III SA/Kr 975/26

III SA/Kr 975/26 - Postanowienie WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2026-09-21
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-07-14
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Olga Wójcikiewicz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 35, art. 37, art. 46, art. 58
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Olga Wójcikiewicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 września 2026 r. sprawy ze skargi A. G. reprezentowanej przez opiekuna prawnego W. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 21 maja 2026 r. sygn. akt SKO.ŚR/4111/109/2026 w przedmiocie uchylenia prawa do zasiłku pielęgnacyjnego postanawia: skargę odrzucić.
Uzasadnienie
A. G. reprezentowana przez opiekuna prawnego W. G. reprezentowanego przez S. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 21 maja 2026 r. sygn. akt SKO.ŚR/4111/109/2026
w przedmiocie uchylenia prawa do zasiłku pielęgnacyjnego.
Pełnomocnik skarżącej wezwany został do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie oryginału bądź poświadczonej notarialnie za zgodność z oryginałem kopii pełnomocnictwa procesowego udzielonego przez opiekuna prawnego – W. G., z którego treści wynika uprawnienie do działania w imieniu skarżącej przed sądami administracyjnymi bądź wojewódzkim sądem administracyjnym oraz wykazanie, że pełnomocnik spełnia przesłanki bycia pełnomocnikiem skarżącej z art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej: "p.p.s.a.") w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie do uzupełnienia wskazanego braku skargi zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 12 sierpnia 2026 r., przesyłając dokumenty S. B. nie wykazała, że spełnia przesłanki bycia pełnomocnikiem skarżącej z art. 35 § 1 p.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 37 § 1 zd. 1 p.p.s.a., jeżeli strona działa przed sądem przez pełnomocnika, to jest on obowiązany przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. O obowiązku tym stanowi również art. 46 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Niedołączenie do skargi oryginału lub wierzytelnego odpisu pełnomocnictwa sprawia zatem, że jest ona dotknięta brakiem formalnym (zob. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 października 2011 r., sygn. akt II OZ 896/11). Niewykonanie wezwania do uzupełnienia ww. braku formalnego skargi skutkuje odrzuceniem skargi, o czym stanowi art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
W niniejszej sprawie skarga została wniesiona przez pełnomocnika nieprofesjonalnego, który nie wykazał, że może pełnić funkcję pełnomocnika skarżącej. Ze względu na fakt, że do akt sprawy nie został dołączony dokument pełnomocnictwa z podpisem mocodawcy, z którego wynikałoby, że S. B. spełnia wymogi bycia pełnomocnikiem skarżącej określone w art. 35 § 1 p.p.s.a., Sąd wezwał pełnomocnika do uzupełnienia ww. braku formalnego skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Z akt sprawy wynika, że powyższe wezwanie zostało doręczone S. B. w dniu 12 sierpnia 2026 r., w związku z czym termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął 19 sierpnia 2026 r. S. B. nie wykazała, że spełnia wymogi bycia pełnomocnikiem skarżącej określone w art. 35 § 1 p.p.s.a
Termin wyznaczony do usunięcia braku formalnego należy uznać za niezachowany, jeżeli pełnomocnik w tym terminie w ogóle nie podjął czynności uzupełniającej lub wprawdzie ją podjął, ale w taki sposób, że brak nie został w całości uzupełniony (zob. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2 lutego 2026 r. sygn. akt III OPS 2/25).
W tym stanie rzeczy, Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.