Orzeczenie · 2005-12-22

III SA/Lu 409/05

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Miejsce
Lublin
Data
2005-12-22
NSAinneŚredniawsa
choroba zawodowanarząd słuchuzespół wibracyjnyhałaswibracjaPaństwowa Inspekcja Sanitarnapostępowanie administracyjnediagnostyka medycznaprawo pracy

Sprawa dotyczyła skargi pracownika na decyzję Inspektora Sanitarnego utrzymującą w mocy decyzję o braku podstaw do stwierdzenia u niego choroby zawodowej narządu słuchu i zespołu wibracyjnego. Pracownik przez 35 lat pracował na stanowisku ślusarza, wykonując prace narażające go na hałas i wibracje. Organy administracji, opierając się na orzeczeniach lekarskich Poradni Chorób Zawodowych i Instytutu Medycyny Pracy, stwierdziły, że rozpoznane u skarżącego schorzenia (dyskopatia, zmiany zwyrodnieniowe, uszkodzenie słuchu) nie są chorobami zawodowymi w rozumieniu przepisów, a uszkodzenie słuchu nie może być wiązane z warunkami pracy, gdyż nie stwierdzono przekroczeń dopuszczalnych norm hałasu, a samo uszkodzenie słuchu nie wykazywało cech uszkodzenia spowodowanego hałasem. Sąd administracyjny, analizując zebrany materiał dowodowy i przepisy prawa, uznał skargę za niezasadną. Sąd podkreślił, że definicja choroby zawodowej wymaga zarówno schorzenia z wykazu, jak i związku przyczynowego z warunkami pracy, a opinie lekarskie specjalistów są kluczowe dla rozstrzygnięcia. W tym przypadku, mimo potencjalnego narażenia na hałas, rozpoznane schorzenia nie miały cech choroby zawodowej, a ich przyczyny należy upatrywać w innych czynnikach, np. kardiomiopatii czy dyskopatii.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia
Do czego można powołać

Interpretacja przepisów dotyczących chorób zawodowych, zasada intertemporalności, znaczenie opinii lekarskich w postępowaniu administracyjnym, ocena dowodów w sprawach o choroby zawodowe.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji medycznej i dowodowej; orzecznictwo w zakresie chorób zawodowych ewoluuje.

Zagadnienia prawne (3)

Czy rozpoznane u pracownika schorzenia słuchu i stawów, mimo wieloletniej pracy w warunkach narażenia na hałas i wibracje, mogą zostać uznane za choroby zawodowe?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, ponieważ rozpoznane schorzenia nie zostały stwierdzone przez specjalistów jako mające związek przyczynowy z warunkami pracy, a same schorzenia nie spełniają definicji choroby zawodowej zgodnie z obowiązującymi przepisami.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że kluczowe są specjalistyczne orzeczenia lekarskie, które w tym przypadku nie potwierdziły związku przyczynowego między schorzeniami a pracą. Uszkodzenie słuchu nie wykazywało cech uszkodzenia spowodowanego hałasem, a zmiany zwyrodnieniowe stawów nie nosiły cech zespołu wibracyjnego.

Jakie przepisy (rozporządzenia) należy stosować w postępowaniu dotyczącym choroby zawodowej, gdy nastąpiła zmiana przepisów w trakcie postępowania?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Należy stosować przepisy obowiązujące w momencie wszczęcia postępowania, zgodnie z zasadą intertemporalności.

Uzasadnienie

Sąd wyjaśnił, że postępowanie rozpoczęte przed wejściem w życie nowego rozporządzenia powinno być prowadzone na podstawie przepisów dotychczasowych, co potwierdza § 10 nowego rozporządzenia.

Czy zeznania świadków dotyczące warunków pracy (hałasu, wibracji) mogą zastąpić lub podważyć wyniki badań lekarskich i pomiarów środowiskowych w sprawie o chorobę zawodową?

Odpowiedź sądu

Nie, zeznania świadków, zwłaszcza złożone po latach i bez znajomości wyników pomiarów, mają charakter subiektywny i nie stanowią wystarczającego dowodu w porównaniu do specjalistycznych opinii lekarskich i pomiarów.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że subiektywne oceny świadków nie mogą podważyć obiektywnych wyników badań lekarskich i pomiarów, zwłaszcza gdy dotyczą okresu sprzed kilkudziesięciu lat.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Oddalono skargę
Oddalono skargę na decyzję Inspektora Sanitarnego o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej narządu słuchu i zespołu wibracyjnego.

Przepisy (6)

Główne

Dz.U. 1983 nr 65 poz. 294 § § 1 ust. 1

Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych

Definicja choroby zawodowej jako choroby z wykazu, spowodowanej czynnikami szkodliwymi dla zdrowia występującymi w środowisku pracy.

Pomocnicze

Dz.U. 2002 nr 132 poz. 1115 § § 10

Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach

Przepis intertemporalny, nakazujący prowadzenie postępowań wszczętych przed wejściem w życie rozporządzenia na podstawie dotychczasowych przepisów.

k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 1

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

Ustawa z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej art. 37

p.p.s.a. art. 151

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 153

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Argumenty

Odrzucone argumenty

Pracownik argumentował, że jego schorzenia słuchu i stawów są wynikiem wieloletniej pracy w warunkach hałasu i wibracji. • Pracownik kwestionował wiarygodność badań poziomu hałasu i brak pomiarów wibracji. • Pracownik zarzucał błędne zastosowanie przepisów i wykładnię pojęcia choroby zawodowej.

Godne uwagi sformułowania

Do rozpoznania i stwierdzenia u pracownika choroby zawodowej konieczne jest spełnienie obu warunków, a więc rozpoznana choroba musi być wymieniona w wykazie chorób zawodowych stanowiącym załącznik do rozporządzenia, a jej przyczyną muszą być czynniki szkodliwe dla zdrowia występujące w środowisku jego pracy. • Na stanowiskach pracy skarżącego nie stwierdzono przekroczeń dopuszczalnych poziomów hałasu, które mogłyby stwarzać ryzyko zawodowego uszkodzenia słuchu. • Uszkodzenie ucha wewnętrznego u skarżącego nie wykazuje klinicznych cech uszkodzenia słuchu spowodowanego hałasem i należy je przyczynowo łączyć z zaburzeniami ukrwienia ucha wewnętrznego w przebiegu kardiomiopatii zastoinowej, udarem mózgu i dyskopatią szyjnego odcinka kręgosłupa. • Zgodnie z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego, bez orzeczenia lekarskiego (opinii) bądź sprzecznie z nim organ administracyjny nie może dokonać rozpoznania choroby.

Skład orzekający

Jerzy Marcinowski

przewodniczący

Marek Zalewski

sprawozdawca

Małgorzata Fita

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących chorób zawodowych, zasada intertemporalności, znaczenie opinii lekarskich w postępowaniu administracyjnym, ocena dowodów w sprawach o choroby zawodowe."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji medycznej i dowodowej; orzecznictwo w zakresie chorób zawodowych ewoluuje.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje trudności w udowodnieniu związku przyczynowego między warunkami pracy a schorzeniami, co jest częstym problemem w sprawach o choroby zawodowe. Pokazuje znaczenie specjalistycznych opinii lekarskich.

Czy wieloletnia praca w hałasie zawsze oznacza chorobę zawodową? Sąd wyjaśnia.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst