Orzeczenie · 2024-03-26

III SA/Lu 669/23

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie

Miejsce

Lublin

Data

2024-03-26

NSAinneŚredniawsa

choroba zawodowazespół kanału de Guyonamedycyna pracynarażenie zawodowesąd administracyjnyKodeks pracyinspekcja sanitarnaorzecznictwo lekarskie

Podsumowanie

Przejdź do pełnego tekstu

Sprawa dotyczyła skargi H. M. na decyzję Lubelskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego utrzymującą w mocy decyzję o braku podstaw do stwierdzenia u skarżącej choroby zawodowej w postaci zespołu kanału de Guyona. Skarżąca przez 25 lat pracowała na stanowiskach związanych z sortowaniem i obsługą przesyłek, wykonując czynności obciążające dłonie i nadgarstki, takie jak ręczne sortowanie, pakowanie, stemplowanie i obsługa urządzeń. Twierdziła, że te czynności doprowadziły do rozwoju zespołu kanału de Guyona. Organy sanitarne, po przeprowadzeniu postępowania i zasięgnięciu opinii jednostek orzeczniczych (Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w Lublinie oraz Instytutu Medycyny Pracy w Łodzi), uznały, że czynności wykonywane przez skarżącą, mimo obciążenia dla kończyn górnych, nie wykazywały cech narażenia zawodowego (np. wykonywania ruchów z dużą siłą, ściskania, skręcania przez większą część zmiany roboczej) w stopniu wystarczającym do spowodowania zespołu kanału de Guyona. Jednostki orzecznicze wielokrotnie potwierdziły brak związku przyczynowo-skutkowego między pracą a chorobą. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, kontrolując legalność zaskarżonej decyzji, uznał skargę za niezasadną. Sąd podkreślił, że organy sanitarne są związane merytorycznie orzeczeniami lekarskimi wydanymi przez uprawnione jednostki orzecznicze i nie mogą samodzielnie oceniać dokumentacji medycznej w celu odmiennego rozpoznania choroby. W ocenie Sądu, organy prawidłowo zebrały materiał dowodowy, a orzeczenia lekarskie były zgodne, jednoznaczne i prawidłowo uzasadnione. W związku z tym Sąd oddalił skargę, a także orzekł o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, stosując przepisy po wyroku Trybunału Konstytucyjnego.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia

Do czego można powołać

Interpretacja przepisów dotyczących stwierdzania chorób zawodowych, w szczególności znaczenia orzeczeń lekarskich i roli organów administracji w postępowaniu.

Ograniczenia stosowania

Sprawa dotyczy specyficznego schorzenia i jego związku z konkretnym rodzajem pracy, co może ograniczać jej bezpośrednie zastosowanie do innych przypadków.

Zagadnienia prawne (2)

Czy czynności wykonywane przez pracownika w ramach obowiązków służbowych, polegające na ręcznym sortowaniu i pakowaniu przesyłek, mogą stanowić podstawę do stwierdzenia choroby zawodowej w postaci zespołu kanału de Guyona?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, jeśli analiza warunków pracy i opinie jednostek orzeczniczych nie potwierdzają narażenia zawodowego w stopniu wystarczającym do spowodowania choroby, mimo zdiagnozowania schorzenia.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że samo zdiagnozowanie schorzenia wymienionego w wykazie chorób zawodowych nie jest wystarczające. Kluczowe jest udowodnienie związku przyczynowo-skutkowego między pracą a chorobą. W tej sprawie, mimo obciążenia dla kończyn górnych, czynności skarżącej nie wykazywały cech narażenia zawodowego, co potwierdziły opinie lekarskie.

Czy organ administracji jest związany merytorycznie orzeczeniem lekarskim jednostki orzeczniczej w postępowaniu o stwierdzenie choroby zawodowej?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, organ administracji jest bezwzględnie związany orzeczeniem lekarskim w zakresie rozpoznania lub braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej i nie może samodzielnie oceniać dokumentacji medycznej w celu odmiennego rozpoznania.

Uzasadnienie

Sąd podkreślił, że rozpoznanie choroby zawodowej należy do właściwości jednostek medycznych, a organy inspekcji sanitarnej nie są uprawnione do samodzielnej oceny medycznej. Mogą kwestionować orzeczenie jedynie pod względem formalnym.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Oddalono skargę

Oddalenie skargi na decyzję o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej.

Przepisy (20)

Główne

k.p. art. 235¹

Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy

Definicja choroby zawodowej jako choroby z wykazu, której powstanie można przypisać działaniu czynników szkodliwych lub sposobowi wykonywania pracy.

k.p. art. 235²

Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy

Możliwość rozpoznania choroby zawodowej w okresie zatrudnienia w narażeniu lub po jego zakończeniu, pod warunkiem wystąpienia udokumentowanych objawów w określonym okresie.

rozp. o chorobach zawodowych § § 5 ust. 1

Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych

Wymagania kwalifikacyjne dla lekarzy orzekających w sprawach chorób zawodowych.

rozp. o chorobach zawodowych § § 5 ust. 2 pkt 1

Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych

Określenie jednostek orzeczniczych I stopnia (np. poradnie chorób zawodowych WOMP).

rozp. o chorobach zawodowych § § 5 ust. 3

Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych

Określenie jednostek orzeczniczych II stopnia (np. instytuty badawcze medycyny pracy).

rozp. o chorobach zawodowych § § 6 ust. 1

Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych

Podstawa wydania orzeczenia lekarskiego (badania, dokumentacja medyczna, ocena narażenia zawodowego).

rozp. o chorobach zawodowych § § 8 ust. 1

Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych

Podstawa wydania decyzji administracyjnej (orzeczenie lekarskie, karta oceny narażenia zawodowego).

p.p.s.a. art. 151

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa prawna oddalenia skargi.

Pomocnicze

rozp. o chorobach zawodowych § § 8 ust. 2

Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych

Możliwość uzupełnienia materiału dowodowego przez organ inspekcji sanitarnej.

p.p.s.a. art. 250 § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa prawna orzekania o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej.

rozp. o kosztach pomocy prawnej § § 2 pkt 1 i 2

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu

Zakres kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.

rozp. o kosztach pomocy prawnej § § 4 ust. 1

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu

Sposób ustalania opłaty za pomoc prawną (zakwestionowany przez TK).

rozp. o opłatach za czynności radców prawnych § § 14 ust. 1 lit. c

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych

Minimalna stawka opłaty za czynności radcy prawnego w postępowaniu przed WSA w innej sprawie (480 zł).

k.p.a. art. 7