III SA/Kr 494/22

III SA/Kr 494/22 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2022-07-28
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2022-03-31
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Ewa Michna /przewodniczący/
Janusz Kasprzycki
Tadeusz Kiełkowski /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6041 Profilaktyka  i   rozwiązywanie  problemów alkoholowych, ustalanie liczby punktów sprzedaży,  zasad  usytuowania miejsc
Hasła tematyczne
Działalność gospodarcza
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 1982 nr 35 poz 230
Art. 18 ust. 1  i ust. 3a
Ustawa z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Michna Sędziowie : SWSA Tadeusz Kiełkowski (spr.) SWSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi [...] Market Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 18 stycznia 2022 r. znak [...] w przedmiocie negatywnej opinii w przedmiocie wydania zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych oddala skargę
Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie postanowieniem z dnia 18 stycznia 2022 r., znak SKO.NA/4130/37/2021, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w związku z art. 144 k.p.a. oraz art. 18 ust. 3a ustawy z dnia 26 października 1982r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (t.j. Dz.U. z 2021 r., poz. 1119), po rozpatrzeniu zażalenia Spółki z o.o. L. w K. na postanowienie Miejskiej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w Krakowie z dnia 4 października 2021 r. nr SA-06.7340.13.808.2021 orzekające o negatywnej opinii w przedmiocie wydania zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych kategorii B, tj. o zawartości alkoholu powyżej 4,5% do 18%, z wyjątkiem piwa, przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży, w sklepie spożywczo-przemysłowym położonym w K. na oś. [...] – utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie organu pierwszej instancji.
Powyższe postanowienie, które jest przedmiotem skargi, zapadło w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych.
Postanowieniem z dnia 4 października 2021 r. nr SA-06.7340.13.808.2021 Miejska Komisja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w Krakowie negatywnie zaopiniowała wniosek Spółki z o.o. L. w K. dotyczący wydania zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych kategorii B, tj. o zawartości alkoholu powyżej 4,5% do 18%, z wyjątkiem piwa, przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży, w sklepie spożywczo-przemysłowym położonym w K. na oś. [...]. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia podano, że w dniu 20 września 2021 r. zostały przeprowadzone oględziny wnioskowanego punktu sprzedaży i stwierdzono, że w budynku położonym na oś. [...] znajduje się przedszkole "[...]". Organ I instancji wskazał, że dokonał pomiarów od wejścia do sklepu do wejść do Przedszkola i pierwszy pomiar od wejścia do sklepu do najbliższych drzwi przedszkola, wyniósł 13,8 metra, a drugi pomiar do kolejnych drzwi przedszkola wyniósł 31,9 metra oraz zaznaczył, że pomiaru dokonano drogomierzem elektronicznym i wykonano dokumentację fotograficzną. Zgodnie zaś z treścią § 1 ust. 1 i 2 uchwały z dnia 4 lipca 2018 r. nr CVII/2739/18 w sprawie zasad usytuowania na terenie Gminy Miejskiej Kraków, miejsc sprzedaży i podawania napojów alkoholowych – punkty sprzedaży napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży (detal), za wyjątkiem napojów o zawartości alkoholu do 4,5% oraz piwa, nie mogą być zlokalizowane w odległości mniejszej niż 50 metrów od, między innymi, przeszkoli, przy czym odległość ta będzie liczona najkrótszą drogą dojścia od wejścia do punktu sprzedaży do wejścia na teren obiektu chronionego. Organ I instancji również zaznaczył, że przedmiotowy sklep jest nowym punktem sprzedaży napojów alkoholowych w zakresie sprzedaży alkoholu powyżej 4,5% oprócz piwa i powyżej 18%, gdyż o wydanie zezwoleń wystąpił nowy przedsiębiorca, nie jest to zatem kontynuacja działalności przez tego samego przedsiębiorcę i pod tym samym adresem. Organ pierwszej instancji ocenił, że punkt proponowanej sprzedaży napojów alkoholowych nie spełnia wymogów wynikających z uchwały nr CVII/2739/18 Rady Miasta Krakowa z dnia 4 lipca 2018 r. i dlatego postanowił negatywnie zaopiniować wniosek Spółki z o. o. L. w K. o wydanie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych kategorii B.
Na powyższe postanowienie zażalenie złożyła Spółka z o.o. L. w K., podnosząc, iż przepis par. 2 pkt 5 uchwały nr CVII/2739/18 Rady Miasta Krakowa adresowany jest do placówek posiadających zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 4,5% oprócz piwa, przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży, wydane dla przedsiębiorców kontynuujących działalność gospodarczą. Żaląca się Spółka wskazała, że dotychczasowy najemca lokalu użytkowego położonego w K. na os. [...], tj. S. Spółka jawna R. G., T. S. prowadziła w nim działalność gospodarczą – sklep spożywczo-przemysłowy, w tym także, w oparciu o zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych kategorii B, czyli o zawartości alkoholu powyżej 4,5% do 18% z wyjątkiem piwa, przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży. Natomiast w dniu 17 sierpnia 2021 r. Spółka z o.o. L. w K. zawarła z dotychczasowym najemcą lokalu umowę, na podstawie której nabył wszystkie towary handlowe znajdujące się w tym lokalu, przyjął wszystkich pracowników zatrudnionych w tej placówce oraz zobowiązała się do przejęcia praw i obowiązków z zawartej umowy najmu lokalu. W tym samym dniu zawarto umowę z właścicielem lokalu, której przedmiotem było przejęcie praw i obowiązku wynikających z dotychczasowej umowy najmu lokalu. Żaląca się Spółka nadmieniła, że, jako wnioskodawca, przejęła "płynnie" praktycznie całość majątku wraz z nawiązanymi stosunkami pracy i zlecenia osób świadczących pracę w tej placówce, celem dalszego nieprzerwanego prowadzenia działalności gospodarczej w tej placówce handlowej, a jej dotychczasowy najemca legitymował się zezwoleniem na sprzedaż napojów alkoholowych kategorii B, przeznaczonych poza miejscem sprzedaży, na wydanie którego rok wcześniej pozytywną opinię wydała Miejska Komisja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w Krakowie.
Działając na skutek zażalenia, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie wydało opisane na wstępie postanowienie z dnia 18 stycznia 2022 r., którym utrzymało w mocy zaskarżone postanowienia organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ odwoławczy zreferował przebieg postępowania i wskazał, że zgodnie z przepisem art. 12 ust. 3 ustawy z dnia 26 października 1982 r. ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (t.j. Dz.U. z 2021 r., poz. 1119), rada gminy ustala obligatoryjnie, w drodze uchwały, zasady usytuowania na terenie gminy miejsc sprzedaży i podawania napojów alkoholowych, a art. 18 ust. 1 cyt. ustawy przewiduje, że sprzedaż napojów alkoholowych przeznaczonych w miejscu lub poza miejscem sprzedaży może być prowadzona tylko na podstawie zezwolenia wydanego przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta), właściwego ze względu na lokalizację punktu sprzedaży. Zezwolenie to wydaje się na postawie wniosku przedsiębiorcy (art. 18 ust. 2) i oddzielnie na następujące rodzaje napojów alkoholowych: 1) do 4,5% zawartości alkoholu oraz na piwo; 2) powyżej 4,5% do 18% zawartości alkoholu (z wyjątkiem piwa); 3) powyżej 18% zawartości alkoholu. Zgodnie natomiast z przepisem art. 18 ust. 3a ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, zezwolenia właściwy organ wydaje się po uzyskaniu pozytywnej opinii gminnej komisji rozwiązywania problemów alkoholowych o zgodności lokalizacji punktu sprzedaży z uchwałami rady gminy, o której mowa w art. 12 ust. 1-3 cyt. ustawy. Rada Miasta Krakowa w dniu 4 lipca 2018 r. podjęła uchwałę nr CVII/2739/18 w sprawie zasad usytuowania na terenie Gminy Miejskiej Kraków miejsc sprzedaży i podawania napojów alkoholowych (Dziennik Urzędowy Województwa Małopolskiego z 2018 r., poz. 5233) i zgodnie z § 1 ust. 1 i 2 tej uchwały, miejsca sprzedaży napojów alkoholowych, przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży (detal) – za wyjątkiem napojów alkoholowych o zawartości alkoholu do 4,5% oraz piwa – nie mogą być sytuowane w odległości mniejszej niż 50 m od m.in. przedszkoli, przy czym ust. 2 tego przepisu przewiduje, że odległość ta będzie liczona najkrótszą drogą dojścia od wejścia do punktu sprzedaży do wejścia na teren obiektu chronionego. Uchwała ta przewiduje wyjątek od respektowania wymogów odległościowych, bowiem zgodnie z § 2 pkt 5 uchwały dopuszcza odstąpienie od wymogów odległościowych, w odniesieniu do placówek posiadających zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych o zawartości powyżej 4,5% oprócz piwa, przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży – wydane dla przedsiębiorców kontynuujących działalność gospodarczą, jeżeli w okresie ważności tych zezwoleń powstały obiekty chronione. Jak wynika z materiałów sprawy, sklep spożywczo - przemysłowy położony na os. [...] w K. jest usytuowany w tym samym budynku, co Przedszkole "[...]". W związku z tym dokonano pomiarów odległości od wejścia do sklepu do wejścia do Przedszkola i uzyskano wyniki: 13,8 m (od wejścia do sklepu do najbliższych drzwi Przedszkola) oraz 31,9 m (kolejne drzwi do przedszkola), a zatem poniżej odległości 50 m, liczonej od najkrótszej drogi dojścia od wejścia do przedmiotowego punktu sprzedaży do wejścia na teren Przedszkola. Lokalizacja punktu sprzedaży na oś. [...] jest niezgodna z wymogami przewidzianymi przez uchwałę Rady Miasta Krakowa w sprawie zasad usytuowania na terenie Gminy Kraków miejsc sprzedaży i podawania napojów alkoholowych, w § 1 ust. 1 i 2 tej uchwały.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie wskazało dalej, że Miejska Komisja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w Krakowie rozpatrywała złożony wniosek przez Spółkę z o.o. L. o wydanie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych kategorii B, czyli o zawartości alkoholu powyżej 4,5% do 18% z wyjątkiem piwa, pod kątem odstąpienia od wymogów odległościowych (§ 2 ust. 5 cyt. uchwały Rady Miasta Krakowa), w sytuacji powstania obiektów chronionych w okresie ważności zezwoleń wydanych dla przedsiębiorców kontynuujących działalność gospodarczą. Organ I instancji stwierdził, że o wydanie zezwolenia ubiega się nowy przedsiębiorca i nie jest to kontynuacja działalności przez tego samego przedsiębiorcę pod tym samym adresem, a tylko taki stan faktyczny pozwoliłby na zastosowane odstępstwa od zasad usytuowania miejsc sprzedaży i podawania napojów alkoholowych. Organ drugiej instancji ten pogląd podzielił. Jakkolwiek adres punktu sprzedaży jest takim sam (K. oś. [...]), to jednak osoba przedsiębiorcy jest inna. W dniu 14 stycznia 2020 r. zostały bowiem wydane zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych kategorii A, B i C w sklepie spożywczo - przemysłowym na oś. [...] na rzecz Spółki jawnej S. R. G., T. S., na okres od 8 lutego 2020 r. do 7 lutego 2025 r., po czym z dniem 1 września 2021 r. stwierdzono wygaśnięcie tych zezwoleń i decyzja w tym przedmiocie jest ostateczna. Natomiast, obecnie o wydanie zezwoleń kategorii B i C ubiega się Spółka z o.o. L., przy czym, zezwolenie kategorii A, tj. na sprzedaż napojów alkoholowych zawierających 4,5% alkoholu oraz piwa poznaczonych poza miejscem sprzedaży, w okresie od 18 listopada 2021 r. do 17 listopada 2026 r., zostało już wydane. Przedmiotowa uchwała Rady Miasta Krakowa z dnia 4 lipca 2018 r. w sprawie zasada usytuowania na terenie Gminy Miejskiej Kraków miejsc sprzedaży i podawania napojów alkoholowych, nie dotyczy – w zakresie kryterium odległościowego – punktów sprzedaży napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży, napojów o zawartości alkoholu do 4,5% alkoholu oraz piwa. Jeżeli zaś chodzi o kategorię B i C napojów alkoholowych, do których mają zastosowanie przepisy cyt. uchwały, w tym § 2 pkt 5, to zezwolenia są źródłem uzyskania przez danego przedsiębiorcę uprawnień w sferze stosunków publicznoprawnych. Zatem to prawo publiczne, a nie prawo prywatne, determinuje kwestię możności prowadzenia określonej reglamentowanej działalności gospodarczej. Zmiana zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych w zakresie dotyczącym przedsiębiorcy (przeniesienie zezwolenia) w sytuacji nabycia przez przedsiębiorcę przedsiębiorstwa, w rozumieniu art. 551 k.c. od przedsiębiorcy, któremu udzielono zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych, byłaby możliwa gdyby przepis ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi wprost taką kompetencję organowi zezwalającemu przypisywał, a tak aktualnie nie jest. W rezultacie, obecny przedsiębiorca – Spółka z o.o. L. w K. nie może prowadzić sprzedaży napojów alkoholowych kategorii B i C, ponieważ odległość Przedszkola "[...]" od punktu sprzedaży jest mniejsza niż 50 metrów, a dotychczasowy przedsiębiorca, tj. Spółka jawna S. R. G., T. S., zakończyła działalność polegającą na sprzedaży napojów alkoholowych kategorii A, B, C w sklepie spożywczo - przemysłowym położonym w K. na oś. [...] i decyzja udzielająca Spółce jawnej S. R. G., T. S. zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych wygasła, na mocy decyzji Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 2 września 2021 r.
Pismem z dnia 3 marca 2022 r. L. Sp. z o.o. w K. złożyła skargę na powyższe postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie. Skarżąca zarzuciła zaskarżonemu postanowieniu: 1) naruszenie przepisu art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez jego zastosowanie i utrzymanie zaskarżonego postanowienia w mocy, w sytuacji gdy istniały przesłanki do uchylenia zaskarżonego postanowienia i w tym zakresie do orzeczenia co do istoty sprawy poprzez orzeczenie o pozytywnej opinii o wydanie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych kat. B tj. o zawartości powyżej 4,5% do 18 % z wyjątkiem piwa, przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży, jakim jest sklep spożywczo-przemysłowy w K. os. [...], czym także naruszono przepis art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie; 2) naruszenie art. 7 k.p.a. poprzez błędną interpretację, a w konsekwencji niezastosowanie przepisu § 2 pkt 5 Uchwały Nr CVII/2739/18 Rady Miasta Krakowa z dnia 4 lipca 2018 r. w sprawie zasad usytuowania na terenie Gminy Miejskiej Kraków, miejsc sprzedaży i podawania napojów alkoholowych, która to błędna interpretacja polegała na uznaniu, iż kontynuacja działalności gospodarczej ma dotyczyć wyłączenie dotychczasowego przedsiębiorcy, na rzecz którego wydano już zezwolenie, podczas gdy przepis ten reguluje odstąpienie od wymogów odległościowych w odniesieniu do: – placówek posiadających zezwolenia, a nie przedsiębiorców posiadających zezwolenia, – zezwoleń już wydanych dla przedsiębiorców kontynuujących działalność gospodarczą, a nie odnosi się do przedsiębiorców występujących o wydanie nowego zezwolenia, jak intepretuje to organ II instancji w zaskarżonym postanowieniu, a innymi słowy warunkiem odstąpienia od wymogów odległościowych nie jest wystąpienie o nowe zezwolenie wyłączenie przez przedsiębiorcę – beneficjenta dotychczasowego zezwolenia, lecz wystąpienie o zezwolenie dla placówki posiadającej zezwolenie, w której będzie kontynuowana działalność, co nastąpiło w stanie faktycznym przedmiotowej sprawy. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi skarżąca przedstawiła argumentację na poparcie sformułowanych zarzutów i wniosków, nawiązującą do okoliczności faktycznych przytoczonych wcześniej w zażaleniu.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując swoje stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 137) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 329, dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Kontrola sądu polega na zbadaniu, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do rażącego naruszenia prawa dającego podstawę do stwierdzenia jego nieważności, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy oraz naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi ani powołaną podstawą prawną, zgodnie z dyspozycją art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd nie rozstrzyga sprawy administracyjnej merytorycznie, lecz ocenia zgodność aktu z prawem.
Kontrolując zaskarżone postanowienie zgodnie ze wskazanymi wyżej kryteriami, należało uznać, że odpowiada ono prawu i nie ma podstaw do pozbawienia go mocy wiążącej. Skarga okazała się niezasadna.
Zgodnie z art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 26 października 1982 r. ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (t.j. Dz.U. z 2021 r., poz. 1119 ze zm., dalej "ustawa") sprzedaż napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia w miejscu lub poza miejscem sprzedaży może być prowadzona tylko na podstawie zezwolenia wydanego przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta), właściwego ze względu na lokalizację punktu sprzedaży. W myśl art. 18 ust. 3a ustawy organ zezwalający wydaje zezwolenie po uzyskaniu pozytywnej opinii gminnej komisji rozwiązywania problemów alkoholowych o zgodności lokalizacji punktu sprzedaży z uchwałami rady gminy, o których mowa w art. 12 ust. 1–3 ustawy – a zatem, w szczególności, z uchwałą ustalającą zasady usytuowania na terenie gminy miejsc sprzedaży i podawania napojów alkoholowych. W niniejszej sprawie jest to uchwała Nr CVII/2739/18 Rady Miasta Krakowa z dnia 4 lipca 2018 r. w sprawie zasad usytuowania na terenie Gminy Miejskiej Kraków miejsc sprzedaży i podawania napojów alkoholowych (Dziennik Urzędowy Województwa Małopolskiego z 2018 r., poz. 5233, dalej uchwała).
Zgodnie z § 1 ust. 1 pkt 1 uchwały określa się ogólnie obowiązujące zasady usytuowania miejsc sprzedaży napojów alkoholowych na terenie Gminy Miejskiej Kraków stanowiąc, że punkty sprzedaży napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży (detal), za wyjątkiem napojów o zawartości alkoholu do 4,5% oraz piwa, nie mogą być zlokalizowane w odległości mniejszej niż 50 m od obiektów chronionych – w tym przedszkoli. Paragraf 1 ust. 2 uchwały stanowi z kolei, że odległość 50 metrów mierzona będzie najkrótszą drogą dojścia od wejścia do punktu sprzedaży do wejścia na teren obiektu chronionego lub do lustra wody dla kąpielisk i zalewów.
Jak wynika z niebudzących wątpliwości ustaleń organów, przedmiotowy sklep spożywczo-przemysłowy, położony na os. [...] w K., jest usytuowany w tym samym budynku co Przedszkole "[...]". Odległość od wejścia do sklepu do wejścia do Przedszkola wynosi: 13,8 m (od wejścia do sklepu do najbliższych drzwi Przedszkola) oraz 31,9 m (kolejne drzwi do przedszkola), a zatem poniżej odległości 50 m, liczonej od najkrótszej drogi dojścia od wejścia do przedmiotowego punktu sprzedaży do wejścia na teren Przedszkola. Lokalizacja punktu sprzedaży na oś. [...] jest zatem niezgodna z wymogami przewidzianymi przez uchwałę Rady Miasta Krakowa w sprawie zasad usytuowania na terenie Gminy Kraków miejsc sprzedaży i podawania napojów alkoholowych w § 1 ust. 1 i 2. Ogólne wymogi odległościowe ustalone w powołanych przepisach aktu prawa miejscowego nie są spełnione – okoliczność ta jawi się jako bezsporna.
Istotą sporu w niniejszej sprawie jest wykładnia i możliwość zastosowania reguły wyjątkowej, sformułowanej w § 2 pkt 5 uchwały. W myśl tej reguły: "Dopuszcza się, po udokumentowaniu przez przedsiębiorcę zapewnienia systemu ochrony placówki i po uzyskaniu opinii właściwej terenowo Rady Dzielnicy, odstąpienie od wymogów odległościowych, określonych w § 1 ust. 1, w odniesieniu do placówek posiadających zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 4,5 % oprócz piwa, przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży – wydane dla przedsiębiorców kontynuujących działalność gospodarczą, jeżeli w okresie ważności tych zezwoleń powstały obiekty chronione, o których mowa w § 1 ust. 1". Organy obu instancji zaprezentowały pogląd, że przypadek, w którym o wydanie zezwolenia ubiega się nowy przedsiębiorca i nie jest to kontynuacja działalności przez tego samego przedsiębiorcę pod tym samym adresem – nie jest objęty hipotezą odnośnej reguły wyjątkowej. Sąd podziela zarówno ten pogląd, jak i zreferowaną wyżej argumentację organu odwoławczego. Nawiązując do twierdzeń skargi, zauważyć należy, że określenie "placówka posiadająca zezwolenie" można postrzegać wyłącznie jako swego rodzaju "skrót myślowy", bo zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych, jakkolwiek podlega zrelatywizowaniu do określonego miejsca, jest udzielane przedsiębiorcy – to przedsiębiorca jest jego beneficjentem. Okoliczność, że w ramach stosunków cywilnoprawnych skarżąca przejęła majątek przedsiębiorcy, który posiadał zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych – w żadnym razie nie oznacza, że z punktu widzenia prawa administracyjnego może ona być traktowana jako podmiot kontynuujący jego działalność gospodarczą. Z punktu widzenia prawa administracyjnego – wbrew twierdzeniom skargi – skarżąca nie może prowadzić "tej samej działalności", którą prowadził inny przedsiębiorca, lecz co najwyżej taką samą działalność. Nie ma tu zatem wymaganej przepisem § 2 pkt 5 uchwały kontynuacji działalności gospodarczej.
Paragraf 2 pkt 5 uchwały, jako przepis statuujący regułę wyjątkową, nie może być interpretowany rozszerzająco. Ponadto – co również warto zauważyć i podkreślić – pełni on funkcję podobną do funkcji, jaką pełnią przepisy intertemporalne. Jest to funkcja ochronna zorientowana na określone podmioty – podmioty, które nabyły prawa podmiotowe pod rządami poprzedniego prawa. Z myślą o ochronie tychże zastanych praw podmiotowych prawodawca – w tym przypadku prawodawca lokalny – tworzy wyłom od zasad uznawanych obecnie za optymalne. Interpretacja § 2 pkt 5 uchwały proponowana przez skarżącą zdaje się zaś zakładać, że celem prawodawcy lokalnego nie była ochrona zastanych praw podmiotowych (praw beneficjentów zezwoleń), lecz petryfikacja stanu rzeczy niepożądanego, niezgodnego z aktualnymi wymogami. Także z tego powodu Sąd interpretacji wskazywanej przez skarżącą nie podzielił.
Powyższe rozważania zawierają już odniesienie się do zarzutów skargi, które Sąd uznał za niezasadne. Paragraf 2 pkt 5 uchwały został prawidłowo zinterpretowany; nie doszło też do naruszenia art. 7 k.p.a. ani art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. Zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, a w szczególności nie narusza przepisów powołanych w skardze.
Z tych przyczyn, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd oddalił skargę.