III SA/Lu 59/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie rozpoznał wniosek skarżącego A.S. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w przedmiocie określenia kwoty cła i podatku od towarów i usług. Skarżący argumentował, że przymusowa egzekucja należności może doprowadzić do likwidacji jego działalności gospodarczej, zwolnienia pracowników i utraty posiadanych towarów, a także że nie posiada środków na jednorazową spłatę. Podkreślał, że organy już przystąpiły do egzekucji, zajęły rachunki bankowe i wyegzekwowały część należności, mimo że VAT został spłacony. Sąd, powołując się na art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wskazał, że obowiązek uprawdopodobnienia przesłanek wstrzymania wykonania spoczywa na wnioskodawcy. Stwierdził, że skarżący nie wykazał w sposób wystarczający, iż wykonanie decyzji nakładającej obowiązek zapłaty należności pieniężnej wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd podkreślił, że świadczenia pieniężne są z natury odwracalne, a dołączone dokumenty, mimo że wskazują na prowadzenie czynności egzekucyjnych i zajęcie majątku, nie dowodzą nieodwracalnej szkody. Analiza finansowa skarżącego na podstawie przedstawionych dokumentów (przychody i zysk za I połowę 2024 r.) nie wykazała, aby wykonanie decyzji miało spowodować nieodwracalne skutki, zwłaszcza że skarżący nie przedstawił aktualnej sytuacji finansowej. Sąd zaznaczył, że skutki finansowe egzekucji są normalną konsekwencją, a instytucja wstrzymania wykonania służy jedynie ochronie przed szkodami, których wygranie sporu nie naprawi. W konsekwencji, sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający