III SA/Kr 178/24

III SA/Kr 178/24 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2024-06-20
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-02-16
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Ewa Michna /przewodniczący/
Jakub Makuch
Marta Kisielowska /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
Hasła tematyczne
Inne
Skarżony organ
Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Treść wyniku
uchylono zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą decyzję I instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 742
Art. 108
Ustawa z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Michna Sędziowie WSA Jakub Makuch Asesor WSA Marta Kisielowska (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Anna Boczkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 czerwca 2024 r. sprawy ze skargi K. L. na decyzję Rektora Uniwersytetu Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie z dnia 1 grudnia 2023 r. nr 34/150263/2023 w przedmiocie skreślenia z listy studentów I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję tego samego organu, II. zasądza od Rektora Uniwersytetu Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie na rzecz skarżącego K. L. 200 zł (słownie: dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia 1 grudnia 2023 r. Rektor Uniwersytetu [...] orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji Dyrektora Instytutu [...] Uniwersytetu [...[ wydanej z upoważnienia Rektora o skreśleniu K. L. (dalej: "skarżący") z listy studentów. Podstawę prawną decyzji stanowił art. 129 § 2 i art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm., dalej: "k.p.a.") oraz 23 ust. 4, art. 108 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (tj. Dz. U. z 2023 r., poz. 742, dalej: "p.s.w.i.n.").
Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym.
W roku akademickim 2020/2021 skarżący rozpoczął studia stacjonarne na kierunku [...].
Decyzją z dnia 10 maja 2022 r. skarżącemu przyznano stypendium Rektora w wysokości 1200 zł za okres od 1 października 2021 r. do 30 czerwca 2022 r.
W dniu 19 września 2022 r. skarżący wystąpił do Dyrektora Instytutu o wyrażenie zgody na przedłużenie sesji egzaminacyjnej. W regulaminowym terminie skarżący nie zaliczył: "Warsztatów [...]", "Historii [...]". Dyrektor instytutu wyraził zgodę na przedłużenie sesji. Pismem z dnia 30 września 2022 r. skarżący wystąpił o przedłużenie sesji egzaminacyjnej z uwagi na ostre zapalenie rogówki. Dyrektor instytutu przychylił się do prośby skarżącego.
Z korespondencji mailowej wynika, że skarżący uzyskał zgodę prowadzącego na zaliczenie kursu "Historii [...]" w kolejnym semestrze, jeśli regulamin na to pozwoli. Pismem z dnia 15 listopada 2022 r. przychylono się do prośby skarżącego, aby zdawał on egzamin warunkowy.
Pismem z dnia 26 listopada 2022 r. skarżący zwrócił się do Dyrektora Instytutu o wyrażenie zgody na wpis warunkowy na rok akademicki 2022/2023. Dyrektor Instytutu wyraził zgodę.
Pismem z dnia 23 lutego 2023 r. skarżący zwrócił się o przedłużenie zimowej sesji egzaminacyjnej, nie zaliczył czterech kursów z uwagi na kumulację obowiązków zawodowych związaną ze zmianą pracy. Dyrektor Instytutu [...] UP wyraził zgodę na przedłużenie sesji. Pismem z dnia 10 marca 2023 r. skarżący zwrócił się o przedłużenie sesji egzaminacyjnej z uwagi na przebywanie prowadzącego przedmiot na zwolnieniu lekarskim oraz z uwagi na kumulację obowiązków zawodowych wynikającą ze zmiany pracy. Dyrektor Instytutu [...] wyraził zgodę. Pismem z dnia 16 kwietnia 2023 r. skarżący zwrócił się o przedłużenie sesji z uwagi na wyznaczenie terminów egzaminu na 19 kwietnia 2023 r. W dniu 19 kwietnia 2023 r. skarżący zdał egzamin z metodologii, 24 kwietnia 2023 r. skarżący zdał egzamin z [...] I- [...].
Pismem z dnia 22 września 2023 r. skarżący zwrócił się o przedłużenie sesji egzaminacyjnej. W związku z obowiązkami zawodowymi nie udało się skarżącemu uzyskać zaliczeń wskazanych we wniosku kursów, ponieważ w czasie sesji skarżący przebywał poza Krakowem z powodu obowiązków zawodowych. Dyrektor Instytutu wyraził zgodę na przedłużenie sesji. Skarżący zapoznał się z decyzją w dniu 29 września 2023 r.
Decyzją z dnia 5 października 2023 r. wydaną z upoważnienia Rektora Uniwersytetu [...] przez Dyrektora Instytutu [...] skreślono skarżącego z listy studentów Uniwersytetu [...] I stopnia, stacjonarne. W uzasadnieniu organ wskazał, że skarżący nie zaliczył semestru IV i VI. Nie wywiązał się z wpisu warunkowego, nie uzyskał zaliczenia kursów wymaganych w semestrze VI ze względu na brak wymaganej liczby ECTS, brak zaliczenia kursów przewidzianych planem studiów. Taki stan rzeczy stwierdzono po przeprowadzeniu postępowania dowodowego z dokumentów zalegających w aktach osobowych skarżącego dotyczących przebiegu studiów. Brak zaliczenia przez skarżącego semestru daje podstawę do uznania, że skarżący nie osiąga satysfakcjonujących wyników w nauce, co stanowi w świetle art. 108 ust. 2 pkt 3 p.s.w.i.n. podstawę do skreślenia z listy studentów.
W odwołaniu od decyzji skarżący wskazał, że przyczyną niezaliczenia semestru była fatalna kondycja psychiczna, w jakiej znalazł się skarżący, spowodowana samobójczą śmiercią osoby bliskiej skarżącemu oraz koniecznością rezygnacji z psychoterapii z uwagi na problemy finansowe. Skarżący wyjaśnił, że z uwagi na fakt, iż został sierotą musiał pilnie podjąć zatrudnienie, żeby się utrzymać, co wpłynęło na możliwość realizacji obowiązków wynikających z programu studiów. Skarżący podkreślił, że w czasie studiów uzyskiwał dobre wyniki w nauce, uzyskał stypendium rektora, chciałby mieć szansę na ukończenie studiów. Podniósł, że część uzyskanych przez niego wpisów nie została odnotowana w Wirtualnej Uczelni. Wskazał, że prowadzący zajęcia wyrazili wolę przeprowadzenia zaległych zaliczeń. Ponadto skarżący zwrócił uwagę, że nie został poinformowany o zamiarze wszczęcia procedury skreślenia z listy studentów.
Z odręcznej adnotacji na odwołaniu skarżącego wynika, że Dyrekcja Instytutu dostrzega szansę na ukończenie przez skarżącego cyklu kształcenia, warunkiem jest jednak przygotowanie indywidualnego planu zaliczeń w porozumieniu z wykładowcami, wskazano: po akceptacji planu przychylić się do prośby skarżącego. Z opinii (odręcznej) Dyrektora Centrum Obsługi Studenta wynika, że skarżący z uwagi na brak zaliczenia 4 i 6 semestru powinien starać się o wznowienie studiów, brak podstaw do anulowania decyzji o skreśleniu z listy studentów.
Decyzją z dnia 1 grudnia 2023 r. Rektor Uniwersytetu [...] utrzymał w mocy decyzję o skreśleniu skarżącego z listy studentów. W uzasadnieniu organ wskazał, że skarżący nie zaliczył objętego wpisem warunkowym z semestru czwartego, a także nie uzyskał zaliczeń z oceną z ośmiu kursów semestru szóstego, a w rezultacie nie spełnił warunku zaliczenia semestru, co skutkowało wydaniem decyzji o skreśleniu skarżącego z listy studentów.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skarżący zarzucił:
- naruszenie przepisów postępowania:
- art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego oraz niepodjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy;
- art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a. polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego wbrew ciążącemu na organie II instancji na mocy art. 77 § 1 k.p.a. obowiązkowi w tym zakresie, w konsekwencji niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz sporządzenie uzasadnienia niezgodnie z wymogami wynikającymi z art. 107 § 3 k.p.a.;
- 107 § 3 k.p.a. przez nienależyte uzasadnienie zaskarżonej decyzji z uwagi na zawarcie w nim zbyt ogólnych, lakonicznych stwierdzeń;
- naruszenie przepisu prawa materialnego, tj. naruszenie art. 108 ust. 2 pkt 3 p.s.w.i.n. oraz § 30 ust. 2 pkt 3 Regulaminu studiów Uniwersytetu [...] poprzez jego błędną wykładnię i przekroczeniu granic uznania administracyjnego.
W oparciu o podniesione zarzuty skarżący wniósł o uwzględnienie skargi i uchylenie decyzji w całości.
W odpowiedzi na skargę Rektor Uniwersytetu [...] wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wskazał, że w odniesieniu do skarżącego zachodzą przesłanki skreślenia z listy studentów, o których mowa w § 28 ust. 1 pkt 3 regulaminu. Organ podniósł, że skarżący nie uzyskał zaliczenia ośmiu z dwunastu przedmiotów, a wszystkie informacje o zaliczeniach były widoczne w portalu Wirtualna Uczelnia, skarżący miał możliwość zaliczenia brakujących przedmiotów do dnia 12 września 2023 r. Na wniosek skarżącego przedłużono mu sesję do 30 września 2023 r. Podkreślono, że ilość braków u skarżącego była rażąca, niespotykana u innych studentów. Rektor podkreślił, że w przypadku problemów zdrowotnych, czy osobistych studenci mogą zwracać się o udzielenie różnych form wsparcia, tymczasem skarżący nie zwrócił się o żadne wsparcie do Uczelni.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:
Skarga zasługiwała na uwzględnienie.
Materialnoprawną podstawą zaskarżonej decyzji stanowił art. 108 ust. 2 p.s.w.i.n. student może być skreślony z listy studentów w przypadku: 1) stwierdzenia braku udziału w obowiązkowych zajęciach; 2) stwierdzenia braku postępów w nauce; 3) nieuzyskania zaliczenia semestru lub roku w określonym terminie; 4) niewniesienia opłat związanych z odbywaniem studiów. Zgodnie z ust. 3 powołanego przepisu skreślenie z listy studentów następuje w drodze decyzji administracyjnej.
Zgodnie z § 30 ust. 2 pkt 1 Regulaminu studiów w Uniwersytecie [...] (tj. od dnia 1.01.2023 r., dalej: "regulamin") dyrektor instytutu może skreślić studenta z listy studentów również w przypadku stwierdzenia braku postępów w nauce, w tym nieosiągania przez studenta efektów uczenia się określonych w kartach kursów, zgodnie z punktem 3 skreślenie z listy studentów może nastąpić również w sytuacji nieuzyskania zaliczenia semestru w określonym terminie.
Na wstępie należy zaznaczyć, że decyzja wydawana na podstawie art. 108 ust. 2 p.s.w.i.n. jest decyzją uznaniową, a zatem jej kontrola przez Sąd dokonywana jest w ograniczonym zakresie. W toku kontroli Sąd weryfikuje, czy Rektor dokonał wszechstronnych ustaleń dotyczących stanu faktycznego sprawy, a także czy rozważył wszystkie okoliczności istotne dla rozstrzygnięcia, dokonał ważenia interesu skarżącego oraz interesu publicznego. Jak słusznie wskazuje Naczelny Sąd Administracyjny, kontrola legalności decyzji uznaniowej, polega na zbadaniu, czy przed podjęciem decyzji organ dysponował niezbędnym materiałem dowodowym uzasadniającym rozstrzygnięcie sprawy i czy dokonał wszechstronnej oceny okoliczności faktycznych istotnych dla takiego rozstrzygnięcia (por. wyrok NSA z 27.10.2020 r., I OSK 1011/20). Kontrolując legalność aktu, Sąd ocenia, czy w sprawie zachodziły warunki materialnoprawne, uzasadniające skorzystanie przez organ administracji z przysługujących mu uprawnień oraz, czy wydanie decyzji zostało poprzedzone prawidłowo przeprowadzonym postępowaniem, z zachowaniem przepisów procedury administracyjnej (tak: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 czerwca 2016 r., sygn. akt I OSK 2429/14, CBOSA).
Podkreślić należy, że decyzja wydawana na podstawie art. 108 ust. 2 p.s.w.i.n. (jak każda decyzja uznaniowa) nie może mieć cech dowolności, ale musi wynikać z wszechstronnego i dogłębnego rozważenia wszystkich okoliczności faktycznych sprawy oraz w należyty sposób wyważać interes społeczny i słuszny interes obywateli (art. 7 k.p.a.). Sąd administracyjny weryfikuje, czy zaskarżona decyzja nie nosi cech dowolności, czy organ wybrał prawnie dopuszczalny sposób rozstrzygnięcia i czy wyboru tego rozstrzygnięcia dokonał po ustaleniu i należytym rozważeniu wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności (por. wyrok WSA w Łodzi z dnia 27 września 2023 r., III SA/Łd 363/23). Z uzasadnienia decyzji uznaniowej powinno bowiem wynikać, że wszystkie okoliczności istotne dla sprawy zostały rozważone i ocenione, a ostateczne rozstrzygnięcie jest ich logiczną konsekwencją. Niedopuszczalne jest uchylanie się od oceny zarzutów podnoszonych przez stronę, natomiast organ w przypadku rozstrzygnięcia negatywnego dla strony powinien wykazać, że nie mógł inaczej orzec z uwagi na konkretne okoliczności prawne lub faktyczne. W przeciwnym wypadku organ naraża się na skuteczny zarzut naruszenia zasady prawdy obiektywnej i obowiązku wszechstronnego rozważenia materiału dowodowego (art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a.) oraz wadliwie sporządzonego uzasadnienia (art. 107 § 3 k.p.a.), a zatem dowolności (arbitralności) rozstrzygnięcia (WSA w Łodzi jw.).
Wybór rozstrzygnięcia dokonany przez organ nie może być zatem arbitralny, ale powinien wynikać z kompleksowego rozważenia wszystkich okoliczności faktycznych, a zwłaszcza rozważenia interesu społecznego i interesu studenta (por. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 13 grudnia 2022 r., III SA/Gl 365/22).
W sytuacji, gdy w wyniku tak przeprowadzonej kontroli Sąd dojdzie do przekonania, że organy oparły wydane rozstrzygnięcie na wszechstronnie rozważonym stanie faktycznym sprawy – uwzględniły i rozważyły wszystkie okoliczności podnoszone przez skarżącego, w prawidłowo ustalonym i zastosowanym stanie prawnym sprawy, nie może kontrolować decyzji organu dotyczącej wyboru rozstrzygnięcia mieszczącego się w ramach uznania administracyjnego.
Jak podkreśla się w orzecznictwie, uzasadnienie decyzji o skreśleniu studenta z listy studentów powinno odpowiadać dwóm kryteriom, a mianowicie pozwolić studentowi na obronę jego interesów, zaś sądowi na przeprowadzenie skutecznej kontroli sądowo-administracyjnej (por. wyrok WSA w Poznaniu z 15 lipca 2021 r., IV SA/Po 265/21). Decyzja powinna zawierać także argumentację odnoszącą się do kwestii wyboru przez organ opcji skreślenia z tej przyczyny studenta z listy studentów. Nie może być aprobowane uchylanie się przez organ od oceny zarzutów podnoszonych przez stronę, a w przypadku rozstrzygnięcia negatywnego dla strony organ powinien wykazać, że nie mógł inaczej orzec z uwagi na konkretne okoliczności prawne lub faktyczne występujące w danej sprawie (wyrok WSA we Wrocławiu z 13 kwietnia 2021 r., IV SA/Wr 471/20).
Na wstępie wskazać należy, że zasadny jest zarzut dotyczący naruszenia przepisu art. 10 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem, organy administracji publicznej obowiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Skarżący nie został zawiadomiony o wszczęciu postępowania w sprawie skreślenia go z listy studentów, nie został również zawiadomiony o możliwości wypowiedzenia się do zebranych dowodów i materiałów. Co więcej, brak ten nie został usunięty w postępowaniu toczącym się w wyniku złożenia przez skarżącego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
W ocenie Sądu zaskarżone decyzje nie poddają się kontroli Sądu z uwagi na lakoniczne uzasadnienie, brak rozważenia wszystkich okoliczności sprawy, a także brak jednoznacznego określenia podstawy prawnej skreślenia skarżącego z listy studentów – czy jest to brak postępów w nauce (art. 108 ust. 2 pkt 2 p.s.w.i.n.), czy brak zaliczenia semestru (pkt 3). Podnieść należy, że nie jest wykluczone zaistnienie jednocześnie obydwu przesłanek, jednakże organ powinien w decyzji o skreśleniu jednoznacznie określić podstawę faktyczną i prawną rozstrzygnięcia.
W ocenie Sądu zaskarżona decyzja Rektora Uniwersytetu [...] oraz poprzedzającą ją decyzja tego organu zostały wydane z naruszeniem przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Organ nie dokonał wszechstronnej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego, wszechstronnego rozważenia okoliczności faktycznych sprawy- w tym podnoszonych przez skarżącego w odwołaniu problemów psychicznych, rodzinnych, zdrowotnych, a przede wszystkim braku ujawnienia w Wirtualnej Uczelni wszystkich wpisów uzyskanych przez skarżącego. Dodatkowo, ponownie rozpoznając sprawę, Rektor Uniwersytetu [...] zupełnie pominął okoliczności wynikające z odręcznych adnotacji umieszczonych na odwołaniu skarżącego, a wskazujących na możliwość kontynuacji przez niego studiów. Podkreślić należy, że organ zupełnie pominął wyrażoną przez Dyrektora Instytutu zgodę na przedłużenie skarżącemu sesji egzaminacyjnej, tymczasem jeśli podstawą skreślenia z listy studentów jest brak zaliczenia semestru, okoliczność ta ma kluczowe znaczenie dla oceny zaistnienia przesłanki.
Zdaniem Sądu z zaskarżonej decyzji, ani z poprzedzającej ją decyzji Rektora nie wynika jaki stan faktyczny sprawy ustalił organ, jakich obowiązków skarżący nie dopełnił. Podkreślić należy, że szczegółowa analiza przedmiotów, których nie zaliczył skarżący zawarta została w odpowiedzi na skargę, dopiero z odpowiedzi na skargę wynika jaki stan faktyczny sprawy ustalił organ, jakie przepisy prawa zastosował, w jaki sposób przeprowadził proces subsumcji. W odpowiedzi na skargę organ przedstawił istotne dla rozstrzygnięcia okoliczności faktyczne i prawne, podkreślić jednakże należy, że odpowiedź na skargę jest pismem procesowym, a zatem nie może sanować braków uzasadnienia decyzji zaskarżonej do sądu (por. wyrok NSA z dnia 20 stycznia 2023 r., I GSK 451/22). W rezultacie, stanowisko organu zawarte w odpowiedzi na skargę nie mogło uzupełnić braków w zaskarżonych decyzjach.
W decyzji z dnia 5 października 2023 r. wskazano na postanowienia regulaminu, ustawy i ustalono, że skarżący nie dochował uzyskania zaliczenia semestrów IV i VI. Wskazano, że nie uzyskał zaliczenia kursów przewidzianych planem studiów, nie uzyskał wymaganej liczny ECTS. Organ pominął zupełnie okoliczność wyrażenia skarżącemu zgody na przedłużenie sesji.
Podnieść należy, że Rektor w decyzji wydanej w wyniku złożonego przez skarżącego wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, nie odniósł się do żadnych argumentów podniesionych przez skarżącego w odwołaniu, ograniczył się jedynie do przytoczenia treści odwołania, przepisów regulaminu, nie dokonując oceny sytuacji skarżącego w świetle treści art. 108 ust. 2 p.s.w.i.n., ani nie odnosząc się do zarzutów podniesionych w odwołaniu.
Zgodnie z art. 107 § 3 k.p.a. uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne – wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. W ocenie Sądu, uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie spełnia powyższych wymogów. Organ ograniczył się do powołania postanowień regulaminu i ogólnikowego wskazania, że skarżący nie wypełnił obowiązków wynikających z programu studiów i konkluzji, że zachodzą przesłanki do skreślenia skarżącego z listy studentów. W ocenie Sądu organ naruszył przepisy postępowania (art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a.) w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Z uzasadnienia decyzji nie wynika bowiem jaki dokładnie stan faktyczny sprawy organ ustalił, jaki był termin zaliczenia semestru przez skarżącego, z uzasadnienia nie wynika również, aby organ rozważył przed wydaniem rozstrzygnięcia całokształt dokumentów znajdujących się w aktach sprawy. Naruszenie to stanowiło podstawę do wyeliminowania zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego, ponieważ decyzja z uwag na zbyt ogólnikowe sformułowania nie poddaje się kontroli Sądu. Podkreślić należy, że odpowiedź na skargę nie może sanować braków w uzasadnieniu zaskarżonych decyzji.
W ponownie prowadzonym postępowaniu organ weźmie pod uwagę całość zgromadzonego materiału dowodowego, a także okoliczności podniesione przez skarżącego we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, wskazujące na problemy natury zdrowotnej i rodzinnej, braki aktualnych wpisów zaliczonych przez skarżącego przedmiotów. Ustali wnikliwie stan faktyczny sprawy, wskaże dokładnie jakich zaliczeń skarżący nie uzyskał, jakich obowiązków skarżący nie wypełnił, zawiadomi skarżącego o możliwości wypowiedzenia się co do zebranego w sprawie materiału dowodowego, oceni ewentualne dowody przedstawione przez skarżącego, a także uwzględni opinię Dyrektora Instytutu zapisaną na odwołaniu skarżącego. Następnie, w oparciu o całokształt okoliczności sprawy oceni, czy w sprawie zaistniały przesłanki skreślenia skarżącego z listy studentów, a podjętą decyzję uzasadni zgodnie z treścią art. 107 § 3 k.p.a.
O kosztach Sąd orzekł zgodnie z art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634, dalej: "p.p.s.a.").
Mając na względzie powyższe, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. orzekł jak w punkcie I wyroku.