUS pozostawił wniosek z 8 października 2024 r. bez rozpatrzenia.
Na powyższe postanowienie Skarżąca wniosła zażalenie, zaskarżając je w całości z uwagi na naruszenie art. 169 § 1 i 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r., poz. 111 ze zm., dalej: O.p.), skutkiem czego było nierozpatrzenie lub nieprawidłowe rozpatrzenie wniosku z 8 października 2024 r.
Skarżąca w konkluzji wniosła o :
1) wydania wszelkiej dokumentacji dotyczącej podatnika znajdującej się w posiadaniu NUS, zgodnie z wnioskami z 15 października 2024 i 30 grudnia 2024 r.;
2) udostępnienia informacji o strukturze organizacyjnej NUS oraz wskazania, jakie dokumenty znajdują się w poszczególnych jednostkach organizacyjnych Urzędu Skarbowego W. dotyczące Skarżącej.
Utrzymując w mocy zaskarżone postanowienie DIAS powołując się na treść art. 178 oraz 179 § 1 O.p. wskazał, że z treści ww. przepisów wynika, że :
- strona ma prawo wglądu w akta sprawy, sporządzania z nich notatek, odpisów oraz sporządzania kopii przy wykorzystaniu własnych przenośnych urządzeń;
- prawo to przysługuje również po zakończeniu postępowania.
DIAS powołując się na treść art. 169 § 1 O.p. wskazał, że zawarte we wniosku z 8 października 2024 r. żądanie udostępnienia całości dokumentacji dotyczącej Strony (prowadzonej działalności), będącej w posiadaniu organu faktycznie należało uznać za mało precyzyjne. Użycie terminu "wszelkiej dokumentacji dotyczącej podmiotu gospodarczego" może odnosić się do dokumentów składanych przez ten podmiot jako podatnika, wytworzonych przez organ podatkowy a dotyczących podatnika, ale również dokumentów, które mogą dotyczyć podatnika, a być wytworzone przez inne organy czy instytucje i są w posiadaniu organu podatkowego. Nadto, użycie takiego zwrotu może obejmować również postępowania egzekucyjne czy też postępowania karno-skarbowe, gdzie przepisy szczególne regulują dostęp do akt sprawy w tych postępowaniach.
W ocenie DIAS, jeśli więc powstają jakiekolwiek wątpliwości co do treści wniosku, w szczególności, co do zawartych w nim żądań, organ ma obowiązek zwrócenia się do wnioskodawcy, aby ten sprecyzował swoje żądania. Brak dotyczący precyzyjnego określenia żądania podlega uzupełnieniu w trybie.
Zdaniem DIAS w tych okolicznościach NUS zasadnie zatem wezwał Stronę (pismo z 13 grudnia 2024 r.) do sprecyzowania żądania zawartego we wniosku i wskazania w zakresie jakich dokumentów, w zakresie jakich spraw i z jakiego okresu dotyczy wniosek.
DIAS podniósł, że faktem jest, że wezwanie to doręczono Skarżącej w dniu 18 grudnia 2024 r. (co potwierdza zwrotne potwierdzenie odbioru) i że stanowiące odpowiedź na to wezwanie pismo z 20 grudnia 2024 r., a zatem z zachowaniem ustawowego terminu.
W kontekście powyższych wyjaśnień i wskazanych przepisów prawa, w ocenie DIAS, NUS zasadnie uznał, iż odpowiedź na wezwanie z 13 grudnia 2024 r. nadal pozostawała nieprecyzyjna i tym samym prawidłowo NUS wydał postanowienie z [...] stycznia 2025 r. o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia.
DIAS wskazał, że Spółka w odpowiedzi na wezwanie NUS do sprecyzowania treści żądania, nie wskazała jednoznacznie o udostępnienie jakich dokumentów, w zakresie jakich spraw i z jakiego okresu wnioskuje. Poza tym, wbrew argumentacji przedstawionej przez Spółkę w zażaleniu, wielokrotnie używany przez Spółkę termin "wszelkiej dokumentacji" jest zbyt ogólny i może odnosić się do dokumentów składanych przez ten podmiot jako podatnika, wytworzonych przez organ podatkowy, a dotyczących podatnika, ale również dokumentów, które mogą dotyczyć podatnika, a być wytworzone przez inne organy czy instytucje i są w posiadaniu organu podatkowego i taka też argumentacja została przedstawiona spółce w postanowieniu NUS o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia.
W opinii DIAS akta sprawy, stanowią zebrane w danym postępowaniu dokumenty, uporządkowane w jedną całość, opisane są sygnaturą lub znakiem sprawy, zawierają informacje potrzebne przy rozpatrywaniu danej sprawy oraz odzwierciedlającą przebieg jej załatwienia i rozstrzygania na każdym etapie.
DIAS podniósł, że w przedmiotowej sprawie, Spółka wniosła o przekazanie "wszelkiej dokumentacji" dotyczącej jej jako podmiotu gospodarczego, argumentując, że określenie to jest precyzyjne i nie pozostawia pola do interpretacji.
W ocenie DIAS, Strona powinna jednak jasno określić treść żądania, wynika to z art. 168 § 2 O.p., zgodnie z którym przez "treść żądania" należy rozumieć wskazanie czego podatnik się domaga, w przypadku zaś pisma inicjującego postępowanie - określenie przedmiotu postępowania. Użycie terminu "wszelkiej dokumentacji dotyczącej podmiotu gospodarczego" będzie odnosiło się do dokumentów składanych przez ten podmiot jako podatnika, wytworzonych przez organ podatkowy a dotyczących podatnika, ale również dokumentów, które mogą dotyczyć podatnika, a być wytworzone przez inne organy czy instytucje i są w posiadaniu organu podatkowego. Wobec powyższego, mając na względzie przepisy Działu IV Postępowanie podatkowe: Rozdział 10 Udostępnianie akt, DIAS wskazał, że formalnie Ordynacja podatkowa reguluje udostępnianie akt w zakresie postępowań podatkowych, a na zasadzie odpowiedniego stosowania również czynności sprawdzających i kontroli podatkowej. W przypadku akt z postępowania egzekucyjnego zastosowanie znajdą odpowiednie przepisy ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, natomiast w przypadku akt z postępowania karno - skarbowego zastosowanie będą miały przepisy Kodeksu karnego skarbowego.
DIAS wskazał, że organ pierwszej instancji zasadnie uznał, że wniosek nie został doprecyzowany. Spółka nie wskazała o udostępnienie jakich dokumentów, w zakresie jakich spraw i z jakiego okresu wnioskuje. Natomiast argumentacja przedstawiona przez Spółkę w zażaleniu i następnie w pismach z 23 lutego 2025 r. i 24 lutego 2025 r. dotycząca naruszenia zasady szybkości postępowania i zasady legalizmu nie znajduje odzwierciedlenia w zgromadzonym materiale dowodowym oraz przytoczonych przepisach prawa.
DIAS podkreślił, że Organ nie wymagał od Strony wskazania konkretnych sygnatur akt sprawy, gdyż oczywistym jest, że Skarżąca może nie posiadać takich informacji. Wystarczającym było wskazanie jakich dokumentów, w zakresie jakich spraw i za jaki okres udostępnienia Strona się domaga.
Na marginesie DIAS zauważył, iż Spółka argumentuje, że nie może wskazać jakich konkretnie dokumentów udostępnienia żąda, w związku z ich zajęciem przez inne organy i Prokuraturę. W takim przypadku Strona może rozważyć zwrócenie się do tych organów o udzielenie zgody na wgląd do zajętej dokumentacji.
W ocenie DIAS, NUS zasadnie uznał, iż odpowiedź na wezwanie organu z 13 grudnia 2024 r. nadal pozostawała nieprecyzyjna i tym samym prawidłowo organ wydał postanowienie z [...] stycznia 2025 r. o pozostawieniu wniosku z 8 października 2024 r. bez rozpatrzenia.
Końcowo DIAS wskazał, iż pozostawienie wniosku Strony z 8 października 2024 r. bez rozpatrzenia, nie ogranicza uprawnienia Strony do wystąpienia z kolejnym wnioskiem o udostępnienie akt, zgodnego z wymogami określonymi we wskazanych powyżej przepisach prawa.
Na powyższe postanowienia DIAS, Skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o jego uchylenie w całości oraz poprzedzającego postanowienia NUS oraz o zasądzenie kosztów postępowania sądowego.
Skarżąca zarzuciła naruszenie:
1) art. 210 § 4 O.p. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie w odniesieniu do treści art. 169 §1 O.p. i brak wskazania jakich konkretnie wymogów jakich konkretnie przepisów prawa podanie Skarżącej nie spełniało, co ma wpływ na treść rozstrzygnięcia, bowiem nie poddaje się ono kontroli sądowoadministracyjnej;
2) art. 169 §1 O.p. w zw. z art. 169 §4 O.p. w zw. z art. 179 §1 O.p. w zw. z art. 179 §2 O.p. poprzez ich błędną wykładnię i przyjęcie, że podanie o udostępnienie akt sprawy złożone przez stronę "otwiera" kolejną sprawę podatkową, która może być załatwiona w trybie art. 169 §4 O.p. w sytuacji, w której:
a) złożenie takiego podania nie jest nową sprawą podatkową, skoro wniosek o udostępnienie akt może być złożone po zakończeniu konkretnej sprawy podatkowej;
b) udostępnienie akt sprawy stanowi czynność materialnotechniczną i nie jest załatwiane w drodze decyzji lub postanowienia, lecz poprzez fizyczne udostępnienie akt;
c) nie istnieje przepis prawa, który określa wymogi formalne podania o udostępnienie akt sprawy, a zatem nie istnieją wymogi w rozumieniu art. 169 §1 O.p., których wnioskodawca spełnić nie może jako nieistniejących;
d) odmowa udostępniania akt sprawy podatkowej możliwa jest tylko w dwóch przypadkach określonych w art. 179 §1 O.p., albowiem li tylko art. 179 §1 O.p. wyłącza stosowanie art. 178 O.p. jako dotyczącego wykonania czynności materialnotechnicznej jaką jest udostępnienie akt.
3) art. 120 i art. 121 § 1 w związku z art. 178 § 1 O.p. poprzez brak działania zgodnie z przepisami prawa podatkowego oraz z naruszeniem zaufania podatnika do organu podatkowego spowodowane odmową zapoznania się z wnioskowanymi dokumentami ze sprawy podatkowej;
4) art. 120 oraz art. 121 § 1 O.p., poprzez naruszenie zasady działania na podstawie przepisów prawa, polegające na działaniu w sposób sprzeczny z literalnym brzmieniem przepisów i nakładaniu na stronę postępowania o udostępnienie dokumentów będących w posiadaniu organu wymogów nie przewidzianych przepisami prawa poprzez kolejne wezwania do doprecyzowania wniosku;
5) art. 120 oraz art. 121 § 1 O.p. przez prowadzenie postępowania w sposób naruszający zasadę zaufania do organów podatkowych, a w konsekwencji pozostawienie wniosku Spółki bez rozpatrzenia;
6) art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 239 O.p., przez utrzymanie w mocy postanowienia wydanego w pierwszej instancji, pomimo naruszenia przez to postanowień art. 169 §4 O.p. polegającego na pozostawieniu bez rozpatrzenia wniosku, pomimo spełnienia przez wniosek Spółki wszystkich warunków koniecznych do udostępnienia żądanych w nim dokumentów;
7) naruszenie zasady proporcjonalności wynikającej z art. 31 ust. 3 Konstytucji RP przy rozpoznawaniu wniosku Spółki.
DIAS w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Złożona w niniejszej sprawie skarga została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do przepisu art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935, dalej: "P.p.s.a."). Zgodnie z tym przepisem, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy stronie zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.
Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.
Spór w niniejszej sprawie sprowadzał się do ustalenia, czy NUS słusznie pozostawił wniosek Skarżącej z 8 października 2024 r. bez rozpoznania.
Na podstawie art. 178 § 1 O.p., strona ma prawo wglądu w akta sprawy, sporządzania z nich notatek, odpisów oraz sporządzania kopii przy wykorzystaniu własnych przenośnych urządzeń. Prawo to przysługuje również po zakończeniu postępowania. Zgodnie z art. 178 § 3 O.p., strona może żądać wydania jej kopii akt sprawy lub uwierzytelnionych odpisów akt sprawy albo uwierzytelnienia kopii akt sprawy.
Sąd podkreśla, że wyrażone w art. 178 O.p. prawo wglądu w akta sprawy, sporządzania z nich notatek, kopii lub odpisów (§ 1) oraz prawo żądania wydania kopii akt sprawy lub uwierzytelnionych odpisów akt sprawy albo uwierzytelnienia kopii akt sprawy (§ 3), stanowi jeden z aspektów zasady jawności postępowania podatkowego wyrażonej w art. 129 O.p. oraz zasady czynnego udziału strony w tym postępowaniu (art. 123 § 1 O.p.). Zgodnie z art. 123 § 1 Ordynacji podatkowej, organy podatkowe są bowiem zapewnić stronie czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić jej wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznanej sprawy Sąd stwierdza, że ww. przepis, przyznający stronom postępowania, oprócz możliwości przeglądania akt, sporządzania z nich notatek, kopii lub odpisów, także możliwość żądania wydania kopii akt sprawy (uwierzytelnionych odpisów) pozostawia stronom te uprawnienia do własnej realizacji. Rola organu podatkowego kończy się na zapewnieniu stronie możliwości skorzystania z tych uprawnień, uzyskania żądanych materiałów, czy dokumentów, w tym utrwalenia na własny użytek materiałów zawartych w aktach sprawy przez np. robienie notatek, wykonywanie kopii czy odpisów. W związku z tym Sąd orzekł o oddaleniu skargi, działając na zasadzie art. 151 P.p.s.a.
Wskazać należy, że Skarżąca pismem z 8 października 2024 r. wniosła o udostępnienie wszelkiej dokumentacji dotyczącej spółki, będącej w posiadaniu organu; przekazanie dokumentacji w formie płyt CD bądź przez platformę e-Urząd oraz oświadczenie NUS, że przekazana dokumentacja stanowi całość/wszelką dokumentację będącą w posiadaniu Urzędu Skarbowego bądź wskazanie innych jednostek Krajowej Administracji Skarbowej gdzie znajduje się bądź znajdować może dokumentacja dotycząca ww. podmiotu. W tych okolicznościach NUS wezwał Stronę do sprecyzowania żądania zawartego we wniosku i wskazania w zakresie jakich dokumentów, w zakresie jakich spraw i z jakiego okresu dotyczy wniosek. Pismem z 20 grudnia 2024 r. Skarżąca udzieliła odpowiedzi na wezwanie NUS, jednakże odpowiedź ta w dalszym ciągu była nieprecyzyjna.
Następnie NUS postanowieniem z dnia [...] stycznia 2025 r. pozostawił wniosek Skarżącej bez rozpatrzenia z uwagi na brak doprecyzowania wniosku z 8 października 2024 r.
Istota rozstrzygnięcia zawartego w postanowieniu wydanym na podstawie art. 169 § 4 O.p. w związku z § 1 tego artykułu, polega na pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia, a podstawowym i jedynym powodem takiego rozstrzygnięcia było nieuzupełnienie przez Skarżącą braków formalnych w wyznaczonym terminie. W przypadku istnienia braków formalnych podania (wniosku), co w niniejszej sprawie jak wskazano wcześniej miało miejsce, i wystosowania przez organ podatkowy na podstawie art. 169 § 1 O.p. wezwania do uzupełnienia tych braków, kolejną czynnością organu podatkowego jest sprawdzenie, czy braki te zostały uzupełnione w określonych w wezwaniu - terminie i zakresie. W przypadku pozytywnych w tej mierze ustaleń organu podatkowego obowiązkiem tego organu jest merytoryczne (co do istoty) rozpoznanie wniosku, natomiast w przeciwnym razie organ podatkowy zobowiązany jest do wydania postanowienia, o którym mowa w art. 169 § 4 O.p., polegającego na pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia.
Ponieważ, jak wskazano powyżej, na wezwanie organu Skarżąca nie udzieliła precyzyjnej odpowiedzi, organ zasadnie uznał, że braki nie zostały uzupełnione w terminie, a w konsekwencji zaistniała przesłanka do pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.
Podkreślić należy, że organ rozpatrując wniosek Skarżącej o udostępnienie dokumentów nie może domyślać się dokładnej woli strony i szczegółów zakresu żądania wyartykułowanego we wniosku.
Przenosząc powyższe uwagi na realia faktyczne niniejszej sprawy wskazać należało, że wniosek Skarżącej z 8 października 2024 r., nie spełnia minimalnych wymogów formalnych. Strona oznaczyła w swym wniosku żądanie w sposób na tyle nieprecyzyjny, że nie pozwalało ustalić ponad wszelką wątpliwość tego, jakie dokumenty są przedmiotem wniosku. Skarżąca posłużyła się wyłącznie sformułowaniem "wszelkiej dokumentacji". Nie sprecyzowała ich jednak ani pod kątem przedmiotu, ani daty, ani adresata. Powyższe uniemożliwiało pytanemu organowi poznanie szczegółów żądania, pomimo wezwania do sprecyzowania wniosku. Ogólnikowość wniosku uniemożliwiła również tut. Sądowi ocenę zasadności samej skargi. Nie wiedząc o jakie konkretnie dokumenty zwracała się Skarżąca w swym wniosku.
Wniosek Strony inicjujący przedmiotowe postępowanie, z uwagi na jego ogólnikowość i niedookreślony charakter żądanych dokumentów, nie mógł być procedowany przez NUS.
Sąd nie dopatrzył się także z urzędu naruszenia innych przepisów, które mogłyby skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji, stwierdzeniem jej nieważności lub niezgodności z prawem.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobligowany był do oddalenia skargi, o czym orzekł na podstawie art. 151 P.p.s.a.