III SA/Po 226/25

III SA/Po 226/25 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2025-06-04
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-04-09
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Izabela Paluszyńska /przewodniczący sprawozdawca/
Marzenna Kosewska
Piotr Ławrynowicz
Symbol z opisem
6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne
Transport
Skarżony organ
Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 728
art. 92a ust. 1 i ust. 5
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (t. j.)
Sentencja
Dnia 4 czerwca 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Paluszyńska (sprawozdawca) Sędzia WSA Marzenna Kosewska Asesor sądowy WSA Piotr Ławrynowicz Protokolant: st.sekr.sąd. Izabela Kaczmarczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 czerwca 2025 roku sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa [...] Sp. z o.o. w [...] na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 21 lutego 2025 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Głównego Inspektora Transportu Drogowego na rzecz strony skarżącej kwotę 750,- (siedemset pięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów sądowych.
Uzasadnienie
Decyzją z 04 października 2024 r. nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego, na podstawie art. 92a ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2024 r. poz. 728 z późn. zm., dalej także jako u.t.d.) oraz protokołu kontroli nr [...] z 31 lipca 2024 r. nałożył karę pieniężną w łącznej wysokości 25 000 zł na Przedsiębiorstwo [...] sp. z o.o. w [...]. Organ zastrzegł, że suma kary pieniężnej za stwierdzone naruszenia wyniosła 34 950 zł, ale na mocy art. 92a ust. 5 u.t.d. kwota została obniżona do 25 000 zł. Organ stwierdził naruszenia określone w przepisach:
1) lp. 5.11.1, 5.11.2 i 5.11.3 załącznika nr 3 do u.t.d. jako przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy:
a) o czas do mniej niż 30 minut -100 zł (x6),
b) o czas od 30 minut do mniej niż 1 godzina i 30 minut - 250 zł (x3),
c) za każde rozpoczęte 30 minut od 1 godziny i 30 minut - 350 zł (x2);
2) lp. 5.2.1 załącznika nr 3 do u.t.d. jako przekroczenie dziennego czasu prowadzenia pojazdu powyżej 10 godzin w sytuacji, gdy jego wydłużenie w danym tygodniu było dozwolone:
a) o czas do mniej niż 1 godziny - 100 zł (x4),
b) o czas od 1 godziny do mniej niż 2 godzin - 200 zł (x1),
c) za każdą rozpoczętą godzinę od 2 godzin - 250 zł (x9);
3) lp. 5.4.1 załącznika nr 3 do u.t.d. jako przekroczenie maksymalnego dwutygodniowego czasu prowadzenia pojazdu o czas do mniej niż 10 godzin - 250 zł (x1);
4) lp. 5.5 załącznika nr 3 do u.t.d. jako skrócenie wymaganego regularnego okresu odpoczynku dziennego:
a) o czas do 1 godziny - 100 zł (x2),
b) o czas powyżej 1 godziny do 2 godzin i 30 minut - 200 zł (x6);
5) lp. 5.6 załącznika nr 3 do u.t.d. jako niespełnienie wymogu dzielonego dziennego okresu odpoczynku:
a) skrócenie drugiej części odpoczynku dzielonego o czas do 1 godziny - 100 zł (x4),
b) skrócenie drugiej części odpoczynku dzielonego o czas powyżej 1 godziny do 2 godzin - 200 zł (x1),
c) za każdą rozpoczętą godzinę powyżej 2 godzin - 350 zł (x2);
6) lp. 5.7 załącznika nr 3 do u.t.d jako skrócenie wymaganego skróconego okresu odpoczynku dziennego - zarówno w przypadku załogi jednoosobowej, jak i załogi kilkuosobowej:
a) o czas do 1 godziny - 150 zł (x23),
b) o czas powyżej 1 godziny do 2 godzin - 350 zł (x2),
c) za każdą rozpoczętą godzinę powyżej 2 godzin - 550 zł (x12);
7) lp. 5.10 załącznika nr 3 do u.t.d. jako przekroczenie 6 kolejnych okresów 24-godzinnych od uprzedniego tygodniowego okresu odpoczynku o czas od 3 godzin do mniej niż 12 godzin - 450 zł (x1);
8) lp. 6.3.11 załącznika nr 3 do u.t.d jako niepoprawne operowanie przełącznikiem tachografu umożliwiającym zmianę rodzaju aktywności kierowcy - za każdy dzień 100 zł (x4)
9) lp. 1.7a załącznika nr 3 do u.t.d jako niedokumentowanie, nieprzechowywanie w lokalu przedsiębiorstwa lub nieokazanie do kontroli dokumentów potwierdzających spełnienie obowiązku, o którym mowa w art. 8 ust. 8a rozporządzenia (WE) nr 561/2006) - za każdego kierowcę - 150 zł (x22);
10) lp. 1.5 załącznika nr 3 do u.t.d jako niezgłoszenie w formie pisemnej, w postaci papierowej lub elektronicznej, organowi, który udzielił zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub licencji, zmiany danych, o których mowa odpowiednio w art. 7a i 8 u.t.d., w wymaganym terminie - za każdą zmianę 800 zł (x9);
11) lp. 6.2.1 załącznika nr 3 do u.t.d. jako niewłaściwa obsługa lub odłączenie homologowanego i sprawnego technicznie tachografu, skutkujące nierejestrowaniem na wykresówce lub na karcie kierowcy aktywności kierowcy, prędkości pojazdu lub przebytej drogi – 5 000 zł (x1).
W terminowo wniesionym odwołaniu Przedsiębiorstwo [...] sp. z o.o. w [...] (dalej także jako skarżąca) wniosła o uchylenie decyzji w całości, zarzucając naruszenie:
1. art. 11, jak również art. 7, art. 77 §1, art. 107 §3 K.p.a. poprzez zredagowanie sentencji decyzji w sposób sprzeczny z uzasadnieniem, przejawiające się nałożeniem kary w wysokości 25 000 zł, podczas gdy z treści uzasadnienia wynika, iż za stwierdzone w toku kontroli naruszenia prawa, normy sankcjonujące przewidują karę w wymiarze łącznym 34 950 zł, co powoduje że spółka nie jest w stanie ustalić swojej obecnej sytuacji prawnej,
2. art. 7, art. 77 §1, art. 107 §3 K.p.a. poprzez całkowicie nieobiektywną, arbitralną i nieopartą na faktach ocenę materiału dowodowego zebranego w sprawie, na podstawie której organ I instancji doszedł do przekonania, iż strona naruszyła art. 8 ust. 8a rozporządzenia (WE) nr 561.2006,
3. zasad praworządności i legalizmu jak również naruszenie art. 70 ust. 1 oraz ust. 1b ustawy o transporcie drogowym, art. 49 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców, poprzez dokonanie kontroli i nałożenie sankcji za zdarzenia, które nastąpiły w datach wcześniejszych, niż zakreślony w upoważnieniu do przeprowadzenia czynności kontrolnych okres podlegający sprawdzeniu,
4. lp. 6.2.1 załącznika nr 3 do u.t.d. poprzez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie (błąd subsumpcji) przejawiające się uznaniem, iż jazda bez zalogowanej w tachografie karty kierowcy, jest deliktem karanym w oparciu o ten właśnie przepis,
5. art. 7, art. 77 §1, art. 107 §3 K.p.a. poprzez nieobiektywną ocenę materiału dowodowego zebranego w sprawie, obrazującego rzekome zaistnienie deliktów administracyjnych w zakresie norm regulujących minimalny wymiar przerw i odpoczynków kierowców jak i maksymalny czas prowadzenia pojazdu.
Sytuacja skutecznego zakwestionowania legalności nałożonej kary, choćby za jedno z naruszeń zaklasyfikowanych w załączniku nr 3 do u.t.d. jako PN - poważne naruszenie, BPN - bardzo poważne naruszenie, NN - najpoważniejsze naruszenie, rzutuje w obecnym stanie prawnym na wynik sprawy, rozpatrywany jako możliwość dalszego wykonywania działalności, choć nie musi przesądzać o zmniejszeniu ogólnej wysokości sankcji. Wszystkie bowiem naruszenia, którym przypisano jakąkolwiek kategorię (wagę) z trzech tu wymienionych, mogą zadecydować o wszczęciu wobec przewoźnika postępowania w sprawie oceny wymogu dobrej reputacji.
Dalej skarżąca oceniła, że wobec obniżenia sumy kary pieniężnej za stwierdzone naruszenia do 25 000 zł nie jest w stanie dociec, czy ukarane zostały wszelkie stwierdzone podczas kontroli naruszenia prawa a obniżenie łącznie nałożonej kary było "proporcjonalne" dla każdego z nich, czy też ukarane zostały jedynie wybrane delikty, za które nałożono łączną karę równą kwocie 25 000 zł. W konsekwencji nie wie, które naruszenia stwierdzone w toku kontroli podlegają ukaraniu - które natomiast mimo ich stwierdzenia nie spowodowały nałożenia sankcji.
W toku działalności skarżącej nie dochodzi do naruszenia obowiązku określonego w art. 8 ust. 8 rozporządzenia 561/2004, polegającego na organizowaniu powrotów kierowców do bazy firmy w każdym okresie 4 tygodni. Skarżąca wskazywała, na potwierdzenie swoich słów, na fakt posiadania busów osobowych którymi wykonujący na jej rzecz przejazdy kierowcy dowożeni są do bazy firmy, dostarczając ich dokumenty rejestracyjne. Skarżąca podkreśliła, że wbrew żądaniu organu I instancji nie może jednak przedstawić kart drogowych dokumentujących wykonywanie przejazdów tymi busami rachunków za zakwaterowanie w czasie odpoczynku i innych dokumentów związanych z dostępnymi lokalami. Prawo nie określa obowiązku prowadzenia kart drogowych dokumentujących wykonywanie tego typu przejazdów. Nadto kierowcy po powrocie do bazy korzystają z własnych, wynajętych prywatnie mieszkań, zatem skarżąca nie może dysponować tego typu rachunkami.
Następnie spółka wskazała, że sprzedaż czterech pojazdów (o nr rej. [...] we wrześniu 2022 r., o nr rej. [...] i nr rej. [...] – w październiku 2022 r. oraz o nr rej. [...] w styczniu 2023 r.) nastąpiła w okresie wcześniejszym niż rok objęty kontrolą. W konsekwencji więc nałożenie sankcji stanowiącej ich następstwo, narusza art. 70 ust. 1 oraz ust. 1b u.t.d. jak również art. 49 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. ustawy Prawo przedsiębiorców. Organ nałożył sankcje za stany faktyczne, których nie mógł skontrolować w oparciu o doręczone stronie upoważnienie.
Następnie skarżąca oceniła, że przypadek jazdy bez zalogowanej w tachografie karty kierowcy, dotyczący kierowcy V. K., nie może być traktowany – jak ocenił organ I instancji – jako delikt 6.2.1 załącznika nr 3 do u.t.d. (kara 5 000 zł). W wariancie w którym kierowca od początku nie umieszcza karty w tachografie organy powinny skorzystać z normy lp. 6.3.19 tego załącznika (kara 2 000 zł).
Decyzją z 21 lutego 2025 r. nr [...] Główny Inspektor Transportu Drogowego, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572, dalej także jako K.p.a.) – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
1.
Odnośnie naruszenia przepisów lp. 5.11. załącznika nr 3 do u.t.d. organ ocenił, że doszło do naruszenia maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy. Kara pieniężna za naruszenia sankcjonowane na podstawie lp. 5.11 załącznika nr 3 do u.t.d. wyniosła w sprawie 1 900 zł.
Zgodnie z art. 4 lit. d rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 (Dz.U.UE.L.2006.102.1 z dnia 2006.04.11, dalej jako rozporządzenie 561/2006) przerwa oznacza okres, w którym kierowca nie może prowadzić pojazdu ani wykonywać żadnej innej pracy, wykorzystywany wyłącznie do wypoczynku.
W myśl przepisów z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 561/2006, po okresie prowadzenia pojazdu trwającym cztery i pół godziny kierowcy przysługuje ciągła przerwa trwająca co najmniej czterdzieści pięć minut, chyba że kierowca rozpoczyna okres odpoczynku. Przerwę tę może zastąpić przerwa długości co najmniej 15 minut, po której nastąpi przerwa długości co najmniej 30 minut, rozłożone w czasie w taki sposób, aby zachować zgodność z przepisami akapitu pierwszego. W przypadku pracy w załodze kilkuosobowej kierowca może wykorzystać przerwę trwającą 45 minut w pojeździe kierowanym przez innego kierowcę, pod warunkiem że kierowca, który ma przerwę, nie jest zaangażowany w pomoc kierowcy prowadzącemu pojazd.
Ponowna analiza danych cyfrowych zawartych na karcie kierowcy wykazała, że kierowca:
. K. M. 12.01.2024 r. przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy, o 5 minut. Kierowca prowadził pojazd przez 4 godziny i 35 minut w okresie od godziny 13:55 do godziny 19:13.
Przedsiębiorca w toku kontroli okazał wydruk z urządzenia rejestrującego z dnia 12.01.2024 r. Organ ocenił, że wydruk nie spełnia wymagań określonych w art. 12 rozporządzenia 561/2006, bowiem nie jest opisany przez kierowcę, wraz z podaniem przyczyn odstąpienia od przestrzegania przepisów czasu pracy. Kara pieniężna za to naruszenie wynosi 100 złotych.
. D. P. 27.01.2024 r. przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy, o 22 minuty. Kierowca prowadził pojazd przez 4 godziny i 52 minuty w okresie od godziny 06:18 do godziny 13:06. Kara pieniężna za powyższe wynosi 100 złotych;
. N. I. 08.02.2024 r. przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o 4 minuty. Kierowca prowadził pojazd przez 4 godziny i 34 minuty w okresie od godziny 20:53 do godziny 02:51 dnia 08.02.2024 r. Przedsiębiorca w toku kontroli okazał wydruk z urządzenia rejestrującego z dnia 08.02.2024 r. wskazujący powód odstąpienia od przestrzegania przepisów czasu pracy na korki oraz pełne parkingi. Organ ocenił, że podane przez kierowcę powody nie stanowią przesłanki do zastosowania art. 12 rozporządzenia 561/2006, bowiem świadczą o niewłaściwym zaplanowaniu zadania transportowego. Kara pieniężna za powyższe wynosi 100 złotych;
. G. E. 09.02.2024 r. przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy, o 32 minuty. Kierowca prowadził pojazd przez 5 godzin i 2 minuty w okresie od godziny 20:25 do godziny 01:31 dnia 10.02.2024 r. Przedsiębiorca okazał podczas kontroli wydruk z urządzenia rejestrującego z dnia 09.02.2024 r. wskazującego brak miejsca na wymianę karty kierowcy. Organ ocenił, że wskazany przez kierowcę powód nie stanowi okoliczności uzasadniającej zastosowanie art. 12 rozporządzenia 561/2006, bowiem dotyczy okoliczności właściwego zaplanowania zadania transportowego. Kara pieniężna za powyższe wynosi 250 złotych;
. T. M. 01.03.2024 r. przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o 2 minuty. Kierowca prowadził pojazd przez 4 godziny i 32 minuty w okresie od godziny 08:16 do godziny 15:20. Przedsiębiorca podczas kontroli okazał wydruk z urządzenia rejestrującego. Organ ocenił, że okazany wydruk jest z dnia 02.03.2024 r., a więc nie spełnia wymagań z art. 12 rozporządzenia 561/2006, bowiem nie został sporządzony niezwłocznie, najpóźniej po przybyciu do miejsca pozwalającego na postój. Kara pieniężna za powyższe wynosi 100 złotych;
. S. O. 01.03.2024 r. przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy, o 57 minut. Kierowca prowadził pojazd przez 5 godzin i 27 minut w okresie od godziny 11:08 do godziny 17:01. Kara pieniężna za powyższe wynosi 250 złotych;
. N.I. 11.03.2024 r. przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy, o 3 minuty. Kierowca prowadził pojazd przez 4 godziny i 33 minuty w okresie od godziny 13:58 do godziny 19:02. Przedsiębiorca okazał wydruk z urządzenia rejestrującego opisany - poszukiwanie parkingu. Organ ocenił, że wskazany przez kierowcę powód nie stanowi okoliczności uzasadniającej zastosowanie art. 12 rozporządzenia 561/2006, bowiem dotyczy okoliczności właściwego zaplanowania zadania transportowego. Kara pieniężna za powyższe wynosi 100 złotych;
. K.M. 26.03.2024 r. przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy, o 3 minuty. Kierowca prowadził pojazd przez 4 godziny i 33 minut w okresie od godziny 09:36 do godziny 15:46. Przedsiębiorca podczas kontroli okazał wydruk z urządzenia rejestrującego. Organ ocenił, że okazany wydruk nie zawiera opisu powodów odstąpienia od przestrzegania przepisów czasu pracy, tym samym nie spełnia wymagań zawartych w art. 12 rozporządzenia 561/2006. Kara pieniężna za powyższe wynosi 100 złotych;
. M. K. 26.03.2024 r. przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o 37 minut. Kierowca prowadził pojazd przez 5 godzin i 7 minut w okresie od godziny 09:38 do godziny 15:17. Przedsiębiorca okazał wydruk z urządzenia rejestrującego opisany - dojazd do parkingu. Organ ocenił, że wskazany przez kierowcę powód nie stanowi okoliczności uzasadniającej zastosowanie art. 12 rozporządzenia 561/2006, bowiem dotyczy okoliczności właściwego zaplanowania zadania transportowego. Kara pieniężna za powyższe wynosi 100 złotych;
. K. V. 28.03.2024 r. przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy, o 2 godziny i 19 minut. Kierowca prowadził pojazd przez 6 godzin i 49 minut w okresie od godziny 17:40 do godziny 00:53 dnia 29.03.2024 r. Kara pieniężna za powyższe wynosi 700 złotych.
Organ przy każdym z naruszeń zaznaczał, że przedsiębiorca podczas kontroli nie okazał dokumentu (wykresówki/wydruku/karty dziennej), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków względnie wyjaśniał, dlaczego nie uznał okazanych dokumentów.
2.
Odnośnie naruszenia przepisów lp. 5.2 załącznika nr 3 do u.t.d. organ ocenił, że doszło do przekroczenie dziennego czasu prowadzenia pojazdu powyżej 10 godzin w sytuacji, gdy jego wydłużenie w danym tygodniu było dozwolone: 1) o czas do mniej niż 1 godziny; 2) o czas od 1 godziny do mniej niż 2 godzin; 3) za każdą rozpoczętą godzinę od 2 godzin. Organ utrzymał karę pieniężną nałożoną na skarżącą, w łącznej wysokości 2 850 zł.
Zgodnie z art. 4 lit. k rozporządzenia 561/2006, dzienny czas prowadzenia pojazdu, oznacza łączny czas prowadzenia pojazdu od zakończenia jednego dziennego okresu odpoczynku do rozpoczęcia następnego dziennego okresu odpoczynku lub pomiędzy dziennym okresem odpoczynku a tygodniowym okresem odpoczynku.
W myśl art. 6 ust. 1 rozporządzenia 561/2006, dzienny czas prowadzenia pojazdu nie może przekroczyć 9 godzin. Jednakże dzienny czas prowadzenia pojazdu może zostać przedłużony do nie więcej niż 10 godzin nie częściej niż dwa razy w tygodniu.
Stosownie do art. 1 decyzji wykonawczej Komisji Europejskiej z dnia 07 czerwca 2011 r. w sprawie obliczania dziennego czasu prowadzenia pojazdu zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 561/2006, nie naruszając przepisów art. 4 tego rozporządzenia zalecane podejście wyłącznie dla potrzeb obliczenia dziennego okresu prowadzenia pojazdu, w sytuacji gdy kierowca nie wykorzystał w całości okresów dziennego odpoczynku wymaganych zgodnie z przepisami rozporządzenia nr (WE) 561/2006 jest następujące: obliczanie dziennego okresu prowadzenia pojazdu kończy się wraz z początkiem nieprzerwanego okresu odpoczynku trwającego co najmniej 7 godzin. Obliczanie kolejnego dziennego okresu prowadzenia pojazdu zaczyna się po upływie tego nieprzerwanego okresu odpoczynku trwającego co najmniej 7 godzin.
Ponowna analiza danych cyfrowych zawartych na karcie kierowcy wykazała, że kierowca:
. N. I. w okresie od godz. 08:25 dnia 03.01.2024 r. do godz. 01:12 dnia 04.01.2024 r. prowadził pojazd łącznie 10 godzin i 25 minut, przekraczając normę dziennego czasu o 25 minut. Kara pieniężna za powyższe wynosi 100 złotych;
. K.V. w okresie od godz. 09:59 dnia 16.01.2024 r. do godz. 09:33 dnia 17.01.2024 r. prowadził pojazd łącznie 11 godzin i 11 minut, przekraczając normę dziennego czasu o 1 godzinę i 11 minut. Kara pieniężna za powyższe wynosi 200 złotych;
. S.C. w okresie od godz. 08:13 do godz. 20:14 dnia 17.01.2024 r. prowadził pojazd łącznie 10 godzin i 9 minut, przekraczając normę dziennego czasu o 9 minut. Kara pieniężna za powyższe wynosi 100 złotych;
. K. V. w okresie od godz. 05:31 do godz. 21:25 dnia 19.01.2024 r. prowadził pojazd łącznie 12 godzin i 7 minut, przekraczając normę dziennego czasu o 2 godziny i 7 minut. Kara pieniężna za powyższe wynosi 250 złotych;
. Z. E. w okresie od godz. 08:05 do godz. 21:48 dnia 23.01.2024 r. prowadził pojazd łącznie 10 godzin i 13 minut, przekraczając normę dziennego czasu o 13 minut. Kara pieniężna za powyższe wynosi 100 złotych;
. S. C. w okresie od godz. 08:25 dnia 03.01.2024 r. do godz. 01:12 dnia 04.01.2024 r. prowadził pojazd łącznie 15 godzin i 11 minut, przekraczając normę dziennego czasu o 5 godzin i 11 minut. Kara pieniężna za powyższe wynosi 1 000 złotych;
. S.O. w okresie od godz. 03:05 do godz. 17:01 dnia 01.03.2024 r. prowadził pojazd łącznie 10 godzin i 22 minuty, przekraczając normę dziennego czasu o 22 minuty. Kara pieniężna za powyższe wynosi 100 złotych;
. K. V. w okresie od godz. 07:05 dnia 28.03.2024 r. do godz. 07:54 dnia 29.03.2024 r. prowadził pojazd łącznie 15 godzin i 36 minut, przekraczając normę dziennego czasu o 5 godzin i 36 minut. Kara pieniężna za powyższe wynosi 1 000 złotych.
Organ przy każdym z naruszeń zaznaczył, że przedsiębiorca podczas kontroli nie okazał dokumentu (wykresówki/wydruku/karty dziennej), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków.
3.
Odnośnie naruszenia przepisu lp. 5.4.1 załącznika nr 3 do u.t.d. organ ocenił, że doszło do przekroczeniu maksymalnego dwutygodniowego czasu prowadzenia pojazdu o czas do mniej niż 10 godzin, sankcjonowane karą pieniężną 250 zł.
W myśl art. 4 lit. i) rozporządzenia 561/2006 "tydzień" oznacza okres od godz. 00.00 w poniedziałek do godz. 24.00 w niedzielę. Zgodnie zaś z art. 4 lit. j) tego rozporządzenia, "czas prowadzenia pojazdu" oznacza czas trwania czynności prowadzenia pojazdu zarejestrowany: automatycznie lub półautomatycznie przez urządzenia rejestrujące, ręcznie. W myśl art. 6 ust. 3 tego rozporządzenia, łączny czas prowadzenia pojazdu w ciągu kolejnych dwóch tygodni nie może przekroczyć 90 godzin.
Ponowna analiza danych cyfrowych zawarty na karcie kierowcy M. S. wykazała, iż kierowca w "dwutygodniowym okresie rozliczeniowym" od godz. 00:00 dnia 22.01.2024 r. do godz. 23:59 dnia 04.02.2024 r. przekroczył całkowity czas prowadzenia pojazdu o 54 minuty, prowadząc pojazd przez 90 godzin i 54 minuty. Przedsiębiorca podczas kontroli nie okazał dokumentu (wykresówki/ wydruku/karty dziennej), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia, wymaganych przerw lub odpoczynków.
4.
Odnośnie naruszenia przepisu lp. 5.5 załącznika nr 3 do u.t.d. organ ocenił, że doszło do skrócenia regularnego okresu odpoczynku dziennego 1) o czas do 1 godziny; 2) o czas powyżej 1 godziny do 2 godzin i 30 minut; 3) za każdą rozpoczętą godzinę powyżej 2 godzin i 30 minut. Organ utrzymał nałożoną na skarżącą karę pieniężną w wysokości 1 200 zł.
Zgodnie z art. 8 ust. 1-5 i ust. 8 rozporządzenia 561/2006, kierowca korzysta z dziennego i tygodniowego okresu odpoczynku. W każdym 24-godzinnym okresie po upływie poprzedniego dziennego okresu odpoczynku lub tygodniowego okresu odpoczynku kierowca musi wykorzystać kolejny dzienny okres odpoczynku. Jeśli część dziennego okresu odpoczynku zawarta w 24 godzinnym okresie wynosi co najmniej 9 godzin, ale mniej niż 11 godzin, wówczas ten dzienny okres odpoczynku uznaje się za skrócony dzienny okres odpoczynku. Dzienny okres odpoczynku może zostać przedłużony do rozmiarów regularnego lub skróconego tygodniowego okresu odpoczynku. Kierowca może mieć najwyżej trzy skrócone dzienne okresy odpoczynku pomiędzy dwoma tygodniowymi okresami odpoczynku.
Stosownie do art. 4 lit g) "dzienny okres odpoczynku" oznacza dzienny okres, w którym kierowca może swobodnie dysponować swoim czasem i obejmuje "regularny dzienny okres odpoczynku" lub "skrócony dzienny okres odpoczynku":
- "regularny dzienny okres odpoczynku" oznacza nieprzerwany odpoczynek trwający co najmniej 11 godzin. Alternatywnie, regularny dzienny okres odpoczynku można wykorzystać w dwóch częściach, z których pierwsza musi nieprzerwanie trwać co najmniej 3 godziny a druga co najmniej 9 godzin,
- "skrócony dzienny okres odpoczynku" oznacza nieprzerwany odpoczynek trwający co najmniej 9 godzin, ale krócej niż 11 godzin.
Ponowna analiza danych cyfrowych zawartych na karcie kierowcy wykazała, że kierowca:
. S. N. w dniu 19.01.2024 r. o godz. 05:45 rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać minimum 11-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym odebrał 10 godzin i 52 minuty, od godz. 18:14 dnia 19.01.2024 r. do godz. 05:06 dnia 20.01.2024 r., skracając dzienny czas odpoczynku o 8 minut. Kara pieniężna za to naruszenie wynosi 100 złotych;
. N. I. w dniu 08.02.2024 r. o godz. 14:04 rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać minimum 11-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym odebrał 9 godzin i 3 minuty, od godz. 02:51 do godz. 11:54 dnia 09.02.2024 r., skracając dzienny czas odpoczynku o 1 godzinę i 57 minut. Kara pieniężna za to naruszenie wynosi 100 złotych;
. B. D. w dniu 15.02.2024 r. o godz. 05:21 rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać minimum 11-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym odebrał 10 godzin i 52 minuty, od godz. 18:14 dnia 19.01.2024 r. do godz. 05:06 dnia 20.01.2024 r., skracając dzienny czas odpoczynku o 8 minut. Kara pieniężna za to naruszenie wynosi 100 złotych;
. D.P. w dniu 22.02.2024 r. o godz. 03:11 rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać minimum 11-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym odebrał 9 godzin i 41 minut, od godz. 17:30 dnia 22.02.2024 r. do godz. 03:11 dnia 23.02.2024 r., skracając dzienny czas odpoczynku o 1 godzinę i 19 minut. Przedsiębiorca w toku kontroli okazał wydruk z urządzenia rejestrującego, opisany - przestawienie auta z powodu zamknięcia parkingu. Organ ocenił, że podany przez kierowcę powód odstąpienia od przestrzegania przepisów czasu pracy dotyczy niewłaściwie zaplanowanych zadań transportowych, przez co nie znajdzie zastosowania w tym przypadku art. 12 rozporządzenia 561/2006. Kara pieniężna za to naruszenie wynosi 200 złotych;
. N. K. w dniu 07.03.2024 r. o godz. 05:37 rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać minimum 11-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym odebrał 9 godzin i 32 minuty, od godz. 18:35 dnia 07.03.2024 r. do godz. 04:07 dnia 08.03.2024 r., skracając dzienny czas odpoczynku o 1 godzinę i 28 minut. Kara pieniężna za to naruszenie wynosi 200 złotych;
. K. V. w dniu 14.03.2024 r. o godz. 02:17 rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 11-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym odebrał 10 godzin i 9 minut, od godz. 16:08 dnia 14.03.2024 r. do godz. 02:17 dnia 15.03.2024 r., skracając dzienny czas odpoczynku o 51 minut. Przedsiębiorca podczas kontroli okazał wydruk z urządzenia rejestrującego opisany - przekroczenie czasu pracy z powodu długiego załadunku. Organ ocenił, że opisany powód odstąpienia od przestrzegania przepisów czasu pracy dotyczy zapewnienia właściwej logistyki, przez co nie znajdzie zastosowania w tym przypadku art. 12 rozporządzenia 561/2006. Kara pieniężna za to naruszenie wynosi 100 złotych;
. N. I. w dniu 14.03.2024 r. o godz. 07:21 rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać minimum 11-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym odebrał 9 godzin i 1 minutę, od godz. 20:51 dnia 14.03.2024 r. do godz. 05:52 dnia 15.03.2024 r., skracając dzienny czas odpoczynku o 1 godzinę i 59 minut. Przedsiębiorca okazał wydruk z urządzenia rejestrującego opisany - poruszenie pojazdu na polecenie służb. Organ ocenił, że skarżąca nie uprawdopodobniła tej okoliczności, nie skonkretyzowała na polecenie jakich służb nastąpiła konieczność przeparkowania samochodu; czy okoliczność poruszenia samochodu była spowodowana niewłaściwym zaparkowaniem pojazdu; samo wskazanie okoliczności odstąpienia od przestrzegania przepisów czasu pracy niemające oparcia w zgromadzonym materiale dowodowym nie powoduje bezwarunkowego zastosowania przez organ art. 12 rozporządzenia 561/2006. Kara pieniężna za to naruszenie wynosi 200 złotych;
. N. I. w dniu 15.03.2024 r. o godz. 05:52 rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać minimum 11-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym odebrał 9 godzin i 14 minut, od godz. 18:11 dnia 15.03.2024 r. do godz. 03:25 dnia 16.03.2024 r., skracając dzienny czas odpoczynku o 1 godzinę i 46 minut. Kara pieniężna za to naruszenie wynosi 200 złotych.
Organ przy każdym z naruszeń zaznaczał, że przedsiębiorca podczas kontroli nie okazał dokumentu (wykresówki/wydruku/karty dziennej), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków względnie wyjaśniał, dlaczego nie uznał okazanych dokumentów.
5.
Odnośnie naruszenia przepisu lp. 5.6 załącznika nr 3 do u.t.d. organ ocenił, że nie został spełniony wymóg dzielonego okresu odpoczynku; 1) skrócenie drugiej części odpoczynku dzielonego o czas do 1 godziny; 2) skrócenie drugiej części odpoczynku dzielonego o czas powyżej 1 godziny do 2 godzin; 3) za każdą rozpoczętą godzinę powyżej 2 godzin. Organ wyższego stopnia nałożył na skarżącą łączną karę 1 300 zł.
Organ powtórzył brzmienie art. art. 4 lit. f i g rozporządzenia 561/2006 dotyczące definicji legalnej odpoczynku i definicji legalnej dziennego okresu odpoczynku – obejmującej "regularny dzienny okres odpoczynku" lub "skrócony dzienny okres odpoczynku". Wskazał, że konsekwencją powyższych rozwiązań jest treść lp. 5.6 załącznika nr 3 do u.t.d., który niespełnienie wymogu dzielonego dziennego okresu odpoczynku: 1) skrócenie drugiej części odpoczynku dzielonego o czas do 1 godziny, sankcjonuje karą pieniężną w wysokości 100 zł; 2) skrócenie drugiej części odpoczynku dzielonego o czas powyżej 1 godziny do 2 godzin sankcjonuje karą pieniężną w wysokości 200 zł; 3) za każdą rozpoczętą godzinę powyżej 2 godzin sankcjonuje karą pieniężną w wysokości 350 zł.
Ponowna analiza danych cyfrowych zawartych na karcie kierowcy wykazała, że kierowca:
. P. R. o godz. 13:34 w dniu 22.01.2024 r. rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w dwóch częściach, co najmniej 3 godziny i co najmniej 9 godzin. W okresie tym odebrał drugą część odpoczynku o długości 5 godzin, tj. od godziny 08:34 do godziny 13:34 dnia 23.01.2024 r., skracając dzienny czas odpoczynku 4 godziny. Kara pieniężna za to naruszenie wynosi 700 zł;
. K.M. o godz. 06:16 w dniu 02.02.2024 r. rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w dwóch częściach, co najmniej 3 godziny i co najmniej 9 godzin. W okresie tym odebrał drugą część odpoczynku o długości 8 godzin i 44 minut, skracając dzienny czas odpoczynku 16 minut. Przedsiębiorca w toku kontroli okazał wydruk z urządzenia rejestrującego, ale organ ocenił, że z powodu braku wskazania powodów odstępstwa od przestrzegania przepisów czasu pracy nie zostały spełnione wymagania zawarte w art. 12 rozporządzenia 561/2006. Kara pieniężna za to naruszenie wynosi 100 zł;
. B. D. o godz. 06:13 w dniu 01.03.2024 r. rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w dwóch częściach, co najmniej 3 godziny i co najmniej 9 godzin. W okresie tym odebrał drugą część odpoczynku o długości 8 godzin i 50 minut, skracając dzienny czas odpoczynku o 10 minut. Kara pieniężna za to naruszenie wynosi 100 zł;
. M. N. o godz. 06:33 w dniu 06.03.2024 r. rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w dwóch częściach, co najmniej 3 godziny i co najmniej 9 godzin. W okresie tym odebrał drugą część odpoczynku, o długości 8 godzin i 55 minut, tj. od godziny 21:38 dnia 06.03.2024 r. do godziny 06:33 dnia 07.03.2024 r., skracając dzienny czas odpoczynku o 5 minut. Kara pieniężna za to naruszenie wynosi 100 zł;
. C. H. o godz. 03:39 w dniu 21.03.2024 r. rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w dwóch częściach, co najmniej 3 godziny i co najmniej 9 godzin. W okresie tym odebrał drugą część odpoczynku o długości 8 godzin i 6 minut, tj. od godziny 19:33 dnia 21.03.2024 r. do godziny 03:39 dnia 22.03.2024 r., skracając dzienny czas odpoczynku o 54 minuty. Przedsiębiorca w toku kontroli okazał wydruk z urządzenia rejestrującego opisany - towar nie gotowy. Organ odwoławczy ocenił, iż niewłaściwe wykonywanie zadań logistycznych nie stanowi przesłanki odstąpienia od przestrzegania przepisów czasu pracy. Kara pieniężna za to naruszenie to 100 zł;
. C.H. o godz. 04:54 w dniu 22.03.2024 r. rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać nieprzerwany odpoczynek dzienny w dwóch częściach, co najmniej 3 godziny i co najmniej 9 godzin. W okresie tym odebrał drugą część odpoczynku, o długości 7 godzin i 40 minut, tj. od godziny 21:14 dnia 222.03.2024 r. do godziny 04:54 dnia 23.03.2024 r., skracając dzienny czas odpoczynku o 1 godzinę i 20 minut. Przedsiębiorca w toku kontroli okazał wydruk z urządzenia rejestrującego, opisany - oczekiwanie na załadowanie pojazdu. Organ odwoławczy ocenił, że niewłaściwe wykonywanie zadań logistycznych nie stanowi przesłanki odstąpienia od przestrzegania przepisów czasu pracy. Kara pieniężna za to naruszenie wynosi 200 zł.
Organ przy każdym z naruszeń zaznaczał, że przedsiębiorca podczas kontroli nie okazał dokumentu (wykresówki/wydruku/karty dziennej), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków względnie wyjaśniał, dlaczego nie uznał okazanych dokumentów.
6.
Odnośnie naruszenia przepisu lp. 5.7 załącznika nr 3 do u.t.d. organ ocenił, że doszło do skrócenia wymaganego skróconego okresu odpoczynku dziennego. Organ utrzymał nałożoną na skarżącą karę pieniężną w łącznej wysokości 10 750 zł.
Organ powtórzył, że zgodnie z art. 8 ust. 1-5 i ust. 8 rozporządzenia 561/2006 kierowca korzysta z dziennego i tygodniowego okresu odpoczynku. W każdym 24-godzinnym okresie po upływie poprzedniego dziennego okresu odpoczynku lub tygodniowego okresu odpoczynku kierowca musi wykorzystać kolejny dzienny okres odpoczynku. Jeśli część dziennego okresu odpoczynku zawarta w 24 godzinnym okresie wynosi co najmniej 9 godzin, ale mniej niż 11 godzin, wówczas ten dzienny okres odpoczynku uznaje się za skrócony dzienny okres odpoczynku. Dzienny okres odpoczynku może zostać przedłużony do rozmiarów regularnego lub skróconego tygodniowego okresu odpoczynku. Kierowca może mieć najwyżej trzy skrócone dzienne okresy odpoczynku pomiędzy dwoma tygodniowymi okresami odpoczynku.
W myśl ust. 5 tego artykułu, na zasadzie odstępstwa od przepisów ust. 2, w ciągu 30 godzin od zakończenia dziennego lub tygodniowego okresu odpoczynku, kierowca należący do kilkuosobowej załogi musi skorzystać z kolejnego dziennego okresu odpoczynku trwającego co najmniej 9 godzin.
Regularne tygodniowe okresy odpoczynku oraz dowolny tygodniowy okres odpoczynku trwający ponad 45 godzin wykorzystywany jako rekompensata za wcześniejsze skrócone tygodniowe okresy odpoczynku nie mogą być wykorzystywane w pojeździe. Muszą one być wykorzystane w odpowiednim dla każdej płci miejscu zakwaterowania wyposażonym w odpowiednią infrastrukturę noclegową i sanitarną.
Konsekwencją powyższych rozwiązań jest treść lp. 5.7 załącznika nr 3 do u.t.d., który sankcjonuje skrócenie dziennego czasu odpoczynku: 1) o czas do jednej godziny karą pieniężną w wysokości 150 złotych; 2) o czas powyżej 1 godziny do 2 godzin karą pieniężną w wysokości 350 złotych 3) za każdą rozpoczętą godzinę powyżej 2 godzin karą pieniężną w wysokości 550 złotych.
Ponowna analiza danych cyfrowych zawartych na karcie kierowcy wykazała, że kierowca:
. N. I. w dniu 03.01.2024 r. o godz. 08:25 rozpoczął 24 godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać co najmniej 9 godzin nieprzerwanego odpoczynku. Najdłuższy odpoczynek odebrał od godz. 01:12 do godz. 08:25 dnia 04.01.2024 r., tj. w wymiarze 7 godz. i 13 minut, skracając 9-godzinny okres wymaganego odpoczynku o 1 godzinę i 47 minut. Kara pieniężna za to naruszenie wynosi 350 zł;
. M. L. w dniu 05.01.2024 r. o godz. 06:16 rozpoczął 24 godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać co najmniej 9 godzin nieprzerwanego odpoczynku. Najdłuższy odpoczynek odebrał od godz. 21:28 dnia 05.01.2024 r. do godz. 06:16 dnia 06.01.2024 r., tj. w wymiarze 8 godz. i 48 minut, skracając 9-godzinny okres wymaganego odpoczynku o 12 minut. Kara pieniężna za to naruszenie wynosi 150 zł;
. C. N. w dniu 08.01.2024 r. o godz. 7:04 rozpoczął 24 godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać co najmniej 9 godzin nieprzerwanego odpoczynku. Najdłuższy odpoczynek odebrał od godz. 22:43 dnia 08.01.2024 r. do godz. 07:04 dnia 09.01.2024 r., tj. w wymiarze 8 godz. i 21 minut, skracając 9-godzinny okresu wymaganego odpoczynku o 39 minut. Przedsiębiorca okazał podczas kontroli wydruk z urządzenia rejestrującego sporządzony 24.01.2024 r. Organ ocenił, że kierowca nie sporządził tego wydruku niezwłocznie po powstaniu naruszenie, czym nie wypełnił przesłanek z art. 12 rozporządzenia 561/2006 uzasadniających odstąpienie od przestrzegania przepisów czasu pracy. Kara pieniężna za to naruszenie wynosi 150 zł;
. K. M. w dniu 10.01.2024 r. o godz. 05:39 rozpoczął 24 godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać co najmniej 9 godzin nieprzerwanego odpoczynku. Najdłuższy odpoczynek odebrał od godz. 21:14 dnia 10.01.2024 r. do godz. 05:39 dnia 11.01.2024 r., tj. w wymiarze 8 godz. i 25 minut, skracając 9-godzinny okres wymaganego odpoczynku o 35 minut. Kara pieniężna za to naruszenie to 150 zł;
. Z.E. w dniu 17.01.2024 r. o godz. 05:36 rozpoczął 24 godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać co najmniej 9 godzin nieprzerwanego odpoczynku. Najdłuższy odpoczynek odebrał od godz. 20:49 dnia 17.01.2024 r. do godz. 05:36 dnia 18.01.2024 r., tj. w wymiarze 8 godz. i 47 minut, skracając 9-godzinny okres wymaganego odpoczynku o 13 minut. Kara pieniężna za to naruszenie to 150 zł;
. D. T. w dniu 17.01.2024 r. o godz. 06:35 rozpoczął 24 godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać co najmniej 9 godzin nieprzerwanego odpoczynku. Najdłuższy odpoczynek odebrał od godz. 21:34 dnia 17.01.2024 r. do godz. 02:26 dnia 18.01.2024 r., tj. w wymiarze 4 godz. i 52 minuty, skracając 9-godzinny okres wymaganego odpoczynku o 4 godziny i 8 minut. Kara pieniężna za to naruszenie to 1 650 zł;
. K. V. w dniu 19.01.2024 r. o godz. 05:30 rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać co najmniej 9 godzin nieprzerwanego odpoczynku. Najdłuższy odpoczynek odebrał od godz. 21:25 dnia 19.01.2024 r. do godz. 05:30 dnia 20.01.2024 r., tj. w wymiarze 8 godz. i 5 minut, skracając okres wymaganego odpoczynku o 55 minut.
Przedsiębiorca w toku postępowania okazał wydruk z urządzenia rejestrującego opisany - dojazd do bazy na weekend. Organ ocenił, że niewłaściwe planowanie zadania transportowego nie może skutkować zastosowaniem art. 12 rozporządzenia 561/2006 dotyczącego odstąpienia od przestrzegania przepisów czasu pracy. Kara pieniężna za to naruszenie wynosi 150 zł;
. N. I. w dniu 23.01.2024 r. o godz. 07:37 rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać co najmniej 9 godzin nieprzerwanego odpoczynku. Najdłuższy odpoczynek odebrał od godz. 22:42 dnia 23.01.2024 r. do godz. 07:37 dnia 24.01.2024 r., tj. w wymiarze 8 godz. i 55 minut, skracając 9-godzinny okres wymaganego odpoczynku o 5 minut. Przedsiębiorca w toku kontroli okazał wydruk z urządzenia rejestrującego opisany - problemy z wpisem kraju zakończenia. Organ odwoławczy ocenił, że podana przyczyna nie stanowi okoliczności wyłączającej odpowiedzialność przedsiębiorcy za ww. naruszenie. Kara pieniężna za to naruszenie wynosi 150 zł;
. S. C. w dniu 24.01.2024 r. o godz. 07:47 rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać co najmniej 9 godzin nieprzerwanego odpoczynku. Najdłuższy odpoczynek odebrał od godz. 19:26 dnia 24.01.2024 r. do godz. 01:40 dnia 25.01.2024 r., tj. w wymiarze 6 godz. i 14 minut, skracając 9-godzinny okres wymaganego odpoczynku o 2 godziny i 46 minut. Kara pieniężna za to naruszenie wynosi 550 zł;
. K. M. w dniu 24.01.2024 r. o godz. 06:13 rozpoczął 24 godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać co najmniej 9 godzin nieprzerwanego odpoczynku. Najdłuższy odpoczynek odebrał od godz. 21:20 dnia 24.01.2024 r. do godz. 06:13 dnia 25.01.2024 r., tj. w wymiarze 8 godz. i 53 minuty, skracając 9-godzinny okres wymaganego odpoczynku o 7 minut. Przedsiębiorca w toku kontroli okazał wydruk z urządzenia rejestrującego, jednakże nie zawierający opisu przyczyn naruszenia przepisów czasu pracy. Organ ocenił, że z uwagi na powyższe nie zastosowano art. 12 rozporządzenia 561/2006. Kara pieniężna za to naruszenie to 150 zł;
. K. V. w dniu 29.01.2024 r. o godz. 04:01 rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać co najmniej 9 godzin nieprzerwanego odpoczynku. Najdłuższy odpoczynek odebrał od godz. 19:41 dnia 29.01.2024 r. do godz. 04:01 dnia 30.01.2024 r., tj. w wymiarze 8 godz. i 20 minut, skracając 9-godzinny okres wymaganego odpoczynku o 40 minut. Przedsiębiorca w toku kontroli okazał wydruk z urządzenia rejestrującego opisany - przekroczenie czasu pracy z powodu długiego załadunku. Organ odwoławczy ocenił, że niewłaściwe planowanie zadań logistycznych nie pozwala zastosować art. 12 rozporządzenia 561/2006. Kara pieniężna za to naruszenie wynosi 150 zł;
. M. T. w dniu 01.02.2024 r. o godz. 09:54 rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać co najmniej 9 godzin nieprzerwanego odpoczynku. Najdłuższy odpoczynek odebrał od godz. 01:05 dnia 02.02.2024 r. do godz. 09:49 dnia 02.02.2024 r., tj. w wymiarze 8 godz. i 44 minuty, skracając 9-godzinny okres wymaganego odpoczynku o 16 minut. Kara pieniężna za to naruszenie wynosi 150 zł;
. K. M. w dniu 06.02.2024 r. o godz. 05:41 rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać co najmniej 9 godzin nieprzerwanego odpoczynku. Najdłuższy odpoczynek odebrał od godz. 20:46 dnia 06.02.2024 r. do godz. 05:41 dnia 07.02.2024 r., tj. w wymiarze 8 godz. i 55 minut, skracając okres wymaganego odpoczynku o 5 minut. Przedsiębiorca w toku kontroli okazał wydruk z urządzenia rejestrującego, ale niezawierający wskazania powodów odstąpienia od stosowania przepisów czasu pracy. Organ odwoławczy ocenił, że z uwagi na niespełnienie wymagań formalnych nie zastosował art. 12 rozporządzenia 561/2006. Kara pieniężna za to naruszenie wynosi 150 zł;
. Z. E. w dniu 06.02.2024 r. o godz. 06:29 rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać co najmniej 9 godzin nieprzerwanego odpoczynku. Najdłuższy odpoczynek odebrał od godz. 21:53 dnia 06.02.2024 r. do godz. 06:29 dnia 07.02.2024 r., tj. w wymiarze 8 godz. i 36 minut, skracając okres wymaganego odpoczynku o 24 minuty. Kara pieniężna za to naruszenie wynosi 150 zł;
. N.K. w dniu 07.02.2024 r. o godz. 12:47 rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać co najmniej 9 godzin nieprzerwanego odpoczynku. Najdłuższy odpoczynek odebrał od godz. 01:04 do godz. 05:42 dnia 08.02.2024 r., tj. w wymiarze 4 godz. i 38 minut, skracając okres wymaganego odpoczynku o 4 godziny i 22 minuty. Kara pieniężna za to naruszenie wynosi 1 650 zł;
. M. J. w dniu 07.02.2024 r. o godz. 06:14 rozpoczął 30 godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać co najmniej 9 godzin nieprzerwanego odpoczynku. Najdłuższy odpoczynek odebrał od godz. 03:23 do godz. 12:14 dnia 08.02.2024 r., tj. w wymiarze 8 godz. i 51 minut, skracając okres wymaganego odpoczynku o 9 minut. Kara pieniężna za to naruszenie wynosi 150 zł;
. D.T. w dniu 12.02.2024 r. o godz. 05:26 rozpoczął 30 godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać co najmniej 9 godzin nieprzerwanego odpoczynku. Najdłuższy odpoczynek odebrał od godz. 01:39 do godz. 06:57 dnia 13.02.2024 r., tj. w wymiarze 5 godz. i 18 minut, skracając okres wymaganego odpoczynku o 3 godziny i 42 minuty. Kara pieniężna za to naruszenie wynosi 1 100 zł;
. K. M. w dniu 13.02.2024 r. o godz. 05:49 rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać co najmniej 9 godzin nieprzerwanego odpoczynku. Najdłuższy odpoczynek odebrał od godz. 21:30 dnia 13.02.2024 r. do godz. 05:49 dnia 14.02.2024 r., tj. w wymiarze 8 godz. i 19 minut, skracając 9-godzinny okres wymaganego odpoczynku o 41 minut. Przedsiębiorca w toku kontroli okazał wydruk z urządzenia rejestrującego, jednakże nie zawierający opisu przyczyn odstąpienia od przestrzegania przepisów czasu pracy. Organ odwoławczy ocenił, że z uwagi na niespełnienie wymagań formalnych nie zastosował art. 12 rozporządzenia 561/2006. Kara pieniężna za to naruszenie wynosi 150 zł;
. M. T. w dniu 26.02.2024 r. o godz. 08:13 rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać co najmniej 9 godzin nieprzerwanego odpoczynku. Najdłuższy odpoczynek odebrał od godz. 11:39 do godz. 20:00 dnia 26.02.2024 r., tj. w wymiarze 8 godz. i 21 minut, skracając 9-godzinny okres wymaganego odpoczynku o 39 minut. Kara pieniężna za to naruszenie wynosi 150 zł;
. M.T. w dniu 29.02.2024 r. o godz. 08:14 rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać co najmniej 9 godzin nieprzerwanego odpoczynku. Najdłuższy odpoczynek odebrał od godz. 11:46 do godz. 20:20 dnia 29.02.2024 r., tj. w wymiarze 8 godz. i 34 minuty, skracając 9-godzinny okres wymaganego odpoczynku o 26 minut. Kara pieniężna za to naruszenie wynosi 150 zł;
. T.M. w dniu 01.03.2024 r. o godz. 05:44 rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać co najmniej 9 godzin nieprzerwanego odpoczynku. Najdłuższy odpoczynek odebrał od godz. 21:44 dnia 01.03.2024 r. do godz. 05:44 dnia 02.03.2024 r., tj. w wymiarze 8 godz., skracając 9-godzinny okres wymaganego odpoczynku o 1 godzinę. Przedsiębiorca w toku kontroli okazał wydruk z urządzenia rejestrującego opisany — dojazd do bezpiecznego miejsca parkingowego. Organ ocenił, że niewłaściwe planowanie zadania transportowego nie stanowi przesłanki zastosowania art. 12 rozporządzenia 561/2006. Kara pieniężna za to naruszenie wynosi 150 zł;
. C.N. w dniu 04.03.2024 r. o godz. 05:22 rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać co najmniej 9 godzin nieprzerwanego odpoczynku. Najdłuższy odpoczynek odebrał od godz. 21:39 dnia 04.03.2024 r. do godz. 05:22 dnia 05.03.2024 r., tj. w wymiarze 7 godz. i 43 minuty, skracając 9-godzinny okres wymaganego odpoczynku o 1 godzinę i 17 minut. Kara pieniężna za to naruszenie wynosi 350 zł;
. N. O. w dniu 04.03.2024 r. o godz. 06:56 rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać co najmniej 9 godzin nieprzerwanego odpoczynku. Najdłuższy odpoczynek odebrał od godz. 22:40 dnia 04.03.2024 r. do godz. 06:56 dnia 05.03.2024 r., tj. w wymiarze 8 godz. i 16 minut, skracając 9-godzinny okres wymaganego odpoczynku o 44 minuty. Kara pieniężna za to naruszenie to 150 zł;
. M. M. w dniu 12.03.2024 r. o godz. 07:51 rozpoczął 24 godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać co najmniej 9 godzin nieprzerwanego odpoczynku. W tym okresie rozliczeniowym najdłuższy odpoczynek odebrał od godz. 22:53 dnia 12.03.2024 r. do godz. 07:51 dnia 13.03.2024 r., tj. w wymiarze 8 godz. i 58 minut. Zatem do 9-godzinnego okresu wymaganego odpoczynku nastąpiło skrócenie o 2 minuty. Kara pieniężna za to naruszenie wynosi 150 zł;
. M.S. w dniu 13.03.2024 r. o godz. 06:54 rozpoczął 24 godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać co najmniej 9 godzin nieprzerwanego odpoczynku. Najdłuższy odpoczynek odebrał od godz. 22:25 dnia 13.03.2024 r. do godz. 06:54 dnia 14.03.2024 r., tj. w wymiarze 8 godz. i 29 minut, skracając 9-godzinny okres wymaganego odpoczynku o 31 minut. Kara pieniężna za to naruszenie to 150 zł;
. M. T. w dniu 13.03.2024 r. o godz. 20:18 rozpoczął 24 godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać co najmniej 9 godzin nieprzerwanego odpoczynku. Najdłuższy odpoczynek odebrał od godz. 12:14 do godz. 20:18 dnia 14.03.2024 r., tj. w wymiarze 8 godz. i 4 minuty, skracając 9-godzinny okres wymaganego odpoczynku o 56 minut. Kara pieniężna za to naruszenie wynosi 150 zł;
. C. H. w dniu 18.03.2024 r. o godz. 04:06 rozpoczął 24 godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać co najmniej 9 godzin nieprzerwanego odpoczynku. Najdłuższy odpoczynek odebrał od godz. 19:36 dnia 18.03.2024 r. do godz. 04:06 dnia 19.03.2024 r., tj. w wymiarze 8 godz. i 30 minut, skracając 9-godzinny okres wymaganego odpoczynku o 30 minut. Przedsiębiorca w toku kontroli okazał wydruk z urządzenia rejestrującego opisany - awaria wózka widłowego. Organ odwoławczy ocenił, że art. 12 rozporządzenia 561/2006 nie będzie miał zastosowania, bowiem kwestie logistycznie nie stanowią podstawy do zastosowania tego wyłączenia. Kara pieniężna za to naruszenie wynosi 150 zł;
. M. S. w dniu 18.03.2024 r. o godz. 05:30 rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać co najmniej 9 godzin nieprzerwanego odpoczynku. Najdłuższy odpoczynek odebrał od godz. 20:49 dnia 18.03.2024 r. do godz. 05:30 dnia 19.03.2024 r., tj. w wymiarze 8 godz. i 41 minut, skracając 9-godzinny okres wymaganego odpoczynku o 19 minut. Kara pieniężna za to naruszenie wynosi 150 zł;
. B. D. w dniu 20.03.2024 r. o godz. 06:12 rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać co najmniej 9 godzin nieprzerwanego odpoczynku. Najdłuższy odpoczynek odebrał od godz. 21:37 dnia 20.03.2024 r. do godz. 06:12 dnia 21.03.2024 r., tj. w wymiarze 8 godz. i 35 minut, skracając 9-godzinny okres wymaganego odpoczynku o 25 minut. Przedsiębiorca w toku kontroli okazał wydruk z urządzenia rejestrującego opisany - dojazd do parkingu. Organ wskazuje, iż niewłaściwe planowanie zadania transportowego nie stanowi przesłanki do zastosowania art. 12 rozporządzenia 561/2006. Kara pieniężna za to naruszenie to 150 zł;
. K. V. w dniu 28.03.2024 r. o godz. 07:05 rozpoczął 24 godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać co najmniej 9 godzin nieprzerwanego odpoczynku. Najdłuższy odpoczynek odebrał od godz. 00:53 do godz. 05:46 dnia 29.03.2024 r., tj. w wymiarze 4 godz. i 53 minuty, skracając 9-godzinny okresu wymaganego odpoczynku o 4 godziny i 7 minut. Kara pieniężna za to naruszenie wynosi 1 650 zł.
Organ przy każdym z naruszeń zaznaczał, że przedsiębiorca podczas kontroli nie okazał dokumentu (wykresówki/wydruku/karty dziennej), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków względnie wyjaśniał, dlaczego nie uznał okazanych dokumentów.
7.
Odnośnie naruszenia przepisu lp. 5.10 załącznika nr 3 do u.t.d. organ ocenił, że doszło do przekroczenia 6 kolejnych okresów 24-godzinnych od uprzedniego okresu odpoczynku i nałożył na skarżącą karę w wysokości 450 zł.
Zgodnie z art. 4 lit. h) rozporządzenia 561/2006 "tygodniowy okres odpoczynku" oznacza tygodniowy okres, w którym kierowca może swobodnie dysponować swoim czasem. Obejmuje "regularny tygodniowy okres odpoczynku" lub "skrócony tygodniowy okres odpoczynku", przy czym "regularny tygodniowy okres odpoczynku" oznacza odpoczynek trwający co najmniej 45 godzin, natomiast "skrócony tygodniowy okres odpoczynku" oznacza odpoczynek trwający krócej niż 45 godzin, który można, na warunkach ustalonych w art. 8 ust. 6, skrócić do nie mniej niż 24 kolejnych godzin.
W myśl art. 8 ust. 6 rozporządzenia 561/2006 w ciągu każdych kolejnych dwóch tygodni kierowca wykorzystuje co najmniej: a) dwa regularne tygodniowe okresy odpoczynku; lub b) jeden regularny tygodniowy okres odpoczynku i jeden skrócony tygodniowy okres odpoczynku trwający co najmniej 24 godziny.
Tygodniowy okres odpoczynku rozpoczyna się nie później niż po zakończeniu sześciu okresów 24 godzinnych, licząc od końca poprzedniego tygodniowego okresu odpoczynku. W drodze odstępstwa od akapitu pierwszego kierowca wykonujący międzynarodowe przewozy drogowe rzeczy może, poza państwem członkowskim siedziby, wykorzystać dwa kolejne skrócone tygodniowe okresy odpoczynku, pod warunkiem że w ciągu kolejnych czterech tygodni wykorzysta przynajmniej cztery tygodniowe okresy odpoczynku, z których przynajmniej dwa będą regularnymi tygodniowymi okresami odpoczynku.
Na podstawie art. 8 ust. 9 rozporządzenia 561/2006 tygodniowy okres odpoczynku, który przypada na dwa tygodnie można zaliczyć do dowolnego z nich, ale nie obu.
Konsekwencją powyższych rozwiązań jest treść lp. 5.10 załącznika nr 3 do u.t.d., który sankcjonuje przekroczenie 6 kolejnych okresów 24-godzinnych od uprzedniego tygodniowego okresu odpoczynku: 1) o czas do mniej niż 3 godzin karą pieniężną w wysokości 350 zł; 2) o czas od 3 godzin do mniej niż 12 godzin karą pieniężną w wysokości 450 zł; 3) o czas od 12 godzin karą pieniężną 550 zł.
Ponowna analiza danych cyfrowych zawartych na karcie kierowcy wykazała, że kierowca G. R. w okresie od godz. 09:44 dnia 24.03.2024 r. do godz. 09:44 dnia 30.03.2024 r. (6 okresów 24-godzinnych) nie odebrał wymaganego odpoczynku tygodniowego. Odbieranie odpoczynku tygodniowego ten kierowca powinien rozpocząć najpóźniej w dniu 30.03.2024 r. o godz. 09:44. Tymczasem rozpoczął odbieranie odpoczynku tygodniowego od godz. 13:27 dnia 30.03.2024 r., tj. za późno o 3 godziny i 43 minuty. Przedsiębiorca w toku kontroli okazał wydruk z urządzenia rejestrującego opisany - dojazd do miejsca zamieszkania w celu odebrania urlopu. Organ ocenił, że niewłaściwa organizacja pracy w przedsiębiorstwie nie stanowi powodu odstąpienia od przestrzegania przepisów czasu pracy nie uprawnia do zastosowania art. 12 rozporządzenia 561/2006.
8.
Odnośnie naruszenia przepisu lp. 6.3.11 załącznika nr 3 do u.t.d. organ ocenił, że doszło do naruszenia polegającego na niepoprawnym operowaniu przełącznikiem tachografu umożliwiającym zmianę rodzaju aktywności kierowcy, za każdy dzień sankcjonowanym karą pieniężną w wysokości 100 zł, maksymalnie 1000 zł.
Zgodnie z art. 34 ust. 5 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014 z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie tachografów stosowanych w transporcie drogowym i uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego (Dz.U.UE.L.2014.60.1 z dnia 2014.02.28, dalej jako rozporządzenie 165/2014) kierowcy obsługują przełączniki umożliwiające osobną i wyraźną rejestrację następujących okresów: (i) czas prowadzenia pojazdu; (ii) "inna praca", co oznacza wszelkie czynności inne niż prowadzenie pojazdu a także wszelkie prace wykonywane dla tego samego lub innego pracodawcy w sektorze transportowym lub poza nim; (iii) "okresy gotowości", (iv) przerwy, odpoczynek, urlop wypoczynkowy lub zwolnienie lekarskie; (v) pod symbolem na oznaczenie "promu/pociągu": dodatkowo okres odpoczynku spędzany na promie lub w pociągu.
Ponowna analiza materiału dowodowego w tym danych cyfrowych wykazała, że kierowca:
. K. V. od godz. 21:51 dnia 16.01.2024 r. do godz. 07:06 dnia 17.02.2024 r. niepopranie operował przełącznikiem tachografu rejestrując w tym okresie "inną pracę", zamiast "odpoczynek";
. M. T. od godz. 23:42 dnia 11.03.2024 r. do godz. 08:54 dnia 12.03.2024 r. niepopranie operował przełącznikiem tachografu rejestrując w tym okresie "inną pracę", zamiast "odpoczynek";
. M. T. od godz. 23:55 dnia 13.03.2024 r. do godz. 09:07 dnia 14.03.2024 r. niepopranie operował przełącznikiem tachografu rejestrując w tym okresie "inną pracę", zamiast "odpoczynek";
. N. M. od godz. 18:08 dnia 15.03.2024 r. do godz. 09:42 dnia 16.03.2024 r. niepopranie operował przełącznikiem tachografu rejestrując w tym okresie "inną pracę", zamiast "odpoczynek".
Organ wskazał, że kara pieniężna za każde naruszenie wynosi 100 zł, łącznie 400 zł.
9.
Odnośnie naruszenia przepisu lp. 1.7a załącznika nr 3 do u.t.d. organ ocenił, że doszło do naruszenia polegającego na niedokumentowaniu, nieprzechowywaniu w lokalu przedsiębiorstwa lub nieokazaniu do kontroli dokumentów potwierdzających spełnienie obowiązku, o którym mowa w art 8 ust. 8a rozporządzenia 561/2006, sankcjonowanego karą pieniężną w wysokości 150 zł - za każdego kierowcę. Organ odwoławczy nałożył na skarżącą karę pieniężną w łącznej wysokości 3 300 zł.
Stosownie do art. 8 ust. 8a rozporządzenia 561/2006 przedsiębiorstwo transportowe organizuje pracę kierowców w taki sposób, aby umożliwić im powrót do centrum operacyjnego pracodawcy, które jest zwyczajową bazą dla danego kierowcy i w którym rozpoczyna się jego tygodniowy okres odpoczynku, w państwie członkowskim siedziby pracodawcy lub powrót do miejsca zamieszkania kierowcy w każdym okresie czterech kolejnych tygodni, tak aby wykorzystali oni przynajmniej jeden regularny tygodniowy okres odpoczynku lub tygodniowy okres odpoczynku trwający ponad 45 godzin wykorzystywany jako rekompensata za skrócony tygodniowy okres odpoczynku.
Jednakże w przypadku gdy kierowca wykorzystał dwa kolejne skrócone tygodniowe okresy odpoczynku zgodnie z ust. 6 przedsiębiorstwo transportowe organizuje pracę tego kierowcy w taki sposób, by mógł on wrócić przed rozpoczęciem regularnego tygodniowego okresu odpoczynku trwającego ponad 45 godzin wykorzystywanego jako rekompensata.
Przedsiębiorstwo dokumentuje, w jaki sposób spełnia ten obowiązek, i przechowuje tę dokumentację w swoim lokalu oraz przedstawiają na żądanie organów kontrolnych.
Ponowna analiza materiału dowodowego w tym danych cyfrowych wykazała, że kierowca:
. B. D. w okresie od dnia 12.02.2024 r. do dnia 11.03.2024 r. oraz od dnia 19.02.2024 r. do dnia 18.03.2024 r. wykonywał przewozy drogowe na terenie Unii Europejskiej, rozpoczynając i kończąc tygodniowy okres odpoczynku poza terytorium Polski;
. C. N. w okresie od dnia 05.02.2024 r. do dnia 04.03.2024 r. wykonywał przewozy drogowe na terenie Unii Europejskiej, rozpoczynając i kończąc tygodniowy okres odpoczynku poza terytorium Polski;
. C. H. w okresie od dnia 19.02.2024 r. do dnia 18.03.2024 r. oraz od dnia 26.02.2024 r. do dnia 25.03.2024 r. wykonywał przewozy drogowe na terenie Unii Europejskiej, rozpoczynając i kończąc tygodniowy okres odpoczynku poza terytorium Polski;
. L. V. w okresie od dnia 22.01.2024 r. do dnia 19.02.2024 r. oraz od dnia 29.01.2024 r. do dnia 26.02.2024 r. wykonywał przewozy drogowe na terenie Unii Europejskiej, rozpoczynając i kończąc tygodniowy okres odpoczynku poza terytorium Polski;
. M.N. w okresie od dnia 26.02.2024 r. do dnia 25.03.2024 r. wykonywał przewozy drogowe na terenie Unii Europejskiej, rozpoczynając i kończąc tygodniowy okres odpoczynku poza terytorium Polski;
. M. S. w okresie od dnia 29.01.2024 r. do dnia 26.02.2024 r.; od dnia 05.02.2024 r. do dnia 04.03.2024 r.; od dnia 12.02.2024 r. do dnia 11.03.2024 r.; od dnia 19.02.2024 r. do dnia 18.03.2024 r. oraz od dnia 26.02.2024 r. do dnia 25.03.2024 r. wykonywał przewozy drogowe na terenie Unii Europejskiej, rozpoczynając i kończąc tygodniowy okres odpoczynku poza terytorium Polski;
. M.L. w okresie od dnia 08.01.2024 r. do dnia 05.02.2024 r.; od dnia 12.02.2024 r. do dnia 11.03.2024 r. oraz od dnia 19.02.2024 r. do dnia 18.03.2024 r. wykonywał przewozy drogowe na terenie Unii Europejskiej, rozpoczynając i kończąc tygodniowy okres odpoczynku poza terytorium Polski;
. M. A. w okresie od dnia 29.01.2024 r. do dnia 26.02.2024 r.; od 05.02.2024 r. do 04.03.2024 r.; od dnia 12.02.2024 r. do dnia 11.03.2024 r. oraz od dnia 19.02.2024 r. do dnia 18.03.2024 r. wykonywał przewozy drogowe na terenie Unii Europejskiej, rozpoczynając i kończąc tygodniowy okres odpoczynku poza terytorium Polski;
. M. Q. w okresie od dnia 04.03.2024 r. do dnia 01.04.2024 r. wykonywał przewozy drogowe na terenie Unii Europejskiej, rozpoczynając i kończąc tygodniowy okres odpoczynku poza terytorium Polski;
. M. S. w okresie od dnia 22.01.2024 r. do dnia 19.02.2024 r.; od dnia 26.02.2024 r. do dnia 25.03.2024 r. oraz od dnia 04.03.2024 r. do dnia 01.04.2024 r. wykonywał przewozy drogowe na terenie Unii Europejskiej, rozpoczynając i kończąc tygodniowy okres odpoczynku poza terytorium Polski;
. M. S. w okresie od dnia 29.01.2024 r. do dnia 26.02.2024 r.; od dnia 05.02.2024 r. do dnia 04.03.2024 r. oraz od dnia 12.02.2024 r. do dnia 11.03.2024 r. wykonywał przewozy drogowe na terenie Unii Europejskiej, rozpoczynając i kończąc tygodniowy okres odpoczynku poza terytorium Polski;
. M.M. w okresie od dnia 12.02.2024 r. do dnia 11.03.2024 r. wykonywał przewozy drogowe na terenie Unii Europejskiej, rozpoczynając i kończąc tygodniowy okres odpoczynku poza terytorium Polski;
. M.K. w okresie od dnia 19.02.2024 r. do dnia 18.03.2024 r. oraz od dnia 26.02.2024 r. do dnia 25.03.2024 r. wykonywał przewozy drogowe na terenie Unii Europejskiej, rozpoczynając i kończąc tygodniowy okres odpoczynku poza terytorium Polski;
. N. G. w okresie od dnia 08.01.2024 r. do dnia 05.02.2024 r.; od dnia 15.01.2024 r. do dnia 12.02.2024 r.; od dnia 22.01.2024 r. do dnia 19.02.2024 r. oraz od dnia 29.01.2024 r. do dnia 26.02.2024 r. wykonywał przewozy drogowe na terenie Unii Europejskiej, rozpoczynając i kończąc tygodniowy okres odpoczynku poza terytorium Polski;
. N.O. w okresie od dnia 12.02.2024 r. do dnia 11.03.2024 r.; od dnia 19.02.2024 r. do dnia 18.03.03.2024 r. oraz od dnia 26.02.2024 r. do dnia 25.03.2024 r. wykonywał przewozy drogowe na terenie Unii Europejskiej, rozpoczynając i kończąc tygodniowy okres odpoczynku poza terytorium Polski;
. N. I. w okresie od dnia 08.01.2024 r. do dnia 05.02.2024 r. oraz od dnia 26.02.2024 r. do dnia 25.03.2024 r. wykonywał przewozy drogowe na terenie Unii Europejskiej, rozpoczynając i kończąc tygodniowy okres odpoczynku poza terytorium Polski;
. N. M. w okresie od dnia 19.02.2024 r. do dnia 18.03.2024 r. oraz od dnia 26.02.2024 r. do dnia 25.03.2024 r. wykonywał przewozy drogowe na terenie Unii Europejskiej, rozpoczynając i kończąc tygodniowy okres odpoczynku poza terytorium Polski;
. P. R. w okresie od dnia 29.01.2024 r. do dnia 26.02.2024 r.; od dnia 05.02.2024 r. do dnia 04.03.2024 r.; od dnia 12.02.2024 r. do dnia 11.03.2024 r.; od dnia 19.02.2024 r. do dnia 18.03.2024 r. oraz od dnia 26.02.2024 r. do dnia 25.03.2024 r. wykonywał przewozy drogowe na terenie Unii Europejskiej, rozpoczynając i kończąc tygodniowy okres odpoczynku poza terytorium Polski;
. P. O. w okresie od dnia 29.01.2024 r. do dnia 26.02.2024 r. oraz od dnia 05.02.2024 r. do dnia 04.03.2024 r. wykonywał przewozy drogowe na terenie Unii Europejskiej, rozpoczynając i kończąc tygodniowy okres odpoczynku poza terytorium Polski;
. S.N. w okresie od dnia 12.02.2024 r. do dnia 11.03.2024 r.; od dnia 19.02.2024 r, do dnia 18.03.2024 r. oraz od dnia 26.02.2024 r. do dnia 25.03.2024 r. wykonywał przewozy drogowe na terenie Unii Europejskiej, rozpoczynając i kończąc tygodniowy okres odpoczynku poza terytorium Polski;
. T. M. w okresie od dnia 05.02.2024 r. do dnia 04.03.2024 r. wykonywał przewozy drogowe na terenie Unii Europejskiej, rozpoczynając i kończąc tygodniowy okres odpoczynku poza terytorium Polski;
. Z. E. w okresie od dnia 29.01.2024 r. do dnia 26.02.2024 r.; od dnia 05.02.2024 r. do dnia 04.03.2024 r. oraz od dnia 12.02.2024 r. do dnia 11.03.2024 r. wykonywał przewozy drogowe na terenie Unii Europejskiej, rozpoczynając i kończąc tygodniowy okres odpoczynku poza terytorium Polski;
10.
Odnośnie naruszenia przepisu lp. 1.5 załącznika nr 3 do u.t.d. organ ocenił, że doszło do naruszenia polegającego na niezgłoszeniu w formie pisemnej, w postaci papierowej lub elektronicznej, organowi, który udzielił zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub licencji, zmiany danych, o których mowa odpowiednio w art. 7a i art. 8 u.t.d., w wymaganym terminie - w wysokości 800 zł za każdą zmianę. Organ odwoławczy nałożył na skarżącą karę pieniężną w łącznej wysokości 7 200 zł.
W myśl art. 14 ust. 1 u.t.d., przewoźnik drogowy jest obowiązany zgłaszać na piśmie organowi, który udzielił licencji, wszelkie zmiany danych, o których mowa w art. 7a nie później niż w terminie 28 dni od dnia ich powstania.
Organ odwoławczy wskazał, że ustalił na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego, w tym wykazu pojazdów zgłoszonych do licencji nr [...] na wykonywanie międzynarodowego przewozu drogowego rzeczy, pisma Głównego Inspektora Transportu Drogowego z 04.07.2024 r. wraz z pojazdami zgłoszonymi do licencji, przekazanych podczas kontroli danych cyfrowych, wykazu pojazdów będących w posiadaniu skarżącej – że nie zgłoszono do organu udzielającego uprawnień przewozowych zmian dotyczących pojazdów wykonujących przewozy drogowe.
. W zakresie wycofania z wykazu ww. licencji, pojazdu o nr rej. [...]. Zgodnie z informacjami przekazanymi przez przedsiębiorcę wskazany pojazd został sprzedany w lipcu 2023 r. Przedsiębiorca do dnia sporządzenia protokołu z kontroli (31.07.2024 r.) nie zgłosił zmiany do organu wydającego licencję, co oznacza, że przekroczył ustawowy termin 28 dni na zgłoszenie okoliczności wycofania pojazdu.
. W zakresie wycofania z wykazu ww. licencji, pojazdu o nr rej. [...]. Zgodnie z informacjami przekazanymi przez przedsiębiorcę wskazany pojazd został sprzedany we wrześniu 2022 r. Przedsiębiorca do dnia sporządzenia protokołu z kontroli nie zgłosił zmiany do organu wydającego licencję.
. W zakresie wycofania z wykazu ww. licencji, pojazdu o nr rej. [...]. Zgodnie z informacjami przekazanymi przez przedsiębiorcę wskazany pojazd został sprzedany w październiku 2022 r. Przedsiębiorca do dnia sporządzenia protokołu z kontroli nie zgłosił zmiany do organu wydającego licencję.
. W zakresie wycofania z wykazu ww. licencji, pojazdu o nr rej. [...]. Zgodnie z informacjami przekazanymi przez przedsiębiorcę wskazany pojazd został sprzedany w sierpniu 2023 r. Przedsiębiorca do dnia sporządzenia protokołu z kontroli nie zgłosił zmiany do organu wydającego licencję.
. W zakresie wycofania z wykazu ww. licencji, pojazdu o nr rej. [...]. Zgodnie z informacjami przekazanymi przez przedsiębiorcę wskazany pojazd został sprzedany w grudniu 2023 r. Przedsiębiorca do dnia sporządzenia protokołu z kontroli nie zgłosił zmiany do organu wydającego licencję.
. W zakresie wycofania z wykazu ww. licencji, pojazdu o nr rej. [...]. Zgodnie z informacjami przekazanymi przez przedsiębiorcę, wskazany pojazd został sprzedany w październiku 2022 r. Przedsiębiorca do dnia sporządzenia protokołu z kontroli nie zgłosił zmiany do organu wydającego licencję.
. W zakresie wycofania z wykazu ww. licencji, pojazdu o nr rej. [...]. Zgodnie z informacjami przekazanymi przez przedsiębiorcę wskazany pojazd został sprzedany w styczniu 2023 r. Przedsiębiorca do dnia sporządzenia protokołu z kontroli nie zgłosił zmiany do organu wydającego licencję.
. W zakresie wycofania z wykazu ww. licencji, pojazdu o nr rej. [...]. Zgodnie z informacjami przekazanymi przez przedsiębiorcę wskazany pojazd został sprzedany w lipcu 2023 r. Przedsiębiorca do dnia sporządzenia protokołu z kontroli nie zgłosił zmiany do organu wydającego licencję.
. W zakresie wycofania z wykazu ww. licencji, pojazdu o nr rej. [...]. Zgodnie z informacjami przekazanymi przez przedsiębiorcę wskazany pojazd został sprzedany w sierpniu 2023 r. Przedsiębiorca do dnia sporządzenia protokołu z kontroli nie zgłosił zmiany do organu wydającego licencję.
11.
Odnośnie naruszenia przepisu lp. 6.2.1 załącznika nr 3 do u.t.d. organ ocenił, że doszło do naruszenia polegającego na niewłaściwej obsłudze lub odłączeniu homologowanego i sprawnego technicznie tachografu, skutkującego nierejestrowaniem na wykresówce lub na karcie kierowcy aktywności kierowcy, prędkości pojazdu lub przebytej drogi. Organ odwoławczy nałożył na skarżącą karę pieniężną w wysokości 5 000 zł.
Zgodnie z art. 34 ust 1 rozporządzenia 165/2014 kierowcy stosują wykresówki lub karty kierowcy w każdym dniu, w którym prowadzą pojazd, począwszy od przejęcia pojazdu. Wykresówki ani karty kierowcy nie wyjmuje się z urządzenia rejestrującego przed zakończeniem dziennego okresu pracy, chyba że jej wyjęcie jest dopuszczalne z innych powodów lub jest konieczne do wprowadzenia symbolu państwa po przekroczeniu granicy. Wykresówka lub karta kierowcy nie może być używana przez okres dłuższy niż ten, na który jest przeznaczona.
Organ odwoławczy na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego w tym okazanych przez przedsiębiorcę danych cyfrowych z karty kierowcy oraz danych cyfrowych z tachografu ustalił, że w okresie od godz. 20:43 dnia 28.03.2024 r. do godz. 00:53 dnia 29.03.2024 r. pojazdem o nr rej. [...] były wykonywane przewozy drogowe bez włożonej do tachografu karty kierowcy, na dystansie 288,8 km. Zgodnie z załączonym przez przedsiębiorcę dokumentem zatytułowanym znaczniki granic oraz miejsca rozpoczęcia i zakończenia za okres 2024-03-27-2024-04-01, kierowca K. V. wskazał, iż z powodu bólu pleców prowadził pojazd do granicy polskiej, w celu wizyty u lekarza. Organ ocenił, że kierowca powinien był w takim przypadku całkowicie wstrzymać się od prowadzenia pojazdu i starać się zdobyć pomoc lekarską na miejscu, że nie ma żadnego usprawiedliwienia dla prowadzenia pojazdu bez karty kierowcy w takich przypadkach.
Organ podsumował, że łączna kara pieniężna za wszystkie stwierdzone w protokole kontroli naruszenia określone w załączniku nr 3 wyniosła 34 600 zł. Zgodnie jednak z art. 92a ust. 5 pkt 3 u.t.d., suma kar pieniężnych dla podmiotu zatrudniającego kierowców w średniej liczbie arytmetycznej powyżej 50 do 250 w okresie 6 miesięcy przed dniem rozpoczęcia kontroli nie może przekroczyć 25 000 zł, w związku z tym organ odwoławczy wskazał, że nałożył na skarżącą łączną karę pieniężną w wysokości 25 000 zł.
Odnosząc się do zarzutów strony podniesionych w odwołaniu organ II instancji podkreślił, że zaskarżona decyzja nie została wydana w następstwie postępowania w zakresie oceny wymogu dobrej reputacji, a załącznik nr I do rozporządzenia 2016/403 kategoryzujący poważne naruszenia nie jest źródłem, z którego strona powinna czerpać wiedzę w zakresie swoich obowiązków związanych z realizowaniem przewozów.
Odnośnie zarzutu dotyczącego naruszenia przepisu lp. 1.7a załącznika nr 3 do u.t.d. organ wskazał, że zgodnie z art. 8 ust. 8a rozporządzenia 561/2006 to na przedsiębiorcy transportowym spoczywa obowiązek dokumentowania i przechowywania w lokalu przedsiębiorstwa dokumentacji dotyczącej spełnienia obowiązku odebrania odpoczynku tygodniowego w państwie członkowskim siedziby pracodawcy, w okresie czterech tygodni, tak aby wykorzystali oni przynajmniej jeden regularny tygodniowy okres odpoczynku lub tygodniowy okres odpoczynku trwający ponad 45 godzin wykorzystywany jako rekompensata za skrócony tygodniowy okres odpoczynku. Przedsiębiorca posiada dowolność udokumentowania spełnienia powyższego obowiązku, zatem to, w jaki sposób przedsiębiorca wykaże odebranie odpoczynku tygodniowego kierowcy odbieranego w kraju, pozostaje w jego gestii. Nie jest natomiast zasadne uchylanie się od tego obowiązku wskazując na działania których przedsiębiorca nie może podjąć z różnych przyczyn.
Odnośnie zarzutu naruszenia przepisu lp. 1.5 organ wskazał, że okoliczność sprzedaży pojazdów będących w prawnej dyspozycji strony miała miejsce poza zakresem przedmiotowej kontroli, jednakże obowiązek strony zgłoszenia wycofania pojazdu do organu wydającego licencję wspólnotową nie został wykonany także w trakcie przedmiotowej kontroli i do czasu jej zakończenia. Ocenił, że organ I instancji zasadnie nałożył karę pieniężną za to naruszenie.
Organ odwoławczy ocenił, że nie znalazł podstaw do zastosowania wyłączenia odpowiedzialności skarżącej za stwierdzone naruszenia, przy czym ewentualne okoliczności uzasadniające zastosowanie w sprawie art. 92c u.t.d. powinien wykazać w sprawie sam przedsiębiorca.
W terminowo złożonej skardze Przedsiębiorstwo [...] sp. z o.o. w [...] wniosło o uchylenie obu decyzji wydanych w sprawie oraz zwrot kosztów postępowania. Skarżąca zarzuciła naruszenie, w ślad za odwołaniem:
1. art. 11, jak również art. 7, art. 77 §1, art. 107 §3 K.p.a. poprzez zredagowanie sentencji decyzji w sposób sprzeczny z uzasadnieniem, przejawiające się nałożeniem kary w wysokości 25 000 zł, podczas gdy z treści uzasadnienia wynika, iż za stwierdzone w toku kontroli naruszenia prawa, normy sankcjonujące przewidują karę w wymiarze łącznym 34 950 zł, co powoduje że spółka nie jest w stanie ustalić swojej obecnej sytuacji prawnej,
2. art. 7, art. 77 §1, art. 107 §3 K.p.a. poprzez całkowicie nieobiektywną, arbitralną i nieopartą na faktach ocenę materiału dowodowego zebranego w sprawie, na podstawie której organ I instancji doszedł do przekonania, iż strona naruszyła art. 8 ust. 8a rozporządzenia (WE) nr 561/2006,
3. zasad praworządności i legalizmu jak również naruszenie art. 70 ust. 1 oraz ust. 1b u.t.d., art. 49 ust. 1 Prawa przedsiębiorców, poprzez dokonanie kontroli i nałożenie sankcji za zdarzenia, które nastąpiły w datach wcześniejszych, niż zakreślony w upoważnieniu do przeprowadzenia czynności kontrolnych okres podlegający sprawdzeniu,
4. lp. 6.2.1 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym poprzez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie (błąd subsumpcji) przejawiające się uznaniem, iż jazda bez zalogowanej w tachografie karty kierowcy, jest deliktem karanym w oparciu o ten właśnie przepis,
5. art. 7, art. 77 §1, art. 107 §3 K.p.a. poprzez nieobiektywną ocenę materiału dowodowego zebranego w sprawie, obrazującego rzekome zaistnienie deliktów administracyjnych w zakresie norm regulujących minimalny wymiar przerw i odpoczynków kierowców jak i maksymalny czas prowadzenia pojazdu.
Uzasadniając skargę skarżąca spółka powtórzyła argumenty zawarte w odwołaniu.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Zaskarżona decyzja podlega uchyleniu.
W świetle art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej jako P.p.s.a.) uwzględnienie skargi następuje w przypadku: naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1), a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność kontrolowanego aktu (pkt 2) lub jego wydania z naruszeniem prawa (pkt 3). Stosownie natomiast do art. 134 § 1 P.p.s.a. Sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną; ma obowiązek dokonać oceny legalności działania organów administracji również z urzędu.
Przedmiotem skargi jest decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego z 21 lutego 2025 r. którą została utrzymana w mocy decyzja organu I instancji z 04 października 2024 r. nakładająca karę pieniężną na skarżącą spółkę. Organ I instancji stwierdził, że suma kary pieniężnej za stwierdzone naruszenia wyniosła 34 950 zł, ale na mocy art. 92a ust. 5 u.t.d. kwota została obniżona do 25 000 zł. Z kolei organ wyższego stopnia ocenił, że suma kary pieniężnej za stwierdzone naruszenia wyniosła nieco mniej bowiem 34 600 zł i także na mocy art. 92a ust. 5 u.t.d. kwota została obniżona do 25 000 zł.
Sąd stwierdza, że w przypadku poniżej wskazanych naruszeń kara pieniężna została nałożona niezasadnie.
W przypadku naruszenia przepisów lp. 5.11. załącznika nr 3 do u.t.d. kierowca N. I. 08.02.2024 r. przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o 4 minuty, wskazując na korki oraz pełne parkingi jako powód odstąpienia od przestrzegania przepisów czasu pracy. Kierowca N. I. który 11.03.2024 r. przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy, o 3 minuty, wskazał poszukiwanie parkingu.
Organ za każdym razem oceniał, że podane przez kierowców powody nie stanowią przesłanki do zastosowania art. 12 rozporządzenia 561/2006, bowiem świadczą o niewłaściwym zaplanowaniu zadania transportowego. Sąd stwierdza, mając na uwadze kilkuminutowe przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu, z uwagi na pełny parking, który uniemożliwia zgodne z prawem zaparkowanie pojazdu i zmusza kierowcę do szukania miejsca postojowego na następnym parkingu. Podobnie jak poszukiwanie parkingu, dojazd do parkingu. Sąd wskazuje, że zgodnie z art. 12 zdanie pierwsze rozporządzenia 561/2006, kierowca może odstąpić od przepisów art. 6-9 w zakresie niezbędnym dla zapewnienia bezpieczeństwa osób, pojazdu lub ładunku, pod warunkiem, że nie zagraża to bezpieczeństwu drogowemu oraz umożliwia osiągnięcie przez pojazd odpowiedniego miejsca postoju. Te przesłanki w w/w przypadkach zostały spełnione. Kierowca odnotował w sposób klarowny okoliczności uzasadniające odstąpienie od okresu odpoczynku wskazanego w art. 7 rozporządzenia 561/2006. W pozostałym zakresie brak odnotowania przyczyn odstąpienia od zachowania okresu odpoczynku czy podanie takich okoliczności jak brak miejsca na wymianę karty kierowcy czy prawie 40 – sto minutowe przekroczenie na dojazd do parkingu warunków odstąpienia, jak słusznie podał organ – nie spełniało.
W przypadku naruszenia przepisów lp. 5.5 załącznika nr 3 do u.t.d. kierowca D. P. w dniach 22/23.02.2024 r. skrócił dzienny czas odpoczynku o 1 godzinę i 19 minut, wskazując na przestawienie auta z powodu zamknięcia parkingu (naruszenie to ma wagę PN – poważne naruszenie). Kierowca K. V. 14/15.03.2024 r. skrócił dzienny czas odpoczynku o 51 minut, wskazując na przekroczenie czasu pracy z powodu długiego załadunku. Kierowca N. I. 14/15.03.2024 r. skrócił dzienny czas odpoczynku o 1 godzinę i 59 minut, wskazując na poruszenie pojazdu na polecenie służb (naruszenie to ma wagę PN).
Organ za każdym razem oceniał, że podane przez kierowców powody nie stanowią przesłanki do zastosowania art. 12 rozporządzenia 561/2006. Sąd stwierdza, że we wszystkich trzech przypadkach powody skrócenia dziennego czasu odpoczynku są zewnętrzne, niezależne od kierowców i wpisują się w przesłanki z cytowanego artykułu. Tego typu sytuacje są nie do uniknięcia przy prowadzeniu działalności transportowej. Nadto Sąd wskazuje, odnosząc się do zarzutów organu, że w przypadku kierowcy N. I. brak konkretyzacji na polecenie jakich służb nastąpiła konieczność przeparkowania samochodu; czy okoliczność poruszenia samochodu była spowodowana niewłaściwym zaparkowaniem pojazdu – iż kierowca obcokrajowiec ma utrudnione możliwości wypytania służb, którą formację reprezentują i jakie dokładnie są powody przeparkowania pojazdu. Stanowisko organu sprowadza się do oczekiwania, że kierowca wyegzekwuje od funkcjonariusza pisemne polecenie przeparkowania pojazdu i to ze wskazaniem okoliczności, co jest w praktyce utrudnione a często niemożliwe, prowadziłoby bowiem do znaczącego utrudnienia lub wręcz sparaliżowania działania służb porządkowych. W pozostałych przypadkach tego naruszenia nie zostały wskazane przyczyny odstąpienia, a tym samym ocena organów była zasadna.
W przypadku naruszenia przepisów lp. 5.6 załącznika nr 3 do u.t.d. kierowca C. H. w dniach 21/22.03.2024 r. skrócił dzienny czas odpoczynku o 54 minuty, opisując wydruk z urządzenia rejestrującego - towar nie gotowy. Ten sam kierowca w dniach 22/23.03.2024 r. skrócił dzienny czas odpoczynku o 1 godzinę i 20 minut, opisując wydruk z urządzenia rejestrującego - oczekiwanie na załadowanie pojazdu (naruszenie to ma wagę PN). Sąd stwierdza, że wskazane okoliczności jako przyczyna niezależna od przedsiębiorstwa transportowego nie wskazuje na niewłaściwe wykonywanie zadań logistycznych. W pozostałych przypadkach tego naruszenia, przyczyna nie została podana, nie było więc podstaw do odstąpienia od wskazania tego naruszenia.
W przypadku naruszenia przepisów lp. 5.7 załącznika nr 3 do u.t.d. kierowca K. V. w dniach 19/20.01.2024 r. skrócił okres wymaganego odpoczynku o 55 minut, opisując wydruk z urządzenia rejestrującego opisany - dojazd do bazy na weekend. Organ ocenił, że niewłaściwe planowanie zadania transportowego nie może skutkować zastosowaniem art. 12 rozporządzenia 561/2006 dotyczącego odstąpienia od przestrzegania przepisów czasu pracy. Sąd wskazuje, że zgodnie z art. 12 zdanie drugie rozporządzenia 561/2006, pod warunkiem że nie zagraża to bezpieczeństwu ruchu drogowego, w wyjątkowych okolicznościach kierowca może także odstąpić od art. 6 ust. 1 i 2 oraz art. 8 ust. 2, przekraczając dzienny i tygodniowy czas prowadzenia pojazdu o maksymalnie jedną godzinę, aby dotrzeć do centrum operacyjnego pracodawcy lub swojego miejsca zamieszkania w celu wykorzystania tygodniowego okresu odpoczynku. Sąd zarzuca, że organ nie sprawdził czy zaistniała ww. przesłanka.
Kierowca N. I. w dniach 23/24.01.2024 r. skrócił 9-godzinny okres wymaganego odpoczynku o 5 minut, opisując wydruk z urządzenia rejestrującego - problemy z wpisem kraju zakończenia. Zdaniem Sądu tego typu sytuacje są nie do uniknięcia w przypadku prowadzenia działalności transportowej.
Kierowca K. V. w dniach 29/30.01.2024 r. skrócił okres wymaganego odpoczynku o 40 minut, opisując wydruk z urządzenia rejestrującego - przekroczenie czasu pracy z powodu długiego załadunku. W ocenie Sąd powtarza jest to zdarzenie zewnętrzne, niezależne od kierowcy i wpisuje się w przesłanki z artykułu 12 rozporządzenia 561/2006.
Kierowca T. M. w dniach 01/02.03.2024 r. skrócił okres wymaganego odpoczynku o 1 godzinę, opisując wydruk z urządzenia rejestrującego — dojazd do bezpiecznego miejsca parkingowego. Kierowca C. H. w dniach 18/19.03.2024 r. skrócił okres wymaganego odpoczynku o 30 minut, opisując wydruk z urządzenia rejestrującego - awaria wózka widłowego. Kierowca B. D. w dniach 20/21.03.2024 r. skrócił okres wymaganego odpoczynku o 25 minut, opisując wydruk z urządzenia rejestrującego - dojazd do parkingu. Sąd powtarza, że zgodnie z art. 12 zdanie pierwsze rozporządzenia 561/2006 kierowca może odstąpić od przepisów art. 6-9 w zakresie niezbędnym dla zapewnienia bezpieczeństwa osób, pojazdu lub ładunku, pod warunkiem, że nie zagraża to bezpieczeństwu drogowemu oraz umożliwia osiągnięcie przez pojazd odpowiedniego miejsca postoju. Okoliczności wpisane przez w/w kierowców uznać należy za takie sytuacje.
Następnie Sąd wskazuje na zarzucone skarżącej spółce naruszenie przepisu lp. 6.2.1 załącznika nr 3 do u.t.d. a precyzyjnie ujmując, wadliwą kwalifikację materialnoprawną stwierdzonego przez organ naruszenia.
Organ ustalił, że w okresie od godz. 20:43 dnia 28.03.2024 r. do godz. 00:53 dnia 29.03.2024 r. pojazdem o nr rej. [...] były wykonywane przewozy drogowe bez włożonej do tachografu karty kierowcy, na dystansie 288,8 km. Zgodnie z załączonym przez przedsiębiorcę dokumentem zatytułowanym znaczniki granic oraz miejsca rozpoczęcia i zakończenia za okres 2024-03-27-2024-04-01, kierowca K. V. wskazał, iż z powodu bólu pleców prowadził pojazd do granicy polskiej, w celu wizyty u lekarza.
Organ ocenił, że doszło do naruszenia polegającego na niewłaściwej obsłudze lub odłączeniu homologowanego i sprawnego technicznie tachografu, skutkującego nierejestrowaniem na wykresówce lub na karcie kierowcy aktywności kierowcy, prędkości pojazdu lub przebytej drogi (lp. 6.2.1 załącznika nr 3 do u.t.d.) i nałożył na skarżącą karę pieniężną w wysokości 5 000 zł. Zdaniem Sądu jest to kwalifikacja błędna, skutkująca nałożeniem kary pieniężnej w zawyżonej wysokości.
Katalog naruszeń przepisów o stosowaniu tachografów to część załącznika nr 3 do u.t.d., zaczynająca się od liczby porządkowej 6. Naruszenia przepisów o stosowaniu tachografów są podzielone na trzy grupy: naruszenia zasad i warunków wyposażenia pojazdu w tachograf (grupa naruszeń od lp. 6.1.), wykonywanie przewozu drogowego z ingerencją w działanie tachografu lub dane rejestrowane przez tachograf (grupa naruszeń od lp. 6.2), naruszenia zasad i warunków użytkowania tachografu (grupa naruszeń od lp. 6.3.).
Analizowany czyn z pewnością nie dotyczy zasad i warunków wyposażenia pojazdu w tachograf (grupa naruszeń od lp. 6.1.).
Druga grupa naruszeń, dotycząca wykonywania przewozu drogowego z ingerencją w działanie tachografu lub dane rejestrowane przez tachograf (grupa naruszeń od lp. 6.2), składa się tylko z dwóch naruszeń. Oprócz stwierdzonego przez organ naruszenia lp. 6.2.1. "Niewłaściwa obsługa lub odłączenie homologowanego i sprawnego technicznie tachografu, skutkujące nierejestrowaniem na wykresówce lub na karcie kierowcy aktywności kierowcy, prędkości pojazdu lub przebytej drogi." obejmuje także naruszenie lp. 6.2.2 "Ukrywanie, likwidowanie, niszczenie, podrabianie lub przerabianie danych zarejestrowanych na wykresówkach lub przechowywanych i pobranych z tachografu lub karty kierowcy". Zdaniem Sądu, aby zakwalifikować naruszenie do grupy naruszeń 6.2 załącznika nr 3 do u.t.d., zatytułowanej "Wykonywanie przewozu drogowego z ingerencją w działanie tachografu lub dane rejestrowane przez tachograf", niezbędne musi być udowodnienie oddziaływania rozumianego jako niedozwolone przez ustawodawcę manipulowanie przy mechanizmie bądź oprogramowaniu tachografu i dlatego Sąd ocenia kwalifikację zastosowaną przez organ jako błędną. Kierowca bowiem nie ingerował w działanie tachografu jak i nie ingerował w dane rejestrowane przez tachograf, nie obsługiwał i nie odłączał tachografu. Kierowca wykonał przewóz bez włożonej do tachografu karty kierowcy.
Trzecia i ostatnia grupa naruszeń przepisów o stosowaniu tachografów, dotycząca zasad i warunków użytkowania tachografu, zawiera dziewiętnaście naruszeń, z czego posługiwania się kartą kierowcy dotyczą następujące opisy naruszeń: lp. 6.3.1. "Wykonywanie przewozu drogowego pojazdem wyposażonym w tachograf cyfrowy przez kierowcę nieposiadającego własnej, ważnej karty kierowcy", lp. 6.3.2. "Posiadanie lub posługiwanie się przez kierowcę więcej niż jedną własną, ważną kartą kierowcy", lp. 6.3.3. "Posługiwanie się przez kierowcę kartą kierowcy, która nie jest jego własną kartą", lp. 6.3.5. "Niedopuszczalne wyjęcie wykresówek lub karty kierowcy, mające wpływ na rejestrację danych", lp. 6.3.6. "Używanie wykresówki lub karty kierowcy przez okres dłuższy niż ten, na który jest przeznaczona, skutkujące utratą danych zapisanych na wykresówce lub na karcie kierowcy, bądź uniemożliwiające odczyt aktywności zapisanych na wykresówce", lp. 6.3.7. "Okazanie brudnych lub uszkodzonych wykresówek lub karty kierowcy, z nieczytelnymi danymi", lp. 6.3.8. "Niespełnienie wymogu ręcznego wprowadzenia danych na wykresówkę lub kartę kierowcy", lp. 6.3.9. "Niezaznaczenie przez kierowcę na wykresówce lub wykresówce dołączanej do karty kierowcy wszystkich wymaganych informacji dotyczących okresów, które nie są rejestrowane, gdy tachograf nie działa lub działa wadliwie" lp. 6.3.10. "Wykonywanie przewozu drogowego w załodze kilkuosobowej z włożeniem wykresówki lub karty kierowcy lub wykresówek lub kart kierowcy w nieodpowiednie czytniki tachografu".
W ocenie Sądu wykładnia naruszeń dotyczących stosowania tachografów – w części dotyczącej karty kierowcy, prowadzi do wniosku, że wykonywanie przewozu bez karty kierowcy powinno zostać zakwalifikowane jako ostatnie naruszenie z grupy naruszeń przepisów o stosowaniu tachografów tj. naruszenie lp. 6.3.19. "Niepoprawne stosowanie wykresówek lub karty kierowcy, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w lp. 6.3.1-6.3.10 i 6.3.14", zaś wysokość kary pieniężnej za to naruszenie wynosi 2 000 zł. Sąd zaznacza, że wymienione w tym przepisie naruszenie lp. 6.3.13 dotyczy nieumieszczenia na wykresówce lub wydruku wymaganych wpisów lub umieszczenie na wykresówce lub wydruku nieczytelnych wpisów ręcznych, a więc żaden z wyjątków do lp. 6.3.19 nie znajdzie zastosowania w realiach sprawy.
W tym miejscu zauważyć należy, że sam organ opisując naruszenie polegające na braku włożenia do tachografu karty kierowcy powołał art. 34 ust. 1 rozporządzenia 165/2014, który zgodnie z wagą naruszeń podaną w załączniku I do rozporządzenia Komisji (UE) 2016/403 z dnia 18 marca 2016r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1071/2009 w odniesieniu do klasyfikacji poważnych naruszeń przepisów unijnych, które mogą prowadzić do utraty dobrej reputacji przez przewoźnika drogowego, oraz zmieniające załącznik III do dyrektywy 2006/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.Urz. UE L 74 z 19.03.2016, str 8) – 2.13 odpowiada naruszeniu lp. 6.3.19 załącznika nr 3 u.t.d. Natomiast błędnie wskazanemu przez organ naruszeniu lp. 6.2.1 załącznika nr 3 do u.t.d. przypisane są naruszenia art. 32 ust. 1 i art. 33 ust. 1 rozporządzenia 165/2014 (fałszowanie danych – 2. 8 załącznika I do rozporządzenia 2016/403). Naruszenie wskazane w lp. 6.3.1. jest zaś naruszeniem art. 27 rozporządzenia 165/2014 (posługiwanie się sfałszowaną kartą kierowcy – 2.4. załącznika I rozporządzenia 2016/403).
Sąd zaznacza, że naruszenie opisane w lp. 6.3.19 załącznika nr 3 do u.t.d. ma wagę BPN – bardzo poważne naruszenie, a więc tą samą wagę co wskazane przez organ lp. 6.2.1 załącznika nr 3 do u.t.d. Wysokość kary pieniężnej jest natomiast niższa, bowiem wynosi 2 000 zł.
Sąd podziela argument skargi, że sytuacja skutecznego zakwestionowania legalności nałożonej kary choćby za jedno z naruszeń zaklasyfikowanych jako poważne naruszenie [PN], bardzo poważne naruszenie [BPN] czy najpoważniejsze naruszenie [NN] rzutuje w obecnym stanie prawnym na wynik sprawy, rozpatrywany jako możliwość dalszego wykonywania działalności, choć nie musi przesądzać o zmniejszeniu ogólnej wysokości sankcji. Naruszenia te mogą bowiem zadecydować o wszczęciu wobec przewoźnika postępowania w sprawie oceny wymogu dobrej reputacji, opisanej w art. 7d u.t.d. i choć w niniejszej sprawie nie są przedmiotem rozstrzygnięcia to decyzja niniejsza stanowi prejudykat w sprawie dotyczącej rozważenia konieczności wszczęcia postępowania administracyjnego w zakresie spełniania wymogu dobrej reputacji przewoźnika drogowego
Sąd ma świadomość, że mimo uwzględnienia ww. naruszeń dotyczących czasu pracy i czasu odpoczynku kierowców oraz zmiany kwalifikacji materialnoprawnej wykonywania przewozu drogowego bez włożonej do tachografu karty kierowcy – wysokość nałożonych kar przekracza kwotę 25 000 zł z art. 92a ust. 5 u.t.d a tym samym nie ma wpływu na rozstrzygnięcie decyzji. Wbrew bowiem temu co twierdzi skarżący ograniczenie wysokości kary z art. 92 a ust. 5 utd nie polega na wykluczaniu konkretnych naruszeń czy ich obniżaniu, organ ma bowiem obowiązek wskazania wszystkich stwierdzonych naruszeń i zsumowaniu poszczególnych kar a w przypadku gdy suma kar pieniężnych przekracza kwotę wskazaną w w/w przepisie, wymierzeniu maksymalnej sumy. Jednak z uwagi na fakt, że wykonalna decyzja stanowi prejudykat dla organu wskazanego w art. 7 ust. 2 u.t.d. w sprawie spełnienia wymogu dobrej reputacji (art. 7d ust. 1 pkt 2 lit a i b u.t.d.), prawidłowe określenie poszczególnych naruszeń ma znaczenie nawet wówczas gdy nie wpłynie na zmniejszenie sumy wymierzonych kar. Gdyby bowiem Sąd wziął pod uwagę jedynie to czy błędne kwalifikacje naruszeń wpływają na sumę nałożonych kar i oddalił skargę ( a wyroki oddalające skargi uzasadniane są na wniosek), niezmieniona zaskarżona do Sądu decyzja stanowiłaby prejudykat w ewentualnym postępowaniu administracyjnym dotyczącym braku spełniania wymogu dobrej reputacji przewoźnika drogowego z art. 7d u.t.d. I choć organ w przedmiotowej sprawie nie kwalifikuje naruszeń pod kątem wymogu dobrej reputacji, to bez wątpienia stwierdzenie określonego naruszenia przez wskazanie określonej l.p. załącznika nr 3 do u.t.d. w niniejszej decyzji stanowi podstawę do klasyfikacji naruszeń pod kątem dobrej reputacji w innym postępowaniu.
W rozporządzeniu Komisji (UE) 2016/403 z dnia 18 marca 2016 r. uzupełniającym rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1071/2009 w odniesieniu do klasyfikacji poważnych naruszeń przepisów unijnych, które mogą prowadzić do utraty dobrej reputacji przez przewoźnika drogowego, oraz zmieniającym załącznik III do dyrektywy 2006/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U.UE.L.2016.74.8 z dnia 2016.03.19), ustalono wspólny wykaz kategorii, rodzajów i stopni poważnych naruszeń przepisów unijnych w komercyjnym transporcie drogowym, które mogą prowadzić do utraty dobrej reputacji przez przewoźnika drogowego. W załączniku II. ust. 2 do tego rozporządzenia określono, że biorąc pod uwagę potencjał stworzenia zagrożenia dla bezpieczeństwa drogowego, maksymalna częstotliwość poważnych naruszeń, powyżej której powinny one być uznawane za poważniejsze, ustalana jest w następujący sposób: 3 PN/na pojazd/na rok = 1 BPN, natomiast 3 BPN/na pojazd/na rok = uruchomienie krajowej procedury w sprawie oceny dobrej reputacji. Tym samym błędne wskazanie naruszeń w przedmiotowej sprawie, mimo braku wpływu na sumę kar skutkować musi uchyleniem decyzji.
Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi Sąd stwierdza, co następuje.
Jak wyżej podano nie zasługuje na uznanie zarzut dotyczący konstrukcji rozstrzygnięcia. Zgodnie z dobrodziejstwem przepisów art. 92a ust. 3-5 u.t.d. suma kar pieniężnych nie może przekroczyć kwot określonych w tych przepisach, stanowiących górne granice kwot kar pieniężnych. W konsekwencji organ określa w rozstrzygnięciu wysokość nałożonej kary pieniężnej, zarazem informując o sumie kar pieniężnych za stwierdzone naruszenia oraz o obniżeniu kwoty, do poziomu wynikające z ustawy. Co za tym idzie, w obrocie prawnym mogą zaistnieć skutki prawne każdego z naruszeń stwierdzonych podczas kontroli, ale konsekwencje finansowe przeprowadzonej kontroli zostały ograniczone do kwoty wskazanej w przepisach.
Sąd w pełni podziela stanowisko organu dotyczące art. 8 ust. 8a rozporządzenia 561/2006. Z ostatniego zdania tego ustępu wynika, że to na przedsiębiorcy transportowym spoczywa obowiązek dokumentowania i przechowywania w lokalu przedsiębiorstwa dokumentacji dotyczącej spełnienia obowiązku organizacji pracy kierowców w taki sposób, aby umożliwić im powrót do centrum operacyjnego pracodawcy, które jest zwyczajową bazą dla danego kierowcy i w którym rozpoczyna się tygodniowy okres odpoczynku kierowcy, w państwie członkowskim siedziby pracodawcy lub powrót do miejsca zamieszkania kierowcy w każdym okresie czterech kolejnych tygodni, tak aby kierowcy wykorzystali przynajmniej jeden regularny tygodniowy okres odpoczynku lub tygodniowy okres odpoczynku trwający ponad 45 godzin wykorzystywany jako rekompensata za skrócony tygodniowy okres odpoczynku.
Organ słusznie wskazał w zaskarżonej decyzji, że przedsiębiorca posiada dowolność udokumentowania spełnienia powyższego obowiązku, zatem próba zrzucenia odpowiedzialności za naruszenia ww. przepisu, w postaci twierdzeń, iż przedsiębiorca nie dysponuje rachunkami kierowców, nie jest najemcą mieszkań, które kierowcy wynajmują nie zwalniają z tego obowiązku. Nie może znaleźć aprobaty Sądu próba uchylenia się od tego obowiązku, bowiem tak Sąd ocenia wyliczenie działań, których skarżąca spółka nie może podjąć z różnych przyczyn. Naruszenie lp 1.7a załącznika nr 3 do u.t.d. zostało więc przez organ prawidłowo wskazane.
Nie ma także racji skarżąca spółka argumentując, że sprzedaż czterech pojazdów nastąpiła w okresie wcześniejszym niż rok objęty kontrolą, zatem nałożenie sankcji stanowiącej ich następstwo narusza przepisy prawa wymienione w skardze. Sąd podkreśla, że obowiązek zgłoszenia wycofania pojazdu do organu wydającego licencję wspólnotową nie został wykonany przez skarżącą do czasu zakończenia przedmiotowej kontroli. Naruszenie przepisu lp. 1.5 załącznika nr 3 do u.t.d. polega na niezgłoszeniu zmiany danych wskazanych odpowiednio w art. 7 a i 8 u.t.d. Sprzedaż czterech pojazdów przed wyznaczonym okresem kontroli nie ma wpływu na wymierzenie tej kary albowiem stan naruszenia, czyli brak zgłoszenia w kontrolowanym okresie trwał.
Prawidłowe były również ustalenia organu w zakresie naruszeń lp. 5.2.1 , 5.4.1, 5.10, 6.3.11, opisanych na wstępie niniejszego uzasadnienia. Organ prawidłowo opisał zdarzenia uzasadniające powstanie tych naruszeń, dokonał prawidłowej kwalifikacji prawnej i wymierzył kary zgodnie z załącznikiem nr 3 do u.t.d. Skarżący w toku postępowania oraz w skardze, odnośnie tych naruszeń nie wykazał żadnych przesłanek egzoneracyjnych z art. 92 b i c u.t.d.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) P.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku, uchylając zaskarżoną decyzję. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 P.p.s.a. uwzględniając uiszczony przez skarżącą wpis (750 zł).
Sąd wskazuje, że uchylił wyłącznie zaskarżoną decyzję, mając na uwadze brak potrzeby przeprowadzenia postępowania dowodowego w sprawie. Ponownie rozpoznając odwołanie organ zastosuje się do powyższych uwag Sądu i wyda decyzję w której należycie określi naruszenia stwierdzone w trakcie kontroli.