III SA/Kr 56/26

III SA/Kr 56/26 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2026-06-09
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-01-15
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Ewelina Dziuban
Grzegorz Karcz
Katarzyna Marasek-Zybura /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 3 par 1, art. 119, art. 134 par 1, art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Marasek-Zybura (spr.) Sędziowie: SWSA Grzegorz Karcz Asesor WSA Ewelina Dziuban po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 9 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi B. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 7 listopada 2025 r. nr SKO.UP/4121/50/2025 w przedmiocie sprostowania decyzji oddala skargę
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 7 listopada 2025 r. nr SKO.UP/4121/50/2025 Samorządowe Kolegium Odwoławczego w Krakowie (dalej: SKO, Kolegium, organ), działając z urzędu na podstawie art. 113 § 1 w zw. z art. 126 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 572, z późn. zm., dalej: k.p.a.) sprostował oczywiste omyłki zawarte w decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 4 lipca 2025 r., nr SKO.UP/4121/50/2025, utrzymującej w mocy decyzję Starosty Krakowskiego z dnia 26 lutego 2025 r. nr K.I.W.5430.I.89.2025.AG, którą orzeczono o cofnięciu B. K. (dalej: skarżący) uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi w zakresie kat. B prawa jazdy; w ten sposób, iż: na stronie 3 w wersie 2 zamiast: "kat. A, B, T" winno być: "kat. B".
Powyższe postanowienie zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym.
Starosta Krakowski decyzją z dnia 26 lutego 2025 r., nr K.I.W.5430.1.89.2025.AG orzekł o cofnięciu skarżącemu uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi w zakresie kat. B prawa jazdy. Decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności.
Odwołanie od powyższej decyzji w ustawowym terminie wniósł skarżący, domagając się uchylenia decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie uznało wniesione odwołanie za niezasadne i decyzją z dnia 4 lipca 2025 r., nr SKO.UP/4121/50/2025, utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.
Następnie SKO stwierdziło, że w ww. decyzji z dnia 4 lipca 2025 r. nr SKO.UP/4121/50/2025 zaistniały oczywiste omyłki i na podstawie art. 113 § 1 k.p.a., wydało opisane na wstępie postanowienie z dnia 7 listopada 2025 r.
W motywach rozstrzygnięcia organ wskazał, że zaistniała oczywista omyłka polegała na mylnym wskazaniu w uzasadnieniu decyzji z dnia 4 lipca 2025 r. kategorii prawa jazdy, w zakresie których Starosta Krakowski skierował skarżącego na egzamin kontrolny sprawdzający kwalifikację kierowcy. Podkreślił, że na stronie 3 w wersie 2 wskazano kategorie: "A, B, T" – podczas gdy chodziło tylko o kategorię: "B". Fakt objęcia rozstrzygnięciem jedynie kat.: "B" wynika wprost z treści tego aktu oraz dokumentacji sprawy. W uzasadnieniu decyzji wskazano bowiem, iż w dniu 16 października 2017 r. skarżący został skierowany na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji na mocy decyzji nr K-I-W.5430.4.95.3.2015.MB wydanej przez Starostę Krakowskiego. Jest zatem oczywiste, iż w sprawie chodziło o kat. "B", a wskazanie "A, B, T" miało charakter jednorazowej omyłki, wynikającej z przeoczenia.
W ocenie organu odwoławczego błędy opisane powyżej są oczywiste, gdyż z akt sprawy oraz treści decyzji wynika bez żadnych wątpliwości, jaka powinna być treść uzasadnienia w przypadkach wskazanych w sentencji zaskarżonego postanowienia. Omyłki nie dotyczą istoty rozstrzygnięcia i nie wpływają na istotę sprawy, mają charakter błędów wynikających z przeoczenia.
W związku z powyższym, uwzględniając całokształt akt sprawy oraz treść rozstrzygnięcia, orzeczono o sprostowaniu decyzji w sposób wskazany powyżej.
W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia z dnia 7 listopada 2025 r.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie art. 113 § 1 k.p.a.
W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że organ odwoławczy próbuje naprawiać wady swojej decyzji postanowieniami korygującymi istotne jego zdaniem błędy merytoryczne. W opinii skarżącego popełnione omyłki świadczą o tym, iż decyzję w jego sprawie wydano w oparciu o materiał dowodowy z innego postępowania. Podniósł, że oznaczenie kategorii prawa jazdy stanowi istotny element opisu stanu faktycznego, gdyż konkretyzuje dopuszczalność prowadzenia pojazdów o różnej kategorii i precyzyjnie oznaczonych uprawnień wynikających z tych kategorii.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zważył co następuje:
Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143, dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego w sposób, który miał wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także stosują środki określone w ustawie. Sąd administracyjny, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a p.p.s.a.
Natomiast w świetle art. 145 § 1 p.p.s.a. uwzględnienie skargi następuje w przypadku: naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1), a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność kontrolowanego aktu (pkt 2) lub jego wydania z naruszeniem prawa (pkt 3). W przypadku uznania, że skarga nie ma uzasadnionych podstaw podlega ona oddaleniu, na podstawie art. 151 p.p.s.a.
Dokonując kontroli legalności zaskarżonego postanowienia w granicach kompetencji przysługujących sądowi administracyjnemu, na podstawie ww. ustaw, Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Przedmiotem kontroli Sądu było postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 7 listopada 2025 r. o sprostowaniu oczywistych omyłek w decyzji własnej z dnia 4 lipca 2025 r. nr SKO.UP/4121/50/2025, utrzymującej w mocy decyzję Starosty Krakowskiego z dnia 26 lutego 2025 r. nr K.I.W.5430.I.89.2025.AG o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi w zakresie kat. B prawa jazdy. Sprostowanie polegało na zastąpieniu błędnego zapisu kategorii prawa jazdy "kat. A, B, T" prawidłowym zapisem: "kat. B".
Podstawę prawną zaskarżonego postanowienia stanowi art. 113 § 1 k.p.a.
Zgodnie z art. 113 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste pomyłki w wydanych przez ten organ decyzjach.
Ustawodawca nie sprecyzował, jakie błędy mogą podlegać sprostowaniu w trybie tego przepisu, to zgodnie z jednolitym stanowiskiem wyrażonym w judykaturze oraz w doktrynie, błąd pisarski rozumiany jest jako widoczne, niezamierzone i niewłaściwe użycie słowa lub określenia, zastosowanie niewłaściwej pisowni bądź też pominięcie wyrazu lub litery. Błąd rachunkowy odnosi się natomiast do wykonania nieprawidłowej operacji matematycznej lub mylnych obliczeń matematycznych. Z kolei omyłki to inne postacie wadliwości decyzji administracyjnej o podobnym charakterze do wymienionych błędów. Kluczowe znaczenie ma to, aby wszystkie te wady miały charakter techniczny i nieistotny, a w rezultacie, by ich sprostowanie nie prowadziło do zmiany rozstrzygnięcia lub znaczącej modyfikacji stanu faktycznego ustalonego w sprawie. Ponadto błędy pisarskie, rachunkowe i omyłki powinny być oczywiste, czyli łatwo dostrzegalne, niewymagające przeprowadzenia badań. Oczywistość danej nieprawidłowości wynika z jej natury lub z porównania wady z innymi okolicznościami, które nie budzą wątpliwości.
Dopiero spełnienie tych wymogów otwiera drogę do sprostowania decyzji administracyjnej (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 października 2017 r., sygn. II OSK 2530/16, opubl. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, dalej: CBOSA). Orzeczenie prostujące nie może służyć weryfikacji wad orzeczenia o charakterze merytorycznym. Jego celem pozostaje naprawa zaburzonego związku pomiędzy wolą (zamierzeniem) organu, a jego wadliwym, błędnym uzewnętrznieniem i to wyłącznie w odniesieniu do pewnego specyficznego, nieistotnego charakteru wady zawartej w samym orzeczeniu (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 stycznia 2022 r., sygn. I OSK 3192/19, CBOSA). Sanowanie decyzji w drodze sprostowania może więc dotyczyć w istocie jedynie jej strony formalnej, a nie błędów co do meritum rozstrzygnięcia, których dopuszczono się w stosowaniu prawa, a zatem co do ustalenia obowiązującego prawa, stanu faktycznego i jego kwalifikacji prawnej oraz ustalenia konsekwencji prawnych zastosowania określonej normy prawnej (por. Z. Kmieciak, J. Wegner, M. Wojtuń - Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz - komentarz do art. 113 publ. LEX). Dopuszczalne jest przy tym prostowanie tego rodzaju omyłek oraz błędów zawartych zarówno w sentencji, jak i w uzasadnieniu decyzji, bowiem dopiero łącznie te elementy stanowią decyzję administracyjną (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 stycznia 2025 r., sygn. II OSK 180/24, CBOSA).
Możliwość sprostowania błędów pisarskich i rachunkowych oraz innych oczywistych omyłek, podobnie jak i możliwość dokonywania wyjaśnień co do treści decyzji, nie jest ograniczona terminem (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 czerwca 1999 r., sygn. IV SA 1015/97, LEX nr 47274). Sprostowanie takie może nastąpić również po wniesieniu skargi do sądu administracyjnego na decyzję wymagającą sprostowania - obowiązkiem sądu administracyjnego jest dokonanie oceny decyzji z uwzględnieniem sprostowania dokonanego przez organ administracji, niezależnie od tego, czy postanowienie o sprostowaniu było przedmiotem skargi do sądu administracyjnego (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 marca 1993 r., sygn. I SA 1429/92, ONSA 1994, Nr 1, poz. 39).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, należy wskazać, że postanowienie SKO w Krakowie z dnia 7 listopada 2025 r. prostujące oczywiste omyłki w uzasadnieniu decyzji z dnia 4 lipca 2025 r. jest w pełni uzasadnione.
W ocenie Sądu w treści uzasadnienia decyzji SKO z dnia 4 lipca 2025 r. niewątpliwie błędnie wskazano kategorie prawa jazdy. Jak wynika z całokształtu zgromadzonego materiału dowodowego, w tym w szczególności z decyzji z dnia 26 lutego 2025 r., nr K.I.W.5430.1.89.2025.AG, postępowanie dotyczyło wyłącznie uprawnień do kierowania pojazdami w zakresie kategorii B. Także skierowanie skarżącego na sprawdzenie kwalifikacji, którego niedopełnienie stanowiło podstawę wydania decyzji, dotyczyło kategorii B.
Błędne wpisanie w uzasadnieniu decyzji Kolegium z dnia 4 lipca 2025 r. kategorii "A, B, T", stanowi podręcznikowy przykład oczywistej omyłki pisarskiej, wynikającej z przeoczenia lub błędu redakcyjnego, która nie zmienia merytorycznej treści rozstrzygnięcia. Jest to błąd łatwo dostrzegalny przy zestawieniu treści uzasadnienia z osnową decyzji organu I instancji oraz materiałem dowodowym. Sprostowanie tego błędu w pełni mieści się w granicach art. 113 § 1 k.p.a.
Należy zatem zgodzić się z organem odwoławczym, że prawidłowo ustalone w niniejszej sprawie okoliczności uprawniały organ do sprostowania z urzędu dostrzeżonej oczywistej omyłki pisarskiej.
Odnosząc się do zarzutów skargi, Sąd wskazuje, że choć kategorie prawa jazdy stanowią istotny element opisu uprawnień strony, to ich błędne wymienienie w treści uzasadnienia nie nadaje tej wadliwości charakteru merytorycznego, lecz pozostaje jedynie oczywistą niedokładnością techniczną o charakterze pisarskim. W niniejszej sprawie merytoryczne rozstrzygnięcie o cofnięciu uprawnień kategorii B pozostało niewzruszone, a sprostowanie służyło jedynie wyeliminowaniu z tekstu tych elementów, które nigdy nie były przedmiotem orzekania i nie znajdowały odzwierciedlenia w zgromadzonym materiale dowodowym. Nie sposób podzielić tezy skarżącego, jakoby pomyłka ta świadczyła o wydaniu decyzji w oparciu o materiał dowodowy z innej sprawy. O oczywistości omyłki świadczy bowiem właśnie to, że po zestawieniu treści uzasadnienia z aktami sprawy błąd staje się natychmiast dostrzegalny – w dokumentacji brak jest jakichkolwiek materiałów dotyczących kategorii A czy T, co jednoznacznie potwierdza techniczny, a nie merytoryczny charakter powstałej niedokładności.
Wskazać również należy, że fakt wystąpienia w postępowaniu kilku omyłek, które organ musiał prostować odrębnymi postanowieniami, świadczy o pewnej niestaranności organu przy sporządzaniu uzasadnienia, nie odbiera to cechy "oczywistości" omyłkom sprostowanym w zaskarżonym akcie i nie podważa dopuszczalności zastosowania trybu z art. 113 § 1 k.p.a. w badanym zakresie.
Reasumując sąd uznał, że skarga nie jest zasadna. Analiza zaskarżonego postanowienia pozwala na stwierdzenie, że błąd podany w uzasadnieniu decyzji był wynikiem błędu redakcyjnego organu, mieszczącego się w pojęciu "innych oczywistych omyłek". Sprostowanie to nie doprowadziło do ponownego, odmiennego rozstrzygnięcia sprawy co do istoty, lecz jedynie do usunięcia oczywistych niezgodności między treścią uzasadnienia a stanem faktycznym wynikającym z akt sprawy i osnowy decyzji. Sprostowane omyłki nie prowadzą do zmiany merytorycznej rozstrzygnięcia, a jedynie do sanacji oczywistych niedokładności technicznych.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 151 p.p.s.a. oraz art. 119 p.p.s.a., oddalił skargę.