III SA/Po 217/26

III SA/Po 217/26 - Postanowienie WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2026-02-10
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-01-16
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Izabela Bąk-Marciniak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Skarżony organ
Rada Miasta
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Izabela Bąk- Marciniak po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. S. na uchwałę Rady Miasta z dnia 2 grudnia 2025 r. nr XXVIII/521/IX//2025 w przedmiocie rozpatrzenia skargi na Komendanta postanawia: 1. odrzucić skargę 2. odmówić przyznania prawa pomocy
Uzasadnienie
Pismem z dnia 11 grudnia 2025 r. K. S. wniósł skargę na uchwałę Rady Miasta z dnia 2 grudnia 2025 r. nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi na Rady Miasta z dnia 2 grudnia 2025 r. nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi na Komendanta wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:
Merytoryczną ocenę skargi wniesionej do sądu administracyjnego zawsze poprzedza analiza dopuszczalności takiej skargi z punktu widzenia objętej zakresem unormowania ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") kognicji sądu administracyjnego do orzekania w sprawie.
Zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych reguluje art. 3 p.p.s.a., zgodnie z którym, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.
Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996 i 1579), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, ze zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest uchwała Rady Miasta z dnia 2 grudnia 2025 r. w przedmiocie rozpatrzenia skargi na Komendanta. Uchwała ta została podjęta na podstawie art. art. 229 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 572, dalej jako k.p.a.). Organ uznał powyższą skargę za bezzasadną.
Jak wynika z akt sprawy uchwała ta dotyczy rozpoznania skargi wniesionej w trybie działu VIII K.p.a. Przedmiotem skargi, złożonej na podstawie art. 227 i nast. k.p.a. mogą być zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Jest to tzw. skarga powszechna, która rozpoznawana jest w trybie wnioskowo-skargowym uregulowanym w dziale VIII k.p.a. Postępowanie ze skargi powszechnej ma charakter postępowania uproszczonego, które kończy się podjęciem czynności materialno - technicznej polegającej na zawiadomieniu skarżącego o sposobie załatwienia skargi, na podstawie art. 238 § 1 k.p.a. Zawiadomienie o sposobie załatwienie skargi wniesionej na podstawie art. 227 i nast. k.p.a., niezależnie od formy, jaką przybierze, nie mieści się w zawartym w art. 3 § 2 P.p.s.a. katalogu prawnych form działania administracji publicznej podlegających kontroli sądowoadministracyjnej (postanowienie NSA z 25 maja 2006 r. I OSK 457/2006, Lex Polonica nr 408697, postanowienie WSA w Gliwicach z 28 sierpnia 2019 r. III SAB/Gl 40/19, CBOSA, postanowienie WSA w Rzeszowie z 30 lipca 2019 r. II SA/Rz 796/19, CBOSA).
W orzecznictwie ugruntowane jest już stanowisko, że uchwała Rady Gminy w przedmiocie rozpatrzenia wniesionej na podstawie art. 227 k.p.a. skargi powszechnej jest w istocie zawiadomieniem o sposobie jej załatwienia i nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego (post. WSA w Warszawie z dnia 19.05.2004 r., sygn. IV SA 1992/03; postanowienie NSA z dnia 12.04.2001 r., sygn. I SA 2668/00 z dnia 16.05.2012 r., sygn. I OSK 1026/12, postanowienie WSA w Gdańsku z 4.04.2025 r., sygn. III SA/Gd 146/25). Wyłączenie spod kognicji sądów administracyjnych uchwał organów samorządu terytorialnego w przedmiocie rozpoznania skarg wniesionych w trybie działu VIII k.p.a. ma ten skutek, że wniesioną w tym przedmiocie skargę należy uznać za niedopuszczalną i w oparciu o art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. odrzucić.
Organy jednostek samorządu terytorialnego podejmują uchwały we wszystkich sprawach należących do ich właściwości. Jednak uchwały podjęte w wyniku skargi wniesionej na podstawie art. 227 k.p.a., mimo specyficznej formy, wykazują cechy czynności informującej o sposobie załatwienia skargi, takiej samej jak czynności innych organów wymienionych w art. 229 k.p.a., którym nie przypisano uchwały jako prawnej formy działania (zob. postanowienie NSA z 11 stycznia 2018 r., sygn. akt I OSK 2760/17). Innymi słowy, istotną dla wyniku niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego okolicznością nie jest to w jakiej formie podjęto dany (zaskarżony) akt ale to, że zaskarżona uchwała zapadła w trybie skargowym.
W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji.
O odmowie przyznania prawa pomocy orzeczono w pkt 2 sentencji na podstawie art. 247 p.p.s.a., zgodnie z którym prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi.