Pełny tekst orzeczenia

III SA/Po 10/25

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

III SA/Po 10/25 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2025-03-19
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-01-03
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Izabela Paluszyńska
Walentyna Długaszewska /przewodniczący sprawozdawca/
Zbigniew Kruszewski
Symbol z opisem
6032 Inne z zakresu prawa o ruchu drogowym
Hasła tematyczne
Kara administracyjna
Ruch drogowy
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1047
art. 78 ust. 2 pkt 1, art. 140mb
Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (t. j.)
Dz.U. 2023 poz 1394
art. 14 pkt 3, art. 15, art. 16
Ustawa z dnia 7 lipca 2023 r. o zmianie niektórych ustaw w celu ograniczania niektórych skutków kradzieży tożsamości
Sentencja
Dnia 19 marca 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Walentyna Długaszewska (spr.) Sędzia WSA Izabela Paluszyńska Sędzia WSA Zbigniew Kruszewski Protokolant : st. sekr. sąd. Sławomir Rajczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 marca 2025 roku sprawy ze skargi M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 24 października 2024 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie obowiązku zawiadomienia o nabyciu pojazdu w przewidzianym terminie I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Starosty [...] z dnia 8 marca 2024 r., [...], [...]; II. umarza postępowanie administracyjne; III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego kwotę 200,- (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów sądowych.
Uzasadnienie
Decyzją z 08 marca 2024 r. nr [...] Starosta [...], na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r poz. 735 z późn. zm., dalej K.p.a.) oraz art. 140n ust. 1 i ust. 2, art 140 mb pkt 2, art. 78 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2022 r. poz. 988 z późn. zm., dalej jako P.r.d.) nałożył na M. P. karę pieniężną w wysokości 200 zł., związku z naruszeniem obowiązku zawiadomienia w ustawowym terminie o nabyciu pojazdu marki [...] nr rej. [...], nr VIN: [...], zarejestrowanego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
W odwołaniu M. P. (dalej także, jako skarżący) zarzucił pominięcie art. 189c K.p.a. - przepisu międzyczasowego i oparcie zaskarżonej decyzji na przepisach prawa materialnego, które już nie istniały w dacie jej wydania. Nadto zaznaczył, że nie jest prawdą, jakoby nabył przedmiotowy pojazd w dniu 05 lipca 2023 r., albowiem był jego właścicielem od daty zakupu, w dniu 01 kwietnia 2019 r. Po podziale majątku wspólnego pojazd wszedł jedynie w skład jego majątku odrębnego.
Decyzją z 24 października 2024 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.
Skarżący otrzymał przedmiotowy pojazd ma skutek podziału majątku wspólnego dokonanego ugodą zawartą na rozprawie rozwodowej w dniu 27 czerwca 2023 r. Ugoda (wraz z wyrokiem) uprawomocniła się z dniem 05 lipca 2023 r.
W dniu 27 lutego 2024 r. skarżący złożył wniosek o rejestrację samochodu, zatem nie wywiązał się z ustawowego obowiązku zgłoszenia staroście nabycia pojazdu w terminie nieprzekraczającym 30 dni.
Z uwagi na to, że ugoda w sprawie podziału majątku została zawarta w dniu 27 czerwca 2023 r. (data uprawomocnienia: 05 lipca 2023 r.) zastosowanie w sprawie znajdzie ustawa z dnia 7 lipca 2023 r. o zmianie niektórych ustaw w celu ograniczenia niektórych skutków kradzieży tożsamości (Dz.U. z 2023 r., poz. 1394, dalej jako ustawa nowelizująca). Z dniem 01 stycznia 2024 r. ustawodawca zniósł obowiązek powiadamiania o nabyciu pojazdu. Zgodnie jednak z art. 14 pkt 1-3 ustawy nowelizującej, gdy pojazd został:
1) sprowadzony z terytorium państwa niebędącego państwem członkowskim Unii Europejskiej,
2) sprowadzony z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej,
3) nabyty na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
- przed dniem 1 stycznia 2024 r., do spraw związanych z rejestracją oraz zawiadamianiem o zbyciu albo nabyciu pojazdu stosuje się przepisy ustawy P.r.d., w brzmieniu dotychczasowym.
W myśl natomiast art. 16 ustawy nowelizującej, do postępowań w sprawach nakładania kar pieniężnych, o których mowa w art. 140mb ustawy P.r.d., wszczętych i niezakończonych przed dniem 1 stycznia 2024 r., stosuje się przepisy ustawy P.r.d., w brzmieniu dotychczasowym.
SKO stwierdziło, że wobec tego zastosowanie znajdzie art. 78 ust. że właściciel pojazdu zarejestrowanego jest obowiązany zawiadomić w terminie nieprzekraczającym 30 dni starostę o nabyciu lub zbyciu pojazdu.
Do naliczenia administracyjnej kary pieniężnej, jak wskazano zastosowanie ma art. 140mb pkt 2 P.r.d. w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2023 r., zgodnie z którym, kto będąc właścicielem pojazdu zarejestrowanego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wbrew art. 78 ust. 2 pkt 1 nie zawiadamia starosty o nabyciu lub zbyciu pojazdu podlega karze pieniężnej w wysokości od 200 do 1 000 zł.
SKO oceniło, że "nabycie" w rozumieniu art. 78 ust. 2 pkt. 1 P.r.d. powinno być odnoszone do każdej czynności skutkującej przeniesieniem prawa własności i w konsekwencji zmianą stosunków własnościowych, niezależnie od tego czy przedmiotem tej czynności jest 100% własności pojazdu czy jedynie udział. Nabycie i zbycie pojazdu lub udziału we własności pojazdu są kategoriami odnoszącymi się do tej samej czynności prawnej. Zmiany w wyniku tej czynności przekładają się na obowiązki w zakresie rejestracji pojazdu ciążące na właścicielu oraz wpływają na zakres danych gromadzonych przez organ, dostępnych m.in. w centralnej ewidencji pojazdów.
Ustalając wysokość kary w dolnej granicy ustawowych widełek wzięto pod uwagę, że z akt sprawy nie wynika żadna powtarzalność czy korzyści finansowe, rażące jest natomiast samo przekroczenie ustawowego terminu.
Zgodnie z art. 189f § 1 K.p.a. do odstąpienia od nałożonej kary administracyjnej i poprzestaniu na pouczeniu muszą zostać spełnione łącznie dwie przesłanki: waga naruszenia musi być znikoma, a strona musiałaby zaprzestać naruszenia prawa. Zdaniem SKO nie można powiedzieć, że obie te przesłanki zostały spełnione. Brak nadmiernego skomplikowania wymaganej czynności, której można dokonać w sposób uproszczony drogą elektroniczną, pozwala na wywiązanie się z nałożonego przez ustawodawcę obowiązku informowania o zbyciu lub nabyciu pojazdu, przy zachowaniu minimum staranności.
Waga naruszenia również nie jest znikoma, ponieważ ustawodawca wprowadził ściśle określony termin na wykonanie powyższego obowiązku, mając na celu zapewnienie porządku w ewidencji pojazdów, przekładające się na ochronę użytkowników dróg publicznych (choćby działanie Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego). Inaczej bez znaczenia byłoby, czy przedmiotowe zgłoszenie zostanie dokonane w jakimkolwiek terminie. Zdaniem organu, jest oczywistym, że prowadziłoby to do ogromnego chaosu i w praktyce paraliżu Centralnej Ewidencji Kierowców.
W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego M. P. wniósł o uchylenie obu decyzji wydanych w sprawie i umorzenie postępowania oraz zwrot kosztów postępowania. Zarzucił błędną wykładnię i nieuzasadnione zastosowanie art. 16 ustawy nowelizującej.
Skarżący zgodził się ze stanowiskiem, że w razie nabycia pojazdu przed 01 stycznia 2024 r. do spraw związanych z rejestracją i zawiadamianiem o jego nabyciu lub zbyciu stosuje się przepisy dotychczasowe, w tym przepisy obligujące także nabywcę do dokonania takiego zawiadomienia, w terminie 30 dni od dnia nabycia.
W przypadku nakładania kar pieniężnych w związku z uchybieniem tym obowiązkom, automatyzm taki nie ma zastosowania. O tym bowiem, jakie przepisy mają zastosowanie do nakładania takich kar decyduje nie moment nabycia pojazdu lecz wszczęcia postępowania w sprawie nałożenia takiej kary.
Zgodnie z art. 16 ustawy zmieniającej, podstawę prawną nakładania takiej kary po dniu 01 stycznia 2024 r. stanowić będą przepisy obowiązujące przed tą datą tylko wtedy, gdy postępowanie w sprawie jej nałożenia zostało wszczęte przed 01 stycznia 2024 r. W przypadku natomiast wszczęcia takiego postępowania po 01 stycznia 2024 r. zastosowanie mają przepisy ustawy zmienianej w brzmieniu nowym (por. wyrok WSA w Białymstoku z 01 sierpnia 2024 r. II SA/Bk 360/24).
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie , podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z przepisami art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a."), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej, a stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r., poz. 1267) kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z wymienionych przepisów wynika, że sąd bada legalność zaskarżonego aktu, czy jest on zgodny z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Jednocześnie, zgodnie z art. 134 p.p.s.a., Sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego, którą została utrzymana w mocy decyzja Starosty z 08 marca 2024 r. o nałożeniu na skarżącego kary pieniężnej z powodu naruszenia terminu na zawiadomienie Starosty o nabyciu pojazdu.
Jest poza sporem w sprawie, że na podstawie podziału majątku wspólnego dokonanego ugodą zawartą na rozprawie rozwodowej w dniu 27 czerwca 2023 r. skarżącemu przydzielono pojazd marki [...] nr rej. [...] Ugoda (wraz z wyrokiem) uprawomocniła się z dniem 05 lipca 2023 r. Skarżący złożył wniosek o rejestrację samochodu w dniu 27 lutego 2024 r. Pismem z 28 lutego 2025 r. organ wszczął postępowanie w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej.
Z dniem 01 stycznia 2024 r. ustawodawca zniósł obowiązek powiadamiania o nabyciu pojazdu, wprowadzając jednak do obrotu prawnego przepisy przejściowe - ustawą z dnia 7 lipca 2023 r. o zmianie niektórych ustaw w celu ograniczenia niektórych skutków kradzieży tożsamości (Dz.U. z 2023 r., poz. 1394, dalej także jako ustawa nowelizująca).
Spór dotyczy uprawnienia organu do nałożenia na skarżącego kary pieniężnej z powodu naruszenia trzydziestodniowego terminu na zawiadomienie o nabyciu pojazdu, w przypadku gdy postępowanie zostało wszczęte po dniu 01 stycznia 2025 r.
Na mocy ustawy nowelizującej, z dniem 1 stycznia 2024 r. uległy zmianie przepisy ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym. Zgodnie z aktualnym brzmieniem art. 78 ust. 2 pkt. 1 P.r.d. właściciel pojazdu zarejestrowanego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest obowiązany zawiadomić w terminie nieprzekraczającym 30 dni starostę wyłącznie o zbyciu pojazdu. Zatem ustawodawca zniósł obowiązek powiadamiania starosty także o nabyciu pojazdu uprzednio zarejestrowanego. Zgodnie jednak z art. 14 i art. 16 ustawy nowelizującej, do spraw wszczętych i niezakończonych przed 1 stycznia 2024 r. związanych m.in. z nabyciem pojazdu i karami pieniężnymi stosuje się przepisy w brzmieniu dotychczasowym.
Zgodnie zaś z art. 78 ust. 2 pkt 1 Prawa o ruchu drogowym w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2023 r. (Dz. U. z 2023 r. poz. 1047) właściciel pojazdu zarejestrowanego był obowiązany zawiadomić w terminie nieprzekraczającym 30 dni starostę o nabyciu lub zbyciu pojazdu.
Z kolei w myśl art. 31ia ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych, dodanego do tej ustawy z dniem 1 lipca 2021 r. (Dz. U. z 2021 poz. 1192), w okresie od dnia ogłoszenia ustawy z dnia 24 czerwca 2021 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw (tj. od dnia 1 lipca 2021 r.) do dnia odwołania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 wydłuża się do 60 dni terminy określone w art. 71 ust. 7 i art. 78 ust. 2 pkt 1 P.r.d., natomiast art. 140mb P.r.d. stosuje się z uwzględnieniem tak wydłużonego terminu. W dniu 16 maja 2022 r. odwołano na terenie Polski stan epidemii, zaś w dniu 1 lipca 2023 r. został zniesiony stan zagrożenia epidemicznego.
Stosownie do art. 140mb pkt 2 P.r.d. w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2023 r., kto będąc właścicielem pojazdu zarejestrowanego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wbrew przepisowi art. 78 ust. 2 pkt 1 nie zawiadamia starosty o nabyciu lub zbyciu pojazdu, podlega karze pieniężnej w wysokości od 200 do 1000 zł, nakładanej w drodze decyzji administracyjnej przez starostę. Ustalając wysokość kary pieniężnej uwzględnia się zakres naruszenia, powtarzalność naruszeń oraz korzyści finansowe uzyskane z tytułu naruszenia ustawy (art. 140n ust. 1, ust. 2 i ust. 4 P.r.d.).
Jak wynika z akt sprawy i jest poza sporem, własność przedmiotowego samochodu przysługiwała skarżącemu i M. P. (współwłasność małżeńska) od 01 kwietnia 2019 r., pojazd został wówczas zarejestrowany na terytorium RP, na skutek podziału majątku pojazd wszedł w skład majątku odrębnego skarżącego.
Zgodnie z art. 73 ust. 1 P.r.d. (w brzmieniu obowiązującym przed 01 stycznia 2024 r. jak i obecnie) rejestracji pojazdu dokonuje się na wniosek właściciela pojazdu. Właścicielem pojazdu w rozumieniu art. 73 ust. 1 P.r.d. jest każdy, komu służy prawo, własności pojazdu w ujęciu cywilistycznym (art. 140 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny, Dz. U. z 2023 r., poz. 1610). Zgodnie z art. 195 Kodeksu cywilnego własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność).
W ocenie Sądu skoro przepisy P.r.d. w brzmieniu obowiązującym przed 01 stycznia 2024 r. nakładały na właściciela pojazdu obowiązek zawiadomienia organu rejestrującego zarówno w związku z jego zbyciem, jak i jego nabyciem, to przydzielenie skarżącemu przedmiotowego samochodu na wyłączną własność rodziło po stronie skarżącego obowiązek poinformowania organu o tym fakcie. Ugoda (wraz z wyrokiem rozwodowym) uprawomocniła się z dniem 05 lipca 2023 r. i od tej daty należy liczyć 30-dniowy termin na zgłoszenie nabycia pojazdu przez skarżącego. Skarżący zawiadomił organ dopiero w dniu 27 lutego 2024 r. (wnioskując o rejestrację pojazdu).
Odnośnie natomiast zastosowania przez organy przepisów przejściowych wskazać najpierw należy, że zgodnie z art. 14 pkt 3 ustawy nowelizującej, w przypadku gdy pojazd został nabyty na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przed dniem 1 stycznia 2024 r., do spraw związanych z rejestracją oraz zawiadamianiem o zbyciu albo nabyciu pojazdu stosuje się przepisy Prawa o ruchu drogowym w brzmieniu dotychczasowym. W art. 15 ustawy nowelizującej zastrzeżono, że do postępowań o rejestrację pojazdów, wszczętych i niezakończonych przed dniem 1 stycznia 2024 r., stosuje się przepisy Prawa o ruchu drogowym, w brzmieniu dotychczasowym. Z kolei w myśl art. 16 ustawy nowelizującej, do postępowań w sprawach nakładania kar pieniężnych, o których mowa w art. 140mb ustawy zmienianej w art. 2, wszczętych i niezakończonych przed dniem 1 stycznia 2024 r., stosuje się przepisy Prawa o ruchu drogowym, w brzmieniu dotychczasowym.
Przepisy ustawy zmieniającej weszły w życie 01 stycznia 2024 r. Kontrolowane postępowanie administracyjne wszczęto w lutym 2024 r., a więc już po wejściu w życie norm intertemporalnych. Nowe przepisy wyeliminowały obowiązek zawiadomienia o nabyciu pojazdu (vide nowe, obowiązujące od 1 stycznia 2024 r. brzmienie art. 78 ust. 2 pkt 1 P.r.d.). W związku z tym zasadniczą kwestią było ustalenie, jaki stan prawny ma zastosowanie w niniejszej sprawie.
Mają na uwadze powyższe, należy wskazać, że w art. 14 pkt 3, art. 15 i art. 16 ustawy nowelizującej ustawodawca dokonał wyraźnego rozróżnienia na "sprawy związane z rejestracją oraz zawiadomieniem o zbyciu albo nabyciu pojazdu", do których stosuje się przepisy dotychczasowe, jeśli nabycie pojazdu miało miejsce przed 31 grudnia 2023 r., "postępowania o rejestrację pojazdów, wszczęte i niezakończone przed dniem 01 stycznia 2024 r." oraz "postępowania w sprawach nakładania kar pieniężnych, o których mowa w art. 140mb ustawy zmienianej, wszczęte i niezakończone przed dniem 01 stycznia 2024 r.". Do postępowań, o których mowa w art. 14 i 15, wszczętych i niezakończonych przed 31 grudnia 2023 r., stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 2 (P.r.d.) w brzmieniu dotychczasowym.
Zdaniem Sądu zatem, nie może budzić wątpliwości, że odnośnie postępowań w sprawach dotyczących nakładania kar, w związku z niewykonaniem w terminie obowiązku zawiadomienia o nabyciu pojazdu, przepisy P.r.d. w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2023 r. mają zastosowanie tylko w przypadku postępowań wszczętych i niezakończonych przed 1 stycznia 2024 r.
W takim zaś przypadku, skoro skarżący nabył pojazd przed końcem roku 2023, to mają zastosowanie przepisy dotychczasowe, jeśli chodzi o trzydziestodniowy obowiązek wykonania zawiadomienia o nabyciu pojazdu, co wprost wynika z art. 14 pkt 3 ustawy zmieniającej, gdyż jest to sprawa związana z zawiadomieniem o nabyciu pojazdu. Skoro jednak nie doszło przed 01 stycznia 2024 r. do wszczęcia postępowania w sprawie nałożenia kary pieniężnej, o której mowa w art. 140 mb pkt 2 P.r.d., nie ma zastosowania art. 16 ustawy zmieniającej, a w konsekwencji, nie mają zastosowania przepisy P.r.d. w brzmieniu dotychczasowym, jeśli chodzi o kary pieniężne za niezawiadomienie o nabyciu pojazdu.
Co należy również w tym miejscu podkreślić i na co wielokrotnie wskazywano w orzecznictwie sądów administracyjnych, przepisy o charakterze represyjnym, a taki niewątpliwie charakter ma wyżej wskazany przepis, podlegają wykładni ścisłej. Skoro zatem ustawodawca wyraźnie rozróżnia w dwóch sąsiadujących ze sobą przepisach "sprawy związane z zawiadamianiem o zbyciu lub nabyciu pojazdu" oraz "postępowania o nałożenie kar pieniężnych za niewykonanie obowiązków ww. zawiadomienia", to należy dokonać ścisłej wykładni ww. przepisów, rozróżniając sprawę związaną z zawiadomieniem o nabyciu lub zbyciu oraz postępowanie o nałożenie kary pieniężnej.
Reasumując, w myśl przepisów przejściowych mających zastosowanie w niniejszej sprawie skarżący winien był wywiązać się z obowiązku zawiadomienia Starosty o nabyciu pojazdu w taki sposób, jak wskazują przepisy P.r.d. w brzmieniu przed 1 stycznia 2024 r. (30 dni) - "sprawa związana z zawiadomieniem o nabyciu pojazdu". Jednak jeśli tego nie dokonał, to zgodnie z przepisami obowiązującymi od 1 stycznia 2024 r. nie podlega karze za niedopełnienie tego obowiązku, gdyż postępowania o nałożenie kary wobec niego nie wszczęto przed 01 stycznia 2024 r.
W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) w zw. z art. 135 p.p.s.a. orzekł jak w punkcie I. wyroku. Uznanie zaś, że skarżący nie podlega karze za niedopełnienie obowiązku zawiadomienia o nabyciu pojazdu skutkowało orzeczeniem o umorzeniu postępowania, o czym Sąd orzekł na podstawie art. 145 § 3 p.p.s.a., w punkcie II. wyroku. O kosztach postępowania obejmujących wpis sądowy (200 zł) orzeczono na podstawie art. 200 P.p.s.a., w punkcie III. wyroku.