III SA/Kr 440/09

III SA/Kr 440/09 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2010-02-25
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2009-05-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Krystyna Kutzner /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne
Podatek akcyzowy
Skarżony organ
Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku
uchylono decyzję I i II inst w części
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
Art. 1 par. 2
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
Art. 134, art. 145, art. 152
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
Art. 180, art. 210
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
Dz.U. 2008 nr 118 poz 745
Art. 2, art. 3
Ustawa z dnia 9 maja 2008 r. o zwrocie nadpłaty w podatku akcyzowym zapłaconym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego albo importu  samochodu osobowego
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Kutzner spr. Sędziowie WSA Bożenna Blitek WSA Tadeusz Wołek Protokolant Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 lutego 2010 r. sprawy ze skargi S. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 20 marca 2009 r. Nr : [...] w przedmiocie podatku akcyzowego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] 2008r nr: [...] w części dotyczącej pkt 2 , II. zasądza od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącego kwotę 100 zł ( sto złotych ) tytułem zwrotu kosztów postępowania .
Uzasadnienie
Naczelnik Urzędu Celnego decyzją z dnia [...] 2005 r., odmówił skarżącemu S. K. stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym, a tym samym zwrotu ww. podatku zapłaconego w związku ze złożeniem deklaracji uproszczonej nabycia wewnątrzwspólnotowego AKC-U od samochodu osobowego marki Renault Megane Scenie 1.9 DCI w kwocie 4238 zł.
Dyrektor Izby Celnej, po rozpatrzeniu odwołania skarżącego, decyzją z dnia [...] 2005 r. utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie.
Następnie wnioskiem z dnia 19 lipca 2008 r skarżący ponownie zwrócił się do Naczelnika Urzędu Celnego "o zwrot niesłusznego pobrania podatku akcyzowego", opierając swoje żądanie na art. 2 ustawy z dnia 9 maja 2008 r o zwrocie nadpłaty w podatku akcyzowym zapłaconym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego albo importu samochodu osobowego (Dz.U. z 2008 r Nr 118, poz.745).
W związku z powyższym postanowieniem z dnia [...] 2008 r Dyrektor Izby Celnej wznowił postępowanie podatkowe zakończone decyzją z dnia [...] 2005 r, a następnie wezwał skarżącego do uzupełnienia złożonego wniosku o wypełniony druk dotyczący stanu przedmiotowego pojazdu.
Skarżący wypełnił druk i w polu " Inne" oświadczył, że samochód jest po wypadku i wymienił dokonane naprawy.
W kolejnym piśmie z dnia 24 października 2008 r organ podatkowy wezwał skarżącego o dostarczenie wszelkich dowodów (rachunki, paragony, opinie, kosztorysy, itp.) potwierdzających koszty związane z zakupem części i naprawą przedmiotowego samochodu, a także o podanie informacji dotyczącej miejsca przeprowadzenia naprawy wraz z danymi osoby , która mogłaby potwierdzić te fakty. W piśmie tym organ pouczył skarżącego o możliwości złożenia oświadczenia w trybie art.180 § 2 Ordynacji podatkowej.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący udzielił informacji, że nie jest w posiadaniu dokumentów związanych z naprawą, gdyż nie miał prawnego obowiązku ich przechowywania, naprawy dokonał we własnym zakresie, co może potwierdzić jego najbliższa rodzina, a wszystkie wymienione lub naprawione części zostały wykazane w przesłanym wcześniej druku. Skarżący wniósł o zwrot kwoty 3.754,00 zł, a jednocześnie o potraktowanie tych wyjaśnień jako oświadczenia złożonego w trybie art.180 § 2 Ordynacji podatkowej.
Decyzją z dnia [...] 2008 r. Dyrektor Izby Celnej, działając na podstawie art. 240 § 1 pkt 11 Ordynacji podatkowej, uchylił w całości swoją decyzję z dnia [...] 2005 r. i orzekł w ten sposób, że:
1) uchylił w całości decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z [...] 2005 r.,
2) określił nadpłatę w podatku akcyzowym w kwocie 3.193 zł - z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki Renault Megane Scenie 1.9 DCI o numerze nadwozia [...].
W uzasadnieniu swej decyzji organ podatkowy przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania, obszernie odniósł się do orzeczenia Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z 18 stycznia 2007 r. sprawa C-313/05 M. B. przeciwko Dyrektorowi Izby Celnej w Warszawie, które stanowi przesłankę z art. 240 § 1 pkt 11 Ordynacji podatkowej, uzasadniającą wznowienie postępowania w sprawie skarżącego.
Dyrektor Izby Celnej wyjaśnił, że niniejsza sprawa została rozstrzygnięta na podstawie przepisów ww. ustawy z dnia 19 lipca 2008 r. o zwrocie nadpłaty w podatku akcyzowym zapłaconym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego albo importu samochodu osobowego oraz w oparciu o elektroniczną wersję katalogów [...], Informator Rynkowy Samochody Osobowe - Wydawnictwa [...] Sp. z o.o. [...].
Na podstawie informacji zebranych w trakcie prowadzonego postępowania organ ustalił, iż przedmiotem dokonanego nabycia wewnątrzwspólnotowego był samochód osobowy marki Renault Megane Scenie, rok produkcji 2001, o poj. skokowej 1.870 cm3 i mocy 75 kW , na olej napędowy i o przebiegu 110.000 km.
Organ przyjął, jak twierdzi, najniższe, najkorzystniejsze dla skarżącego notowanie wygenerowane przez ww. system dla pojazdu o parametrach zbliżonych do nabytego przez skarżącego . Średnia wartość rynkowa brutto samochodu osobowego Renault Megane Scenie 1.9 DCI, z uwzględnieniem wyposażenia oraz przebiegu, wynosi 42.400 zł na dzień nabycia wewnątrzwspólnotowego. Wartość tę organ pomniejszył o podatek od towarów i usług (VAT) i akcyzę, co po obliczeniach szczegółowo przedstawionych w uzasadnieniu przedmiotowej decyzji dało kwotę 33.709.10.
Wartość podatku akcyzowego zawartego w cenie samochodu osobowego zarejestrowanego na terytorium kraju wynosi 1.045 zł.
Zgodnie ze złożoną deklaracją uproszczoną AKC-U skarżący obliczył i zapłacił akcyzę w kwocie 4.238 zł, a zatem wyższą o kwotę 3.193 zł. Kwota ta stanowiła nadpłatę w rozumieniu art. 72 § 1 pkt 1 i podlegała zwrotowi na mocy art. 3 ust. 3 ww. ustawy z dnia 9 maja 2008 r.
W odwołaniu od powyższej decyzji skarżący zaskarżając pkt. 2 decyzji , wniósł o jej zmianę w części dotyczącej określenia wysokości nadpłaty w podatku akcyzowym zapłaconym przez niego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu marki Renault Megane Scenie 1,9. i określenie kwoty nadpłaty podatku akcyzowego na podstawie faktycznej wartości ww. samochodu z dnia jego zakupu.
Skarżący zarzucił, że organ rozpoznający sprawę całkowicie pominął jako dowód w sprawie złożone przez niego oświadczenie w sprawie dokonanych napraw samochodu. Ponadto, w ocenie skarżącego, organ bezpodstawnie podważył prawdziwość przedstawionej faktury zakupu samochodu oraz fakt jego uszkodzeń. Wycena samochodu została przeprowadzona bez dokonania jego oględzin. Zdaniem skarżącego każdy biegły, który przeprowadziłby taką wycenę rzetelnie zauważyłby powypadkową przeszłość samochodu, co jest zgodne ze złożonym przez niego oświadczeniem z dnia 4 listopada 2008 roku.
Zawyżając wartość samochodu do kwoty 42.400,00 zł, organ obniżył należną do zwrotu kwotę nadpłaconej akcyzy. Przyjmując faktyczną wartość samochodu w dniu zakupu tj. 19 sierpnia 2004 roku wyrażoną w kwocie 15.640,45 zł należało przyjąć, że kwota nadpłaconego podatku akcyzowego wynosiła 3.853,00 zł.
Ponadto skarżący zarzucił , że w sprawie stan techniczny samochodu został zupełnie pominięty, gdyż do obliczeń organ przyjął stan samochodu bezwypadkowego, co jest sprzeczne ze zgromadzonymi dowodami w sprawie. Samochód w dniu zakupu był pojazdem powypadkowym.
Dyrektor Izby Celnej, po rozpatrzeniu odwołania skarżącego, decyzją z dnia 20 marca 2009 r. utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie .
Organ odwoławczy za nieuzasadniony uznał zarzut, iż wycena pojazdu nie została wykonana na podstawie jego oględzin, gdyż pismem z dnia 24 października 2008 r. wezwano skarżącego do dostarczenia wszelkich dowodów (rachunków, faktur, paragonów, opinii, kosztorysów) potwierdzających koszty naprawy samochodu lub zakup części oraz do udzielenia informacji, czy napraw dokonywał on we własnym zakresie, czy w warsztacie naprawczym wraz z danymi osób, które mogłyby te fakty potwierdzić. Pismem z 4 listopada 2008 r. poinformował skarżący, że nie posiada wskazanych w wezwaniu z 24 października 2008 r. dokumentów, podnosząc jednocześnie, że brak jest prawnego obowiązku ich przechowywania. Wskazał, że napraw dokonał we własnym zakresie, co może potwierdzić jego "najbliższa rodzina". Nie podał jednak wymaganych danych tych osób.
Odnosząc się z kolei do zarzutu nie uwzględnienia stanu technicznego pojazdu , organ odwoławczy wyjaśnił , że gdy organ podatkowy dysponuje danymi na temat kosztów poniesionych napraw, może uwzględnić te kwoty przy dokonywaniu wyceny. Jednakże pomimo wezwania skarżący nie dostarczył dokumentów potwierdzających koszty naprawy samochodu, a nie można nakładać na organy podatkowe nieograniczonego obowiązku poszukiwania faktów potwierdzających uprawnienie podatnika, jeżeli argumentów w tym zakresie nie dostarczył sam podatnik. W postępowaniu podatkowym obowiązuje zasada, że ciężar dowodu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne.
Zdaniem Dyrektora Izby Celnej brak było podstaw do wyliczenia kwoty nadpłaty w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego ww. samochodu w wysokości określonej w odwołaniu i przyjęcia za podstawę opodatkowania, kwotę jaką uiścił skarżący przy jego nabyciu.
Nieuzasadniony, zdaniem organu, jest również zarzut podważenia wiarygodności faktury dokumentującej tę czynność.
Na powyższą decyzje wpłynęła skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie , w której skarżący wniósł o jej uchylenie i zmianę w części dotyczącej określenia wysokości nadpłaty w podatku akcyzowym zapłaconym przez niego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu marki Renault Megane i określenie kwoty nadpłaty podatku akcyzowego na podstawie faktycznej wartości ww. samochodu z dnia jego zakupu oraz o zasądzenie kwoty 660,00 zł wraz z należnymi odsetkami od dnia [...] 2004 roku do dnia zapłaty.
Zdaniem skarżącego, wartość samochodu przyjęta przez organ do obliczeń tj. kwota kwotę 42.400,00 zł w żaden sposób nie znajduje potwierdzenia w przedstawionych w dokumentach, a także kwota ta jest niezgodna z kwotą, którą przyjął w dniu [...] 2004 roku Urząd Celny, jako podstawę do naliczenia kwoty podatku akcyzowego.
Organ rozpoznający sprawę całkowicie pominął jako dowód w sprawie złożone przez skarżącego, zgodne z art. 180 § 2 Ordynacji Podatkowej, oświadczenie w sprawie dokonanych napraw przedmiotowego samochodu.
W zaskarżanej decyzji zostały pominięte przedstawione przez skarżącego dowody. Zdaniem skarżącego, organ również bezpodstawnie podważył prawdziwość przedstawionej faktury zakupu samochodu oraz fakt jego uszkodzeń. Wycena samochodu została przeprowadzona bez dokonania jego oględzin i została oparta na wycenie "wirtualnego" samochodu, bezwypadkowego, zgodnej z katalogiem [...]. Organ nie uwzględnił stanu technicznego samochodu, który w dniu zakupu był pojazdem powypadkowym. Organ podatkowy dysponował obszernym opisem uszkodzeń oraz oświadczeniem złożonym przez skarżącego dotyczącym sposobu naprawy samochodu, dlatego zasadne było przyjęcie, jako wartości samochodu, kwoty zgodnej z przedstawioną fakturą zakupu , który to dokument nigdy nie był kwestionowany. Od takiej też kwoty została pobrana kwota podatku akcyzowego. Zdaniem skarżącego nie może być tak w Państwie prawa, że organ administracji publicznej przy zapłacie tego samego podatku bezpośredniego stosuje dwa kryteria oceny wartości samochodu, a są one uzależnione od korzystniejszego dla niego rozstrzygnięcia.
Biegły, który przeprowadziłby taką wycenę rzetelnie zauważyłby powypadkową przeszłość samochodu, która jest zgodna ze złożonym oświadczeniem z dnia 4 listopada 2008 roku.
Skarżący zarzucił, że Dyrektor Izby Celnej zawyżając wartość samochodu obniżył należną do zwrotu kwotę nadpłaconej akcyzy.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Odnosząc się do zarzutu nie uwzględnienia stanu technicznego pojazdu , organ podniósł, że nie dysponował danymi dotyczącymi poniesionych kosztów naprawy, mimo, że wzywał skarżącego o takie informacje. Takich danych nie zawierało również oświadczenie skarżącego z dnia 4 listopada 2008 r.
Dyrektor Izby Celnej stwierdził, że w postępowaniu podatkowym obowiązuje tzw. zasada współdziałania i powinność strony w tym zakresie jest podyktowana interesem prawnym strony. W szeregu orzeczeniach Sąd Administracyjny podkreślił, iż nie można nakładać na organy podatkowe obowiązku nieograniczonego poszukiwania dowodów świadczących na korzyść podatnika, to bowiem on sam przede wszystkim powinien dołożyć wszelkiej staranności, aby zadbać o swoje interesy.
Organ podniósł, że w dokonanych obliczeniach uwzględniono pojazd bez klimatyzacji i lakieru metalik, które to elementy wpływają znacznie na zwiększenie wartości samochodu, a które to elementy posiadał nabyty przez skarżącego samochód .
Organ nigdy nie kwestionował wartości nabytego przez skarżącego pojazdu, a ustalenie średniej wartości rynkowej pojazdu było jedynie konieczne do obliczenia rezydualnej kwoty podatku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył , co następuje :
Stosownie do art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność z prawem zaskarżonej decyzji. Usunięcie z obrotu prawnego decyzji może nastąpić tylko wtedy, gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania, że przy wydawaniu zaskarżonej decyzji organy administracji publicznej naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art. 145 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. z 2002 r Nr 153, poz.1270) .
Z kolei art. 134 § 1 w/w ustawy stanowi, że sąd nie jest związany granicami skargi. Oznacza to, że Sąd ma praw, a nawet obowiązek wziąć pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpatrywanej sprawie niezależnie od żądań i zarzutów podniesionych w skardze i dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, nawet, gdy dany zarzut nie został podniesiony ( wyrok WSA w Warszawie, z dnia 25.02.2004 r , sygn. akt III S.A. 1456/02 , Lex nr 113588 ).
Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji pod kątem wyżej określonych kryteriów zgodności z prawem , Sąd uznał , że skarga zasługuje na uwzględnienie , lecz nie do końca z powodów wskazanych w zarzutach skargi.
W ramach kontroli sądowej w pierwszej kolejności należy ustalić, czy organy podatkowe w sposób prawidłowy ustaliły stan faktyczny sprawy , a następnie , czy do tak ustalonego stanu faktycznego zastosowały właściwe przepisy.
Jeżeli chodzi o stan faktyczny sprawy to w istocie ogranicza się on do stanu technicznego pojazdu. Skarżący twierdzi, a organy podatkowe tego nie kwestionują , że nabyty wewnątrzwspólnotowe samochód marki Renualt Megane Scenie 1.9 DCI był samochodem powypadkowym. Zakres uszkodzeń i koniecznych napraw został opisany w druku " Dane uzupełniające do wniosku" w polu "Inne", wypełnionym przez skarżącego w dniu 09.10.2008 r.
Z kolei w aktach administracyjnych sprawy (k.2) znajduje się Zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu z dnia 23.08.2004 r, w polu: "Zgodnie z wynikiem badania pojazdu 1. spełnia wymagania techniczne art.66 ustawy (P) ", a w polu " 1.Uwagi :" znajduje się zapis " Pojazd sprawny technicznie".
W związku z powyższym w rozpatrywanej sprawie należało odnieść się do tych dokumentów, a w szczególności czy samochód sprawny technicznie mógł posiadać uszkodzenia , o których pisze skarżący w przesłanym druku.
Jeżeli w ocenie organu podatkowego pojazd nabyty wewnątrzwspólnotowo przez skarżącego był samochodem powypadkowym , to należało ustalić procentowy stopień ubytku jego wartości spowodowany tymi uszkodzeniami , a następnie o taki sam procent obniżyć średnią wartość rynkową samochodu osobowego przyjętego za podstawę obliczenia rezydualnej kwoty podatku akcyzowego.
Ustalenia w tym zakresie wymagają specjalistycznej wiedzy, a zatem powinien wypowiedzieć się na ten temat rzeczoznawca.
Dyrektor Izby Celnej dostrzegł ten problem , gdyż jak wynika z oświadczenia złożonego przez skarżącego na rozprawie w dniu 11.02.2010 r w obecności pełnomocnika organu , udzielił skarżącemu takiej informacji , jednak koszty z tym związane musiałby pokryć skarżący , a ten nie chciał ich ponosić.
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ podatkowy podniósł , że " nie można nakładać na organy podatkowe nieograniczonego obowiązku poszukiwania faktów potwierdzających uprawnienia podatnika , jeżeli argumentów w tym zakresie nie dostarczył sam podatnik". A zatem organ podatkowy uznając, iż przedmiotowy pojazd jest powypadkowy, nie uwzględnił tej okoliczności w ustaleniu stanu faktycznego sprawy i z jednej strony nie uwzględnił oświadczenia skarżącego złożonego na tę okoliczność w trybie art. 180 § 2 Ordynacji podatkowej, a z drugiej strony żądając , aby to skarżący poniósł koszty powołania rzeczoznawcy.
Co do zasady można by przyznać organowi rację, gdyby nie fakt , że w rozpatrywanej sprawie chodzi o zwrot nadpłaty w podatku akcyzowym uiszczonym na podstawie wadliwych przepisów . Wniosek skarżącego z dnia 19 lipca 2008 r (dodać i podkreślić należy – kolejny w sprawie) ma na celu odzyskanie niesłusznie pobranych, nie z winy podatnika, pieniędzy. W demokratycznym państwie prawa niedopuszczalna jest sytuacja, aby organy administracji publicznej przy wykonywaniu ustawowych obowiązków, obciążały kosztami takiego postępowania podatników. Art. 2 ww. ustawy z dnia 9 maja 2008 r o zwrocie nadpłaty w podatku akcyzowym zapłaconym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego albo importu samochodu osobowego stanowi : " zwrot nadpłaty p r z y s ł u g u j e podatnikowi podatku akcyzowego , który nabył wewnątrzwspółnotowo samochód osobowy ... ". Oznacza to, że z jednej strony podatnik ma uprawnienie do żądania, a z drugiej strony - organ podatkowy ma obowiązek dokonać zwrotu nadpłaty , jeżeli postępowanie potwierdzi słuszność tego żądania. W rozpatrywanej sprawie okolicznością bezsporną jest, że skarżącemu przysługiwał zwrot nadpłaty, natomiast sporna jest jej wysokość.
W związku z powyższym, w ocenie Sądu rozpatrującego niniejszą sprawę, koszty postępowania w zakresie ustalenia zgodnej ze stanem faktycznym tej sprawy wysokości nadpłaty obciążają organ, bo jak wyżej podniesiono, postępowanie o zwrot nadpłaty spowodowane było wadliwymi przepisami obowiązującymi w dacie powstania obowiązku podatkowego w zakresie akcyzy.
Z całą stanowczością Sąd podkreśla, że w niniejszym wyroku nie przesądza , czy nadpłata w żądanej wysokości należy się skarżącemu, bowiem stan faktyczny sprawy nie został ustalony w sposób prawidłowy , a zaskarżona decyzja nie spełnia wymogów określonych w art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej.
Jeżeli chodzi o przepisy , które miały zastosowanie w rozpatrywanej sprawie , to wniosek skarżącego podlegał rozpatrzeniu na podstawie ww. ustawy z dnia 9 maja 2008 r i organ podatkowy rozstrzygał w niniejszej sprawie na jej podstawie. Należy jednak zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 3 ust. 2 ww. przy ustalaniu średniej wartości rynkowej samochodu osobowego należy uwzględnić samochód osobowy tej samej marki , modelu , produkcji oraz – jeżeli jest to możliwe do ustalenia – z tym samym wyposażeniem i o p r z y b l i ż o n y m stanie technicznym, co nabyty wewnątrzwspółnotowo.
Przy ponownym rozstrzyganiu sprawy organ podatkowy zobowiązany jest do uwzględnienia powyższych okoliczności.
Odnośnie zarzutu skargi dotyczącego zasadności zastosowania katalogu [...], Informator Rynkowy – Samochody osobowe, wydawnictwa [...], Sąd w całości podzielił stanowisko organu podatkowego.
W związku z żądaniem skargi o zmianę zaskarżonej decyzji w części dotyczącej określenia wysokości nadpłaty w podatku akcyzowym i określenia kwoty tego podatku na podstawie faktycznej wartości z dnia zakupu pojazdu oraz o zasądzenie kwoty 660,00 zl wraz z należnymi odsetkami , Sąd stwierdza, że żądania te wykraczają poza kompetencje tego Sądu określone w art. 145 ww. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi .
Wskazane uchybienia dotyczące postępowania mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy i obligowały Sąd do uchylenia rozstrzygnięć Dyrektora Izby Celnej na podstawie art. 145 § 1 pkt.c ww. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, bowiem sąd administracyjny nie jest instancją merytoryczną i nie mógł w rozpatrywanej sprawie rozpoznawać skargę in merito.
Sąd odstąpił od zastosowania art. 152 ww. ustawy, gdyż orzeczenie o nie możności wykonania pkt. 2 decyzji pierwszoinstancyjnej określającego nadpłatę uniemożliwiłoby jej wypłatę , co byłoby niekorzystne dla skarżącego.