III SA/Lu 206/22

III SA/Lu 206/22 - Wyrok WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2022-10-20
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2022-05-05
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Ewa Ibrom /sprawozdawca/
Iwona Tchórzewska
Jadwiga Pastusiak /przewodniczący/
Symbol z opisem
6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne
Transport
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 329
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Dz.U. 2015 poz 667
art. 1, art. 2, art. 4, załącznik nr 2
Umowa o międzynarodowych przewozach szybko psujących się artykułów żywnościowych i o specjalnych środkach transportu przeznaczonych  do tych przewozów (ATP), przyjęta w Genewie dnia 1 września 1970 r.
Dz.U. 2022 poz 180
art. 87 ust. 1 pkt 3 lit. c, art. 92a ust. 7
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak, Sędziowie Sędzia WSA Ewa Ibrom (sprawozdawca), Sędzia WSA Iwona Tchórzewska, , po rozpoznaniu w dniu 20 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w A. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia [...] marca 2022 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym oddala skargę.
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z [...] marca 2022 r. Nr [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Lublinie (dalej jako "organ II instancji" lub "organ odwoławczy") utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego w Białej Podlaskiej (dalej jako "organ I instancji") z [...] listopada 2021 r., Nr [...] o nałożeniu na A. Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w A. kary pieniężnej w wysokości 3500 zł za wykonywanie międzynarodowego przewozu towarów szybko psujących się pojazdem niespełniającym warunków określonych w umowie o międzynarodowych przewozach szybko psujących się artykułów żywnościowych i o specjalnych środkach transportu przeznaczonych do tych przewozów (ATP) oraz niewyposażenie kierowcy w dokumenty, o których mowa w art. 87 ustawy o transporcie drogowym.
Podstawę faktyczną powyższego rozstrzygnięcia stanowiły następujące ustalenia:
W dniu [...] września 2021 r. na terenie Oddziału Celnego w Lublinie przeprowadzono kontrolę zespołu pojazdów, którym wykonywano międzynarodowy transport drogowy rzeczy z Polski do Wielkiej Brytanii. Kontrolowanym zespołem pojazdów przewożono towar w postaci mrożonego rabarbaru. Podmiotem wykonującym przewóz była A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w A. (dalej jako "skarżąca"). W trakcie kontroli kierowca okazał m.in. list przewozowy CMR nr [...], wypis z licencji nr [...] na wykonywanie międzynarodowego zarobkowego przewozu drogowego rzeczy oraz dowody rejestracyjne ciągnika samochodowego o numerze rejestracyjnym [...] i naczepy ciężarowej – chłodni o numerze rejestracyjnym [...].
W czasie kontroli stwierdzono brak aktualnego świadectwa, wymaganego zgodnie z Umową o międzynarodowych przewozach szybko psujących się artykułów żywnościowych i o specjalnych środkach transportu przeznaczonych do tych przewozów (ATP), sporządzoną w Genewie dnia 1 września 1970 r. (Dz. U. z 2015 r., poz. 667), powoływaną dalej także jako "umowa ATP" lub "umowa", w związku z czym organ I instancji wszczął z urzędu postępowanie administracyjne.
Wyniki kontroli utrwalono w protokole kontroli nr [...]
Kierowca podpisał protokół kontroli bez zastrzeżeń.
Decyzją z dnia [...] listopada 2021 r. organ I instancji nałożył na skarżącą karę pieniężną w wysokości 3500 zł za wykonywanie międzynarodowego przewozu towarów szybko psujących się pojazdem niespełniającym warunków określonych w umowie o międzynarodowych przewozach szybko psujących się artykułów żywnościowych i o specjalnych środkach transportu przeznaczonych do tych przewozów (ATP) (3000 zł) oraz niewyposażenie kierowcy w dokumenty, o których mowa w art. 87 ustawy o transporcie drogowym (500 zł).
W piśmie z dnia [...] listopada 2021 r., które do organu wpłynęło [...] listopada 2021 r., skarżąca wniosła o przeprowadzenie dowodu z protokołu badania naczepy przez jednostkę certyfikującą - C. w K. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością oraz świadectwa ATP [...] z [...] września 2021 r. na okoliczność poddania naczepy wymaganym badaniom.
W piśmie z [...] grudnia 2021 r. skarżąca wniosła odwołanie od decyzji organu I instancji.
Decyzją z dnia [...] marca 2022 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Lublinie utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy przytoczył treść art. 87 ust. 1 pkt 3 lit. c ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2022 r., poz. 180), dalej jako "u.t.d.", z którego wynika obowiązek posiadania i okazywania przez kierowcę pojazdu wykonującego przewóz drogowy, w tym także międzynarodowy transport drogowy, na żądanie uprawnionego organu kontroli, świadectwa wymaganego zgodnie z Umową o międzynarodowych przewozach szybko psujących się artykułów żywnościowych i o specjalnych środkach transportu przeznaczonych do tych przewozów (ATP), sporządzonej w Genewie dnia 1 września 1970 r. (Dz. U. z 2015 r. poz. 667).
Organ wyjaśnił, że umowa ATP stanowi, że do przewozu szybko psujących się artykułów żywnościowych, wymienionych w załącznikach 2 i 3 do umowy, mają być stosowane środki transportu wymienione w artykule 1 umowy, tj. środki transportu nazwane "izolowanymi termicznie - izotermicznymi", "z układem chłodniczym - lodownia", "z mechanicznym urządzeniem chłodniczym - chłodnia" lub "środkiem transportu ogrzewanym", które spełniają wymagania i normy podane w załączniku 1 do umowy, z wyjątkiem przypadków, gdy w związku z temperaturą przewidywaną podczas całego przewozu obowiązek ten okazuje się całkowicie zbędny do utrzymywania temperatur ustalonych w załącznikach 2 i 3 do umowy. Środek transportu powinien być tak dobierany i używany w taki sposób, aby w ciągu całego przewozu mogły być utrzymane temperatury ustalone w tych załącznikach. W załączniku 2 do umowy ATP określono warunki dotyczące temperatur, które powinny być przestrzegane przy przewozie mrożonych i (głęboko) szybko mrożonych artykułów żywnościowych.
Odnosząc się do sprawy organ odwoławczy stwierdził, że skarżąca wykonywała przewóz z Polski do Wielkiej Brytanii towaru (mrożony rabarbar o masie brutto 21 134,25 kg), który jest towarem rodzajowo wyszczególnionym w załączniku 2 do Umowy ATP jako artykuł żywnościowy szybko psujący się, do przewozu którego powinny być stosowane specjalne środki transportu wymienione w artykule 1 umowy ATP.
Organ II instancji wskazał, że z przepisów Umowy ATP wynika, że do przewozu szybko psujących się artykułów żywnościowych, wymienionych w załącznikach 2 i 3 do umowy ATP, powinny być stosowane środki transportu izotermiczne, lodownie, chłodnie lub środki transportu ogrzewane które spełniają wymagania i normy podane w załączniku 1 do umowy, a zatem których zgodność z normami wynikającymi z umowy ATP została skontrolowana i które posiadają ważny certyfikat poświadczający tę zgodność. Certyfikat ten, lub jego poświadczona notarialnie kopia, powinien zawsze znajdować się w środku transportu w celu przedstawienia go na każde żądanie organu kontrolującego. Jednocześnie tabliczka certyfikacyjna ATP, powielona zgodnie z postanowieniami umowy ATP i przymocowana do urządzenia, jest uznana za odpowiednik certyfikatu ATP.
Organ podniósł, że podczas kontroli w dniu [...] września 2021 r. kierowca kontrolowanego pojazdu nie posiadał i nie okazał do kontroli oryginału certyfikatu ani też jego poświadczonej notarialnie kopii. Na naczepie nie stwierdzono również ważnej na dzień kontroli tabliczki certyfikacyjnej ATP, która, stosownie do pkt 3 załącznika 1 dodatku 1 umowy ATP, stanowi powielenie świadectwa i przymocowana do środka transportu jest uznawana za odpowiednik certyfikatu ATP.
W konsekwencji organ stwierdził, że przewóz międzynarodowy wykonywany był z naruszeniem art. 87 ust. 1 pkt 3 lit. c) ustawy o transporcie drogowym, zgodnie z którym świadectwo wymagane zgodnie z umową o międzynarodowych przewozach szybko psujących się artykułów żywnościowych i o specjalnych środkach transportu przeznaczonych do tych przewozów (ATP) (a zatem oryginał lub jego poświadczona notarialnie kopia), powinno być podczas wykonywania przewozu drogowego w posiadaniu kierowcy i okazane na żądanie kontrolujących.
Organ odwoławczy nie uwzględnił wyjaśnień skarżącej, która w piśmie z [...] listopada 2021 r. podniosła, że kierowca posiadał stosowne świadectwo w wersji elektronicznej w postaci zdjęcia w telefonie. Organ wskazał, że z przepisów ustawy o transporcie drogowym i umowy ATP wynika, że kierowca jest obowiązany mieć przy sobie i okazać świadectwo wymagane zgodnie z Umową o międzynarodowych przewozach szybko psujących się artykułów żywnościowych i o specjalnych środkach transportu przeznaczonych do tych przewozów (ATP). Certyfikat ATP lub jego poświadczona notarialnie kopia powinien zawsze pozostawać przy danym środku transportu w celu przedstawienia go na każde żądanie odnośnych jednostek kontrolujących. Oprócz certyfikatu środek transportu powinien być wyposażony w tabliczkę ATP, wykonaną zgodnie z wzorem określonym w dodatku 3 do załącznika 1 i przymocowaną do urządzenia transportowego. W trakcie kontroli kierowca kontrolowanego pojazdu nie przedstawił świadectwa ATP, wymaganego zgodnie z umową ATP. Ponadto na naczepie nie stwierdzono ważnej na dzień kontroli tabliczki zatwierdzenia środka transportu tzw. tabliczki ATP. Powyższe zostało opisane w protokole kontroli. Kierowca podpisał protokół bez wniesienia jakichkolwiek zastrzeżeń i uwag, w tym podnoszonych w odwołaniu oraz w piśmie z [...] listopada 2021 r., że "kierowca posiadał certyfikat ATP w telefonie". Organ stwierdził, że w takich okolicznościach nie miał żadnych podstaw do kwestionowania ustaleń zawartych w protokole.
Organ nie uwzględnił wniosków dowodowych skarżącej zgłoszonych w piśmie z [...] lutego 2022 r. Wskazał, że skarżąca wyjaśniła w piśmie, które wpłynęło do organu po upływie prawie dwóch miesięcy od kontroli, że kierowca nie tylko posiadał, ale i okazał funkcjonariuszowi ważny w dacie kontroli certyfikat dla naczepy (świadectwo w formie elektronicznej w postaci zdjęcia w telefonie). Organ zwrócił uwagę, że ważne świadectwo ATP zostało przedłożone przez skarżącą dopiero na etapie postępowania administracyjnego i stwierdził, że skoro przewoźnik dysponował oryginałem świadectwa ATP, powinien umieścić na pojeździe otrzymaną wraz ze świadectwem tabliczkę ATP, która jest uznawana za odpowiednik takiego certyfikatu. Przedłożone przez stronę w toku postępowania administracyjnego (świadectwo nr ATP [...] z [...] września 2021 r., sporządzone przez C. w K. Sp. z o. o., z terminem ważności do 28 lutego 2025 r.), nie wyłącza odpowiedzialności skarżącego za popełnienie naruszenia z lp. 3.3.7 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym. W dacie kontroli wymagane i ważne świadectwo ATP nie zostało okazane.
Wobec stwierdzenia wykonywania międzynarodowego przewozu drogowego niezgodnie z umową międzynarodową - umową ATP z uwagi na brak świadectwa ATP oraz niewyposażenie kierowcy w ten dokument, organ odwoławczy uznał, że organ I instancji prawidłowo nałożył na skarżącą karę pieniężną w wysokości 3 500 zł na podstawie lp. 3.3.7 oraz lp. 1.1.12 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym.
Odnosząc się do zarzutu odwołania, że decyzja organu I instancji została doręczona bezpośrednio skarżącej, z pominięciem pełnomocnika strony, organ odwoławczy wskazał, że doręczenie decyzji organu I instancji stronie, zamiast pełnomocnikowi strony, nie spowodowało ujemnych skutków dla skarżącej i nie miało to wpływu na wynik sprawy. Ustanowiony przez stronę pełnomocnik wniósł skutecznie odwołanie. Dowody przedłożone przez pełnomocnika zgodnie z pismem z [...] listopada 2021 r. zostały ocenione przez organ odwoławczy. Organ odwoławczy wyznaczył stronie termin do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego. Strona skorzystała z tego uprawnienia i pismem z [...] lutego 2022 r. złożyła wyjaśnienia. Mając powyższe na względzie, organ odwoławczy uznał, że pominięcie pełnomocnika w postępowaniu przed organem I instancji nie miało wpływu na wynik sprawy.
W ocenie organu odwoławczego, w niniejszej sprawie nie miał zastosowania art. 92c u.t.d.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w A. zaskarżyła decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie w całości.
Zaskarżonej decyzji zarzuciła:
1) naruszenie art. 15 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r., poz. 2000),dalej jako "k.p.a.", poprzez naruszenie zasady dwuinstancyjności, gdyż organ I instancji wydał swoją decyzję przed zapoznaniem się z wnioskami dowodowymi i stanowiskiem skarżącej, które zostało mu doręczone dnia 18 listopada 2021 r., czyli w dniu wydania decyzji przez organ I instancji, co doprowadziło do wypowiedzenia się w przedmiocie wniosków dowodowych i stanowiska strony skarżącej tylko i wyłącznie przez organ II instancji, dlatego zachodzą przesłanki stwierdzenia nieważności decyzji wskazane w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.;
2) naruszenie art. 87 ust. 1 pkt 3 lit. c i art. 92a ust. 7 u.t.d. w związku z art. 4 ust. 1 umowy ATP, poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, co doprowadziło do błędu w ustaleniach faktycznych i przyjęcie, że kierujący pojazdem nie posiadał świadectwa ATP oraz że transport był wykonywany pojazdem nie spełniającym warunków umowy ATP;
3) naruszenie art. 40 § 2 k.p.a., poprzez uznanie, że naruszenie organu I instancji w przedmiocie doręczenia decyzji skarżącej, a nie jej pełnomocnikowi, nie miało wpływu na wynik sprawy;
4) naruszenie art. 7 w zw. z art. 77 w zw. z art. 78 § 1 i 2 k.p.a. poprzez zaniechanie przez organ dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, tj. odmowę przeprowadzenia wszystkich dowodów wnioskowanych przez stronę;
5) naruszenie art. 138 § 1 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy wadliwej decyzji Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego w Białej Podlaskiej z dnia [...] listopada 2021 r. przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Lublinie wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Skarga jest nieuzasadniona. W ocenie sądu organy dokonały prawidłowych ustaleń faktycznych i na ich podstawie prawidłowo zastosowały przepisy prawa materialnego.
Przedmiotem kontroli było wykonywanie międzynarodowego przewozu drogowego rzeczy – mrożonego rabarbaru.
Zgodnie z art. 87 ust. 1 pkt 3 lit. c u.t.d., podczas wykonywania przewozu drogowego kierowca pojazdu samochodowego jest obowiązany mieć przy sobie i okazywać, na żądanie uprawnionego organu, między innymi świadectwo wymagane zgodnie z umową ATP.
Zasady wykonywania międzynarodowych przewozów niektórych szybko psujących się artykułów żywnościowych przy wykorzystaniu specjalnych środków transportu oraz zasady kontroli zgodności środków transportu z normami określa Umowa o międzynarodowych przewozach szybko psujących się artykułów żywnościowych i o specjalnych środkach transportu przeznaczonych do tych przewozów (ATP).
Zgodnie z art. 1 umowy ATP, przy wykonywaniu międzynarodowych przewozów szybko psujących się artykułów żywnościowych środki transportu mogą być nazwane "izolowanymi termicznie – izotermicznymi", "z układem chłodniczym – lodownia", "z mechanicznym urządzeniem chłodniczym – chłodnia" lub "środkiem transportu ogrzewanym", pod warunkiem, że spełniają wymagania i normy podane w złączniku 1 do umowy.
Art. 4 ust. 1 zdanie pierwsze umowy ATP stanowi, że do przewozów szybko psujących się artykułów żywnościowych, wymienionych w załącznikach 2 i 3 do Umowy, mają być stosowane środki transportu wymienione w artykule 1 Umowy, z wyjątkiem przypadków, gdy w związku z temperaturą przewidywaną podczas całego przewozu obowiązek ten okazuje się całkowicie zbędny do utrzymywania temperatur ustalonych w załącznikach 2 i 3 do Umowy.
Postanowienia artykułu 4 Umowy stosuje się do każdego przewozu wykonywanego za wynagrodzeniem na rzecz osób trzecich lub na własny rachunek – z uwzględnieniem postanowień ustępu 2 niniejszego artykułu – transportem kolejowym lub samochodowym lub obydwoma tymi rodzajami transportu:
- szybko (głęboko) zamrożonych lub mrożonych artykułów żywnościowych, oraz
- artykułów żywnościowych wymienionych w załączniku 3 do Umowy, nawet gdy nie są one szybko (głęboko) zamrożone ani zamrożone,
jeżeli miejsca załadowania ładunku lub wyposażenia transportowego zawierającego ładunek na kolejowy lub drogowy środek transportu i miejsca wyładowania ładunku lub wyposażenia transportowego zawierającego ładunek ze środka transportu znajdują się w dwóch różnych państwach i jeżeli miejsce wyładowania ładunku znajduje się na terytorium Umawiającej się Strony (art. 3 ust. Umowy ATP).
W Załączniku 2 do umowy określone są zasady doboru wyposażenia i warunków temperaturowych do przewozu artykułów żywnościowych (głęboko) szybko mrożonych i mrożonych.
Do przewozu produktów żywnościowych (głęboko) szybko mrożonych i mrożonych, środek transportu musi być dobrany i użytkowany w taki sposób, aby podczas przewozu najwyższa temperatura produktu żywnościowego w jakimkolwiek punkcie ładunku nie przekraczała temperatury wskazanej.
W świetle postanowień Załącznika 2 do umowy ATP, przewóz produktów żywnościowych mrożonych i głęboko mrożonych, takich jak przewożony w niniejszej sprawie mrożony rabarbar, powinien odbywać się w temperaturze nieprzekraczającej minus 18°C.
Przepis art. 2 umowy ATP stanowi, że umawiające się Strony podejmą niezbędne środki, aby zgodność z normami środków transportu, o których mowa w artykule 1 umowy ATP, była kontrolowana i sprawdzana zgodnie z postanowieniami zawartymi w dodatkach 1, 2, 3 i 4 załącznika 1 do tej umowy. Każda umawiająca się Strona będzie uznawać ważność świadectw zgodności, wydanych zgodnie z punktem 3 dodatku 1 załącznika 1 do Umowy, przez właściwą władzę innej Umawiającej się Strony. Każda Umawiająca się Strona może uznać ważność świadectw zgodności wydanych z zachowaniem warunków przewidzianych w dodatkach 1 i 2 załącznika 1 do Umowy przez właściwą władzę Państwa niebędącą Umawiającą się Stroną.
Postanowienia dotyczące kontroli zgodności z normami dla izolowanych termicznie - izotermicznych, z układem chłodniczym - lodowni, z mechanicznym urządzeniem chłodniczym - chłodni lub ogrzewanych środków transportu zawiera Załącznik 1 do umowy ATP.
Zgodnie z pkt 3 Załącznika 1 do umowy ATP, certyfikat zgodności lub jego poświadczona notarialnie kopia, powinien zawsze pozostawać przy danym środku transportu w celu przedstawienia go na każde żądanie odnośnych jednostek kontrolujących.
Z prawidłowo zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że w dniu [...] września 2021 r. pojazd, którym wykonywany był międzynarodowy przewóz rzeczy w postaci mrożonego rabarbaru z Polski do Wielkiej Brytanii, nie posiadał aktualnego świadectwa ATP oraz oznaczenia na naczepie, że spełnia wymagania określone w umowie ATP (tabliczki ATP). W dniu kontroli kierowca okazał dowody rejestracyjne ciągnika samochodowego i naczepy ciężarowej (k. 1 - 2 akt adm.), list przewozowy CMR nr [...] (k. 3 akt adm.), wypis z licencji nr [...] na wykonywanie międzynarodowego zarobkowego przewozu drogowego rzeczy (k. 4 akt adm.). Skarżący nie okazał do kontroli świadectwa wymaganego zgodnie z umową ATP. Na naczepie nie stwierdzono ważnej na dzień kontroli tabliczki certyfikacyjnej ATP. Nie budzi zatem wątpliwości, że w dniu kontroli kierowca nie posiadał przy sobie i nie okazał na żądanie uprawnionego organu ważnego świadectwa ATP. Ważne oznakowanie nie było również umieszczone na pojeździe.
Skarżąca w dniu [...] listopada 2021 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) przesłała do organu protokół badania naczepy - chłodni marki Schmitz o numerze rejestracyjnym [...] (k. 22 - 25 akt adm.), przeprowadzonego przez C. w K. Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością w dniu [...] września 2021 r., oraz świadectwo ATP [...] wydane w dniu 17 września 2021 r., ważne do 28 lutego 2025 r. (k. 21 akt adm.). W toku postępowania administracyjnego (w piśmie z [...] listopada 2021 r. i w odwołaniu) oraz w skardze skarżąca podnosiła, że kierowca w dniu kontroli posiadał wymagane świadectwo ATP w formie elektronicznej, w postaci zdjęcia na telefonie. Okoliczność, na którą powołuje się skarżąca w skardze, podnosząc, że gdy "kierowca wszedł do pokoju pracownika organu, aby pokazać świadectwo ATP w formie elektronicznej, to został wyrzucony z pokoju", nie znajduje potwierdzenia w zgromadzonym materiale dowodowym. Z protokołu kontroli nie wynika, że miało miejsce takie zdarzenie, nie odnotowano również w protokole kontroli, że kierowca chciał okazać lub okazywał zdjęcie ważnego świadectwa ATP. Kierowca nie zgłosił do protokołu uwag, nie składał żadnych wyjaśnień, podpisał protokół bez zastrzeżeń. Na tę okoliczność nie została sporządzona również żadna notatka służbowa. Jednocześnie podkreślenia wymaga, że z przepisów wynika obowiązek posiadania przez kierowcę przy sobie i okazania świadectwa ATP, a nie dokumentu odwzorowanego w formie zdjęcia lub innej formie elektronicznej. Tym samym prawidłowe jest ustalenie organu, że kierujący w dniu kontroli nie posiadał przy sobie i nie okazał na żądanie organu kontroli wymaganego ważnego świadectwa ATP, co doprowadziło do wymierzenia kary pieniężnej za stwierdzone naruszenie polegające na niewyposażeniu kierowcy w dokumenty, o których mowa w art. 87 ustawy o transporcie drogowym.
Z tych przyczyn za chybiony należy uznać zarzut nieprzesłuchania kierowcy R. B. na okoliczność próby przedstawienia certyfikatu ATP pracownikowi Urzędu Celnego. Sąd podziela stanowisko organów, że zebrany w sprawie materiał dowodowy był wyczerpujący i wystarczający do podjęcia rozstrzygnięcia. Istotne okoliczności faktyczne organ odwoławczy ustalił w szczególności na podstawie protokołu kontroli drogowej znajdującego się w aktach.
Braku świadectwa w dniu kontroli nie sanuje przesłanie przez skarżącą przy piśmie z [...] listopada 2021 r. kopii świadectwa ATP nr [...] z 17 września 2021 r., ważnego do dnia 28 lutego 2025 r., ponieważ w dniu kontroli, jak już wyżej wskazano, kierowca nie posiadał w pojeździe i nie okazał ważnego świadectwa ATP, nie posiadał również ważnego oznaczenia na pojeździe. Tymczasem z przywołanych powyżej przepisów wynika, że kierowca obowiązany jest posiadać i okazywać do kontroli świadectwo wymagane zgodnie z umową ATP.
Nie jest zasadna również argumentacja skarżącej, która wywodziła, że naczepa spełnia wymogi wynikające z umowy ATP z samego faktu poddania naczepy badaniom zgodnie z wymogami umowy ATP w dniu 10 września 2021 r., podkreślając że jednostka certyfikująca 17 września 2021 r. wydała świadectwo ATP. Z powołanych wyżej przepisów ustawy o transporcie drogowym i umowy ATP wynika niebudzący wątpliwości obowiązek posiadania przez kierowcę przy sobie (co wymaga podkreślenia) stosownych dokumentów – w rozpoznanej sprawie było to świadectwo wymagane zgodnie z umową ATP. Świadectwo to oraz tabliczka certyfikacyjna ATP na pojeździe, świadczą o tym, że środek odpowiada normom określonym w umowie ATP. Z tego względu konieczne jest przedstawienie w czasie kontroli świadectwa lub zaopatrzenie pojazdu w tabliczkę ATP, zgodnie z warunkami określonymi w załączniku do umowy. Bezspornie w niniejszej sprawie ustalono, że kierowca nie okazał świadectwa oraz że na naczepie - chłodni nie była umieszczona tabliczka ATP.
W świetle powołanych wyżej przepisów, prawidłowo przyjęły zatem organy, że międzynarodowy przewóz drogowy był wykonywany przez skarżącą z naruszeniem obowiązków określonych w umowie ATP oraz w art. 87 ust. 1 pkt 3 lit. c u.t.d.
Stosownie do art. 92a ust. 1 u.t.d. podmiot wykonujący przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem z naruszeniem obowiązków lub warunków przewozu drogowego podlega karze pieniężnej w wysokości od 50 złotych do 12 000 złotych za każde naruszenie, z tym że przedsiębiorca prowadzący pośrednictwo przy przewozie osób z naruszeniem obowiązków lub warunków przewozu drogowego podlega karze pieniężnej w wysokości od 5000 złotych do 40 000 złotych za każde naruszenie. Wykaz naruszeń obowiązków lub warunków przewozu drogowego, o których mowa w ust. 1, wysokości kar pieniężnych za poszczególne naruszenia, a w przypadku niektórych naruszeń numer grupy naruszeń oraz wagę naruszeń wskazane w załączniku I do rozporządzenia Komisji (UE) 2016/403: 1) popełnionych przez podmiot wykonujący przewóz drogowy określa lp. 1-9, 2) popełnionych przez przewoźnika drogowego w związku z wykonywaniem transportu drogowego określa lp. 10 - załącznika nr 3 do ustawy (art. 92a ust. 7 u.t.d.). Pod pozycją 3.3.7 załącznika wyszczególniono naruszenie polegające wykonywaniu międzynarodowego przewozu towarów szybko psujących się pojazdem niespełniającym warunków określonych w umowie o międzynarodowych przewozach szybko psujących się artykułów żywnościowych i o specjalnych środkach transportu przeznaczonych do tych przewozów (ATP). W myśl zaś Lp. 1.1.12 karze podlega niewyposażenie kierowcy w dokumenty, o których mowa w art. 87 ustawy o transporcie. Prawidłowo zatem na skarżącą nałożona została w kara w wysokości 3500 zł, określonej w Lp. 3.3.7 i 1.1.12 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym.
Za bezzasadne sąd uznał zarzuty naruszenia przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Organ prawidłowo zebrał i rozpatrzył materiał dowodowy, ocenił wszystkie dowody zgodnie z art. 80 k.p.a., dokonał wszechstronnej oceny okoliczności sprawy i prawidłowo ustalił stan faktyczny sprawy. Zaskarżona decyzja prawidłowo wskazuje podstawę prawną i faktyczną rozstrzygnięcia, a także zawiera wyczerpujące uzasadnienie stanowiska organu.
Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 z późn. zm.).
Sprawa niniejsza została rozpoznana przez sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 2 p.p.s.a., zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. Jak wynika z akt niniejszej sprawy wniosek taki został złożony przez organ (k. 9 akt sprawy), a skarżąca nie zażądała przeprowadzenia rozprawy.