III SA/Lu 177/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę przewoźnika drogowego na decyzję nakładającą karę pieniężną za wykonywanie przewozu regularnego bez wymaganego zezwolenia oraz naruszenia przepisów dotyczących czasu pracy kierowcy.
Sąd rozpatrzył skargę przewoźnika drogowego G. B. na decyzję Inspektor Transportu Drogowego, która utrzymała w mocy karę pieniężną za wykonywanie przewozu regularnego bez wymaganego zezwolenia oraz za naruszenia przepisów dotyczących czasu pracy kierowcy (skrócenie odpoczynku dziennego, przekroczenie czasu prowadzenia pojazdu). Skarżący argumentował, że powierzył wykonanie przewozu innemu przewoźnikowi na podstawie umowy, a naruszenia czasu pracy były incydentalne. Sąd uznał, że umowa nie spełniała wymogów jednorazowego powierzenia przewozu, a naruszenia czasu pracy zostały prawidłowo udowodnione. W konsekwencji, skarga została oddalona.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie rozpoznał skargę G. B. na decyzję Inspektor Transportu Drogowego, która utrzymała w mocy karę pieniężną nałożoną za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym. Naruszenia dotyczyły wykonywania przewozu regularnego bez wymaganego zezwolenia, skrócenia wymaganego odpoczynku dziennego oraz wielokrotnego przekroczenia maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy. Skarżący twierdził, że wykonywał przewóz na podstawie umowy o powierzenie wykonania przewozu z innym przedsiębiorcą, a naruszenia czasu pracy były incydentalne i niezasadne. Sąd, analizując umowę o powierzenie przewozu, uznał, że jej zapisy, w szczególności brak wskazania konkretnego dnia wykonania przewozu i możliwość wykonywania go w bliżej nieokreślonych sytuacjach, nie pozwalały na uznanie tego za jednorazowe powierzenie przewozu w rozumieniu art. 5 Prawa przewozowego. W związku z tym, stwierdzono wykonywanie przewozu regularnego bez wymaganego zezwolenia. Sąd potwierdził również prawidłowość ustaleń organów dotyczących naruszeń czasu pracy kierowcy, w tym skrócenia odpoczynku dziennego i wielokrotnego przekroczenia czasu prowadzenia pojazdu. Sąd podkreślił, że kierowca nie przedstawił dokumentów uzasadniających odstępstwa od przepisów dotyczących czasu pracy, a także nie udowodniono, że pracował w załodze wieloosobowej w sposób pozwalający na uznanie przerw. Wobec powyższego, sąd uznał skargę za nieuzasadnioną i oddalił ją, potwierdzając prawidłowość zastosowania przepisów prawa materialnego i procesowego przez organy administracji.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (4)
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli umowa nie jest zawarta na jednorazowe powierzenie przewozu, a jej zapisy dopuszczają stałe lub wielokrotne powierzanie przewozów, należy uznać to za wykonywanie przewozu bez wymaganego zezwolenia.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że umowa o powierzenie przewozu, która nie określa konkretnego dnia wykonania przewozu i dopuszcza możliwość wykonywania go w bliżej nieokreślonych sytuacjach, nie spełnia wymogów jednorazowego powierzenia przewozu zgodnie z art. 5 Prawa przewozowego. W związku z tym, wykonywanie przewozu regularnego na podstawie takiej umowy jest traktowane jako wykonywanie go bez wymaganego zezwolenia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (19)
Główne
u.t.d. art. 24 § ust. 4 pkt 4
Ustawa o transporcie drogowym
u.t.d. art. 92a § ust. 1, 3
Ustawa o transporcie drogowym
Prawo przewozowe art. 5
Ustawa Prawo przewozowe
Rozporządzenie nr 561/2006 art. 8 § ust. 1-5
Rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady
Rozporządzenie nr 561/2006 art. 7
Rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady
Pomocnicze
u.t.d. art. 4 § pkt 22
Ustawa o transporcie drogowym
u.t.d. art. 18 § ust. 1
Ustawa o transporcie drogowym
u.t.d. art. 92b § ust. 1
Ustawa o transporcie drogowym
u.t.d. art. 92c § ust. 1
Ustawa o transporcie drogowym
Rozporządzenie nr 561/2006 art. 4 § lit a
Rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady
Rozporządzenie nr 561/2006 art. 4 § lit d
Rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady
Rozporządzenie nr 561/2006 art. 4 § lit o
Rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady
PPSA art. 151
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
k.p.a. art. 6
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 7
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 75 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 77 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 80
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 107 § § 3
Kodeks postępowania administracyjnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organ odwoławczy prawidłowo ustalił stan faktyczny sprawy i właściwie zastosował przepisy prawa materialnego. Umowa o powierzenie przewozu nie spełniała wymogów jednorazowego powierzenia, co skutkowało uznaniem wykonywania przewozu regularnego bez zezwolenia. Naruszenia przepisów dotyczących czasu pracy kierowcy (skrócenie odpoczynku, przekroczenie czasu prowadzenia) zostały prawidłowo udowodnione i nie znaleziono podstaw do zwolnienia z odpowiedzialności. Organy administracji zebrały wyczerpująco materiał dowodowy i prawidłowo go oceniły.
Odrzucone argumenty
Skarżący argumentował, że powierzył wykonanie przewozu innemu przewoźnikowi na podstawie umowy. Skarżący twierdził, że naruszenia czasu pracy były incydentalne i niezasadne. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów k.p.a. poprzez niezbadanie wszystkich okoliczności sprawy i dokonywanie ustaleń sprzecznych z materiałem dowodowym.
Godne uwagi sformułowania
zwrot "powierzyć wykonanie przewozu innym przewoźnikom" należy rozumieć jako czynność jednostronna mająca charakter jednokrotny niepowtarzalny, a nie wielokrotny. Wbrew stanowisku skarżącego, to właśnie fakt niewskazania konkretnej daty w umowie jest dowodem na to, że mógł na podstawie tej umowy wykonywać przedmiotowe przewozy wielokrotnie. Twierdzenia skarżącego są zatem niespójne i nielogiczne, wzajemnie wykluczające się. Działanie osób przy pomocy których ww. podmioty prowadzą działalność gospodarczą (czyli w tym wypadku kierowców) jest działaniem tychże podmiotów.
Skład orzekający
Anna Strzelec
członek
Jerzy Drwal
sprawozdawca
Jerzy Marcinowski
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących powierzania przewozów innym przewoźnikom, odpowiedzialności przewoźnika za naruszenia czasu pracy kierowców oraz stosowania kar pieniężnych w transporcie drogowym."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznych okoliczności faktycznych związanych z umową o powierzenie przewozu oraz naruszeniami czasu pracy kierowcy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy częstych problemów w branży transportowej, takich jak nieprawidłowe umowy o powierzenie przewozu i naruszenia czasu pracy kierowców, co jest istotne dla wielu przedsiębiorców i prawników z tej branży.
“Czy umowa o powierzenie przewozu chroni przed karą? Sąd wyjaśnia kluczowe zasady.”
Sektor
transport
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIII SA/Lu 177/25 - Wyrok WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2025-06-12
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-03-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Anna Strzelec
Jerzy Drwal /sprawozdawca/
Jerzy Marcinowski /przewodniczący/
Symbol z opisem
6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne
Transport
Skarżony organ
Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 1539
art. 4 pkt 22; art. 18 ust. 1; art. 24 ust. 4 pkt 4; art. 92a. ust. 1, 3; art. 92b ust. 1; art. 92c ust. 1
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (t.j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Marcinowski Sędziowie: Sędzia WSA Jerzy Drwal (sprawozdawca) Sędzia WSA Anna Strzelec po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi G. B. na decyzję Inspektor Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2025 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym oddala skargę.
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z 21 stycznia 2025 r. Inspektor Transportu Drogowego utrzymał w mocy decyzję L. Wojewódzkiego Inspektora transportu Drogowego z dnia 10 stycznia 2024 r. w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym.
Zaskarżona decyzja wydana została w następującym stanie sprawy.
W dniu 25 lipca 2023 r. na dworcu autobusowym w L. przy Al. [...], dokonano kontroli autobusu marki [...] o nr rej. poj. [...], którym kierował A. K. - pracownik przedsiębiorstwa "[...] G. B. z siedzibą w L.. W chwili kontroli przedsiębiorstwo wykonywało krajowy transport drogowy osób na trasie przejazdu L. - [...]. Kierowca do kontroli okazał kartę kierowcy, a także pobrano dane z tachografu. Ze względu na skomplikowany charakter sprawy, dane zostały poddane analizie w siedzibie Wojewódzkiego Inspektoratu Transportu Drogowego L..
W piśmie z dnia 9 listopada 2023 r. skarżący wyjaśnił, że w dniu kontroli wykonywał przewóz regularny na podstawie umowy z dnia 4 lipca 2023 r. na powierzenie wykonania przewozu zawartej z przedsiębiorcą T. J.. Z umowy wynikało, że [...] G. B. zwany Powiernikiem zobowiązał się świadczyć usługi przewozu osób w imieniu T. J. na podstawie zezwoleń posiadanych przez Powierzającego. Umowa została zawarta na okres usunięcia problemów technicznych oraz personalnych Powierzającego. Powiernik zobowiązał się z tytułu zawartej umowy zapłacić Powierzającemu opłaty w wysokości [...] zł netto.
Po przeprowadzeniu postępowania L. Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia 10 stycznia 2024 r. nałożył na G. B. ("skarżący") karę pieniężną w wysokości [...] zł za:
- skrócenie wymaganego skróconego okresu odpoczynku dziennego - zarówno w przypadku załogi jednoosobowej, jak i załogi kilkuosobowej – lp. 5.7 załącznika nr [...] do ustawy o transporcie drogowym;
- przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy – lp. 5.11 załącznika nr [...] do ustawy o transporcie drogowym;
- wykonywanie przewozu regularnego lub przewozu regularnego specjalnego bez wymaganego zezwolenia – lp. 2.1.1 załącznika nr [...] do ustawy o transporcie drogowym.
W odwołaniu od powyższej decyzji skarżący wyjaśnił, że przewóz na regularny na linii L. - [...] nie miał charakteru stałego, a jedynie tymczasowy - kilkudniowe. Z uwagi na problemy kadrowe przedsiębiorcy T. J., zawarł umowę o wykonanie kilku przewozów w zastępstwie ww. przedsiębiorcy. Skarżący wniósł odstąpienie od nałożenia kary na podstawie art. 92c ustawy o transporcie drogowym.
W wyniku rozpatrzenia odwołania skarżącego, Inspektor Transportu Drogowego (dalej jako "organ odwoławczy" lub "organ II instancji") zaskarżoną decyzją z dnia 21 stycznia 2025 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji z dnia 10 stycznia 2024 r.
W odniesieniu do naruszenia polegającego na wykonywaniu przewozu regularnego lub przewozu regularnego specjalnego bez wymaganego zezwolenia – lp.2.2.1 załącznika nr [...] do ustawy o transporcie drogowym, organ odwoławczy wskazał, że przedmiotowe naruszenie zostało stwierdzone w dniu 25 lipca 2023 r., podczas kontroli drogowej autobusu marki [...] o nr rej. [...] przeprowadzonej przez inspektorów Inspekcji Transportu Drogowego na dworcu autobusowym w L.. Kontrolowanym pojazdem kierowca A. K. wykonywał przewóz osób w imieniu przedsiębiorcy G. B.. Podczas kontroli kierowca okazał: wypis z zezwolenia na wykonywanie regularnego przewozu osób w krajowym transporcie drogowym udzielonego Taduszowi Jędrejowi z datą ważności do dnia 31 grudnia 2018 r., rozkład jazdy na linii L. — U. Dolne, wypis z zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego udzielonego dla G. B., bilet w formie online na przewóz pasażera na trasie L. - R. przez przewoźnika [...] G. B.. Na podstawie powyższych dokumentów oraz rozmowy z kierowcą kontrolujący stwierdzili, że kontrolowanym autobusem przedsiębiorca G. B. wykonywał przewóz regularny bez wymaganego zezwolenia na wykonywanie tego rodzaju transportu. Zdaniem organu odwoławczego, kluczowe są dwa przepisy, art. 24 ust. 4 pkt 4 ustawy o transporcie drogowym i art. 5 ustawy Prawo przewozowe. Treść przepisu art. 24 ust. 4 pkt 4 u.t.d. koresponduje z treścią art. 5 ustawy Prawo przewozowe. Według art. 5 ustawy Prawo przewozowe, przewoźnik może powierzać wykonanie przewozu innym przewoźnikom na całej przestrzeni przewozu lub jej części, jednakże ponosi odpowiedzialność za ich czynności jak za swoje własne. Również w powyższym przepisie ustawodawca posłużył się zwrotem jednostkowym dotyczącym wykonania przewozu przez innego przewoźnika. Posługując się wykładnią językową przy analizie treść art. 5 ustawy Prawo przewozowe dochodzimy do wniosku, że ustawodawca zezwolił na jednorazowe wykonanie przewozu przez innego przewoźnika. W ww. przepisie ustawodawca zawarł zwrot powierzyć wykonanie przewozu innym przewoźnikom, który należy rozumieć jako czynność jednostronna mająca charakter jednokrotny niepowtarzalny, a nie wielokrotny. Organ odwoławczy podkreślił, że skarżący sam w odwołaniu wskazał, że T. J. zwrócił się do G. B. o wykonanie tymczasem kilkudniowych przewozów na linii L. - [...]. Czyli sam odwołujący wskazuje, że nie był to jeden przewóz realizowany w dniu 25 lipca 2023 r. ale tych przewozów miało być wykonanych co najmniej kilka, a może i kilkanaście. Powyższe ustalenie znajduje swoje uzasadnienie w przedstawionej przez stronę umowie z dnia 4 lipca 2023 r. na powierzenie wykonania przewozu. W umowie tej w § 2 wymienione są trzy zezwolenia posiadane przez T. J. uprawniające tego przewoźnika do wykonywania przewozów, które to uprawnienia odstępuje przedsiębiorcy [...] G. B.. Umowa zawarta jest na czas usunięcia problemów technicznych i personalnych Powierzającego. Nie został wskazany dzień w którym Powiernik był uprawniony do wykonania przewozu w zastępstwie Powierzającego co oznacza, że umowa ta została zawarta na czas nieokreślony. Problemy mogą być usunięte za tydzień jak i za rok. Organ odwoławczy wskazał, że przedmiotowa kontrola była następstwem pisma Marszałka Województwa L. do Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego. Zwrócono mianowicie uwagę, że niektórzy po otrzymaniu zezwoleń na wykonywanie transportu nie wywiązują się z realizacją przewóz zgodnie z warunkami zawartymi w udzielonym zezwoleniu. Z uwagi na ograniczoną ilość udzielanych zezwoleń nie można udzielać nowych zezwoleń innym przewoźnikom. W przedmiotowej sprawie przewoźnik, który posiadał uprawnienia na wykonywanie przewozów regularnych bezprawnie za stosownym wynagrodzeniem odstąpił przedsiębiorcy G. B. zezwolenie na wykonywanie przewozów regularnych na linii L. - [...]. Ponieważ odstąpienie to było niezgodne z obowiązującymi przepisami nie wywołało skutki prawnego. Oznacza to, że w dniu 25 lipca 2023 r. przedsiębiorca [...] G. B. wykonywał przewóz regularny bez wymaganego zezwolenia. Zebrany w sprawie materiał dowodowy nie potwierdza wyjaśnień strony by doszło faktycznie do powierzenia przewozu innemu przewoźnikowi na podstawie art. 5 Prawa przewozowego. Kara pieniężna za naruszenie polegające na wykonywaniu przewozu regularnego lub przewozu regularnego specjalnego bez wymaganego zezwolenia - wynosi [...] zł.
Odnośnie naruszenia lp. 5.7 załącznika nr [...] do ustawy o transporcie drogowym organ odwoławczy podniósł, że na podstawie danych pobranych z tachografu i karty kierowcy, protokołu kontroli drogowej udowodniono, iż kierowca A. K.:
- o godzinie 06:32 dnia 21.07.2023 r. rozpoczął nowy 24-godzinny okres rozliczeniowy w ciągu którego powinien odebrać minimum 9 godzin nieprzerwanego odpoczynku. Kierowca odebrał jedynie 8 godzin i 49 minut nieprzerwanego odpoczynku w okresie od godz. 21:43 dnia 21.07.2023 r. do godz. 06:32 dnia 22.07.2023 r. Oznacza to, że kierowca skrócił skrócony dzienny czas odpoczynku o 11 minut. Podczas kontroli nie okazano dokumentu uzasadniającego odstępstwo od przestrzegania przepisów dotyczących maksymalnych okresów prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Kara za naruszenie wynosi [...] zł.
Odnośnie naruszenia lp. 5.11 załącznika nr [...] do ustawy o transporcie drogowym organ odwoławczy wskazał, że na podstawie danych cyfrowych pobranych z karty kierowcy oraz protokołu kontroli udowodniono, że kierowca A. K.:
- przekroczył w dniu 03.07.2023 r. maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez przerwy o 3 godziny i 56 minut. Kierowca prowadził pojazd przez 8 godzin i 26 minut od godziny 06:35 do godziny 20:45 dnia 03.07.2023 r. Podczas kontroli kierowca nie okazał dokumentu, który to by uzasadniał przekroczenia dopuszczalnego czasu prowadzenia pojazdu i tym samym stanowił powód do nie przestrzegania norm prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Kara za powyższe naruszenie wynosi [...] zł;
- przekroczył w dniu 05.07.2023 r. maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez przerwy i o 3 godziny i 54 minuty. Kierowca prowadził pojazd przez 8 godzin i 24 minut i od godziny 09:40 do godziny 21:27 dnia 05.07.2023 r. Podczas kontroli kierowca nie okazał dokumentu, który to by uzasadniał przekroczenia dopuszczalnego czasu i prowadzenia pojazdu i tym samym stanowił powód do nie przestrzegania norm prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Kara za powyższe naruszenie wynosi [...] zł;
- przekroczył w dniu 06.07.2023 r. maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez przerwy o 4 godziny i 3 minuty. Kierowca prowadził pojazd przez 8 godzin i 33 minuty od godziny 06:36 do godziny 20:49 dnia 06.07.2023 r. Podczas kontroli kierowca nie okazał dokumentu, który to by uzasadniał przekroczenia dopuszczalnego czasu prowadzenia pojazdu i tym samym stanowił powód do nie przestrzegania norm prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Kara za powyższe naruszenie wynosi [...] zł;
- przekroczył w dniu 09.07.2023 r. maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez przerwy o 4 godziny i 7 minut. Kierowca prowadził pojazd przez 8 godzin i 37 minuty od godziny 06:34 do godziny 19:15 dnia 09.07.2023 r. Podczas kontroli kierowca nie okazał dokumentu, który to by uzasadniał przekroczenia dopuszczalnego czasu prowadzenia pojazdu i tym samym stanowił powód do nie przestrzegania norm prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Kara za powyższe naruszenie wynosi [...] zł;
- przekroczył w dniu 11.07.2023 r. maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez przerwy o 4 godziny i 6 minut. Kierowca prowadził pojazd przez 8 godzin i 36 minuty od godziny 06:40 do godziny 21:11 dnia 11.07.2023 r. Podczas kontroli kierowca nie okazał dokumentu, który to by uzasadniał przekroczenia dopuszczalnego czasu prowadzenia pojazdu i tym samym stanowił powód do nie przestrzegania norm prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Kara za powyższe naruszenie wynosi [...] zł;
- przekroczył w dniu 13.07.2023 r. maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez przerwy o 4 godziny i 35 minut. Kierowca prowadził pojazd przez 9 godzin i 5 minuty od godziny 06:44 do godziny 19:07 dnia 13.07.2023 r. Podczas kontroli kierowca nie okazał dokumentu, który to by uzasadniał przekroczenia dopuszczalnego czasu prowadzenia pojazdu i tym samym stanowił powód do nie przestrzegania norm prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Kara za powyższe naruszenie wynosi [...] zł;
- przekroczył w dniu 14.07.2023 r. maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez przerwy o 4 godziny i 10 minut. Kierowca prowadził pojazd przez 8 godzin i 40 minuty od godziny 06:40 do godziny 21:18 dnia 14.07.2023 r. Podczas kontroli kierowca nie okazał dokumentu, który to by uzasadniał przekroczenia dopuszczalnego czasu prowadzenia pojazdu i tym samym stanowił powód do nie przestrzegania norm prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Kara za powyższe naruszenie wynosi [...] zł;
- przekroczył w dniu 17.07.2023 r. maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez przerwy o 4 godziny i 6 minuty. Kierowca prowadził pojazd przez 8 godzin i 36 minut od godziny 06:37 do godziny 21:10 dnia 17.07.2023 r. Podczas kontroli kierowca nie okazał dokumentu, który to by uzasadniał przekroczenia dopuszczalnego czasu prowadzenia pojazdu i tym samym stanowił powód do nie przestrzegania norm prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Kara za powyższe naruszenie wynosi [...] zł;
- przekroczył w dniu 21.07.2023 r. maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez przerwy o 4 godziny i 25 minut. Kierowca prowadził pojazd przez 8 godzin i 55 minut od godziny 06:47 do godziny 21 :43 dnia 21.07.2023 r. Podczas kontroli kierowca nie okazał dokumentu, który to by uzasadniał przekroczenia dopuszczalnego czasu prowadzenia pojazdu i tym samym stanowił powód do nie przestrzegania norm prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Kara za powyższe naruszenie wynosi [...] zł.
Organ odwoławczy podkreślił, że w okresie objętym kontrolą kierowca A. K. nie tworzył załogi w rozumieniu art. 4 lit. o rozporządzenia nr [...]. Oznacza to że przerwa odbierana przez kierowcę w pojeździć, gdy pojazd był prowadzony przez innego kierowcę, nie mogła myć uznana. Tylko w przypadku przewozu wykonywanego w załodze gdy jeden kierowca prowadzi pojazd to wówczas czas w którym drugi kierowca przebywa w pojeździć i nie prowadzi pojazdu uznaje się jako przerwę 45 minutową pod warunkiem, że kierowcy tworzą załogę i ten drugi kierowca nie prowadzący w okresie przerwy trwającej co najmniej 45 minut nie wykonuje innej pracy. Z danych pobranych w trakcie kontroli wynika, że w kabinie pojazdu przebywało dwóch kierowców tylko przez okres, w którym kierowca A. K. nie prowadził pojazdu. Za kara pieniężna za naruszenie polegające na przekroczeniu maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy wyniosła łącznie [...] zł.
Suma kar za naruszenia ujawnione w związku z kontrolą drogową opisaną w protokole kontroli z dnia 25 lipca 2023 r. wyniosła [...] zł. Organ odwoławczy zwrócił uwagę, że z uwagi na art. 92 a ust. 1 pkt 1 u.t.d. suma kary pieniężnej została ograniczona do kwoty [...]zł.
Organ odwoławczy wyjaśnił ponadto, że rozpoznając sprawę nie znalazł również podstaw do zastosowania art. 92 b u.t.d.. Podkreślił przy tym, że strona nie wykazała aby organizacja i wykonywanie przewozów drogowych odbywała się w sposób wykluczający naruszenie przepisów z zakresu norm czasu pracy. Skarżący nie przedstawił w postępowaniu dokumentów takich jak zlecenia przewozowe, listy przewozowe itp. z których wynikałoby jednoznacznie, że przedsiębiorca podejmował się wykonywania takich zadań przewozowych, których realizacja nie pociągała za sobą naruszenia przez kierowcę przepisów rozporządzenia nr [...]. W odwołaniu strona ograniczyła się do wyjaśnia, że zapewniła kierowcy odpowiednie szkolenia z czasu prowadzenia pojazdów w momencie zatrudnienia.
Organ odwoławczy wskazał, że art. 92 c u.t.d. nie ma zastosowania do błędnych zachowań kierowcy. Naruszenia stwierdzone podczas kontroli faktycznie miały miejsce. Zatem nałożenie kary jest w pełni uzasadnione. W przypadku podmiotów prowadzących działalność gospodarczą, niezależnie od tego czy są nimi osoby fizyczne, osoby prawne lub jednostki organizacyjne, którym prawo przypisuje podmiotowość prawną, działanie osób przy pomocy których ww. podmioty prowadzą działalność gospodarczą (czyli w tym wypadku kierowców) jest działaniem tychże podmiotów. Jeżeli zatem kierowca w ramach swoich obowiązków pracowniczych lub umownych dopuścił się naruszeń przepisów prawa to podmiot będący dla tego kierowcy pracodawcą bądź zleceniobiorcą ponosi odpowiedzialność administracyjną zgodnie z przepisami załącznika nr [...] do ustawy o transporcie drogowym. Okoliczności, które mogą spowodować zwolnienie się z wyżej opisanej odpowiedzialności muszą mieć charakter czysto zewnętrzny, wyodrębniony od działania przedsiębiorcy. Brak wpływu zachodziłby zatem, jeżeli przekroczenie okresów jazdy, skracanie okresów odpoczynku itp. byłoby związane z okolicznościami mającymi charakter siły wyższej bądź zdarzeniami o charakterze nagłym nietypowymi z punktu widzenia zdarzeń zwykle zachodzących na drodze.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie G. B. zarzucił decyzji Inspektor Transportu Drogowego naruszenie art. 6, 7, 75, 77, 80 i 107 § 3 k.p.a., poprzez niezbadanie wszystkich okoliczności sprawy, dokonywanie ustaleń faktycznych sprzecznych z zebranym materiałem dowodowym oraz zignorowanie wyjaśnień złożonych w odwołaniu. W ocenie skarżącego, naruszenie powyższych przepisów polegało na dowolnym przyjęciu wykonywania przez skarżącego regularnego przewozu bez zezwolenia, a nie powierzeniu wykonywania przewozu. Nadto skarżący zarzucił naruszenie art. 92c i art. 93 ust. 3 u.t.d.
W odpowiedzi na skargę Inspektor Transportu Drogowego wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Skarga jest nieuzasadniona.
Organ odwoławczy prawidłowo ustalił stan faktyczny sprawy i właściwie zastosował przepisy prawa materialnego.
Przedmiotem kontroli jest decyzja nakładająca na skarżącego karę pieniężną na podstawie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2024 r., poz. 1539, ze zm.), dalej "u.t.d.". Ustawa ta określa zasady podejmowania i wykonywania krajowego transportu drogowego, międzynarodowego transportu drogowego, niezarobkowego krajowego przewozu drogowego oraz niezarobkowego międzynarodowego przewozu drogowego.
W świetle art. 4 pkt 22 u.t.d. obowiązki lub warunki przewozu drogowego to obowiązki lub warunki wynikające z przepisów ustawy o transporcie drogowym oraz wymienionych w tym przepisie aktów prawa krajowego i unijnego.
W rozpoznawanej sprawie organ stwierdził naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym.
Z art. 92a. ust. 1 u.t.d. wynika, że podmiot wykonujący przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem z naruszeniem obowiązków lub warunków przewozu drogowego podlega karze pieniężnej w wysokości od [...] złotych do [...] złotych za każde naruszenie.
Jednocześnie art. 92a ust. 3 u.t.d., zastrzega przy tym, że suma kar pieniężnych nałożonych za naruszenia stwierdzone podczas jednej kontroli drogowej nie może przekroczyć kwoty [...]złotych. Wykaz naruszeń obowiązków lub warunków przewozu drogowego oraz wysokości kar pieniężnych za poszczególne naruszenia określa załącznik nr [...] do ustawy o transporcie drogowym (art. 92a ust. 7 u.t.d.). Zgodnie zaś z art. 93 ust. 1 u.t.d. karę pieniężną, o której mowa w art. 92a ust. 1 i 2, nakłada, w drodze decyzji administracyjnej, właściwy ze względu na miejsce wykonywanej kontroli organ, którego pracownicy lub funkcjonariusze stwierdzili naruszenie obowiązków lub warunków przewozu drogowego, z uwzględnieniem ust. 4-6.
Stwierdzone podczas kontroli drogowej w dniu 25 lipca 2023 r. naruszenia to:
- wykonywanie przewozu regularnego lub przewozu regularnego specjalnego bez wymaganego zezwolenia – lp. 2.1.1 załącznika nr [...] do ustawy o transporcie drogowym;
- skrócenie wymaganego skróconego okresu odpoczynku dziennego - zarówno w przypadku załogi jednoosobowej, jak i załogi kilkuosobowej – lp. 5.7 załącznika nr [...] do ustawy o transporcie drogowym;
- przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy – lp. 5.11 załącznika nr [...] do ustawy o transporcie drogowym.
Zgodnie z lp. 2.1.1 załącznika nr [...] do ustawy o transporcie drogowym wykonywanie przewozu regularnego lub przewozu regularnego specjalnego bez wymaganego zezwolenia sankcjonowane jest karą pieniężną w wysokości [...] złotych.
Wykonywanie przewozów regularnych wymaga zgodnie z art. 18 ust. 1 u.t.d. uzyskania zezwolenia na taką działalność. Istnieje jednak możliwość dokonywania przewozów regularnych osób w oparciu o zezwolenie udzielone innemu przewoźnikowi, stosownie do art. 24 ust. 4 pkt 4 u.t.d. Przepis ten regulujący przesłanki cofnięcia zezwolenia stanowi, że powodem cofnięcia jest odstąpienie zezwolenia osobie trzeciej, przy czym nie jest odstąpieniem zezwolenia, powierzenie wykonywania przewozu innemu przewoźnikowi, o którym mowa w art. 5 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. – Prawo przewozowe. Przepis ten przewiduje, że przewoźnik może powierzyć wykonanie przewozu innym przewoźnikom na całej przestrzeni przewozu lub jej części, jednakże ponosi odpowiedzialność za ich czynności jak za swoje własne.
Trafnie zauważył organ odwoławczy, że z treści art. 5 ustawy Prawo przewozowe wynika, iż ustawodawca zezwolił na jednorazowe wykonanie przewozu przez innego przewoźnika, zaś zwrot "powierzyć wykonanie przewozu innym przewoźnikom" należy rozumieć jako czynność jednostronna mająca charakter jednokrotny niepowtarzalny, a nie wielokrotny. W przedstawionej przez skarżącego umowie z dnia 4 lipca 2023 r. na powierzenie wykonania przewozu, w § 2 wymienione są trzy zezwolenia posiadane przez T. J., uprawniające tego przewoźnika do wykonywania przewozów, które to uprawnienia odstępuje przedsiębiorcy [...] G. B.. Umowa zawarta jest na czas usunięcia problemów technicznych i personalnych Powierzającego. Bezspornym jest, że nie został w umowie wskazany dzień w którym Powiernik był uprawniony do wykonania przewozu w zastępstwie Powierzającego. Według organu odwoławczego oznacza to, że umowa ta została zawarta na czas nieokreślony. Zdaniem Sądu, ocena organu odwoławczego jest trafna. Wbrew stanowisku skarżącego, to właśnie fakt niewskazania konkretnej daty w umowie jest dowodem na to, że mógł na podstawie tej umowy wykonywać przedmiotowe przewozy wielokrotnie. Skarżący podkreślił wprawdzie, że sytuacja przejazdu w zastępstwie miała miejsce w dniu 25 lipca 2023 r. i nie wystąpiły kolejne przejazdy. Skarżący dodaje, że przejazd był incydentalny a umowa została sporządzona na wypadek ewentualnych kolejnych nieprzewidzianych sytuacji. Twierdzenia skarżącego są zatem niespójne i nielogiczne, wzajemnie wykluczające się. Skarżący wprost przyznaje, że w bliżej nieokreślonych sytuacjach niejednokrotnie będzie jeszcze wykonywał przedmiotowe przewozy, na podstawie wyżej wymienionej umowy. Sąd zwraca uwagę, że przepis art. 24 ust. 4 pkt 4 u.t.d. w powiązaniu z art. 5 ustawy Prawa przewozowego dopuszcza wielokrotne powierzenie przewozu innemu przewoźnikowi, jednakże okoliczności tej nie można utożsamiać ze stałym powierzaniem przewozów, a taką sytuację dopuszczają zapisy umowy przedstawionej przez skarżącego. Skarżący nie przedstawił innego dowodu, np. istniejącego w dniu kontroli aneksu do umowy, z którego wynikałaby skonkretyzowana informacja o powierzeniu skarżącemu wykonania przedmiotowego przewozu. Analiza treści przytoczonych powyżej zapisów umowy w zestawieniu z informacjami z wygenerowanego z systemu biletu online dawała zatem organowi odwoławczemu podstawy do przyjęcia, że w sprawie miało miejsce wykonywanie przez skarżącego regularnego przewozu drogowego osób bez wymaganego zezwolenia, a nie powierzenie wykonywania przewozu.
Zgodnie z lp. 5.7 załącznika nr [...] do ustawy o transporcie drogowym - skrócenie wymaganego skróconego okresu odpoczynku dziennego - zarówno w przypadku załogi jednoosobowej, jak i załogi kilkuosobowej – o czas do 1 godziny sankcjonowane jest karą pieniężną w wysokości [...] złotych.
Z przepisu art. 8 ust. 1-5 Rozporządzenia (WE) nr [...] Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r., wynika, że kierowca korzysta z dziennego i tygodniowego okresu odpoczynku. W każdym 24 godzinnym okresie po upływie poprzedniego dziennego okresu odpoczynku lub tygodniowego okresu odpoczynku kierowca musi wykorzystać kolejny dzienny okres odpoczynku. Jeśli część dziennego okresu odpoczynku zawarta w 24 godzinnym okresie wynosi co najmniej 9 godzin, ale mniej niż 11 godzin, wówczas ten dzienny okres odpoczynku uznaje się za skrócony dzienny okres odpoczynku. Dzienny okres odpoczynku może zostać przedłużony do rozmiarów regularnego lub skróconego tygodniowego okresu odpoczynku. Kierowca może mieć najwyżej trzy skrócone dzienne okresy odpoczynku pomiędzy dwoma tygodniowymi okresami odpoczynku. Na zasadzie odstępstwa od przepisów ust. 2, w ciągu 30 godzin od zakończenia dziennego lub tygodniowego okresu odpoczynku, kierowca należący do kilkuosobowej załogi musi skorzystać z kolejnego dziennego okresu odpoczynku trwającego co najmniej 9 godzin.
Ustalony w sprawie stan faktyczny potwierdza, że kierowca o godzinie 06:32 w dniu 21.07.2023 r. rozpoczął nowy 24-godzinny okres rozliczeniowy w ciągu którego powinien odebrać minimum 9 godzin nieprzerwanego odpoczynku. Kierowca odebrał jedynie 8 godzin i 49 minut nieprzerwanego odpoczynku w okresie od godz. 21:43 w dniu 21.07.2023 r. do godz. 06:32 dnia 22.07.2023 r. Oznacza to, że kierowca skrócił skrócony dzienny czas odpoczynku o 11 minut. Podczas kontroli nie okazano dokumentu uzasadniającego odstępstwo od przestrzegania przepisów dotyczących maksymalnych okresów prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków.
Zgodnie z lp. 5.11 załącznika nr [...] do ustawy o transporcie drogowym - przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy - o za każdą rozpoczętą godzinę powyżej 2 godzin sankcjonowane jest karą pieniężną w wysokości [...] złotych.
Przepis art. 4 lit a ww. rozporządzenia nr [...] zakłada, że "przewóz drogowy" oznacza każdą podróż odbywaną w całości lub części po drogach publicznych przez pojazd, z ładunkiem lub bez, używanym do przewozu osób lub rzeczy. Zgodnie zaś z art. 4 lit. d, "przerwa" oznacza okres, w którym kierowca nie może prowadzić pojazdu ani wykonywać żadnej innej pracy, wykorzystywany wyłącznie do wypoczynku. Przepis art. 7 rozporządzenia stanowi, że po okresie prowadzenia pojazdu trwającym cztery i pół godziny kierowcy przysługuje ciągła przerwa trwająca co najmniej czterdzieści pięć minut, chyba że kierowca rozpoczyna okres odpoczynku. Przerwę tę może zastąpić przerwa długości co najmniej 15 minut, po której nastąpi przerwa długości co najmniej 30 minut, rozłożone w czasie w taki sposób, aby zachować zgodność z przepisami akapitu pierwszego. W przypadku pracy w załodze kilkuosobowej kierowca może wykorzystać przerwę trwającą 45 minut w pojeździe kierowanym przez innego kierowcę, pod warunkiem że kierowca, który ma przerwę, nie jest zaangażowany w pomoc kierowcy prowadzącemu pojazd.
Zgromadzony materiał dowodowy potwierdził, że kierowca A. K. w enumeratywnie przedstawionych przypadkach przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez przerwy (w dniach – 3, 5, 6, 9, 11, 13, 14, 17 i 21 lipca 2023 r.). Podczas kontroli kierowca nie okazał dokumentu, który to by uzasadniał przekroczenia dopuszczalnego czasu prowadzenia pojazdu, jak również z akt sprawy nie wynika, by w okresie objętym kontrolą kierowca nie tworzył załogi w rozumieniu art. 4 lit. o rozporządzenia nr [...]. Oznacza to że przerwa obierana przez kierowcę A. K. w pojeździć gdy pojazd był prowadzony przez innego kierowcę nie mogła myć uznana. Nałożenie kary w wysokości [...] zł za powyższe naruszenie było więc czynnością usprawiedliwioną.
Odnośnie zarzutu skargi dotyczącego okresu objętego kontrolą, Sąd zwraca uwagę, że organ I instancji precyzyjnie w zawiadomieniu z dnia 4 października 2023 r. określił zakres postępowania administracyjnego wszczętego wskutek przeprowadzonej w dniu 25 lipca 2023 r. kontroli drogowej. Z opisu zawartego w zawiadomieniu wynika, że analizie poddane zostały także dane z tachografu pobrane w toku kontroli drogowej. Jakkolwiek, wskazany został w protokole kontrolowany okres pracy kierowcy "od 2023-07-25 do 2023-07-25", jednak nie jest to okoliczność wiążąca organ wobec treści zawiadomienia o wszczęciu postępowania administracyjnego. Pomimo, że w dniu kontroli stwierdzono tylko naruszenie z lp. 2.1.1. załącznika nr [...] do u.t.d., a dopiero w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania wskazano kolejne naruszenia, 5.7. oraz 5.11., to wbrew stanowisku skarżącego, organy obu instancji nie wykroczyły poza zakres kontroli drogowej. Stwierdzone naruszenia wynikają bowiem wprost ze zgromadzonego materiału dowodowego zebranego w dniu 25 lipca 2023 r. Konsekwentnie, organy obu instancji prawidłowo zastosowały art. 92a ust. 3 u.t.d., który zastrzega że suma kar pieniężnych nałożonych za naruszenia stwierdzone podczas jednej kontroli drogowej nie może przekroczyć kwoty [...]zł. Przypomnienia wymaga, że suma kar za naruszenia ujawnione w związku z kontrolą drogową w dniu 25 lipca 2023 r. wynosiła [...] zł, lecz z uwagi na wskazany przepis, suma kar w zaskarżonej decyzji została ograniczona do kwoty [...]zł.
Jednocześnie, brak było przesłanek do zastosowania art. 92b ust. 1 u.t.d., art. 92c ust. 1 u.t.d. lub art. 93 ust. 3 u.t.d. Podniesione w skardze ogólnikowe zarzuty naruszenia prawa materialnego nie zasługiwały na uwzględnienie.
Ustalenia faktyczne poczynione przez organy administracji znajdują potwierdzenie w niewadliwie zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym, wobec czego materiał ten należało uznać za wystarczający do podjęcia prawidłowej i zgodnej z prawem decyzji w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za wykonywanie przewozu regularnego osób bez wymaganego zezwolenia.
Organy administracji dokonały właściwej wykładni przepisów prawa materialnego. Prawidłowo zastosowały je do ustalonego w sprawie stanu faktycznego.
W postępowaniu prowadzonym na podstawie Kodeksu postępowania administracyjnego dowodem może być wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem (art. 75 § 1 k.p.a.). W myśl przepisu art. 7 k.p.a., organ administracji podejmuje wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, zaś zgodnie z art. 77 § 1 k.p.a., obowiązany jest w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy.
Przez rozpatrzenie całego materiału dowodowego należy rozumieć uwzględnienie wszystkich dowodów przeprowadzonych w postępowaniu, jak i uwzględnienie wszystkich okoliczności towarzyszących przeprowadzeniu poszczególnych dowodów, a mających znaczenie dla oceny ich mocy i wiarygodności. Ocena dowodów powinna być dokonana na podstawie całego zebranego materiału dowodowego (art. 80 k.p.a.).
Organ administracyjny jest więc zobowiązany na podstawie przytoczonych przepisów do podjęcia wszelkich niezbędnych czynności proceduralnych w celu zebrania pełnego materiału dowodowego, dopiero bowiem wówczas może ocenić, czy dana okoliczność została wyjaśniona i udowodniona.
W rozpoznawanej sprawie organy administracji nie naruszyły wskazanych reguł postępowania. Organy zebrały wyczerpująco cały materiał dowodowy, rozważyły go i poddały ocenie, zgodnie z regułami wynikającymi z przepisów art. 7, art. 8, art. 77 § 1, art. 80k.p.a.
Z treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że organ ustalił dokładnie stan faktyczny i wyjaśnił wszystkie istotne okoliczności niezbędne do rozstrzygnięcia sprawy, mając na względzie treść mających zastosowanie w sprawie przepisów prawa.
W konsekwencji, wobec niezasadności zarzutów skargi oraz niestwierdzenia przez Sąd z urzędu tego rodzaju uchybień, które mogłyby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, które sąd ma obowiązek badać z urzędu - skargę należało oddalić.
Z tych względów Sąd, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalił nieusprawiedliwioną skargę.Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI