III SA/KR 393/06

III SA/Kr 393/06 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2007-03-07
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-04-27
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Elżbieta Kremer /sprawozdawca/
Halina Jakubiec /przewodniczący/
Piotr Lechowski
Symbol z opisem
6240 Zmiana  kategorii zdolności do służby wojskowej
Skarżony organ
Wojskowa Komisja Lekarska
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Jakubiec Sędziowie WSA Elżbieta Kremer (spr.) NSA Piotr Lechowski Protokolant Monika Musiał po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 marca 2007r. sprawy ze skargi S. G. na orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] z dnia 22 lutego 2006 r. nr [...] w przedmiocie zdolności do zawodowej służby wojskowej skargę oddala
Uzasadnienie
III SA/Kr 393/06r
UZASADNIENIE
Stan faktyczny w przedmiotowej sprawie kształtował się następująco: Orzeczeniem Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] nr [...] z dnia [...] listopada 2002r. wydanym na zarządzenie Dowódcy [...][...], rozpoznano u S. G. schorzenie powodujące niezdolność do zawodowej służby wojskowej tj.
1. Zaburzenia neurasteniczno-lękowe z somatyzacją objawów znacznie upośledzające zdolności adaptacyjne - § 67 pkt 3. oraz schorzenia współistniejące tj:
2.Przewlekła choroba wrzodowa dwunastnicy -§ 43 pkt 4
3.Zespół jelita drażliwego upośledzający sprawność ustroju - § 43 pkt14
4. Kamica nerkowa lewostronna - § 49 pkt 3
5. Szpotawośc stawów kolanowych 1 stopnia z zespołem bólowym przeciążeniowym nieznacznie upośledzające sprawność ustroju - § 78 pkt 3
6. Krótkowzorocznośc obu oczu - § 13 pkt 2
7. Obustronne upośledzenie słuchu w zakresie tonów wysokich - § 21 pkt 1
8. Przymieszkowe zapalenie skóry głowy nie upośledzające sprawności ustroju - § 2 pktl
9. Patologiczne starcie zębów i odłamanie szkliwa - bez §.
Orzeczono, że schorzenie z pkt 1 i 2 pozostaje w związku ze służbą . Zaliczono badanego do trzeciej grupy inwalidów z ogólnego stanu zdrowia, do trzeciej grupy inwalidów w związku ze służbą wojskową . Ustalono termin badania kontrolnego listopada 2005r. W dniu [...] kwietnia 2003r. skarżący został zwolniony z zawodowej służby wojskowej. W związku z ustalonym terminem badania kontrolnego, Dyrektor Wojskowego Biura Emerytalnego w Katowicach skierował S. G. na badania kontrolne.
W wyniku przeprowadzonych badań kontrolnych, Terenowa Wojskowa Komisja Lekarska w [...] orzeczeniem z dnia [...] listopada 2005r. Nr [...] działając na podstawie Rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] maja 2004r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby
wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz.U. Nr 133, póz. 1422) - rozpoznała u S. G.:
1) chorobę wrzodową dwunastnicy w okresie remisji, zaliczając to rozpoznanie do § 43 pkt 4
2) zespół jelita drażliwego upośledzający sprawność ustroju, zaliczając to rozpoznanie do § 43 pkt 14 ,
3) kamicę nerkową lewostronną z okresowym wydalaniem złogów nie upośledzjącą sprawności ustroju, zaliczając to rozpoznanie do § 43 pkt 3,
4) szpotawość stawów kolanowych z okresowym zespołem bólowym przeciążeniowym, zaliczając to rozpoznanie do § 77 pkt 2,
5) krótkowzroczność obu oczu: OP i OL 0,2 z kor sph - 0,75 D=0,5, zaliczając to rozpoznanie do § 13 pkt 2,
6) prawostronne upośledzenie słuchu wyłącznie w zakresie tonów wysokich, zaliczając to rozpoznanie do § 21 pkt 1,
7) przymieszkowe zapalenie skóry głowy nie upośledzające sprawności i ustroju,
zaliczając to rozpoznanie do § 2 pkt 1,
8) patologiczne starcie zębów i odłamania szkliwa,
9) cechy zespołu neurastenicznego nie upośledzające zdolności adaptacyjnych, zaliczając to rozpoznanie do § 67 pkt 1.
W oparciu o powyższe rozpoznanie organ ten określił kategorię zdolności do zawodowej służby wojskowej służby wojskowej jako kat. Z - zdolny do zawodowej służby wojskowej. Nadto organ l instancji orzekł, że schorzenia z pkt 1, pkt 9 pozostają w związku ze służbą, pozostałe schorzenia nie pozostają w związku ze służbą, nie zaliczył badanego do żadnej grupy inwalidów, orzekł, że badany jest zdolny do pracy, a określenie terminu badania kontrolnego zbędne.
Z orzeczeniem tym nie zgodził się S. G., który w odwołaniu uznał je za krzywdzące. Jednak odwołujący się nie kwestionował ustalonej kat. Z tj zdolny do zawodowej służby wojskowej, nie kwestionował również nie zaliczenia do żadnej grupy inwalidów, natomiast kwestionował ustalone rozpoznania w pkt 1, 2, 3, 7,8,9 i podnosił, że jest osobą zdrową. Podkreślił, że nigdy nie odczuwał żadnych dolegliwości pomimo dokonywania intensywnych wysiłków i pracy fizycznej, a badający go psychiatra i psycholog nie dostrzegli u niego żadnych mankamentów zdrowotnych.
W wyniku rozpatrzenia tego odwołania organ II instancji - Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska w [...] orzeczeniem Nr [...] z dnia 22 lutego 2006 r. uchyliła zaskarżone orzeczenie w całości i po przeprowadzeniu badań lekarskich orzekła merytorycznie w sprawie. Stwierdzono następujące rozpoznanie:
1) cechy osobowości nieprawidłowej nieznacznie upośledzające zdolności adaptacyjne, zaliczając to rozpoznanie do § 68 pkt 1,
2) szpotawość stawów kolanowych bez upośledzenia sprawności ruchowej, zaliczając to rozpoznanie do § 77 pkt 2,
3) krótkowzroczność obu oczu: VOP i OL = 0,2 z kor sph - 0,75 D=0,5, zaliczając to rozpoznanie do § 13 pkt 2,
4) prawostronne upośledzenie słuchu wyłącznie w zakresie tonów wysokich, zaliczając to rozpoznanie do § 21 pkt 1.
Ustalono kat "Z" zdolny do zawodowej służby wojskowej -zał.Nr 2 gr.ll, stwierdzono, że schorzenia ad. 1,2,3,4 nie pozostają w związku ze służbą wojskową, badanego nie zaliczono do żadnej grupy inwalidów.
W uzasadnieniu podano, że badania wykonane w 5 Wojskowym Szpitalu Klinicznym w [...] wykazały istnienie schorzeń, których stopień nasilenia co najwyżej w stopniu nieznacznym upośledza sprawność ustroju. Schorzenia stwierdzone u badanego uznano za nie pozostające w związku ze służbą wojskową, gdyż brak jest podstaw aby uznać, że warunki pełnionej służby mogły mieć wpływ na ich powstanie i przebieg.
Z orzeczeniem tym nie zgodził się S. G., który w skardze podał, że jest osobą zdrową. Jak wynika z treści skargi, skarga dotyczy rozpoznania schorzenia wymienionego w pkt 8.1 orzeczenia, pozostałe rozpoznania, jak również zaliczenie skarżącego do kat. "Z" zdolny do służby wojskowej nie są kwestionowane. W skardze zarzucił organowi naruszenie szeregu przepisów procedury administracyjnej, m. in.: naruszenie art.139 k.p.a. czyli wydanie przez organ odwoławczy decyzji na niekorzyść strony odwołującej się, opieszałość w załatwieniu sprawy oraz brak w uzasadnieniu faktycznym i prawnym wskazania faktów, które uznał za udowodnione i dowodów na których się oparł.
W szczególności skarżący nie zgadzając się z rozpoznaniem zawartym w pkt. 8. 1 orzeczenia czyli cechami osobowości nieprawidłowej nieznacznie upośledzającymi zdolności adaptacyjne, kwestionuje celowość przeprowadzenia testów psychologicznych zarzucając im monotonność, konieczność długotrwałej koncentracji brak odpowiednich warunków do ich przeprowadzenia, a także kwestionuje przydatność testów jako metody badawczej. Skarżący kwestionuje kompetencje osób przeprowadzających badania. Równocześnie podaje, że bezpośrednio po przeprowadzonych badaniach rozmawiał z osobami je przeprowadzającymi, które zapewniały go, że nie ma powodu do niepokoju odnośnie stanu zdrowia. Natomiast skarżący nie domagał się zmiany przyznanej mu w orzeczeniu kategorii Z-zdolny do służby wojskowej na N - niezdolny do służby wojskowej i przyznaniu mu z tego tytułu świadczenia rentowego, a wręcz odwrotnie podnosił, że stan jego zdrowia nie uzasadnia rozpoznania przyjętego przez organ II instancji w pkt 8.1 orzeczenia.
W odpowiedzi na skargę organ administracyjny wniósł o jej oddalenie i podniósł, że orzeczenie zostało wydane w oparciu o wyniki specjalistycznych badań przeprowadzone w Oddziale Psychiatrycznym 5 Wojskowego Szpitala Klinicznego w [...] . Nie naruszono zasady reformatio in peius, gdyż RWKL [...] uchyliła orzeczenie Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] Nr [...] w kwestii rozpoznań lekarskich redukując liczbę rozpoznań z 9 na zaledwie 4 i przeprowadziła postępowanie dowodowe uzupełniające na podstawie art. 136 k.p.a Komisje przy podejmowaniu decyzji respektowały wszystkie reguły prawa procesowego, a wydając orzeczenie oparto się na wszelkich dostępnych dowodach w postaci wyników przeprowadzonych badań specjalistycznych. Ponadto organ podkreślił, że na żadnym etapie orzekania skarżący nie przedłożył żadnych nowych dowodów w postaci zaświadczeń lekarskich dotyczących dziedziny psychiatrii i psychologii, które stanowiłyby przeciwdowód w stosunku do oceny biegłych w tych dziedzinach na których oparły się organy orzecznicze.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Stosownie do przepisu art.3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, póz. 12707 sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Powyższa kontrola, zgodnie z art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz.1269/ sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Sąd sprawując tę kontrolę
rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołana podstawą prawną.
Skarga w przedmiotowej sprawie nie zasługuje na uwzględnienie.
Podstawę prawną orzeczeń wydanych w przedmiotowej sprawie stanowi rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 maja 2004r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i tryb postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach /Dz.U. Nr 133, poz.1422/ wydane na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art.6 ustawy z dnia 11 września 2003r. o Służbie wojskowej żołnierzy zawodowych /Dz.U. Nr 179, poz.17507. W załącznikach nr 1 i 2 do rozporządzenia zawarte są wykazy chorób i ułomności określone paragrafami, wraz z objaśnieniami szczegółowymi w oparciu o które wojskowe komisje lekarskie dokonują kwalifikacji.
Jak wynika z treści skargi, skarżący nie kwestionuje że w wyniku badania kontrolnego zaskarżonym orzeczeniem Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] z dnia 22 lutego 2006r. otrzymał kategorię "Z" zdolny do zawodowej służby wojskowej, a w konsekwencji nie został zaliczony do żadnej grupy inwalidów. Natomiast kwestionuje wyłącznie pkt 1 rozpoznania tj cechy osobowości nieprawidłowej nieznacznie upośledzające zdolności adaptacyjne - § 68 pkt 1, pozostałe punkty rozpoznania 2, 3, 4 są bezsporne i co do nich skarżący nie zgłasza zarzutów.
Skarżący podnosi, że rozpoznanie z pkt 1 jest błędne, albowiem jest zdrowy i czuje się dobrze. Uważa, że organ II instancji orzekając w tej kwestii naruszył szereg przepisów proceduralnych, a przede wszystkim wydał decyzję na jego niekorzyść, naruszając zakaz reformationis in peius.
Przede wszystkim podkreślić należy, że przedmiotowe postępowanie zostało wszczęte z wniosku Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego w [...] w związku z koniecznością przeprowadzenia badań kontrolnych. Dla ustalenia rodzaju i zakresu badań, które należy wykonać istotne znaczenie miała treść orzeczenia Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] z dnia [...] listopada 2002r., a w szczególności ustalone w nim rozpoznania schorzeń. W orzeczeniu tym stwierdzono, że schorzeniem powodującym niezdolność do zawodowej służby wojskowej jest: zaburzenie neurasteniczno -lękowe z somatyzacją objawów znacznie upośledzające zdolności adaptacyjne, nie rokujące wyleczenia - § 67 pkt 3. Dlatego też przeprowadzając badania kontrolne celowym i zasadnym było skierowanie skarżącego m.in. na badania psychologiczne i psychiatryczne. Nawet gdy skarżący nie wnosił o przeprowadzenie takich badań, a nawet twierdził, że jest zdrowy i czuje się zdrowy to w takim stanie faktycznym organ l instancji z urzędu zobowiązany był do przeprowadzenia tych badań. Nie przeprowadzenie badań psychologicznych i psychiatrycznych w czasie badań kontrolnych w 2005r. z uwagi na występujący wcześniej charakter schorzenia, które spowodowało niezdolność do zawodowej służby wojskowej , stanowiło by istotny zarzut nie wyjaśnienia stanu faktycznego w sprawie. Organ l instancji po przeprowadzonych badaniach psychologicznych i psychiatrycznych rozpoznał schorzenie , które zakwalifikował jako cechy zespołu neurastenicznego nie upośledzające zdolności adaptacyjnych - § 67 pkt 1. Skarżący składając odwołanie do organu II instancji odwołał się również od tej części orzeczenia organu l instancji w którym rozpoznano powyższe schorzenie. Stąd też organ II instancji rozpoznając odwołanie mógł uchylić orzeczenie organu l instancji również z zakresie przedmiotowego rozpoznania i orzec merytorycznie w tej kwestii. Możliwość merytorycznego orzeczenia w sprawie przez organ II instancji wyraźnie przewiduje art.138 § 1 pkt 2 kpa, który stanowi, że organ odwoławczy wydaje decyzję, w której: uchyla zaskarżoną decyzję w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy. Tym samym podnoszony przez skarżącego zarzut naruszenia zasady dwuinstancyjności postępowania jest bezzasadny.
Organ II instancji swoje merytoryczne rozstrzygnięcie w sprawie oparł na wynikach badań lekarskich i psychologicznych, które zostały przeprowadzone w trakcie postępowania odwoławczego, w Wojskowym Szpitalu Klinicznym w [...] .
Badania psychologiczne przeprowadziła psycholog kliniczny J. Ś., która w opisie wyników badań z dnia [...] stycznia 2006r. podała m.in. " W badaniu wykorzystane zostały metody kliniczne i testowe. Na podstawie zastosowanych metod diagnostycznych można stwierdzić ekstrawertywny sposób przezywania, reagowania, dysfunkcja cech osobowości. W sytuacjach trudnych emocjonalnie, w warunkach silnego stresu możliwe reakcje nerwicowe " Natomiast badania psychiatryczne zostały przeprowadzone przez Kierownika Klinicznego Oddziału Psychiatrycznego 5 Wojskowego Szpitala Klinicznego z Polikliniką dr. Nauk medycznych, psychiatrę z drugim stopniem specjalizacji D.S., który w opisie wyników badań stwierdził m.in. "cechy osobowości nieprawidłowej".
Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska w [...] , na podstawie l powyższych wyników badań rozpoznała u skarżącego cechy osobowości nieprawidłowej nieznacznie upośledzające zdolności adaptacyjne zgodnie z i kwalifikacją § 68 pkt 1 z załącznika nr 2 do rozporz.MON z dnia 10 maja 2004r.
Zgodnie z objaśnieniami szczegółowymi zawartymi w powołanym załączniku nr 2 przez zaburzenia osobowości należy rozumieć niedorozwój lub defekt sfery dążeniowo-uczuciowej osobowości bez względu na etiologię. Rozpoznanie ustala się m.in. na podstawie: obecności cech zaburzonej osobowości , reakcji adaptacyjnych. § 68 pkt 1 dotyczy badanych z cechami zaburzonej osobowości bez objawów trwałego nieprzystosowania.
Twierdzenia skarżącego, że obecnie czuje się dobrze znalazły swoje odzwierciedlenie w dokonanym rozpoznaniu, albowiem organ przyjął kwalifikację tego schorzenia z pkt 1, która pozwala na zaliczenie skarżącego do kategorii "Z" zdolny do zawodowej służby wojskowej. Skarżący kwestionując wyniki przeprowadzonych badań w trakcie postępowania odwoławczego równocześnie nie przedkłada żadnych innych wyników badań lekarskich czy psychologicznych. Zważywszy na specjalistyczną wiedzę, która jest niezbędna dla ustalenia stanu zdrowia dla potrzeb określenia i zaliczenia do kategorii zdolności wojskowej, nie można tych ustaleń stanu faktycznego czynić w oparciu o inne środki dowodowe niż stosowne badania lekarskie. Stąd też samo negowanie przez skarżącego wyników badań, twierdzenie, że czuje się dobrze nie poparte innymi dowodami w formie badań lekarskich nie mogło prowadzić do uwzględnienia takiego wniosku. Skarżący nie mając odpowiedniego przygotowania zawodowego nie może sam oceniać jak kwalifikować rozpoznany stan zdrowia. Mając powyższe na uwadze, zdaniem Sądu zaskarżone orzeczenie oparte zostało na prawidłowo przeprowadzonym postępowaniu dowodowym, w którym skarżący został poddany stosownym badaniom lekarskim i psychologicznym.
Biorąc pod uwagę wskazane powyżej przepisy i stan faktyczny sprawy Sąd nie dopatrzył się podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji, albowiem jest ona zgodna z obowiązującym prawem. Nie stwierdzono również uchybień postępowania mogących mieć istotny wpływ na wynik postępowania.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zgodnie z art 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.) skargę oddalił.